Strona główna Blog Strona 248

Wdzięczność jest ogromna

0
W Rodzinnym Domu Wsparcia Uchodźców w Szówsku schronienie znajduje 33 osoby.

W Szówsku od przeszło miesiąca działa Rodzinny Dom Wsparcia dla Uchodźców z Ukrainy. Obecnie schronienie znajdują tu 33 osoby, które są bardzo wdzięczne za okazywaną im pomoc.

 

Główną ideą stworzenia takiego miejsca była pomoc osobom, które straciły swoje domy i poczucie bezpieczeństwa. Mieszkańcy mają zapewnione tu wsparcie psychologiczne, medyczne i prawne. W dalszym usamodzielnianiu się pomagają im cztery wspaniałe wolontariuszki: Aleksandra Krzemień, Katarzyna Sanakiewicz, Natalia Olejarka oraz Aleksandra Mach. Po wybuchu wojny połączyła je chęć pomagania. Dziś nie wyobrażają sobie, by mogły być gdzie indziej i robić co innego. Mówią, że wdzięczność, którą każdego dnia okazują im obywatele Ukrainy, jest dla nich ogromną motywacją i siłą napędową do działania.

– Traktujemy tych ludzi jak rodzinę. Każdego dnia przeżywamy z nimi problemy życia codziennego. Pomagamy załatwić sprawy urzędowe, uczymy poruszania się komunikacją autobusową, jeśli trzeba, dowozimy do lekarza – opowiadają.

W Rodzinnym Domu Wsparcia schronienie znalazły 33 osoby. Są to głównie matki z dziećmi. Bywają też osoby starsze. Są to głównie stali mieszkańcy, choć zdarza się, że ktoś dochodzi, bądź odjeżdża.

– Tylko wczoraj z Hersonia dojechały do nas trzy osoby. Pokonały daleką drogę, przez Litwę. Wśród mieszkańców są też rodziny, które kiedyś znajdowały schronienie w Pełkiniach, dopóki punkt nie został zlikwidowany – nadmienia jedna z wolontariuszek. Wszyscy deklarują, że jak tylko sytuacja się uspokoi, wrócą na Ukrainę.

Historie osób, które tutaj trafiły, są bardzo różne. Właściwie każda z rodzin ma na swoim koncie jakieś traumatyczne przeżycia.

– Niektóre kobiety docierały do nas w piżamach, bo obudziły ich spadające bomby. Przyjeżdżały do obcego kraju wystraszone. Bały się prosić o cokolwiek – mówi Natalia.

– Gościliśmy rodzinę z Mariupola, która cudem do nas dotarła. Uciekali samochodem, który popsuł się im w drodze. Na szczęście jakoś zdołali dotrzeć do Polski, ale samochód nie nadawał się już do naprawy – opowiada Aleksandra.

 

Pomoc płynie

Rodzinny Dom Wsparcia dla Uchodźców z Ukrainy mieści się przy ul. Lubelskiej. Każda rodzina ma tutaj swój oddzielny pokój. Początkowo budynek był w stanie surowym i nie nadawał się do zamieszkania. Jednak dzięki zaangażowaniu ludzi dobrej woli oraz pomocy fundacji CORE udało się wykonać niezbędne prace adaptacyjne i doposażyć go w potrzebny sprzęt. Fundacja obiecała wykonać również kuchnię.

Rodzinny Dom Wsparcia Uchodźców z Ukrainy nie miałby racji bytu, gdyby nie pomoc zwykłych ludzi, którzy co jakiś czas przekazują artykuły żywnościowe, środki higieniczne oraz wszystkie inne potrzebne rzeczy.

– Są osoby, które wspierają nas od samego początku. Mimo że im się nie przelewa, wciąż pomagają. Z całego serca dziękujemy wszystkim za okazywaną pomoc – mówią wolontariuszki. Nadmieniają, że od czasu do czasu dary dla Uchodźców docierają także z zagranicy. W pomoc zaangażowały się także okoliczne firmy, które np. organizują zabawy dla dzieci przy muzyce i dmuchańcach.

