Strona główna Blog Strona 338

Festyn rodzinny

0

W niedzielę, 5 września, w Łowcach odbył się festyn, podczas którego miało miejsce kilka ważnych dla lokalnej społeczności wydarzeń.

 

Wszystko rozpoczęło się Mszą św. Następnie na placu przy świetlicy wiejskiej, po przywitaniu zebranych przez wójta gminy Chłopice Andrzeja Homę oraz sołtysa Wojciecha Gilarskiego, został poświęcony samochód strażacki dla OSP Łowce. W kolejnym punkcie programu znalazło się oficjalne oddanie do użytku nowe szatni dla KS „Łęg” Łowce. Momentem, który przyniósł nieco wzruszeń było wręczenie medali za długoletnie pożycie małżeńskie. Za przeżycie wspólnie 50 lat przyznano je czterem parom: Marii i Władysławowi Pomykała, Danucie i Julianowi Pobuta, Adeli i Władysławowi Jasiewiczom oraz Krystynie i Kazimierzowi Gilarskim (niestety, pan Kazimierz nie doczekał uroczystości wręczenia, medale odebrała sama wdowa). Jubilaci oprócz medali, listów gratulacyjnych i kwiatów wręczonych przez posłów otrzymali również prezenty od Wójta Gminy Chłopice oraz kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Chłopicach, Mirosława Buczko.

Wśród zaproszonych gości byli m.in. poseł na Sejm Tadeusz Chrzan, członek Zarządu Województwa Podkarpackiego Anna Huk, poseł na Sejm Pan Piotr Uruski, dyrektor Biura Senatora Mieczysława Golby Marcin Malinowski oraz przedstawiciele straży: prezes Zarządu Oddziału Powiatowego Związku OSP RP w Jarosławiu Stanisław Górski oraz komendant powiatowy PSP w Jarosławiu bryg. Krzysztof Kowal.

Podczas festynu, na którym nie brakowało atrakcji dla dzieci i dorosłych, można było też skosztować lokalnych specjałów przygotowanych przez panie z miejscowego KGW. Wydarzenie było też okazją do zaszczepienia się przeciw COVID-19. Kolejny festyn w Łowcach już 26 września.

 

DP/UG Chłopice

Niemieckie mobilności uczniów  „spożywczaka”

0

Dziesięciu uczniów z Zespołu Szkół Spożywczych, Chemicznych i Ogólnokształcących w Jarosławiu realizuje program praktyk zawodowych w niemieckim ośrodku szkoleniowym. Mobilności odbywają się w ramach projektu Erasmus+ .

 

Uczestnicy projektu zdobywają doświadczenia zawodowe oraz językowe. Pierwszy tydzień dostarczył wszystkim wielu wrażeń, a słoneczna i ciepła aura sprzyjała realizacji programu kulturowego m. in. odkrywaniu uroków pięknego Drezna.

– Bardzo miła atmosfera w laboratorium z prowadzącymi zajęcia po angielsku, ciekawe analizy, jestem mega pozytywnie zaskoczona wyposażeniem pierwszego z trzech zaplanowanych laboratoriów. Super praktyki i opiekunowie – mówi Paulina. – Zadziwia mnie architektura Drezna. Miejsce naszego zakwaterowania jakby „szlacheckie”, wspólnie posiłki są jeszcze smaczniejsze. W pierwszym tygodniu nauczyłam się już naprawdę wiele pracując na nowych dla mnie urządzeniach – relacjonuje Julia.

 

Opr. EK, fot. ZSSChiO

 

Razem od pół wieku

0

We wtorek, 7 września w Pruchniku odbyło się wręczenie Medali za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.

 

