Strona główna Blog Strona 412

Przeworskie cmentarze: O grabarzu, oglądaczu zwłok i cmentarzu komunalnym

0

Kiedy do grzebania zmarłych zabrakło miejsca na „starym” cmentarzu, w 1865 r. staraniem gmin podległych przeworskiej parafii zakupiono nową parcelę o powierzchni 4,15 morgi, przylegającą do „starego cmentarza”.

 

Parcelę niniejszą oddano w zarząd gminy miasta Przeworska z postanowieniem, że do nadzoru nad cmentarzem powoła się spośród mieszczan przeworskich gospodarza cmentarza. Gospodarz w porozumieniu z proboszczem farnym miał ustanowić grabarza. Taksa za groby miała wpływać do kasy miejskiej w Przeworsku, z której to opłacano grabarza, utrzymywano cmentarz w dobrym stanie, a z pozostałych kwot z tychże taks ustanowiono osobny fundusz na utrzymanie i upiększenie cmentarza. Grabarz miał prawo do zabierania wykoszonej na cmentarzu trawy. Otrzymywał w 1866 r. roczną pensję w wysokości 150 zł. Za wskazanie grobu grabarz pobierał 60 centów wpłacanych do kasy miejskiej, a jeżeli rodziny nie stać było na niniejszą opłatę, wówczas ta musiała okazać świadectwo ubóstwa wystawione przez gminę, a potwierdzone przez proboszcza. Jeżeli rodzina pragnęła mieć grób w innym miejscu niż wynikało to z kolejności, uiszczała opłatę w wysokości 50 zł.

Dzień przed pogrzebem należało zawiadującemu pogrzebem przynieść kartę, wystawioną przez gminnego oglądacza zwłok. W świetle przepisów oglądacz miał maksymalnie 24 godziny, by dotrzeć w miejsce, gdzie zwłoki leżały i je służbowo obejrzeć. Nie wolno było nikogo pochować, zanim oglądacz nie orzekł, że śmierć nastąpiła w sposób naturalny. Dzięki temu szybko lokalizowano źródła groźnych chorób i wykrywano zgony tam, gdzie zachodziło podejrzenie morderstwa. Musiało upłynąć 48 godzin między śmiercią człowieka, a jego pogrzebem. Dzięki temu wyeliminowano przypadki pochowania kogoś np. w letargu. Zawiadujący pogrzebem oddawał taką kartę proboszczowi, rodzina uiszczała zapłatę za pogrzeb do kasy miejskiej. Dopiero wówczas mógł odbyć się pogrzeb zmarłego.

Pod koniec XIX w. komitet parafialny w Przeworsku na czele z przewodniczącym ks. proboszczem Stefanem Komorowskim postanowił odebrać parcele starego i nowego cmentarza pod swój zarząd. Na to nie zgodziła się gmina miasta Przeworska. Sprawa znalazła finał w sądzie powiatowym w Przeworsku, który przyznał rację komitetowi parafialnemu a gminę miejską obciążył kosztami sporu. Do 1919 r. cmentarz prowadzony był przez parafię. W 1937 roku rada miejska postanowiła urządzić nowy cmentarz nie widząc możliwości odebrania radzie parafialnej zarządu nad istniejącym cmentarzem. Tereny pod nowy cmentarz miał przekazać książę Andrzej Lubomirski, ale ostatecznie wycofał się z porozumienia i do założenia nowego cmentarza przed 1939 r. nie doszło.

 