 

Wdzięczność jest ogromna

Obywatele Ukrainy, którzy znaleźli schronienie w Rodzinnym Domu Wsparcia Uchodźców w Szówsku są bardzo wdzięczni Polakom za okazane serce. Ze łzami w oczach dziękują za wszelką pomoc oraz dobro, które ich tutaj spotyka. Za naszym pośrednictwem chcieliby przekazać szczere podziękowania dla wszystkich, którzy nawet w najdrobniejszy sposób włączyli się w pomoc Uchodźcom z Ukrainy. Za otwartość serc dziękują szczególnie tym, którzy przyjęli osoby uciekające przed wojną do swoich domów.

 

Potrzeby są

Potrzeby w Rodzinnym Domu Wsparcia Uchodźców z Ukrainy są duże. Pomimo pomocy, która dociera tu z różnych stron, często brakuje podstawowych artykułów żywnościowych, z których można przyrządzić śniadania, obiady czy kolacje. Obecnie brakuje też odzieży letniej dla dzieci. Dla tych, którzy chcieliby wesprzeć przebywające tam osoby, podajemy numer telefonu do wolontariuszy: 576-893-355.

 

EK

 

Awanse, wyróżnienia i nowe samochody

0
Wręczenie odznaczeń podczas jarosławskich uroczystości.

W poniedziałek, 23 maja w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Jarosławiu odbyły się obchody Powiatowego Dnia Strażaka. Podobne uroczystości miały miejsce kilka dni wcześniej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Przeworsku.

Powiatowe Obchody Dnia Strażaka w Przeworsku.

Jarosławskie obchody rozpoczęło złożenie meldunku, który od dowódcy uroczystości st. kpt. Kamila Kondrackiego odebrał st. bryg. Daniel Dryniak, zastępca Podkarpackiego Komendanta Wojewódzkiego PSP.

Bryg. Krzysztof Kowal, komendant powiatowy PSP w Jarosławiu po powitaniu zaproszonych gości podziękował wszystkim strażakom i pracownikom cywilnym za codzienną służbę.

Podczas uroczystości wręczone zostały odznaczenia, awanse na wyższe stopnie służbowe oraz dyplomy z okazji jubileuszu 30-lecia Państwowej Straży Pożarnej. Za ofiarność i wysokie zaangażowanie przy realizacji obowiązków służbowych trzem funkcjonariuszom wręczono Srebrną Odznakę „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”. Sześć funkcjonariuszy odebrało brązową Odznakę „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”. Za szczególne zaangażowanie w działaniach ratowniczych Dyplom Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej otrzymał st. str. Arkadiusz Cichocki. Awansem na wyższe stopnie służbowe wyróżniono: 3 funkcjonariuszy w korpusie oficerów, 1 funkcjonariusza w korpusie aspirantów, 12 funkcjonariuszy w korpusie podoficerów.

Bardzo ważnym elementem uroczystości było poświęcenie dwóch nowych samochodów: SLK w Ford – sfinansowanego z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 oraz średniego samochodu ratowniczo-gaśniczego GBA 3/30 sfinansowanego częściowo z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, przez Komendę Główną oraz z pieniędzy pozyskanych od lokalnych władz samorządowych powiatu jarosławskiego.

Obchody poprzedziła uroczysta Msza św. w Kościele pw. Chrystusa Króla w Jarosławiu, która tradycyjnie odbyła się 4 maja.

 

Przeworscy strażacy obchodzili swoje święto 15 i 16 maja. Uroczystości rozpoczęły się uroczystą Mszą św. odprawioną w Kościele pw. Ducha Św. w Przeworsku. Następnego dnia na placu Komendy Powiatowej PSP w Przeworsku odbyła się druga część uroczystości – uroczysty apel, podczas którego wręczono awanse, odznaczenia oraz okolicznościowe dyplomy. Ważnym elementem uroczystości było przekazanie samochodu służącego do przewozu i działań przeworskiego zespołu dronowego. Pojazd został zakupiony ze środków budżetu państwa, Starostwa Powiatowego oraz gminy Tryńcza.

Uroczystość była okazją do złożenia podziękowań i życzeń strażakom, co wielokrotnie było powtarzane podczas przemówień. Na ręce mł. bryg. Marcina Lachnika, komendanta KP PSP w Przeworsku okolicznościowe listy przekazali: Marek Kuchciński, poseł na Sejm RP oraz Teresa Pamuła, posłanka na sejm RP.

