Strona główna Blog Strona 515

O przetwarzaniu stołecznych odpadów

0

W środę, 8 lipca w Leżachowie odbyła się konferencja prasowa zorganizowana przez posłów Prawa i Sprawiedliwości, dotycząca przetwarzania odpadów komunalnych pochodzących z Warszawy.

 

– W wyniku awarii warszawskiej oczyszczalni ścieków „Czajka” miliardy litrów nieczystości trafiały do Wisły. Okazuje się jednak, że to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Groźne odpady trafiały do dziewięciu województw z całej Polski – podkreślali: Teresa Pamuła oraz Tadeusz Chrzan, posłowie Prawa i Sprawiedliwości.

Wybór miejsca konferencji nie był przypadkowy. Odpady z warszawskiej oczyszczalni przywożone były również na Podkarpacie. Trafiały m.in. do Leżachowa w gminie Sieniawa. Wydarzenie było kontynuacją konferencji, która odbyła się już wcześniej w stolicy. Jej organizatorzy zwracali uwagę na skalę problemu. Podkreślali, że niebezpieczne osady trafiały w różne miejsca Polski.

W latach 2018 i 2019 w ośmiu na dziewięciu województwach, do których trafiały odpady z Warszawy Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska stwierdziła szereg uwag i nieprawidłowości, skutkujących nie tylko przeraźliwymi konsekwencjami dla mieszkańców, ale i środowiska naturalnego.

EK

 

 

Odkrycia na Rynku

0

Badania archeologiczne prowadzone przy pracach modernizacyjnych jarosławskiego Rynku przynoszą kolejne odkrycia. Jak informuje Podkarpacki Wojewódzki Konserwator Zabytków na terenie obejmującym cmentarz dawnej kolegiaty pw. Wszystkich Świętych w Jarosławiu leżącej na obszarze dzisiejszego placu Św. Michała odkryto już 39 szkieletów pochodzących z XVII w.

 

Na niższych poziomach znajdowane są kolejne szczątki. Natrafiono również na monety, koraliki różańca, krzyże, fragmenty ceramiki, drobne elementy funeralne takie jak gwoździe od trumien, fragmenty ozdób metalowych z poduszek trumiennych itp.

Badania są kontynuowane. Można się spodziewać, że archeolodzy natrafią na kolejne pozostałości świadczące o historii Jarosławia.

erka/Fot. WPKZ

 

Z cyklu: „Cudze chwalicie, Jarosławia nie znacie”: Budynek byłej siedziby Gestapo

0

W pierwszym okresie okupacji po próbie obrania na siedzibę Gestapo budynku Komunalnej Kasy Oszczędności ostatecznie Gestapo ulokowało się w kamienicy rodziny Turnheimów przy ulicy Słowackiego. Komendantami niemieckiej służby bezpieczeństwa w Jarosławiu byli między innymi: Hermann Tofel, Alfons Müller, Franz Keller, Richard Weber i inni.

 

Franz Schmidt nie był komendantem, choć za takiego się uważał i czynił wszystko bardzo gorliwie, by zostać przez władzę zauważonym. Był wyjątkowym sadystą i wiernym wykonawcą nazistowskiej ideologii. Swym zasięgiem niemiecka służba bezpieczeństwa w Jarosławiu obejmowała obszar powiatów: jarosławskiego, przeworskiego, łańcuckiego i niżańskiego, krótko też Jaworów (obecnie Ukraina) oraz tereny okolic Lubaczowa. Areszt śledczy w piwnicach siedziby Gestapo składał się z pięciu cel oraz ciemnicy pod schodami. Liczba więzionych w tym miejscu mogła osiągnąć nawet kilka tysięcy osób. Podczas nieludzkich przesłuchań wielu osądzonych zostało zamordowanych na miejscu. Oddali to, co mieli najcenniejsze – życie, często bardzo młode. Wśród nich byli m.in. 17- letnia nieznana dziewczyna, towarzyszka niedoli Czesławy Romany Puzon ps. „Baśka” , która po brutalnym przesłuchaniu została rozstrzelana razem z „Baśką” w lesie kidałowickim oraz 17- letni Władysław Półtorak bestialsko torturowany i również rozstrzelany w kidałowickim „lesie pamięci”. W tym miejscu katowani byli nastoletni uczniowie jarosławskich szkół, z których część została wywieziona do KL Auschwitz i innych niemieckich obozów zagłady. Pomimo tego, że od tych tragicznych czasów upłynęło wiele lat, rodziny ciągle poszukują grobów swoich bliskich i próbują też dowiedzieć się jakie były okoliczności ich śmierci.