Pod koniec lat 60. XX w. na zlecenie władz miasta Biuro Projektów Budownictwa Komunalnego w Rzeszowie opracowywało założenia techniczno-ekonomiczne budowy nowego cmentarza komunalnego. Cmentarz ten wytyczono w północnej części miasta za torami kolejki wąskotorowej, w odległości 300 m od ulicy Misiągiewicza. Cmentarz o powierzchni 4 ha miał być oddany w 1974 r. Terminu nie udało się dotrzymać, a Józef Benbenek w 1983 r. tak pisał do władz miasta: „Nie jest tajemnicą jak wygląda gospodarka na cmentarzu. Ksiądz proboszcz jest bezsilny. Cmentarz jest przeładowany. Grzebanie zmarłego staje się problemem. Zwłoki zmarłego muszą być pogrzebane, zwłoka w tym przypadku nie istnieje. Każde wolne miejsce jest wykorzystywane, byle tylko wykopać mogiłę, względnie wybudować grobowiec. W miarę zwiększania się kultu dla zmarłych, rodziny pragną aby zmarły nie był pogrzebany w mogile, ale w grobowcu i to jest w pewnym stopniu powodem przeładowania cmentarza grobowcami”. Cmentarz komunalny oddano do użytku pod koniec lat 80. XX w.

Opr. Małgorzata Wołoszyn

Muzeum w Przeworsku


 

 

Policjanci eskortowali kobietę z podejrzeniem zawału

0

Policjanci eskortowali do szpitala samochód, w którym przewożona była kobieta z podejrzeniem zawału serca. Dzięki ich pomocy chora wymagająca pilnej interwencji, trafiła pod opiekę specjalistów.

 

W niedzielę, 21 lutego przed godz. 14, funkcjonariusze Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Jarosławiu pełnili służbę na terenie gminy Jarosław.

W momencie, kiedy policjanci prowadzili kontrolę zatrzymanego za przekroczenie prędkości, podjechał do nich samochód, z którego wybiegł mężczyzna.

– Mężczyzna poinformował funkcjonariuszy, że wiezie do szpitala swoją 64-letnią matkę, z podejrzeniem zawału serca – mówi asp. szt. Anna Długosz, oficer prasowy KPP w Jarosławiu.

Stan kobiety był poważny.

Policjanci – mł. asp. Dariusz Jucha i sierż. szt. Andrzej Musz podjęli natychmiastową decyzję o pilotażu pojazdu do palcówki medycznej. O eskorcie powiadomili oficera dyżurnego. Przy włączonych sygnałach pilotowali samochód do jarosławskiego szpitala.

Dzięki pomocy funkcjonariuszy, kierowca sprawnie i bezpiecznie dojechał na miejsce, gdzie kobieta uzyskała pomoc specjalistów.

 

EK/KPP

 

 

–

Weź się w garść

0

To słowa, które według specjalistów wcale nie pomagają osobie będącej w depresji. Wręcz przeciwnie. Sprawiają, że może się ona poczuć jeszcze gorzej. W ubiegłym tygodniu obchodziliśmy Światowy Dzień Walki z Depresją. Chorobą podstępną, coraz częściej występującą, ale i nadal nieco lekceważoną. Bo nie zawsze choruje osoba, która głośno o tym mówi, czy też udostępnia wybrane obrazki na portalach społecznościowych. Bo to modne. Bo przecież fajnie powiedzieć: „mam depresję” i patrzeć jakie to wywołuje reakcje. Przez to tę chorobę w dalszym ciągu traktujemy jak fanaberię, nic poważnego, lenistwo.

 

Zastanowienie się przychodzi później, gdy koleżanka siedząca przy biurku obok, która zawsze się do ciebie uśmiechała, nie przychodzi nagle do pracy. Nie ma z nią kontaktu. Może nawet targnęła się na własne życie, bo nie mogła dłużej znieść walki samej ze sobą. Dużo ją kosztowało przywdziewanie co rano maski dla innych.

Depresja coraz częściej dotyka też nastolatków. Teraz, gdy trwa zdalne nauczanie, większość z nich jest sama w domu. Całymi dniami siedzą w swoich pokojach. Zapominają o higienie, zapytani o cokolwiek – reagują agresją, nie potrafią skupić się na lekcjach. Może twoje dziecko wcale nie jest leniwe ani opryskliwe, tak jak ci się wydaje, gdy wreszcie wrócisz do domu wieczorem?