Podczas spotkania Komendant Powiatowy PSP w Przeworsku podziękował za pomoc okazaną podczas zakupu nowego pojazdu oraz wręczył darczyńcom pamiątkowe statuetki.

 

Opr. EK, fot. org.

 

 

Krzyż Męki Pańskiej w Hawłowicach

0

Każdy przydrożny krzyż ma swoją historię. Czas zaciera jednak często pamięć o fundatorach tych obiektów. Warte podkreślenia jest jednak to, że gdy stary krzyż rozpada się, znajdują się osoby, które na jego miejscu stawiają nowy. Taki prosty, drewniany krzyż Męki Pańskiej stoi kilka metrów od drogi prowadzącej do Czudowic. W niedalekiej odległości   od niego znajduje się murowany dwór wybudowany z inicjatywy Wojciecha Dembińskiego w pierwszej połowie XIX wieku, w stylu klasycystycznym. Jak podaje strona zabytek.pl, po Dembińskich kolejnymi jego właścicielami byli: Kotowscy, Zaklikowie, Żurowscy oraz Dworscy (ostatni przedwojenni właściciele). Czy historia powstania krzyża powiazana jest z tym pięknym dworem i jego właścicielami? Miejscowe podania na to wskazują. – Mówią, że krzyż w tym miejscu wystawił jeszcze przed drugą wojną światową prawdopodobnie ówczesny właściciel wsi. Dokładnie tego jednak nie wiem. Teraz jest już inny niż pierwotnie, drugi raz stawiany. Wcześniej też był drewniany. Po latach postanowiliśmy się nim zająć, bo był już bardzo zniszczony. Stawialiśmy go z moim ojcem. Pan Władysław Podlewski wystrugał go, ja go przywiozłem na miejsce. Postawiliśmy go w 1981 roku. Data 30 maja 1982 roku, która jest na nim wyryta to data jego poświęcenia przez księdza. Córki dbają o niego, choć ten krzyż znów nadaje się do odnowy, czas robi swoje – mówi Stanisław Kulisza, mieszkaniec Hawłowic, który wpisał się w jego historię. Postawiony w latach 80. ubiegłego wieku drewniany krzyż Męki Pańskiej jest nieco inny od tego, któy był poprzednio. Posiada blaszany, wąski daszek przymocowany nad postacią Chrystusa. Obok niego pnie się po drzewie bluszcz.

Przydrożny krzyż w Hawłowicach otoczony jest opieką. Choć skromny, ustrojony jest kwiatami i przypomina o postawionym tu pierwotnie krzyżu.

 

Marcin Sobczak

Trzech poszkodowanych w zdarzeniach z udziałem quadów

0

Policjanci wyjaśniają okoliczności dwóch zdarzeń drogowych z udziałem quadów. W Jodłówce poszkodowana została 33-letnia kobieta, a w Radawie dwaj obywatele Kazachstanu.

 

W piątek, 20 maja przed godz. 20, dyżurny jarosławskiej komendy otrzymał zgłoszenie o zdarzeniu drogowym z udziałem quada w Jodłówce. Na miejsce zostali skierowani policjanci z komisariatu w Pruchniku. Mundurowi wstępnie ustalili, że kierująca quadem 33-letnia mieszkanka gminy Pruchnik, podczas wykonywania manewru zawracania na mostku, pomyliła manetkę gazu z hamulcem, w wyniku czego przejechała przez drogę gminną i zjechała z nasypu drogi w krzewy. W wyniku tego zdarzenia kierująca doznała obrażeń. Kobieta została przetransportowana do szpitala śmigłowcem Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Policjanci ustalili, że czerokołowiec nie posiadał tablic rejestracyjnych, badań technicznych i nie był ubezpieczony.

Do podobnego zdarzenia z udziałem quada doszło w sobotę, 21 maja przed godz. 16 w Radawie na skrzyżowaniu dróg gruntowych. Wstępne ustalenia funkcjonariuszy z posterunku w Wiązownicy wykazały, że kierujący czterokołowcem kawasaki 21-obywatel Kazachstanu, jadąc z 20-letnim pasażerem, także obywatelem Kazachstanu, stracił panowanie nad quadem, w wyniku czego obaj spadli z pojazdu doznając obrażeń. Mężczyźni trafili do szpitala.

