Strona główna Blog Strona 451

Koronawirus z perspektywy studenta

0

Piotrek z Przeworska, który na co dzień studiuje w Krakowie zaraził się koronawirusem podczas zajęć kilka tygodni temu. – Zaraziłem się podczas zajęć w plenerze. Już grupa przed nami została zarażona i poszła na kwarantannę. My przyjechaliśmy na miejsce ok. tydzień później, chociaż było wiadomo o poprzedniej grupie – mówi student. Kilkoro studentów poczuło się gorzej pod koniec praktyk.

 

Po zgłoszeniu tego do wykładowcy grupa została poinstruowana, że ma się rozejść do miejsc zamieszkania, odizolować się i obserwować swoje dolegliwości. Po przyjeździe okazało się, że kilkanaście osób ma objawy koronawirusa. Czy można byłoby uniknąć tego, gdyby zaniechano zajęć po tym, jak pierwsza grupa zakaziła się wirusem? – Bardzo zależało nam na tych praktykach. W tym roku piszemy pracę magisterską i gdybyśmy ich nie odbyli, to nie wiem, czy moglibyśmy się bronić w terminie. Przyznaję, że po zajęciach nie wszyscy nosiliśmy maseczki podczas pobytu w miejscu zakwaterowania, ale trudno je nosić przez 20 godzin na dobę – tłumaczy Piotrek.

Paradoksem jest, że zakażony po nasileniu się objawów musiał zdobyc od lekarza rodzinnego skierowanie na wykonanie testu, a następnie zmuszony był osobiście udać się do punktu poboru wymazów, przez co mógł narazić inne osoby na zarażenie. W wyniku pozytywnego wyniku testu, jego współlokatorzy zostali objęci kwarantanną. Jednak trwała ona o 7 dni dłużej niż zakażonego. – Jest to spowodowane nowymi przepisami. Jako osoby, które nie robiły testu, musieli posiedzieć w domu dłużej. Chociaż kiedy mi się skończył okres izolacji, to też nie miałem robionego testu, ale dostałem telefon od lekarza POZ, który upewnił się o ustąpieniu objawów choroby. Zadzwonił też Sanepid z informacją, że mogę już wyjść – wyjaśnia student.

 

– Przebieg choroby miałem umiarkowany, odczułem brak smaku oraz węchu, a także ogólne osłabienie. Chciałbym ostrzec młodych ludzi, że ich też to może spotkać, a tak naprawdę nie wiadomo, co czeka ludzki organizm po przejściu tej choroby. Zamierzam sobie za jakiś czas zrobić odpowiednie badania, aby sprawdzić, czy Covid-19 zostawił we mnie trwalszy ślad – podsumowuje Piotrek.

 

Jak widać, nie tylko starsi muszą bać się nowego wirusa. Dotyka on każdego, choć nie każdy przechodzi go ciężko. Niemniej, historia przeworskiego studenta pokazuje, że warto nie tylko zdawać się na restrykcje, obostrzenia i przepisy, ale przede wszystkim samemu dbać o zdrowie. Może gdyby części z grupy studentów zapaliła się czerwona lampka i nie uczestniczyliby w praktykach, nie musieliby zmagać się z chorobą. Ich egzamin magisterski stałby jednak pod znakiem zapytania. I jak tu być mądrym?

Dane studenta zostały zmienione i pozostają do wiadomości redakcji.

 

Sebastian Niemkiewicz


 

Zrobiło się kolorowo

0

Kibice JKS postanowili umilić przedszkolakom szarą rzeczywistość. Za pomocą farb ozdobili ściany Miejskiego Przedszkola nr 3 im. Marii Kownackiej w Jarosławiu.

Na ścianach pojawili się ulubieni bohaterowie.