Zdjęcia na portalach społecznościowych, pełne idealnych osób i wnętrz, dodatkowo zwiększają presję. Presję na bycie idealnym, bo przecież wszyscy inni tacy są. Radzą sobie, mają świetną figurę, dobrą pracę, a w domu porządek i samochód w garażu, którego wszyscy zazdroszczą. Osoby o obniżonym nastroju tylko utwierdzają się wtedy w swoim poczuciu beznadziejności. Nie wiedzą, że fotki podkręcane są w Photoshopie, auto jest na kredyt, dom posprzątany tylko do zdjęcia, a figura choć świetna, nie cieszy jej właściciela, bo właśnie dowiedział się, że jego połówka go zdradza. Nikt nie ma idealnego życia, ale chce by ono tak wyglądało dla innych. Najgorzej, gdy to drugie życie „wchodzi” nam zbyt mocno, stając się tym pierwszym.

 

Dominika Prokuska

 

Odznaczeni za wspólne lata

0

W środę 24 lutego 5 par zostało odznaczonych za długoletnie pożycie małżeńskie. Były to 4 pary z terenu Jarosławia świętujące złote gody oraz 1 para z gminy Jarosław, która obchodziła diamentowy jubileusz. Uroczystość odbyła się w Sali ślubów Urzędu Stanu Cywilnego w Jarosławiu.

Franciszka i Stanisław Staniszewscy
Gustawa i Józef Bukowie z rodziną
Krystyna i Eugeniusz Przepłatowie
Krystyna i Mieczysław Sosnowie
Zofia i Tadeusz Żyłowie

Odznaczenia nadane przez prezydenta RP otrzymali: Mieczysław i Krystyna Sosnowie, Stanisław i Franciszka Staniszewscy, Tadeusz i Zofia Żyłowie, Eugeniusz i Krystyna Przepłatowie oraz Józef i Gustawa Bukowie. Dostojni jubilaci otrzymali medale z rąk burmistrza Miasta Jarosławia Waldemara Palucha. Gratulacje i życzenia odznaczonym parom złożyły również Elżbieta Grunt, wójt Gminy Jarosław oraz Ewa Rokoszyńska, kierownik USC w Jarosławiu. Przeżycie razem takiego czasu, wspieranie się wzajemnie w dobrych i złych chwilach, pokonywanie wszelkich trudności narzucanych przez los oraz wytrwanie w obietnicy złożonej sobie przed laty jest nie lada wyzwaniem i czynem godnym podziwu. Wśród odznaczonych jubilatów byli Państwo Bukowie z Tuczemp, którzy związek małżeński tworzą od 60 lat. Życie nam się ułożyło wspaniale, nawet po tylu latach czujemy się ze sobą dobrze, 60 lat zleciało nawet nie wiem kiedy, mamy liczną rodzinę, doczekaliśmy się 4 dzieci, 11 wnuków i 6 prawnuków – wspomina wzruszona pani Gustawa. – Trzeba się zgadzać, słuchać nawzajem, kochać i szanować – mówią jubilaci podając receptę na szczęśliwe małżeństwo.

Aby zostać odznaczonym za długoletnie pożycie małżeńskie należy zgłosić się do Urzędu Stanu Cywilnego i poinformować, że osiągnęło się 50 lat pożycia małżeńskiego. Na prośbę jubilatów lub ich bliskich o nadanie medalu występuje kierownik USC. Wszystkim dostojnym jubilatom serdecznie gratulujemy i życzymy jeszcze wielu wspólnych lat w zdrowiu i szczęściu.

 

A.S/ FOT.UM

 

Zmieniać herb, czy nie?

0

Jakiś czas temu władze Miasta i Gminy Kańczugi zaprezentowały projekt nowych symboli miasta. Nie wszystkim się one jednak podobają. Temat poruszony został na ostatniej sesji Rady, która odbyła się 25 lutego.

 

Sprawę zmiany herbu poruszono w wolnych wnioskach, pod koniec sesji. Radne Anna Siewierska oraz Jolanta Kubicka argumentowały, że zmiana herbu nie jest gminie potrzebna w trudnym czasie pandemii, a proponowane zmiany służą wyłącznie celom wizerunkowym i niosą ze sobą koszty.

– Jest wiele pilniejszych spraw, m.in. utrzymanie dróg, budowa zbiorników retencyjnych. Poza tym, warto byłoby zapytać przede wszystkim mieszkańców, bo to oni są najważniejsi – mówiły radne.