Jarosławskie Gestapo najczęściej rozstrzeliwało Polaków i Żydów na terenie Opactwa Benedyktynek, zaś klasztor stał się obozem przejściowymi. Zbrodniarze hitlerowscy dokonywali egzekucji w lesie kidałowickim, Surochowie, Koniaczowie, na wale obok torów kolejowych k. Muniny i innych często nieznanych do tej pory miejscach. Spośród kilku tysięcy aresztowanych, wielu nie powróciło już do rodzin, wielu którym udało się przeżyć i wyjść na wolność zostało ponownie uwięzionych.

W ramach współpracy Jarosławskiego Stowarzyszenia „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości” ze Starostwem Powiatowym w Jarosławiu, Instytutem Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie oraz Powiatowym Urzędem   Pracy, 14 czerwca bieżącego roku, w ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady w piwnicach dawnej siedziby Gestapo zostały odsłonięte tablice, przypominające o latach niemieckiej okupacji Jarosławia, poświęcone pamięci ofiar niemieckiego terroru. Z szacunku i pamięci do Tych, którzy byli więzieni w piwnicach tego budynku mamy obowiązek pielęgnować ten fakt, aby chociaż w ten sposób podziękować za Ich poświęcenie dla Ojczyzny. Po wyzwoleniu, w 1947 r. utworzono w budynku byłej siedziby Gestapo Państwową Szkolę Muzyczną im. Fryderyka Chopina. W tym celu, na potrzeby szkoły dobudowano piętro. Obecnie w budynku mieści się Związek Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz Powiatowy Urząd Pracy.

Budynek byłej siedziby Gestapo, w którym byli torturowani, katowani i mordowani niewinni Polacy powinien na zawsze przypominać o tych tragicznych wydarzeniach. O przeszłości tego miejsca przypominają tablice pamiątkowe znajdujące się przy wejściu do budynku, jedna z nich wmurowana już w 1947 r., kolejna w 1995 r. W latach 90 kombatanci stworzyli izbę pamięci i obecnie kontynuacją tej pamięci są odsłonięte tablice. Dlatego ten budynek to miejsce szczególne w historii naszego miasta.

 

Nie dla muralu

Ze względu na pamięć o tych, którzy w tym budynku byli w bestialski sposób torturowani i którzy oddali swoje życie za Ojczyznę nie zgadzamy się na to, aby na ścianie tego właśnie budynku powstał mural poświęcony lotnikom RAF. Uważamy, że mieszkańcom powiatu jarosławskiego, którzy walczyli w Polskich Siłach Powietrznych w ramach struktur RAF należy się pamięć i szacunek, ale proponujemy aby mural powstał na innym budynku, innej kamienicy, a nie na ścianie „Jarosławskiej Katowni”. Swój sprzeciw wobec powstania muralu na budynku dawnej siedziby Gestapo wyrażają również rodziny więźniów, których ojcowie, czy też bracia byli torturowani w tym miejscu. Ten budynek należy traktować jak „relikwię”, która na zawsze ma przypominać o tym, co tutaj się wydarzyło. To pomnik pamięci, którego nie wolno nam naruszyć.

Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”

Fot Jerzy Czechowicz

 

 

Żerują na ludzkiej naiwności?

0

W minionym tygodniu Redakcję Gazety Jarosławskiej odwiedził Czesław Chamuła z Ostrowa, który dostał mandat za przekroczenie prędkości o 19 km/h. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że z załączonej treści listu mężczyzna wywnioskował, że za to przewinienie należy mu się 500 zł mandatu i 10 punktów karnych.