Ulubionych bohaterów z bajek na ścianach swojego przedszkola mogą już podziwiać przedszkolaki z Miejskiego Przedszkola nr 3. Wszystko za sprawą kibiców JKS, którzy postanowili wnieść w życie dzieci odrobinę radości. Na ścianach przedszkola zagościła m.in. Masza, świnka Pepa, Minionki oraz Pidżamersi. Każda z tych postaci otrzymała barwy JKS. Malunki zostały wykonywane w weekend, dlatego cała akcja stanowiła dla przedszkolaków niemałą niespodziankę. Miny dzieci po przyjściu do przedszkola mówiły same za siebie. Zarówno dzieci, jak i rodzice byli zadowoleni i zaskoczeni.

Organizatorem oraz pomysłodawcą całej akcji był Damian Gmyrek, pracownik przedszkola.

 

EK, fot. org.

 

 

Przedszkolaki z MP 11 stawiają na zielone

0

„Stawiam na zielone – ogród w betonie to płuca chronione” to projekt wolontariuszy realizowany w Miejskim Przedszkolu nr 11 w Jarosławiu w ramach współpracy partnerskiej z Fundacją CEMEX „Budujemy Przyszłość”.

 

– Dofinansowanie projektu przez fundację, pozwoliło na zakupienie betonowych donic, roślin ozdobnych, ziemi oraz zestawów „małego ogrodnika” dla dzieci. Realizacja projektu była możliwa dzięki zaangażowaniu Barbary Konopki reprezentującej fundację oraz wolontariuszy firmy CEMEX – Polska Wytwórnia Betonu Towarowego w Rzeszowie – wyjaśnia Ewelina Dobreńko z jarosławskiego przedszkola.

Akcję wsparła też firma BETMAR Marka Miazgi wymieniając krawężniki. Ozdobne rośliny wokół dotąd mało atrakcyjnego wejścia do placówki od ul. Sienkiewicza sadzili dorośli i mali wolontariusze. Pielęgnacją zajmą się przedszkolaki. Dorota Czajka, dyrektor MP nr 11 dziękuje wszystkim, którzy włączyli się w postawieniu na zielone przy przedszkolu.

opr. erka/Fot. MP 11

 

Psia adopcja nie dla każdego

0

Pan Stanisław, mieszkaniec gminy Rokietnica chciał zaadoptować psa w schronisku. Niestety zwierzęcia nie otrzymał. Pyta, jakie warunki musiałby spełnić, aby dokonać adopcji.

 

Pan Stanisław wybrał się z żoną do schroniska. Chcieli przygarnąć mniejszego pieska.

– Gdy tylko żona podeszła do jednej z klatek, już wiedziała, że chce tylko tego, a nie żadnego innego pieska. Był taki smutny. Siedział skulony w rogu klatki – opowiada.

Schronisko zgody na adopcję jednak nie wydało.

– Nawet nie przyjechali na miejsce nie sprawdzili, jakie miałby warunki. Z góry nas skreślili – żali się pan Stanisław. – Przez pięć lat przebywał u nas pies, który błąkał się po naszej miejscowości. Mieliśmy też koty, których nikt nie chciał – mówi mężczyzna, zapewniając, że przygarnięty piesek miałby u niego należytą opiekę.

Przemysław Grządziel, kierownik Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Orzechowcach wyjaśnia, że wiele osób opuszcza bramy schroniska z kwitkiem, nie otrzymawszy żadnego zwierzęcia.

– Te osoby rozpowszechniają kłamliwą informację, że ze schroniska nie wydaje się zwierząt do adopcji lub adoptującym stawia się „dziwne” warunki. Powszechnym „życzeniem” większości takich osób jest groźnie wyglądający pies, którego przeznaczeniem będzie pilnowanie obejścia na krótkim łańcuchu, albo ochrona posesji, na której właściciel zjawia się raz w tygodniu, by rzucić pieskowi jakiś ochłap – wyjaśnia.

Kierownik schroniska zwraca także uwagę, że zwierzęta nie są wydawane osobom niepełnoletnim, będącym pod wpływem alkoholu, a także takim, które chciałyby wymienić swojego dotychczasowego psa na nowego. Schronisko nie wydaje również psów na łańcuch oraz do warunków gorszych od tych, jakie samo jest w stanie zapewnić. Nadmienia, że zdarzały się przypadki osób, które przyjeżdżały po pieska rowerem, a po kota z reklamówką zamiast transportówki.