Sekretarz Miasta i Gminy Kańczuga, Teresa Argasińska wyjaśniła, że była potrzeba uporządkowania kwestii herbu, ponieważ obecnie obowiązujący nie jest herbem zatwierdzonym przez komisję heraldyczną.

– Usługi firmy przygotowującej projekt nowego herbu mają wynieść według umowy 9.800 zł. Poza tym procedura zmiany herbu nie przeszkadza by prowadzić w tym czasie inne ważne dla gminy sprawy – zapewniła T. Argasińska.

Hobbyści?

Następnie głos zabrał przewodniczący Zarządu Osiedla „Parkowe” w Kańczudze Mirosław Hajnosz, który stwierdził, że skoro ktoś kiedyś ten herb opracował i obowiązywał przez tyle lat, to można było się starać o opinię i zatwierdzenie tego herbu, zamiast tworzyć nowy.

– Herb jest w świadomości mieszkańców od lat. Z tego co wiem, projekt nowego herbu przygotowali hobbiści, a nie historycy. Czemu nie było ogłoszenia, może zgłosiłoby się więcej osób? – pytał M. Hajnosz.

Sekretarz wyjaśniła, że obecny herb nie jest najstarszym herbem i prawdopodobnie nie zostałby zatwierdzony, a kwota usługi poniżej 10. tys. zł nie wymagała trybu ofertowego ani przetargowego.

– Firma została wybrana z polecenia innych gmin, które korzystały z jej pracy. Ostateczną decyzję i tak podejmie komisja heraldyczna – dodała.

Szanujmy się

Obecny na sesji starosta Bogusław Urban zaznaczył, że wypowiada się nie jako starosta, ale mieszkaniec i były radny Kańczugi. Zaapelował o wzajemne poszanowanie się i konsensus.

– Ten herb jest od 100 lat, to jest nasza historia i mieszkańcy powinni mieć coś do powiedzenia w tej sprawie – powiedział starosta dodając, że sam o zmianie herbu dowiedział się z e-maila od jednego z mieszkańców.

Oficjalnie swój sprzeciw postanowiło również wyrazić Stowarzyszenie Instytut Historii Miasta Kańczugi. Stowarzyszenie uważa m.in. że zmiana herbu może doprowadzić do podziałów i bałaganu, za przykład podając Gminę Pruchnik. Członkowie stowarzyszenia zarzucają głównie, że nowy herb nie jest oparty na pełnej dokumentacji historycznej; został przygotowany przez samouków i ludzi bez tytułów naukowych w dziedzinie historii oraz heraldyki, a także że zlecenie projektu nie było konsultowane z opinią publiczną.

DP


 

 

Dyrektor PUP złożył rezygnację

0

Jan Wygnaniec nie jest już dyrektorem Powiatowego Urzędu Pracy w Jarosławiu. Rezygnację z funkcji złożył 25 lutego. Dzień później przyjął ją Zarząd Powiatu Jarosławskiego zwalniając go z obowiązków szefa urzędu.

 

Jak informują służby starosty nowy dyrektor zostanie powołany w postępowaniu konkursowym, które niebawem ma zostać ogłoszone. Do czasu rozstrzygnięcia obowiązki dyrektora będzie pełnić Ewelina Olejarz, dotychczasowy kierownik Referatu Obsługi Klienta Instytucjonalnego w PUP.

Wygnaniec został powołany na funkcję szefa jarosławskiego PUP w 2015 r. w drodze awansu wewnętrznego. Po rezygnacji z funkcji pozostaje w urzędzie.

W ostatnich latach jarosławski PUP należał do sprawnie działających urzędów pracy. Świadczą o tym wyróżnienia m.in. za efektywną i skuteczną obsługę spraw z zakresu legalizacji pracy cudzoziemców w 2019 r. był jednym z sześciu najlepszych w skali kraju.

erka/fot. https://www.facebook.com/jan.wygnaniec

 

Kłusownik w areszcie

0

Policjanci z komisariatu w Radymnie zatrzymali 53-latka, który odpowie za posiadanie wnyków oraz poroża jelenia.