Policjanci apelują do kierujących zarówno czterokołowcami jak i jednośladami, o zachowanie szczególnej ostrożności. Przypominają, że quady wymagają dużych umiejętności i wiedzy od użytkownika. Nie są bezpieczniejsze od motocykli, a wypadki z ich udziałem mogą nieść za sobą tragiczne skutki.

 

EK/KPP

Przez puszkę trafił za kratki

0

Policjanci prowadzili pościg za kierowcą mitsubishi, który uciekł z miejsca interwencji. 36-latek został zatrzymany w Duńkowicach.

 

W czwartek, 26 maja po godz. 10, funkcjonariusze z komisariatu w Radymnie, podczas pełnienia służby w miejscowości Młyny, zauważyli nieprawidłowo zaparkowane mitsubishi, z którego ktoś wyrzucił aluminiową puszkę. Policjanci podjęli interwencję. Kiedy podeszli do samochodu, ten gwałtownie ruszył. Kierujący zaczął uciekać w kierunku Radymna.

– Policjanci natychmiast podjęli pościg za uciekającym mężczyzną. Przy użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych wydawali kierowcy polecenie do zatrzymania się. Ten jednak zlekceważył wszelkie polecenia i kontynuował jazdę, wielokrotnie łamiąc przepisy w ruchu drogowym. Kierujący stwarzał też zagrożenie dla innych uczestników ruchu – informuje asp. szt. Anna Długosz, oficer prasowy KPP w Jarosławiu.

W Duńkowicach uciekający mężczyzna zjechał na chodnik i w dalszym ciągu kontynuował jazdę. Dopiero gdy zorientował się, że koła samochodu zostały uszkodzone, zatrzymał się. Ucieczkę kontynuował pieszo. Wówczas został jednak zatrzymany przez policjantów.

Mężczyznę poddano badaniu na stan trzeźwości, które wykazało 2,5 promila w organizmie. Po sprawdzeniach w policyjnych systemach okazało się, że 36-letni mieszkaniec gminy Tarnogród, nie tylko posiada dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, ale jest poszukiwany listem gończym, wydanym przez Sąd Rejonowy w Jarosławiu, celem odbyci kary pozbawienia wolności. 36-latek trafił do policyjnego aresztu. Oprócz popełnionych wykroczeń, odpowie za niezatrzymanie się do kontroli drogowej oraz kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w okresie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. O jego dalszym losie zadecyduje sąd.

 

EK/KPP

 

Kuriozum na PKS-ie

0
Autobusy utrudniają przejazd do supermakretu, czy osobówki wpychają się na perony?

Możliwe że jest to jedyny przypadek w cywilizowanym świecie, gdzie samochody osobowe zdążające na parking przy markecie, przeciskają się między stojącymi na peronach autobusami. Mowa o jarosławskim dworcu PKS.

Dawniej były nawet barierki chroniące pasażerów przed podjeżdżającym na peron autobusem.

– Jarosław. Wtorek po godz. 11. Znajomy podwozi mnie na miejsce szumnie nazwane dworcem autobusowym. Na peronach stoją autobusy. Oczekujących jest sporo. Jeden z autobusów źle podjechał. Kierowca wycofuje. Starszy mężczyzna zmaga się z walizką. Matka stara się opanować wyrywającego się jej kilkuletniego brzdąca. Przez to wszystko starają się przedrzeć zmierzający do sklepów. Kompletny bałagan. Znajomy mówi, że nie słyszał, by doszło tu do wypadku. Dziwne, bo byłem na wielu dworcach i nigdzie nie spotkałem sytuacji, że ruch jest poprowadzony przez perony – mówi pan Robert, który do Jarosławia przyjechał z zachodniej Polski.

Do Redakcji Gazety Jarosławskiej dociera więcej podobnych interwencji. Nowe centrum dworcowe, bo tak się nazywa kompleks budynków, w którym znaleziono miejsce na malutką poczekalnię zostało otwarte przed trzema laty. Wtedy nowatorskim rozwiązaniom w tworzeniu zaplecza dla komunikacji autobusowej dziwili się miejscowi. Potem przywykli. I tylko odwiedzający Jarosław sporadycznie widząc takie cudo, otwierają oczy ze zdumnienia. – Na dworcach w Polsce jest tak, że po peronach, to nawet rowerem nie wolno jeździć, a w Jarosławiu można nawet ciężarówką jechać. Przecież to szukanie nieszczęścia – mówi mieszkaniec Krakowa. Interweniujący nie potrafią zrozumieć, kto pozwolił, by perony autobusowe pełniły rolę jedynego dojazdu do wielkopowierzchniowych sklepów.