Uroczystość rozpoczęła się w kościele parafialnym w Pruchniku, gdzie ks. dziekan Piotr Kandefer odprawił mszę św. w intencji jubilatów, a także wygłosił homilię, w której podkreślił znaczenie i wartość rodziny w życiu człowieka. Wręczenie medali odbyło się w Domu Strażaka OSP Pruchnik I. Wszystkich zgromadzonych powitał Wacław Szkoła, burmistrz Pruchnika, wyrażając swoje uznanie za tak pięknie przeżyty wspólnie czas. Następnie Burmistrz wraz z Robertem Grządzielem, sekretarzem Gminy Pruchnik oraz Jadwigą Kłopot, kierownikiem USC w Pruchniku wręczali medale, legitymacje oraz pamiątkowe listy gratulacyjne. Odznaczenia odebrali: Janina i Jan Bębenek z Kramarzówki, Adela i Marcin Barszczak z Pruchnika, Barbara i Marian Babiś z Rozborza Długiego, Agnieszka i Roman Cap z Rozborza Długiego, Maria i Eugeniusz Fudali z Pruchnika, Janina i Kazimierz Hamerla z Pruchnika, Zofia i Władysław Kiper z Jodłówki, Józef i Zdzisława Kubas z Pruchnika, Zofia i Antoni Mielniczek z Pruchnika, Franciszka i Emil Płocica z Rzeplina, Maria i Tadeusz Olszańscy z Jodłówki, Cecylia i Aleksander Pieszko z Pruchnika, Maria i Józef Pich z Jodłówki, Danuta i Jan Proć z Kramarzówki, Anna i Józef Pich z Jodłówki, Władysława i Jan Pieszko z Jodłówki, Teresa i Mieczysław Pieszko z Jodłówki, Maria i Mieczysław Solarz z Rozborza Długiego, Genowefa i Józef Szkoła z Jodłówki, Janina i Jerzy Szczepańscy z Pruchnika, Stefania i Michał Szczepanik ze Świebodnej, Stanisława i Stefan Wajda z Jodłówki, Wanda i Marian Rymarz z Jodłówki, Jadwiga i Henryk Wałach z Hawłowic.

Gratulujemy wszystkim jubilatom tak wspaniałej rocznicy i życzmy dużo zdrowia i pomyślności na dalsze wspólne lata.

 

Opr. EK, fot. org.

W Zarzeczu stawiają na ekologię

0

Nowy, przyszłościowy w dobie polityki ekologicznej w Polsce i Unii Europejskiej kierunek powstaje w Zespole Szkół w Zarzeczu. Chodzi o klasę technikum o profilu: recykling i ochrona środowiska, która jest w tej chwili w fazie przygotowań. To tylko jedna ze wspólnych inicjatyw gminy i wójta Tomasza Burego oraz spółek GPR i Replas związanych z ekologią.

 

Obecnie trwają prace nad podstawą programową tego kierunku, która w zakresie praktyk zawodowych, stażów oraz zatrudnienia absolwentów znalazłaby silne wsparcie po stronie obu firm recyklingowych – GPR Guma i Plastik oraz Replas, mających swoje siedziby w Zarzeczu. Kierunek ma ruszyć w przyszłym roku. – Spółka GPR wiodący krajowy recykler zużytych opon i odpadów z gumy twardej jest od 30 lat jednym z największych pracodawców w powiecie przeworskim. Od 10 lat konsekwentnie realizujemy politykę społecznej odpowiedzialności biznesu angażując się jako sponsor, we wszelkie inicjatywy lokalnego samorządu oraz rozmaitych organizacji społecznych, od kół gospodyń wiejskich i ochotniczych straży pożarnych, przez drużyny harcerskie aż po kluby sportowe. „Siostrzana” spółka Replas Recycling Plastics, która właśnie obchodzi swoje 10-lecie specjalizuje się natomiast w recyklingu odpadów tworzyw sztucznych pochodzących z gospodarstw domowych – mówi Andrzej Kubik, prezes GPR. Nowy kierunek w zarzeckiej szkole ma być nie tylko szansą rozwoju dla uczniów, dla szkoły, ale także dla całej gminy. W 2019 roku obie firmy razem z samorządem gminnym oraz kilkoma okolicznymi szkołami wcieliły projekt „Recykling i Edukacja”. W roku 2020 w ramach tego projektu czternastu okolicznym szkołom przekazano kolorowe pojemniki do selektywnej zbiórki odpadów (System Pięciu Frakcji – przyp. Red.) inicjując współzawodnictwo młodzieży szkolnej w ramach tzw. „Żółtej Ligi”. – Szkoła, która w danym roku szkolnym zbierze najwięcej odpadów w tzw. „żółtym worku”, czyli tworzyw sztucznych otrzyma cenne nagrody rzeczowe. Lista rankingowa jest publikowana co miesiąc – dodaje A. Kubik.