 

Martwy jeleń znajdował się w kompleksie leśnym na terenie Korczowej. Będący na miejscu policjanci ujawnili leżącą tuszę jelenia-byka, z której ktoś usunął poroże. Przy wnykach, na śniegu znajdowały się ślady obuwia, które prowadziły w kierunku jednej z posesji. Obecny na miejscu właściciel oświadczył, że nie posiada urządzeń służących do kłusownictwa oraz poroży jelenia, dlatego policjanci przystąpili do przeszukania domu.

– W trakcie tej czynności, w mieszkaniu oraz w budynku gospodarczym mundurowi ujawnili poroże jelenia, druciane wnyki, ślady brunatnej cieczy oraz sierść zwierzęcą. Właściciel posesji oświadczył, że znalezione rzeczy należą do mężczyzny, który pomieszkuje u niego od jakiegoś czasu. W trakcie rozmowy pojawił się 53-letni lokator, od którego czuć było alkohol. Wypowiadał się nielogicznie, co do rzeczy ujawnionych w trakcie przeszukania, dlatego stróże prawa podjęli decyzję o jego zatrzymaniu. Mężczyzna trafił do policyjnego aresztu – mówi asp. szt. Anna Długosz, oficer prasowy KPP w Jarosławiu.

53-latek usłyszał zarzuty posiadania urządzeń w postaci wnyków służących do kłusownictwa oraz bezprawnego wejścia w posiadanie trofeum łowieckiego – poroża jelenia-byka. Straty na szkodę Skarbu Państwa oszacowano na blisko 6 tysięcy złotych. Za to przestępstwo zgodnie z prawem łowieckim przewidywana jest kara do roku pozbawienia wolności. Sprawa ma charakter rozwojowy.

W trakcie prowadzonych czynności zatrzymany został także 55-letni mieszkaniec posesji, który jak się okazało był poszukiwany listem gończym przez Sąd Rejonowy w Jarosławiu.

EK/KPP

Jedź przez pole, w mieście śnieg zalega

0

Prezydent Rzeszowa Tadeusz Ferenc rezygnuje z funkcji po 18 latach rządzenia. Ogłosił to w swoje 81 urodziny. Mieszkańcy mówią, że odchodzi dobry gospodarz. To wydarzenie nie ma niestety nic wspólnego z naszym regionem. Bo u nas funkcyjnych pełno, a gospodarza trudno spotkać. Na dodatek nie dochodzi tu do sytuacji, by ktoś zrezygnował z wójtowania, czy burmistrzowania. Nie po to się wpychali, by w czasie kadencji wysiadać.

 

Niedawno rozmawiałem z wysoko postawionym urzędnikiem jednego z lokalnych samorządów. Nie określam, gdzie to było, bo coraz więcej naszych włodarzy przyjmuje jedyną i słuszną postawę polegającą na tym, że o nich można tylko dobrze. Nawet odrobina krytyki jest traktowana jako osobisty atak, a piszący staje się wrogiem śmiertelnym.

Oni muszą być chwaleni. Bez pokłonów i adoracji zaczynają się dusić. Jeśli nie widzą, że służalczość jest tylko na pokaz, należy im współczuć, bo bałwochwalczy świat nie istnieje. A wracając do rozmowy, usłyszałem że w samorządach nie ma takiego pojęcia jak gospodarz, bo każdy ma określone kompetencje i musi w ich obrębie działać. Ferenc czuł się odpowiedzialny za całe miasto i zdobył szacunek. U nas odpowiedzialność podzielono, więc szacunek też się rozmył.

Przymiarka do przebudowy ul. Kraszewskiego w Jarosławiu może być przykładem. Burmistrz miał swoją wizję, radni swoją, a mieszkańcy swoją. W efekcie wszystkie plany spaliły na panewce. Jedni zwalali na drugich, czyli winni byli wszyscy. Teraz modernizacja ma ruszyć, ale już w ramach innej bajki.