 

Końcem czerwca fotoradar w Skołoszowie zarejestrował pojazd naszego Czytelnika jadący z prędkością 69 km/h, w miejscu, gdzie obowiązywało ograniczenie do 50 km/h. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Kilkanaście dni później pan Czesław otrzymał zdjęcie z fotoradaru opatrzone informacją. W kopercie znajdowała się również kopia mandatu. Pan Czesław zrozumiał, że kwota i punkty, które się na niej znajdowały, odnoszą się do wykroczenia, którego się dopuścił. Nie potrafił się jednak pogodzić z jego wysokością oraz ilością punktów, która tam widniała (500 zł i 10 punktów karnych), dlatego też podjął działania mające na celu wyjaśnienie tej sytuacji.

– Informację zaczerpnąłem w KPP w Jarosławiu. Policjanci poinformowali mnie, że za takie wykroczenie należy się mandat w wysokości 100 zł i dwa punkty karne. Chciałem, aby potwierdzili mi to na piśmie. Niestety takiego pokwitowania nie otrzymałem – żali się pan Czesław, który po wizycie w Komendzie udał się do naszej Redakcji.

Około 70-letni mężczyzna był zdezorientowany. Myślał, ze padł ofiarą oszustwa. Tymczasem, jak się później okazało, zmyliły go informacje, które miały być mu pomocne. Pan Czesław wzór wypełnienia blankietu przyjął jako nałożony na niego mandat.

Niekiedy urzędy wprowadzając swoje usprawnienia, potrafią wprowadzić w błąd. One działają zgodnie z procedurami wychodząc z założenia, że lepiej petenta potraktować z góry, niż zobaczyć w nim człowieka.

Taryfikator jest wszędzie dostępny i jednakowy dla wszystkich, może dołączenie do wezwania przykładowego mandatu, ze znacznie większą karą miało wymiar prewencyjny. Chodziło o to, by fotoradar kojarzył się z dziesięcioma punktami, a nie z bezpieczeństwem.

EK

 

 

Rozbił się szybowiec

0

Do szpitala z obrażeniami ciała przewieziony został 18-letni mężczyzna, który ucierpiał w wyniku wypadku szybowca, na lotnisku w Laszkach.

 

W czwartek, 9 lipca, po godz. 20, w Laszkach doszło do wypadku lotniczego. Ze wstępnych ustaleń wynika, że podczas startu, szybowiec prawdopodobnie wpadł w korkociąg i runął na ziemię. Lot szkoleniowy szybowcem odbywał 18-letni mieszkaniec powiatu rzeszowskiego. Mężczyzna z poważnymi obrażeniami został przewieziony do szpitala.

Na miejscu pracowały służby ratownicze i policjanci. Wykonano oględziny i sporządzono dokumentację, a także przesłuchano świadków. Dyżurny Policji powiadomił o zdarzeniu Państwową Komisję Badania Wypadków Lotniczych.

EK/KPP

 

 

Tutaj jest niebezpiecznie

0

Osuwające się pobocza, ryzykowna jazda, duża prędkość, brak miejsca dla pieszych. Takie atrakcje oferuje droga relacji Kobylnica – Korczowa.

 

Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się być w normie. Owszem droga jest ruchliwa – Wójt już dawno temu obiecał nam chodnik – skarży się pan Zbigniew. Zaznaczyć należy iż jest to droga powiatowa. Trudno nie zauważyć przechadzając się poboczem, że to miejsce nie jest przyjazne dla pieszych. – Dzieci nie mogą dojść na przystanek żeby dojechać do szkoły, jest zbyt niebezpiecznie – żali się. Rozmówca pokazuje miejsca incydentów drogowych. Już nie jeden samochód wylądował tu w rowie niejednokrotnie zatrzymując się na mostkach prowadzących do pobliskich posesji. – Tutaj jest o grosz od tragedii – wyrzuca z oburzeniem pan Zbigniew żywo gestykulując i kręcąc głową z rezygnacją. Przy znaku koniec terenu zabudowanego widać, że rowy zostały pogłębione. Chyba trochę za bardzo, bo znak leży, a pobocza się osuwają. Do owych prac mają zastrzeżenia mieszkańcy. Co prawda trochę pokopano, ale przepust biegnący w poprzek drogi został chyba pominięty. – Tu jeszcze jest jeden beton w dół – wskazuje przejeżdżający rowerzysta zainteresowany naszą „inspekcją”. Rzeczywiście nie widać, wszystko zakrył muł. Dalej to nawet wody nie widać tylko trawę. W związku ze zbyt szybką jazdą mieszkańcy zabiegali o progi zwalniające. Niestety bezskutecznie. Zapytaliśmy w Powiatowym Zarządzie Dróg w Jarosławiu o planowane inwestycje na tej drodze – W planie inwestycji na rok 2020, uchwalonym przez radę Powiatu Jarosławskiego w dniu 29.06.2020r., nie ma środków na przedmiotową drogę – odpowiada Janusz Obłoza, dyrektor PZD w Jarosławiu. Jak PZD odnosi się do obiecanego przez wójta chodnika? – Wspólnie z Urzędem Gminy Radymno została sporządzona dokumentacja na budowę chodnika – zapewnia dyrektor Obłoza. Co z bezpieczeństwem? – Jeśli chodzi o kierowców, którzy jeżdżą niezgodnie z obowiązującymi przepisami PZD nie ma na to żadnego wpływu. Jeśli chodzi o „osuwające się” pobocza, w pierwszej kolejności usuwane są szkody powstałe na terenie gmin Pruchnik i Roźwienica, zagrażające bezpieczeństwu ruchu drogowego oraz mieniu – wyjaśnia Janusz Obłoza. Ciągle czekamy na odpowiedź gminy Radymno. Być może znalazłyby się w gminie pieniądze. W końcu niedawno gmina otrzymała 2 388 111 zł z Funduszu Inwestycji Samorządowych. Miejmy nadzieję, że wójt nadal pamięta o złożonej mieszkańcom obietnicy i uwzględni ją przy dzieleniu pieniędzy.

Gabriel Łowicki

 

 

 

Suweren się opowiedział

0

Przeżyliśmy wybory i możemy odetchnąć. Kandydat, który dostał „większą połowę” bierze całość. Drugi ma wolne od prezydentury. Pozostaje nadzieja, że emocje, jakie rozgorzały w czasie kampanii ucichną. Jeśli nie da się ich uspokoić, to będziemy w kropce, bo nienawidzimy już wszystkich i trudno będzie znaleźć kolejnych. Chyba, że sami sobą wzgardzimy by za ideologią nadążyć.

 

Codzienność ma mało wspólnego z prezydenturą. Ważniejsze są bieżące sprawy niż dyplomacja. Prezydent pojawia się w naszych myślach od święta. My w jego rozmyślaniach jeszcze rzadziej, albo wcale. A codzienność ostatnio skrzeczy bardziej. Koronawirus wybrał sobie powiat jarosławski i zaraża bez opamiętania. Mamy dwa razy więcej chorych niż średnia krajowa. Nawet szef podkarpackiego Sanepidu przyjechał, by uspokoić, a jak pojechał to w miejscowym szpitalu zamknięto oddział, bo koronawirus się pojawił. Ma być lepiej, bo badają. W piątek i sobotę przed zakładami mięsnymi wymazywali, bo COVID-19 chciał się tam ulokować. Niby taki wirus malutki, a kręci się bliżej kiełbasy niż gwoździ. Widocznie swój rozum ma.

Żeby nie było za cudnie, to nie tylko wirusy dokuczają. Wczesną wiosną modlono się o deszcz i chyba przesadzono w prośbach, bo leje i podtapia. Już słyszymy, że plony będą gorsze, więc ceny żywności wzrosną. Dwa miesiące wcześniej słyszeliśmy to samo, tylko był inny powód.

