Krzyż – symbol męki i śmierci Jezusa Chrystusa zarazem nieskończonej miłości Boga do człowieka. Jednych kuje w oczy, innych łączy. Wpisany jest jednak od wieków w pejzaż naszych miast, miasteczek i wsi.

Krzyż przydrożny w Roźwienicy znajduje się przy drodze głównej w stronę Jarosławia. Stoi obok drogi na solidnej betonowej podstawie. Na cokole kamiennego krzyża znajdują się podłużne płyciny. Na dolnej wyryty jest napis: „Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Cię któryś przez mękę i śmierć krzyżową świat odkupił…” Wymieniony jest również fundator tego krzyża, jednak jego nazwisko jest zatarte i trudne do odczytania. Być może była tam również data powstania krzyża jednak czas zrobił swoje. Na środkowej i górnej płycinie nie ma żadnych widocznych napisów, co nie oznacza że ich pierwotnie nie było. – Historii tego krzyża nie znam ale powstał on conajmniej w XIX wieku. Moi dziadkowie kupili działkę na której stoi i już wtedy ten krzyż tam się znajdował.   Jest na pewno bardzo stary. Ufundował go Antoni Pulit – mówi pani Danuta, mieszkanka Roźwienicy, która opiekuje się krzyżem. Krzyż nie stoi dokładnie w tym samym miejscu jak przed wiekami. – Był on przenoszony jak robiono boczną drogę, dwa lub trzy lata temu. Został przesunięty kilka metrów w bok. Wtedy właśnie została odnowiona spodnia część. – dodaje pani Danuta.

Stojący przy drodze stary krzyż w Roźwienicy jest zadbany, przed nim posadzone są kwiaty, a na jego ramionach wisi piękny różany wianek. Jest symbolem zawierzenia Bogu życia przez przodków z tej miejscowości.

Marcin Sobczak

Czytaj w papierowym wydaniu

Zasadniczym problem dla Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Jarosławiu był brak własnego boiska dla odbywania ćwiczeń i zawodów. Najważniejszym celem było zdobycie odpowiednich funduszy na zakup gruntu pod nowe boisko. Decyzja o budowie własnego boiska zapadła w 1923 roku. W tym celu zakupiono 4 morgi gruntu parafialnego przy ulicy Kolejowej, Po 13 miesiącach prac budowlanych pod kierunkiem A. Brodowicza stadion został ukończony.

Projektantem był architekt Christelbauer ze Lwowa. Na stadionie było boisko do gry w piłkę nożną, bieżnia żużlowa, urządzenia do lekkiej atletyki i trybuna o drewnianej konstrukcji. Ogółem inwestycja kosztowała bez ceny gruntu około 155 000 zł. Jak donosiło ówczesne lwowskie „Słowo Polskie – „ na hasło „stadion” rzesze jarosławskich sokołów   w spontanicznym wysiłku zamieniły teren należący do ks. Fusa w pierwszorzędną atrakcję, którą pochwalić by się mogła nawet stolica państwa”. Jarosławski stadion był wówczas uznawany za trzeci w Polsce, po Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów) i Lwowie. Uroczyste otwarcie i poświęcenie stadionu odbyło się 25 maja 1925 roku z udziałem wielu zaproszonych gości. Na oddanym do użytku stadionie sportowym szczególnie dużym zainteresowaniem widzów cieszyły się zawody lekkoatletyczne, które stały się domeną. Prężnie rozwijały się dyscypliny, takie jak: skok z rozbiegu, skok w dal i skok wzwyż , rzut dyskiem, rzut kulą, rzut oszczepem i inne. Na szczególne wyróżnienie zasługuje niewątpliwie Kazimierz Nowosad z „Sokoła” Jego wyniki zwróciły uwagę świata sportowego, był jednym z najwybitniejszych polskich zawodników, dwukrotnym rekordzistą kraju w skoku wzwyż . Uprawiał biegi w sprintach na 60, 100 i 200 m i skoki w dal. Z Jarosławia wywodzi się   Mieczysław Haspel, mistrz Polski w biegu na 110 m przez płotki, reprezentant kraju i kandydat na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie. Na jarosławskim stadionie wystąpił znakomity polski długodystansowiec Janusz Kusociński, który zachwycony wielką serdecznością , jaka go spotkała na stadionie, powiedział: „gdybym planował pobicie rekordu, to ze względu na stan bieżni, estetykę urządzeń i atmosferę panującą na widowni, wybrałbym Jarosław”. Na naszym stadionie ustanowiony został rekord świata w rzucie dyskiem oburącz przez zawodniczkę AZS Warszawa Genowefę Kobielską- Cejzikową . Uzyskała ona rezultat 67,82 m (prawa ręką – 38,49 m i lewą 29,33 m). Nie sposób w krótkim artykule wymienić innych znanych i zasłużonych zawodników. Należy mieć nadzieję, że na przebudowywanym stadionie, ćwicząca młodzież osiągnie jeszcze lepsze wyniki niż wymienieni w tekście mistrzowie.

Jerzy Czechowicz

Fot. Znany w latach 30 ubiegły wieku biegacz Józef Chudzicki na jarosławskim stadionie.