– Rocznie odbywa się około stu adopcji i obie strony są z tego powodu zadowolone. Zaostrzyłem warunki wydawania zwierząt widząc, ile z nich z powrotem do nas wracało – wyjaśnia kierownik schroniska.

Szczegółowe zasady wydawania zwierząt znaleźć można na stronie internetowej schroniska.

 

EK

 

Odszedł na wieczną służbę

0

Po ciężkiej walce z chorobą zmarł pochodzący z Jarosławia mł. asp. Tomasz Czereba dzielnicowy z Rewiru Dzielnicowych Komendy Powiatowej Policji w Leżajsku. Miał zaledwie 39 lat.

 

Młodszy aspirant Tomasz Czereba służył w Policji od ponad dziewięciu lat. Pierwsze doświadczenie zawodowe zdobywał w Oddziale Prewencji Policji w Rzeszowie. W marcu 2015 roku rozpoczął służbę w Komendzie Powiatowej Policji w Leżajsku. Najpierw w Zespole Patrolowo-Interwencyjnym, a od 2018 roku, jako dzielnicowy w tej samej komendzie.

Policjant zmarł we wtorek 24 listopada. Pozostawił pogrążoną w żałobie żonę i dwójkę dzieci.

 

Do przychodni się nie dodzwonisz

0

Cześć jarosławskich przychodni zamilkła. Można dzwonić bez przerwy. Nikt się nie odezwie. Wizyta potwierdza, że działają, ale w dobie pandemii, gdy lekarze bardzo chętnie korzystają z możliwości telefonicznych porad, takie postępowanie jest co najmniej dziwne. Coraz więcej Czytelników interweniuje w Gazecie Jarosławskiej i pyta czy służba zdrowia jeszcze działa.

 

– Dwa dni dzwoniłam do przychodni przy ul. 3 Maja w Jarosławiu. Próbowałam kilkadziesiąt razy dziennie. Zawsze było zajęte. Chciałam skontaktować się z lekarzem zgodnie z wcześniej ustalonym terminem. Do innej położonej przy tej samej ulicy dodzwoniłam się od razu. Powiedzieli, że zgłasza się wiele osób narzekających na brak kontaktu z tamtą placówką – narzeka Czytelniczka.

– Chciałam zarejestrować się do specjalisty na kolejną wizytę. Termin mam wyznaczony na połowę grudnia. Kazali dzwonić po 20 listopada. Dzwonie codziennie. Na razie nie udało mi się połączyć. Albo zajęte, albo nikt nie odbiera – mówi kolejna kobieta. – Dzwoniłam przez trzy dni. Zero odzewu. Poszłam do przychodni i zarejestrowałam się bez kłopotu. Wynika z tego, że w czasie zagrożenia koronawirusem wolą jednak pacjenta zobaczyć– to kolejny głos.

– Mam skierowanie. Chciałem się tylko umówić. Dzwonię i dzwonię, a przychodnia nie odpowiada. Tak jest od kliku dni – narzeka starszy mężczyzna. Tym razem chodzi mu o przychodnię przy ul. Kraszewskiego. – Lekarze się pozamykali i już nawet na telefony nie odpowiadają. Nie wiem kto jest bardziej chory. Czy pacjenci, czy opieka zdrowotna. Tak jeszcze nie było, a od dawna chodzę po tym świecie – podsumowuje.

Interweniujący nie narzekają na kontakt z lekarzem tylko na kłopot z zrejestrowaniem się do niego bądź z uzyskaniem podstawowych informacji o pracy przychodni.

Razem z Czytelnikami apelujemy na choć minimalne otwarcie się w stronę tych, dzięki którym przychodnie istnieją.

erka


	            

Część Radymna została zmodernizowana

0

Końcem października zakończyła się przebudowa ulic: Jana Pawła II, Pogodnej oraz ulic przyległych. Roboty budowlane trwały prawie rok.