Na przełomie rządów poprzedniego i obecnego burmistrza Jarosławia sporo mówiono o miejscach do parkowania. Mniej emocjonalnie o tym, że ich brakuje. Z dużymi emocjami o usunięciu pojazdów z Rynku. Obecny włodarz zaproponował opracowanie kompleksowych rozwiązań komunikacyjnych w centrum miasta. Do realizacji nigdy nie doszło, bo radni w ramach swoich kompetencji zgody nie dali. Uznali, że są ważniejsze zadania. Gdy ruszyła budowa galerii, nikt się już parkingami nie zajmował, bo nie bardzo wiadomo skąd pojawiło się przeświadczenie, że zbudują potężny parking mogący zmieścić samochody z obu powiatów. Teraz odezwała się zima i pokazała, że brakuje gospodarza i miejsc do parkowania. Miejsca postojowe zasypało. Kierowcy parkowali, gdzie popadło. Nikt na to uwagi nie zwracał. Śnie sobie leżał i czekał na odwilż, a galeria wprowadziła opłaty za parkowanie. W mieście ruszyli z wywożeniem, ale ruszali się jak muchy w smole. Powstał paraliż. Następnym razem o braku miejsc postojowych w Jarosławiu pomyślą przy kolejnym ataku zimy. Decydujący o rozwoju miasta robią wszystko, by ewentualny turysta objechał miasto obwodnicą i skierował się w bardziej przyjazne rejony.

Wątpliwe, by wychodzenie z założenia, że wzorem wielkich aglomeracji, ruch z centrum Jarosławia i Przeworska zostanie wyprowadzony, się sprawdziło. Dojeżdżający do pracy lub na zakupy nie skorzystają przecież z miejskiej komunikacji. Pozostaje ucywilizowanie układu komunikacyjnego i stworzenie miejsc parkingowych. Kierowcy pokazują, że będą za wszelką cenę unikać płatnych parkingów. Pokazuje to plac przed dworcem albo ubiegłotygodniowy zamęt spowodowany wprowadzeniem opłat w galerii. Rolą gospodarzy jest znalezienie wyjścia pozwalającego na zdobycie szacunku wśród kierowców. Jeśli każdy będzie szedł drogą wyznaczoną przez kompetencje, to poszczególne organy władzy mogą się nie spotkać.

Roman Kijanka


	            

Bałagan przy kontenerach z odzieżą używaną

0

Wokół pojemnika na odzież na os. Kombatantów w Jarosławiu leżą pełne worki, z których wysypują się ubrania. Mieszkańcy mają już dość tego bałaganu. Proszą o interwencję.

 

– Wokół kontenera na odzież walają się ubrania. Nikt tego nie sprząta. Wszystko niszczeje w śniegu – skarży się jeden z mieszkańców os. Kombatantów. – Pracownicy jednego ze sklepów odzieżowych wynoszą pełne worki ubrań. Gdy kontener się zapełni stawiają reklamówki z odzieżą obok pojemnika. W ostatnim czasie stojące tak worki przysypał śnieg. Niektóre z nich zostały rozerwane i ubrania walają się wokół, tworząc jeden wielki bajzel na naszym osiedlu – relacjonuje mieszkaniec.

Sprawę przepełnionego kontenera przekazaliśmy do Podkarpackiego Oddziału Okręgowego Polskiego Czerwonego Krzyża, który zajmuje się zbiórką odzieży z naszych terenów. Zgłoszenie zostało przyjęte. W połowie ubiegłego tygodnia dostaliśmy zapewnienie, że kontener zostanie niebawem opróżniony, a leżące obok rzeczy uprzątnięte.

Ponadto PCK informuje, że na każdym pojemniku na odzież oznaczonym symbolem Polskiego Czerwonego Krzyża znajduje się numer telefonu, pod którym zgłaszać można potrzebę opróżnienia kontenera, jak i inne nieprawidłowości, tj. jego uszkodzenie czy dewastację. Wystarczy zadzwonić pod numer telefonu: 508 600 444.

