Na wszystko mamy przedłożone algorytmy. Nasze życie jeszcze bardziej przypomina zegarek, a my trybiki. Jeśli taka sytuacja, to tak się zachowaj, jak taka, to inaczej. Sam nie musisz o tym myśleć, bo już ktoś na górze dobrze wie co powinieneś zrobić i kiedy. Jeszcze brakuje rozpiski menu na każdy dzień tygodnia i planu spędzania weekendów, urlopów i wakacji…

 

Gdzie się podział indywidualizm i pragnienia jednostki do samorealizacji i samoakceptacji? Zostały zamienione na chęć przynależności do grupy, a co za tym idzie chęci dostosowania się do ogółu i dopasowania do większości. W naszym kraju ma to szczególne znaczenie, biorąc pod uwage nasz okres historii zwany Polską Rzeczpospolitą Ludową, gdzie ludzie raczej nie chcieli się wyróżniać, żeby za bardzo nie zwracać na siebie uwagi odpowiednich służb. Bo wytłumaczyć wielu rzeczy się nie dało, jeśli już komuś na górze się ubzdurało, żeś szpion.

 

Szkoły mają funkcjonować normalnie, choć niektórych uczniów trzeba izolować, a gdzie indziej nauczyciele nie chcą robić sobie testów. Niektóre podkarpackie placówki są pozamykane. A Ministerstwa Edukacji i Zdrowia razem Głównym Inspektoratem Sanitarnym wpadli właśnie na pomysł, że zasłanianie ust i nosa u uczniów powinno być jednak obowiązkowe, jeśli szkoła nie może zapewnić odpowiedniego dystansu między uczniami na korytarzu. Ciekawe, która może. Patrząc na te działania, okazuje się że koronawirus to nic takiego. Gdyby tak nie było, to przecież ktoś „odpowiedzialny” na górze zająłby się tym na poważnie. Zwłaszcza, że podobno są już przypadki uczniów w naszym regionie, u których już stwierdzono wirusa. Z drugiej strony testy mają renomę rodem z totalizatora lotto. Mimo to jesteśmy zasypywani instrukcjami i algorytmami działania, a ponadto zapewnieniami, że wszystko jest pod kontrolą i w ogóle super.

 

Niebezpieczeństwo może pojawić się zupełnie gdzie indziej. Przyzwyczajeni do nowych przepisów i ustaleń definiujących życie publiczne na co dzień, możemy nie zauważyć, że niektóre z inicjatyw godzą w naszą wolność próbując pokierować naszym zachowaniem i świadomością. Może tu być przykładem przepis pozwalający nadużywanie władzy podczas walki z wirusem, albo nowe wytyczne Oskarów, które od 2024 roku będą zarezerwowane tylko dla filmów, które promują kobiety, środowiska LGBT, mniejszości rasowe i niepełnosprawnych. Czy pozostaną wtedy jeszcze na świecie jakiekolwiek działania nieskażone ideologiczną walką?

 

 

Sebastian Niemkiewicz

Ostrzeżenia, że właśnie docieramy do strefy zapowietrzonej, wiszą przed wjazdem do Jarosławia. Są też w innych miejscach. Można je spotkać w powiecie jarosławskim i przeworskim. Zwracają uwagę, że pomór świń szaleje. Czasem takie zapowietrzenie ostrzega też przed wścieklizną. Mamy też dystans społeczny tak chętnie używany obecnie do walki z koronawirusem. Oba określenia idą w stronę idiomów, czyli znaczą coś innego, niż z logicznego rozumowania by wynikało. U nas jest tak, iż zdarza się, że zdążają w wyższą formę i przybierają postać idiotyzmów.

 

Mechanik mówiąc o zapowietrzonej pompie paliwowej, informuje że w tym urządzeniu jest powietrze, tam gdzie ma być benzyna. Natomiast taka strefa daje nam znać, że tam gdzie było powietrze, jest ono nadal, ale może w nim czaić się wirus. Społeczeństwo opiera się na wzajemnych stosunkach międzyludzkich. Należałoby więc rozumieć, że dystans społeczny będzie formą wyobcowania, a tu okazuje się, że jest on nakazem zachowania zalecanej przez ministra odległości. Wystarczyłoby stwierdzenie – zachowaj dystans, ale z określeniem społeczny brzmi lepiej. Może nie mądrzej, ale jaką ma rangę.

Ostrzegać jednak trzeba i jak najbardziej należy. Choć warto brać pod uwagę, że i tu możemy przesadzić. Jeśli władający i ich wazeliniarze pójdą zbytnio w stronę upomnień i pouczeń, to wyjdzie, że mamy społeczeństwo idiotów. Idąc tym tropem wybrani z tej grupy też nie mogą być inni.

Jednak na wszelki wypadek należy przestrzec przed cisem w jarosławskim parku, bo trujący. Niekonsekwentne to, bo trujących roślin dookoła nas jest dużo, a ostrzeżeń nie ma. Są przecież gatunki kwiatów doniczkowych, które mogą na tamten świat wysłać, a stoją w domach i nikt nie wiesza tabliczek.

Jesień już za pasem to i kasztany spadają. Warto uważać, ale niekoniecznie trzeba stawiać tablice informujące, że taki kasztan kiedyś zleci. Takie ostrzeżenia stawiają w złym świetle mieszkańców, bo dają do zrozumienia, że do najmądrzejszych to oni nie należą. W Przeworsku jednak apelują, by kasztany jesienią omijać. Drzew, na których gnieżdżą się gawrony na razie nie ruszają, a w ich koronach też czai się zagrożenie w postaci spadających odchodów. Zwykli ludzie nie zawsze są tacy jak ich przedstawiciele i nauczyli się, że zagrożeń jest wiele, ale można ich uniknąć. Tak jak Eskimos, który już od pieluch wie, że żółtego śniegu jeść nie należy, bo to niehigieniczne.

Coraz więcej Czytelników dzwoni i narzeka, iż urzędy tak dokładnie się zamknęły, że nawet telefonów nie ma kto odebrać. Na szczęście nie wszystkie. W naszej okolicy przoduje jeden samorząd i nie jest to gmina. Zostawmy go na razie w sferze anonimowości. Może się zreflektuje. Na telelekarzy narzekają mniej, bo ich rolę przejęły suplementy reklamowane wszędzie. Działają na zasadzie opisanej już w Biblii polegającej na tym, że wiara uzdrawia, a jeśli nawet nie uzdrowi, to przynajmniej da nadzieję.

Jedna z gmin umieściła na stronie internetowej informację dla osób doświadczających trwale lub okresowo trudności w komunikowaniu się. Biorąc pod uwagę to, co się teraz dzieje sprawdziłem, co radzą. Okazało się, że dotyczy niesłyszących. Czyli z nadzieją też nie przesadzajmy.

Roman Kijanka