 

Całkowity koszt tej inwestycji wyniósł ponad 3 mln złotych. Sześćdziesiąt procent kosztów pokryło dofinansowanie, czterdzieści dołożyło miasto. Prace ruszyły w październiku ubiegłego roku i trwały niemal do tej pory.

– W mojej ocenie inwestycja została wykonana w sposób właściwy – zapewnił burmistrz Mieczysław Piziurny podczas ostatniej sesji Rady Miasta Radymna, dziękując równocześnie mieszkańcom remontowanych ulic za ich cierpliwość i wyrozumiałość.

– Nie było łatwo, ponieważ inwestycja była realizowana w terenie bardzo zurbanizowanym. Mieszkańcy musieli naprawdę wykazać się dużą cierpliwością i się wykazali. Kilka miesięcy bez dojazdu do swoich posesji, w kurzu i błocie. Wielki szacunek dla mieszkańców tego osiedla – mówił burmistrz.

Zakończona inwestycja nie stanowi jednak końca prac w tej części miasta. Bowiem mieszkańcy pozostałej części tego osiedla przeżywają obecnie to samo, co ich sąsiedzi przez ostatni rok. Na ulicach sąsiednich prowadzone są obecnie prace przy przebudowie wodociągu. Wykopy będą trwały przez całą zimę, a nowe drogi zostaną położone dopiero wiosną.

Przebudowa drogi prowadzona jest także na ul. Kolejowej. Prace zlecone przez Powiat mają się zakończyć w drugiej połowie grudnia. Są już one praktycznie na ukończeniu.

 

EK

 

 

Stare remizy OSP: Remiza w Kańczudze

0

Ciekawą historię remiz strażackich posiada Ochotnicza Straż Pożarna w Kańczudze, która jako jedna z trzech straży na terenie powiatu przeworskiego, założona została w 2 połowie XIX w.

 

Wyposażona w sprzęt przeciwpożarowy m.in. beczki na wodę, wiadra, konewki, tłumice, bosaki oraz sikawkę strażacką, nie posiadała odpowiedniego miejsca na jego przechowywanie.

Pierwszą remizą strażacką był niewielki budynek znajdujący się na rynku miasta, obok studni miejskiej. Miasto zaopatrywało się również w wodę gaśniczą ze zbiornika, który wybudowano w późniejszym czasie obok remizy, a napełniano go wodą ze zbiornika w Żuklinie oraz ze stawu, który znajdował się przy ulicy św. Barbary.

Remiza OSP Kańczuga w budynku dawnej synagogi, 1945 r.

Kolejną remizą już po II wojnie światowej był budynek dawnej synagogi żydowskiej, który strażacy dostosowali do swoich potrzeb i urządzili w nim remizę. Była ona także miejscem stałych imprez kulturalnych, z których OSP czerpała dochody na swoje utrzymanie i zakup sprzętu strażackiego.

Po otrzymaniu przez OSP najnowszego sprzętu strażackiego m.in. samochodów bojowych, nawiązała się myśl i potrzeba budowy kolejnej murowanej remizy na ich przechowywanie oraz spełniającej nowoczesne wymogi. W roku 1970 powołano komitet jej budowy, a dziewięć lat później, w czerwcu 1979 r., uroczyście oddano ją do użytku. Remiza ta służy strażakom ochotnikom z Kańczugi do dnia dzisiejszego.

 

Wojciech Kruk

Dział Historii Pożarnictwa Muzeum w Przeworsku

fot. zbiory muzeum


 

 

 

Normalność w czasie pandemii

0

Mimo obostrzeń sanitarnych związanych z zagrożeniem wirusem Sars-CoV-2 i prowadzonego remontu siedziby Urząd Gminy w Roźwienicy działa w niemal niezmienionej formie i jest otwarty dla mieszkańców. Zmieniła się za to forma pracy. Zalecany jest kontakt telefoniczny lub z wykorzystaniem poczty elektronicznej, jednak petenci mogą także spotkać się z pracownikami.