W Czelatycach wylały się ścieki i doprowadziły do wrzenia mieszkającą w pobliżu cuchnącej kałuży rodzinę. Trudno się im dziwić, bo nie dość, że śmierdzi, to jeszcze trzeba resztki usunąć, a to co w rurach się znajdowało mogło zadziwić niejednego speca od sanitarnych instalacji. W gminie tłumaczą, że tak musi być. Nadmiar wody wlewającej się do kanalizacji sanitarnej przy nawiedzających okolicę ulewach musi znaleźć ujście. Znajduje je tam gdzie niżej. Logiczne. Wyjaśniają także, że oczyszczalnia nie jest w stanie przyjąć ogromnych ilości ścieków zmieszanych z wodą opadową. Lepiej więc, że wycieknie przed oczyszczalnią niżby miała ją zalać. To też zrozumiałe. Ale w jaki sposób deszczówka trafia w tak ogromnych ilościach do kanalizacji skoro były tylko drobne podtopienia nie wyjaśniają. Kanalizację buduje się tak, żeby z niej nie wyciekało i nie wlewało się do niej z boku. Tam się wlewa, a potem wylewa i nic na to nie poradzi. Urzędnicy zgłosili do władz większych i mają z głowy. Na podobnej zasadzie działała średniowieczna kanalizacja, tylko nazywała się wtedy rynsztok.

A wracając do urzędów lepiej być ostrożnym i dwa razy przeczytać co przesyłają zanim zechcemy zrozumieć czego chcą. Pisma urzędowe mają to do siebie, że nikt nie wie o co w nich hula. Dlatego urzędy zatrudniają prawników, a zwykli ludzie też korzystają z ich pomocy. Za wszystko płacą obywatele. Pan Czesław dostał zawiadomienie, że zrobiono mu zdjęcie. Problem w tym, że fotkę strzelił fotoradar. Do zawiadomienia dołączono wzór mandatu z karą wziętą z górnej półki. Jego przewinienie jest drobniejsze, ale warto kierowcę postraszyć. Tłumaczenie zajmuje więcej czasu i wymaga inteligencji. Straszenie nie potrzebuje za wiele myślenia.

Roman Kijanka

Mamy gnój pod oknem – żali się mieszkanka Zapałowa

0

Pani Maria od wielu lat ma problem z sąsiadami. Ich gnojarnia, czyli miejsce składowania zwierzęcych odchodów, znajduje się zbyt blisko jej budynku mieszkalnego. Prośby nie pomagają. Kontrole z gminy nie widzą problemu.

 

Nie zawsze tak było. Przed laty obora w tamtym miejscu nie istniała. Pewnego dnia przyjechał geodeta. Rodzice pani Marii dowiedzieli się wtedy co powstanie pod ich oknami. Stanowczo zaprotestowali wiedząc do czego to doprowadzi. Ich zdanie nie zostało wzięte pod uwagę, a sąsiad dopiął swego. Czasy się zmieniły wraz z okolicznymi zabudowaniami. Kupa gnoju jednak pozostała. Fetor jest dotkliwy. – Muszę czuwać, z której strony wiatr wieje, inaczej ubrania przesiąkną smrodem – żali się, nie może wywiesić prania na zewnątrz. Okna nie można nawet otworzyć. Zapach jest wyczuwalny w domu. Żadne zabiegi nie dają efektu.

 

Bezskuteczne starania

Nie pomogła kontrola gminy. – W trakcie oględzin pracownik Urzędu Gminy stwierdził iż posesja Pani sąsiadki utrzymana jest w należytej czystości, podwórko i obejście wychodka jest posprzątane, obornik jest osiatkowany i składowany za budynkiem gospodarczym, nie zaobserwowano wylewającej się gnojówki – przeczytać można w odpowiedzi na skargę z lipca ubiegłego roku. Skargę uznano za bezzasadną. Jak podkreśla Maria, kontrola przyszła gdy było sucho, wystarczy jednak, że trochę popada i sprawy zaczynają się mieć inaczej. Gnojówka rozlewa się wtedy po całym podwórzu. Przepisy co prawda zalecają, że płyta obornikowa powinna mieć nieprzepuszczalne ściany i dno, jednak wyegzekwowanie tego jest trudne. – Do prezydenta nawet pisz – miał rzec złośliwie sąsiad na zapewnienia o złożeniu skargi. W odpowiedzi na zgłoszone nieprawidłowości, sierpniu 2019 Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdziła w pisemnej odpowiedzi, że – podjęła czynności wyjaśniające – jednocześnie informując, że o wynikach poinformować nie może ze względu na ochronę danych osobowych. W każdym bądź razie żadne widoczne zmiany nie zaszły. Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów (Dz. U. z 2020 poz. 243) został przyjęty program obligujący do regulacji m.in. warunków przechowywania nawozów naturalnych przez rolników. Niestety jednak małe gospodarstwa takie jak to, mają czas do 31 grudnia 2024r. na uregulowanie tej kwestii.