Planowano wyjazd na ul. Poniatowskiego, ale władze miasta i powiatu się nie dogadały.

Okazuje się, że wyjaśnienie tego problemu nie jest proste, a możliwe, iż należy go przyjąć jako dobrodziejstwo podejmowanych wcześniej decyzji, pogodzić się z faktem i zachować maksymalną ostrożność jadąc do supemarketu. Prezes jarosławskiego PKS Witold Duszyński przyznaje, że jest to problem, ale jego rozwiązanie wybiega poza kompetencje spółki i odsyła nas do zarządców dróg. Ci, po analizie, odpowiadają, że to nie ich sprawa, bo perony i dojazdy w obrębie tego, co nazywamy dworcem są drogami wewnętrznymi. Dają do zrozumienia, że prezes PKS powinien się tym zająć. Można przypuszczać, że władze należącego do powiatu jarosławskiego PKS maja mniej do powiedzenia o organizacji ruchu na działce będącej również własnością powiatu niż wynosi powierzchnia dworca. A ta jest bardzo mała. Dzieje się tak dlatego, że cały obszar dawnego dworca został wydzierżawiony prywatnej firmie na okres 30 lat. Wybudowała ona kompleks handlowy przeznaczając małe pomieszczenia na poczekalnię. Do potrzeb tej inwestycji dostosowano koncepcję ruchu. Zamknięcie przejazdu dla samochodów jadących na przysklepowe parkingi spowodowałoby radykalne zmniejszenie liczby klientów, a chodzi o to by było ich jak najwięcej.

Przypominamy, że dojazd do sklepów centrum dworcowego jest możliwy tylko przez perony. Natomiast wyjazd tylko na ul. Pruchnicką od strony skrzyżowania z ul. Słowackiego.

We wstępnym zamyśle nikt nie widział problemu z jeżdżeniem między wsiadającymi do autobusów. Plan przewidywał przebicie do ul. Poniatowskiego przez miejski parking przy dworcu PKP i utworzenie centrum przesiadkowego dla wszystkich linii autobusowej komunikacji publicznej. Nie udało się jednak dojść do porozumienia i koniec końcem władze Jarosławia noszą się z budową swojego centrum przesiadkowego. Powiat ma centrum handlowe nazwane dworcowym i w najbliższych dziesięcioleciach nie ma tam nic do powiedzenia.

Poszukiwania, kto i kiedy podjął decyzję o połączeniu funkcji peronu autobusowego z dojazdem na przysklepowy parking doprowadziły do tego, że ostatecznie powiat skierował nas do prezesa PKS uznając, że leży to w zakresie jego kompetencji. W. Duszyński zapewnił, że sprawdzi jakie ustalenia podjęto i odniesie do nich w najbliższym czasie.

Dojeżdżającym do sklepów i korzystającym z komunikacji autobusowej realizowanej przez PKS pozostaje zachować daleko posuniętą ostrożność. Odwiedzający Jarosław mogą za to spotkać niespotykane dziwadło, a to przyciąga turystów. Rozwiązania problemu lepiej nie szukać, bo samorządowcy zastosowali wielokrotnie sprawdzoną i skuteczną metodę, czyli odsyłają pytającego od Annasza do Kajfasza, mając nadzieję, że w końcu mu się znudzi.

erka/Fot. Czytelnik

 

Wyróżnienia dla Wójta Gminy Radymno Bogdana Szylara

0
Bogdan Szylar Srebrny Krzyż Zasługi odebrał z rąk prezydenta Andrzeja Dudy

26 maja, po pandemicznej przerwie, w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie, zorganizowano uroczyste obchody Dnia Samorządu Terytorialnego.

Podczas odchodów Dnia Samorządu Terytorialnego w WDK w Rzeszowie

Głównym punktem uroczystości było wręczenie odznak honorowych Podkarpackiego Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych. Są to podziękowania i wyróżnienia dla tych osób, które przyczyniły się do rozwoju samorządności na poziomie regionalnym i lokalnym.