 

Urząd od początku pojawienia się wirusa Sars-CoV-2 jest czynny cały czas i nie został zamknięty. Godziny jego funkcjonowania również nie uległy zmianom. Mieszkańcy mogą załatwić wszystkie sprawy urzędowe. Zmieniła się jedynie forma przyjmowania i obsługi interesantów. Przed wybuchem pandemii każdy mógł wejść na teren budynku urzędu kierując się bezpośrednio do poszczególnych referatów by załatwić sprawę. Obecnie, aby zapewnić bezpieczeństwo mieszkańców i pracowników urzędu przygotowano stanowisko przed sekretariatem. Tam można porozmawiać z pracownikami każdego referatu, a obie strony są oddzielone szybą z „pleksi”. Na miejscu są środki dezynfekcyjne oraz jednorazowe rękawiczki.

Elewacja siedziby Gminy Roźwienica już po części jest gotowa. Budynek będzie bardziej pastelowy.

Płatności

Osoby, które nie przekonały się do płatności internetowych nadal mogą korzystać z kasy urzędu. Wcześniej była ona tak usytuowana, że wpłacający nie musiał wchodzić do budynku. Teraz, ze względu na niesprzyjającą pogodę przeniesiono ją do wewnętrz. Kasa jest na parterze w sąsiedztwie drzwi wejściowych. Można w niej uregulować wszelkie opłaty zarówno gotówką jak i dokonywać płatności kartą. – We wszystkich referatach sprawy załatwiane są na bieżąco. Zwiększyła się ilość kontaktów telefonicznych z urzędem, a także spraw załatwianych poprzez platformę ePUAP, dzięki temu liczba osób odwiedzających urząd zmalała – mówi Tomasz Kotliński, wójt gminy Roźwienica. – Jedną ze zmian jest wystawianie faktur za wodę i ścieki. Do odwołania zawieszone jest spisywanie stanu wodomierzy przez pracownika naszego urzędu, ponieważ na czas pandemii zrezygnowaliśmy ze sprawdzania liczników przez naszych pracowników. Obecnie każdy z właścicieli nieruchomości musi sam spisać licznik i podać go telefonicznie, drogą e-mail czy osobiście podczas wizyty w urzędzie – dodaje wójt. Faktury są rozsyłane do odbiorców, a płatności realizowane zdalnie lub na miejscu w kasie.

– Mieszkańcy najczęściej korzystają z kontaktu telefonicznego. Przy odczycie zdarzają się pomyłki, bo nie wszyscy zauważają, że wskazania licznika opatrzone są przecinkiem. W zależności od rodzaju urządzenia pokazuje ono stan z dokładnością do jednego lub dwóch miejsc po przecinku. W takim przypadku odbiorca sprawdza i podaje rzeczywisty odczyt – tłumaczy Anna Bodzioch zajmująca się gospodarką komunalną gminy.

 

Zofia Kociuba, kierownik GOPS w Roźwienicy przyznaje, że pandemia nawarstwiła problemy związane z opieką społeczną.

Pomoc społeczna

Związane z pandemią obostrzenia utrudniły pracę Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. – To specyficzna praca. Korzystający ze świadczeń rodzinnych mają wydzielone miejsce w urzędzie. W utrzymanym w reżimie sanitarnym pomieszczeniu mogą wypełnić wnioski i porozmawiać z pracownikiem. Musimy też dotrzeć do potrzebujących. Do osób starszych, do zmagających się z różnymi problemami. Jeśli sytuacja tego wymaga wyjeżdżamy w teren. Wcześniej umawiamy się z osobami, które chcemy odwiedzić. Podczas takich wyjazdów przestrzegamy zalecanych zasad sanitarnych – tłumaczy Zofia Kociuba, kierownik GOPS w Roźwienicy. – Monitorujemy też rodziny, które mają założone niebieskie karty, czyli takie, gdzie pojawiła się przemoc. Tu problemów jest więcej. Większość takich rodzin nie zgadza się na wizytę pracownika. Korzystamy wtedy z pomocy policji. W kontaktach z potrzebującymi pomocy, szczególnie z mieszkającymi samotnie starszymi osobami pomagają nam sołtysi. To oni są na pierwszej linii. Ludzie to rozumieją i nie stwarzają większych kłopotów, ale razem z pandemią problemów jest więcej – dodaje zapewniając, że jeśli zachodzi potrzeba, to pracownicy jadą w teren. – Taka specyfika – podsumowuje.