Do pojemników na odzież można wkładać zarówno ubrania, jak i pościel czy ręczniki, a nawet pluszowe zabawki i buty połączone w pary. Przekazując tekstylia, należy zadbać o to, aby były czyste i spakowane w komplety.

 

Gdzie trafia oddawana odzież?

Większość tekstyliów, które trafiają do pojemników, nie może być (ze względu na swój stan) przekazana potrzebującym. Najczęściej zostaje ona wykorzystana do celów przemysłowych np.: przerobiona na czyściwo czy materiały do uszczelniania. Część trafia do sprzedaży w second-handach. Za wszystkie zebrane tekstylia PCK otrzymuje pieniądze.

Zarówno mieszkańcy osiedli, na których znajdują się pojemniki na odzież, jak i pracownicy PCK apelują, żeby nie zostawiać worków z ubraniami pod kontenerami. Walające się wokół kontenera brudne, stęchłe i przegniłe ubrania nikomu nie pomogą. W przypadku zapełnionego kontenera najlepiej znaleźć inny pojemnik, który bardzo często znajduje się w niedalekiej okolicy.

 

Gdzie można znaleźć pojemnik na odzież z logo PCK?

Powiat jarosławski: Jankowice (przy świetlicy), Jarosław (Armii Krajowej 6, Kombatantów 14, Os. Pułaskiego 7, Piłsudskiego 18, Witosa 12, Witosa 9), Bobrówka (przy świetlicy), Laszki (przy szkole), Miękisz Nowy (przy szkole), Wietlin (przy świetlicy), Wysocko (przy świetlicy), Ożańsk (parking przy kościele), Pawłosiów (przy Urzędzie Gminy), Wierzbna (przy Domu Kultury), Duńkowice 121, Radymno (Jagiełły 1, Jagiełły 12, Jagiełły 16), Skołoszów (Dworska, 3-go Maja 35), Sośnica (przy świetlicy), Roźwienica (parking przy przedszkolu), Radawa (przy zalewie), Ryszkowa Wola (przy OSP), Szówsko (przy szkole), Wiązownica (przy szkole), Zapałów (przy OSP).

Powiat przeworski: Adamówka (przy szkole, osiedle 150), Białoboki (przy Domu Ludowym), Dębów (Dom sołecki), Gać (przy Urzędzie Gminy), Wolica (przy Domu Ludowym), Łopuszka Wielka, Siedleczka 207, Sietesz (szkoła), Grzęska 152, Gwizdaj (przy Domu Kultury), Przeworsk (Dworcowa 8, Grunwaldzka 4, Jagiellońska 6, 20, Jana III Sobieskiego 86, Konopnickiej 4, 10, 13, 25, Krasickiego 11, 23, 50, Misiągiewicza 14, 16, 18 24, Rynek 2, Sienkiewicza 12, 18,20, 32, Skłodowskiej 10, Szpitalna 18, Tysiąclecia 7, 11).

EK

 

Powiat pozostaje przy powstrzymywaniu ideologii LGBT

0

Uchwalona w czerwcu 2019 r. deklaracja Rady Powiatu Jarosławskiego w sprawie powstrzymywania LGBT przez wspólnotę samorządową nie została uchylona. Na ostatniej sesji radni głosami 14 za, 4 przeciw i 2 wstrzymującymi się zdecydowali o odrzuceniu petycji Jakuba Gawrona, który wnosił o uchylenie deklaracji. Petycję uznano za bezzasadną. Decyzję rady poprzedziła dyskusja.

 

Deklarację „Samorząd wolny od ideologii LGBT” przyjęto dwa lata temu na wniosek klubu radnych PiS. – Nie damy narzucić sobie wyolbrzymianych problemów i sztucznych konfliktów, które niesie ze sobą ideologia „LGBT” – czytamy w stanowisku Rady Powiatu Jarosławskiego. Deklaracja jest dość obszerna i odnosi się głównie do obrony dzieci, rodziny i środowisk przed obcymi dla naszej kultury wpływami atakującymi wolność słowa, niewinność dzieci, autorytet rodziny i szkoły oraz swobodę przedsiębiorców.

Petycja została rozpatrzona w pierwszym rzędzie przez komisję skarg i wniosków rady.