 

Krwawy ubój

Przed oborą w pobliżu kopy obornika dochodziło niejednokrotnie do świniobicia. Makabryczny widok, krew lejąca się po podwórzu, wnętrzności zabitego zwierzęcia wyrzucano na gnój. Według czytelniczki, jedną ze świń ubito nawet w oborze między krowami. Wezwany inspektorat weterynarii nie stwierdził nieprawidłowości. Przed budynkiem w tym samym miejscu suszą się również bańki na mleko, które trafia później do sprzedaży. Drzwi obok cuchnącej stery prowadzą do miejsca w którym schładza się mleko. Różne kontrole nie widzą problemu. Większość powyższych sytuacji jest udokumentowana na fotografiach. Były one załączane do skarg składanych w różnych instytucjach. – Serce mnie boli jak wychodzę z domu. Smród mam pod progiem – ubolewa matka pani Marii.

Gabriel Łowicki

 

 

 

„Jeśli zapomnę o Nich, Ty Boże na Niebie, zapomnij o mnie!”

0

Oby ten mickiewiczowski wers wrył się każdemu, kto zna wołyńską historię. Zwiedzeni podstępem. Nabrani na sąsiedzką życzliwość. Modlący się w kościołach. Spaleni żywcem. Rozdzierani końmi. Nabijani na pale. Przybijani do drzwi. Dzieci na widłach. Poniewierane kobiety na oczach rodzin. Jeszcze wczoraj byli dobrymi znajomymi i przyjaciółmi, a dziś już są przez nich mordowani w nieludzki sposób. Zwierzęta mają więcej litości dla swych ofiar niż 80 lat temu miał Polak z ręki sąsiada. „Krwawa niedziela” z 11 lipca 1943 roku, to przykład tego jak zdradliwa jest natura ludzka.

Eksperymenty psychologiczne dowodzą, że człowiek w odpowiednich warunkach potrafi zamienić się bezduszną bestię. William Golding w swojej powieści „Władca much” przedstawił grupę dzieci, które w wyniku katastrofy samolotu znajdują się na samotnej wyspie i próbują odnaleźć się w dziczy. Organizują się na wzór cywilizacji, ale z czasem górę biorą pierwotne instynkty, które doprowadzają do przemocy, znęcania się, a nawet do śmierci jednego z chłopców. To pokazuje, że niestety całe nasze człowieczeństwo i postęp cywilizacyjny to tylko wyuczone role. Cała „kultura” to tylko otoczka, która opada jak kurtyna, gdy w grę wchodzą emocje, czyli władza i pieniądze.

To samo tyczy się różnych ruchów pozornie społecznych oraz ideologii. Dzisiejsza walka z nierównościami i rasizmem raczej skupia się na absurdach niż na realnej pomocy realnym poszkodowanym. Przykład? Firma kosmetyczna L’Oreal ogłosiła, że zlikwiduje na swoich opakowaniach z kosmetyków słowa takie jak „jasny” i   „biały” z powodu rasistowskich skojarzeń. Inne firmy również podjęły podobne działania. Niedługo w zestawie kredek nie będzie białego koloru, a korektory będą szare. A na końcu ktoś się przyczepi do flagi Polski, bo jest biała na górze, a przecież to oznacza wyższość.