Z terenu powiatu jarosławskiego, jako jedyny, został doceniony srebrnym odznaczeniem PSST Bogdan Szylar – Wójt Gminy Radymno. Nagroda ta została dedykowana wszystkim mieszkańcom Gminy Radymno za pomoc uchodźcom.

Przyznanie odznaczeń PSST to nie koniec. Podczas gali ogłoszono, że kilkoro laureatów w piątek, 27 maja, ma stawić się na Dniach Samorządu Terytorialnego w Warszawi w Rezydencji Belweder z udziałem prezydenta RP, Andrzeja Dudy. Srebrnym Krzyżem Zasługi doceniono ponownie Bogdana Szylara.

– Jestem niezwykle wzruszony i wdzięczny otrzymanymi wyróżnieniami – mówił tuż po uroczystościach B. Szylar. – Cieszę się, że nasza gmina została doceniona i mogłem ją reprezentować.

 

Z cyklu Zamki, pałace, dwory: Pałac w Wysocku

0

Zabytkowy pałac w Wysocku został wzniesiony około połowy XVIII wieku. Wcześniej w XVII wieku Wysocko było ulubionym miejscem królowej Marysieńki, żony Jana III Sobieskiego. Wówczas pałac był niskim, drewnianym budynkiem o kilku salach. Po śmierci męża Marysieńka wyjechała do Rzymu, a pałac   przejęła w opiekę Elżbieta Sieniawska.

Obiekt przeszedł do rąk Czartoryskich poprzez powtórne małżeństwo córki Sieniawskiej Zofii z Augustem Aleksandrem Czartoryskim. Książę Adam Kazimierz, generał ziem podolskich ofiarował pałac swojej córce Marii. W tym pałacu umarła w 1835 roku księżna Izabela Czartoryska. W pierwszej połowie XIX wieku właścicielem pałacu została siostra Marii Zofia Zamoyska, a po niej syn hrabia Zdzisław Zamoyski. W 1875 roku pałac został gruntownie przebudowany przez Stefana Zamoyskiego, zyskując wygląd reprezentacyjnej rezydencji magnackiej. W czasie I wojny światowej pałac został doszczętnie obrabowany przez żołnierzy rosyjskich. Bezpowrotnie przepadły bogate zbiory artystyczne, cenne obrazy i meble.

W okresie II wojny światowej Niemcy zaatakowali mieszczącą się w pałacu radziecką szkołę wojsk ochrony pogranicza. Zginęło wówczas 250 elewów. Ocalała jedynie kilkuletnia córka lekarza, którą adoptowała jedna z rodzin w Jarosławiu. Po wojnie odnalazła ją matka, lekarka ze Lwowa. Pałac został znacjonalizowany dostając się w gestię miejscowego PGR-u. W tym okresie budynek powoli zamieniał się w ruinę. W 1961 roku podjęto decyzję o umieszczeniu tutaj Domu Pomocy Społecznej, przeprowadzając niezbędne prace adaptacyjne. Z czasem została odnowiona z obu stron elewacja. Wokół budynku znajduje się park, zawłaszcza w południowej części, powstały na pierwotnym założeniu z XVIII wieku. Z przekazów można się dowiedzieć, że w tamtym czasie park był utrzymywany starannie i należał do piękniejszych w okolicy. Oprócz starych dębów i lip, były tam daglezje, rożne gatunki sosny, choinki kanadyjskie i inne. Szczególnie parkiem zajmowała się księżna Izabela Czartoryska, która zleciła wyryć na kamiennym pomniku napis: „Cieniste kasztany, lipy wyniosłe, osobliwe wytrwałe dęby ręką Sobieskiego na jego zwycięstwa osadzone, czasy rycerskie, szczęśliwe chwile Polski przypominają 1833”.

 

Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”

Jarosławianka Klaudia Mendyka z tytułem Miss Polonia Sportu

0

24-letnia Klaudia Mendyka z Jarosławia zdobyła tytuł Miss Polonia Sportu. Konkurs odbył się w piątek, 27 maja we Włocławku. Jego przebieg można było śledzić w TVP 2.