Remont zabytkowej siedziby

Pandemia zaburzyła funkcjonowanie urzędu, a kompleksowy remont zabytkowego dworku, w którym mieści się siedziba Urzędu Gminy Roźwienica też przynosi utrudnienia. Tym bardziej, że prace prowadzone są w szerokim zakresie i obejmują modernizację wnętrz oraz odnowienie elewacji. – Remont został podzielony na etapy. Finansujemy go z budżetu gminy wspomagając się wsparciem zewnętrznym. Zabytkowy charakter budynku wymaga konsultacji ze służbami konserwatorskimi. Tak było m.in. z kolorystyką elewacji i odtworzeniem elementów ozdobnych. W podobny sposób będą przygotowane wnętrza – opisuje T. Kotliński. Zakończono już wymianę stolarki i przebudowę centralnego ogrzewania. Pomieszczenia na piętrze zostaną oddane do użytku jeszcze w tym roku. Część elewacji jest już w nowej odsłonie.

Kasę gminną przeniesiono w pobliże wejścia.

Po oddaniu poddasza polepszą się warunki pracy. To ważne, ponieważ gmina nie bazuje na zdalnej pracy. – Większość pracowników jest na miejscu. By efektywnie pracować w domu potrzebne są zintegrowane systemy łączności, a takich większość samorządów nie posiada – wyjaśnia wójt. Podobnie jest z sesjami Rady Gminy. Samorząd nie korzysta ze zdalnej formy, tylko organizuje je w Hali Sportowej Szkoły Podstawowej im. Orląt Lwowskich w Roźwienicy z zastosowaniem pełnego reżimu sanitarnego. – Dyskusja i wymiana zdań jest ważnym elementem sesji. Zachowując zasady niwelujemy możliwość transmisji wirusów i umożliwiamy swobodną dyskusję bez korzystania z łączy, które wymianie zdań nie pomagają – tłumaczy T. Kotliński.

TP

 

 

Dachowanie mogło skończyć się tragicznie

0

Piątkowy wieczór, 20 listopada, na długo zapadnie w pamięci 21-letniej mieszkanki gminy Sieniawa.

 

Tego dnia, po godz. 18, dyżurny przeworskiej jednostki otrzymał zgłoszenie o zdarzaniu drogowym na ul. Czarnieckiego w Sieniawie. Na miejsce natychmiast zostali wysłani policjanci oraz pozostałe służby ratownicze. Ze wstępnych ustaleń pracujących na miejscu funkcjonariuszy wynikało, że kierująca oplem 21-letnia mieszkanka gminy Sieniawa straciła panowanie nad pojazdem. Jej auto zjechało z drogi i wpadło do wypełnionego wodą rowu melioracyjnego. Pojazd leżał na dachu i szybko zaczął nabierać wody, a otwarcie drzwi było bardzo utrudnione. Na szczęście, poszkodowanej wydostać się pomogli świadkowie zdarzenia, wśród których byli miejscowi strażacy ochotnicy.

– Gdyby nie ich szybka reakcja, mogłoby dojść do tragedii, gdyż kierująca nie była w stanie sama wydostać się z pojazdu – potwierdza asp. sztab. Justyna Urban, oficer prasowy KPP w Przeworsku.

Na szczęście wszystko skończyło się dobrze, 21-latka nie doznała bowiem poważnych obrażeń ciała.

 

DP/KPP Przeworsk