– Komisja skonfrontowała jej treść z uchwałą i opinią radcy prawnego. Po dyskusji uznano petycje za bezzasadną wnioskując o odrzucenie w całości – mówił na sesji Adam Grenda, szef komisji. Podkreślał, że nadzór ze strony służb wojewody uchybień prawa nie stwierdził, a podnoszone za uchyleniem argumenty są powszechnie znane, także przez radnych. – Z przyjętego rozwiązania wynikało, że jest to właściwe stanowisko prezentujące podstawy normy społecznej akceptowanej przez radnych -dodawał zaznaczając, że deklaracja nie oznacza braku tolerancji i szacunku dla innych osób. Jest tylko wyrazem troski o wyznawane wartości. – Radni przyjęli ją zgodnie z własnym sumieniem i oni są właściwi do ustosunkowania się do petycji – podsumował.

Radny Tomasz Kulesza odniósł się do zapisów deklaracji. – Czy w ostatnich latach jakiekolwiek instytucje pozarządowe wtargnęły do szkół by prowadzić swoje zajęcia? Czy prawdą jest, że poprzez tą deklarację fundusz norweski wstrzymał finansowanie remontu ogniska baletowego na kwotę kilku milionów zł? – pytał zaznaczając, że nie istnieje zagrożenie jakąś tam ideologią LGBT, a bardziej powinniśmy się bać ideologii autokratywnych.

 

Deklaracja a dotacja

Starosta jarosławski Stanisław Kłopot odpowiadając radnemu przyznał, że nie słyszał o wprowadzaniu doktryn sprzecznych z programem nauczania w naszych szkołach. -. Faktyczne w piśmie z funduszy norweskich jakie otrzymaliśmy zwracając się o dofinansowanie remontu ogniska baletowego jest wspomniana deklaracja przyjęta przez radę powiatu. Jesteśmy tym zaskoczeni. Przypomnę, że budynek ma służyć szeroko pojętej kulturze – wyjaśniał starosta. – Trudno połączyć decyzję i powiązanie jej z przyjętą deklaracją. Jaki jest związek między nią, a tym co chcemy ratować. Proszę pokazać, czy jest w niej mowa o dyskryminacji – argumentował.

 

Co daje deklaracja?

– Jakie korzyści materialne i duchowe przyniosło nam uchwalenie deklaracji? Nie uchroniliśmy się przecież od tego, czego nie ma. Smutno jest nam z tego powodu, że sprzeciwiamy się czemuś, czego na naszej ziemi jarosławskiej nie ma. Czy mamy się stać wobec tego strefą wolną od dotacji – dopytywał T. Kulesza.

– Ideologowie jeszcze do naszych szkół nie weszli ale już pukają. Wyprowadzają naszą młodzież na ulice i tam jest wprowadzana ideologia LGBT. To można było zauważyć. Jeśli chodzi o fundusze norweskie, to świat jest tak stworzony, iż nic nie jest za darmo. Pozbawienie dotacji odbieram jako szantaż na suwerenne decyzje Rady Powiatu, a funduszami czy to unijnymi czy norweskimi szantażuje się nasze decyzje.

– mówił Marek Kucab, szef koła radnych PiS.

 

Bezprzedmiotowość

– Jeśli nie ma ideologii LGBT, to wszystko jest bezprzedmiotowe. To tak samo jakbyśmy dyskutowali nad przyjęciem strefy wolnej od atomu. Po co zajmować oderwane od rzeczywistości stanowisko. Mówimy, że była to jakaś uchwała. To nie była uchwała i dlatego wojewoda nie mógł zakwestionować. To była tylko deklaracja. Skutki prawne rodzą się wraz z uchwałą a nie deklaracjami – tłumaczył radny Zbigniew Piskorz.

Na zakończenie dyskusji starosta powtórnie zaapelował o dokładne przeczytanie deklaracji i wskazanie choćby jednego zdania o dyskryminacji ludzi, którzy związani są ze środowiskami LGBT.

Ostatecznie radni uznali, że deklaracja pozostaje.

erka