– Wczorajszy wieczór był niesamowitym przeżyciem. Dziękuję wszystkim, którzy trzymali za mnie kciuki oraz organizatorom za przygotowanie tak wspaniałego wydarzenia. Udało się wejść do top 10, z czego bardzo się cieszę. To zdecydowanie najpiękniejszy wieczór w życiu – napisała Klaudia Mendyka w mediach społecznościowych, tuż po otrzymaniu zaszczytnego tytułu.

Młoda jarosławianka jest przykładem, że warto podążać za marzeniami i konsekwentnie zmierzać do realizacji stawianych sobie celów. W ubiegłym roku otrzymała tytuł inżyniera architekta na Politechnice Krakowskiej i rozpoczęła studia magisterskie na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. Klaudia już od najmłodszych lat interesowała się modą. W ramach pracy dyplomowej zaprojektowała tzw. inkubator mody, czyli miejsce do kreowania mody i pokazów. Jakiś czas temu wysłała zgłoszenie do jednego z najbardziej prestiżowych konkursów w Polsce, co okazało się strzałem w dziesiątkę. Została zaproszona do Warszawy, a wkrótce potem znalazła się w finałowej 20. Finał konkursu odbył się w minionym tygodniu. Zmagania finalistek w walce o tytuł najpiękniejszej można było obejrzeć na antenie TVP 2. W ten właśnie sposób poznaliśmy zwyciężczynie konkursu: tytuł Miss Polonia otrzymała Krystyna Sokołowska z Białegostoku (nr 17). I wice Miss Polonia została Karolina Malina z Kołobrzegu (nr 16), a II wice Miss Polonia Julia Baryga z Łodzi (nr 4).

Tytułem Miss Polonia Drogerii Natura będzie się cieszyć Agnieszka Brewka ze Złotowa (nr 19), a tytułem Miss Polonia Publiczności – Sandra Staszewska z Chodzieży (nr 7).

Natomiast tytułem Miss Polonia „Piękna z przesłaniem” uhonorowano Julię Barygę z Łodzi (nr 4), a Miss Polonia Sportu została właśnie Klaudia Mendyka z Jarosławia (nr 10). Wszystkim dziewczynom serdecznie gratulujemy.

Konkurs piękności Miss Polonia organizowany jest w Polsce od 1929 roku. Jego laureatki reprezentują Polskę w konkursach Miss Universe, Miss International, Miss Intercontinental, Miss Grand International, Miss Earth, Miss World, Miss Europe, Miss Baltic Sea, World Miss University. W konkursie mogą wziąć udział tylko bezdzietne panny w wieku od 18 do 25 lat, posiadające polskie obywatelstwo oraz niemające widocznych blizn ani tatuaży na ciele.

 

EK, fot. fb/Klaudia Mendyka

Pijana matka przyjechała po dziecko

0

Blisko 3,5 promila alkoholu w organizmie miała 37-letnia mieszkanka powiatu przemyskiego, która przyjechała odebrać z przedszkola swojego syna. Pracownice placówki wezwały policję.

 

W piątek, 20 maja przed godz. 15, do jednego z przedszkoli, znajdujących się na terenie gminy Radymno, zgłosiła się 37-letnia matka, aby odebrać swojego syna. Kobieta przyjechała citroenem i zaparkowała pojazd na parkingu przed przedszkolem. W trakcie rozmowy zachowywała się dziwnie, co wzbudziło podejrzenie przedszkolanek. Kobiety wezwały policję. Do czasu przyjazdu funkcjonariuszy przedszkolanki uniemożliwiły kobiecie odjazd.

Funkcjonariusze z komisariatu w Radymnie sprawdzili stan trzeźwości 37-letniej mieszkanki powiatu przemyskiego. Wynik badania wykazał w jej organizmie 3,38 promila alkoholu. Po sprawdzeniach w policyjnych systemach okazało się, że kobieta nie posiada uprawnień do kierowania, a pojazd którym przyjechała, nie ma aktualnych badań technicznych. Na miejsce został wezwany ojciec, który zaopiekował się dzieckiem. 39-latka wkrótce usłyszy zarzuty. Odpowie za jazdę w stanie nietrzeźwości, za co grozi jej do 2 lat pozbawienia wolności. O całej sytuacji zostanie powiadomiony także sąd rodzinny.

 

EK/KPP