Ot, taki mamy dziś świat. Walka, już nie o ludzi, ale o umysły, przeniosła się do telewizji, internetu i na ulice. Co to ma wspólnego z naszym regionem? Tak jak pandemia, tak i „kultura” zachodu zbliża się do nas i okrąża. Polityczna poprawność i strach przed nazywaniem rzeczy po imieniu wypacza rzeczywistość. Widać to w oświadczeniu ambasady ukraińskiej w sprawie wołyńskiej rzezi. Potępiają, ale dodają, że to nasza wina, bo źle ich traktowaliśmy. Czy dziś w ogóle istnieje jeszcze podział na Dobro i Zło, czy już został tylko jakiś twór; z jednej strony dobry, a z drugiej zły…

Sebastian Niemkiewicz

Mieszkańcy Szówska walczą o pilny remont drogi wojewódzkiej

0

Mieszkańcy Szówska mają już dość cząstkowych remontów, drobnych napraw oraz łatania dziur po każdej zimie. Chcą, aby najbardziej uciążliwy odcinek drogi wojewódzkiej nr 870, który przebiega przez tę miejscowość został w końcu wykonany jak należy. Z prośbą o pomoc zwrócili się do Marszałka Województwa Podkarpackiego.

 

W minionym tygodniu do Redakcji Gazety Jarosławskiej trafił list podpisany przez około dwustu mieszkańców Szówska, którzy zwracają uwagę na pilną potrzebę remontu drogi wojewódzkiej 870 (na odcinku rondo-szkoła). Nie od dziś wiadomo, że stan tej drogi jest fatalny od wielu lat. Kto choć raz tamtędy przejeżdżał, najlepiej wie o czym mowa. Nierówna, połatana nawierzchnia, ubytki w asfalcie, roboty drogowe oraz tworzące się korki – jednym słowem koszmar dla osób skazanych na poruszanie się na tym odcinku (dowożących dzieci do szkoły, czy dojeżdżających do pracy).

– Połatana nawierzchnia powoduje nie tylko uciążliwość jazdy, ale hałas i wstrząsy które są nie do zniesienia. Zamieszkiwanie w takich warunkach staje się coraz bardziej uciążliwe – skarżą się mieszkańcy ul. Ks. Czartoryskich i Lubelskiej. – Chodniki i nawierzchnia przy drodze wojewódzkiej 870 miały być wykonane już kilka lat temu. Do dziś nie widać ich zakończenia – nadmieniają. – Dlaczego droga ta poprawiana jest tylko przed wyborami. W takim tempie remont odcinka, o który się zwracamy będzie trwał nieskończenie długo. Nie godzimy się na to. Mamy nadzieję, że pomimo trudności dokona Pan korekty i rozszerzy zakres prac – proszą mieszkańcy Szówska w liście do władz Województwa.

 

Drobne remonty trwają

Rejon Dróg Wojewódzkich w Jarosławiu z/s w Koniaczowie informuje, że na wspomnianym powyżej odcinku, w okresie wiosennym wykonany był remont cząstkowy nawierzchni masą mineralno-asfaltową, oraz remonterem przy użyciu grysów i emulsji asfaltowej.

– W chwili obecnej wykonywana jest modernizacja nawierzchni polegająca na budowie chodnika, zatoki autobusowej, kanalizacji deszczowej oraz wykonaniu nawierzchni bitumicznej – wyjaśniają przedstawiciele Podkarpackiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Rzeszowie.

 

O remont tej drogi walczą również władze Gminy

– Gruntowny remont drogi wojewódzkiej 870, na wspomnianym odcinku, jest obowiązkiem władz wojewódzkich. Walczę o to od wielu lat, niestety bezskutecznie. My ze swojej strony robimy w tym zakresie co możemy. Cały czas wykładamy niemałe pieniądze z budżetu gminy, aby poprawić stan techniczny tej drogi. I tak dla przykładu w 2015 roku przeznaczyliśmy na ten cel 240 tys. zł, w 2019 – 100 tys. zł i w 2020 planowany jest wydatek rzędu 100 tys. zł. Droga ta jest jednak mocno zniszczona i wymaga gruntownej przebudowy – mówi Marian Jerzy Ryznar, wójt Gminy Wiązownica.

EK