  

Tomasz Bury (Wójt Gminy Zarzecze):

Zawody związane z branżą przyrodniczą i ochroną środowiska należą do rozwijających się z każdym rokiem. Polityka Unii Europejskiej jest nastawiona na zwiększenie działań związanych z ochroną środowiska naturalnego, niewykluczone więc, że w przyszłości dużo łatwiej będzie dostać pracę nie tylko w Polsce, ale również i za granicą. Sama idea kształcenia młodych recyklerów wpisuje się doskonale zarówno w potencjał naszej szkoły dysponującej potężną bazą internatową i zaangażowaną kadrą nauczycielską jak i w rosnące zapotrzebowanie branży recyklingowej na wykwalifikowane kadry. Jako gmina podejmujemy szereg działań w zakresie zbiórki odpadów i recyklingu, bo zależy nam na realnych działaniach i  edukowaniu społeczeństwa w zakresie segregacji odpadów. Chcemy to robić we współpracy z organizacjami pozarządowymi, partnerami biznesowymi, społecznościami lokalnymi i konsumentami.

 

tst

 

 

Historyczna rekonstrukcja walk na ulicach Jarosławia

0

80 rekonstruktorów z całej polski wzięło udział w rekonstrukcji historycznej, która w sobotę, 11 września rozegrała się na ulicach Jarosławia. Były walki, wybuchy, a nawet oryginalny czołg Renault FT-17 z wojny polsko-bolszewickiej, pochodzący z 1920 roku. Wydarzeniu towarzyszyło także odsłonięcie muralu, msza św. oraz piknik patriotyczny na kampusie PWSTE.

 

Rekonstrukcja „Serce w plecaku”, której tytuł nawiązywał do najpopularniejszej piosenki żołnierskiej jarosławianina Michała Zielińskiego, rozpoczęła się pod gmachem „Sokoła”, skąd pod dowództwem kapitana Serafina Dobrzańskiego wyruszyła grupa młodych mieszkańców Jarosławia i okolic. Na pl. Mickiewicza, ul. Grunwaldzkiej oraz ul. Słowackiego odgrywane były sceny obejmujące lata 1914-39. Rekonstrukcja zakończyła się wspomnieniem roku 1989. Następnie na terenie jarosławskiej uczelni, odbył się piknik patriotyczny. Na scenie wystąpili m.in. uczniowie ze SP nr 4. Nie zabrakło pokazu sprzętu wojskowego oraz wojskowej grochówki. W wydarzeniu wzięło udział wielu mieszkańców Jarosławia i okolic.

– Jestem niezmiernie szczęśliwa, że znaleźli państwo czas, by przeżyć tę niezwykłą lekcję historii. Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić przeszłość dla przyszłości” kultywuje lokalną historię. To niezwykłe wydarzenie nie mogłoby się odbyć bez wsparcia wielu, wielu osób – mówiła Iwona Zelwach, prezes Jarosławskiego Stowarzyszenia „Ocalić przeszłość dla przyszłości” dziękując wszystkim zaangażowanym w to przedsięwzięcie.

Rekonstrukcję poprzedziło odsłonięcie muralu poświęconego mjr. Tadeuszowi Zielińskiemu, oficerowi artylerii, zasłużonemu Polsce i zamordowanemu w Katyniu, który powstał na budynku siedziby Fundacji Pomocy Edukacyjnej dla Młodzieży im. H. i T. Zielińskich oraz msza św. sprawowana w kościele pw. Chrystusa Króla w Jarosławiu, w której uczestniczył abp. Adam Szal, metropolita przemyski.

Projekt „Serce w plecaku” dofinansowano ze środków Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017-2022. Był on współfinansowany również ze środków Powiatu Jarosławskiego. Organizatorem tego wydarzenia było Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości” we współpracy z Państwową Wyższą Szkołą Techniczno-Ekonomiczną w Jarosławiu oraz Muzeum Kamienica Orsettich.

 

EK

Stare remizy OSP: Remiza w Rączynie

0

W Rączynie, miejscowości należącej do gminy Kańczuga, Ochotnicza Straż Pożarna została zorganizowana w 1913 r. Z funduszy zebranych przez mieszkańców wsi zakupiono sikawkę czterokołową konną, 13 hełmów strażackich, pasów oraz toporków dla każdego strażaka.

 

Z powodu brak remizy strażackiej we wsi sprzęt strażacki przechowywano w stodole gospodarza Waleriana Kubickiego, która w 1914 r. spłonęła. Zniszczeniu uległ także sprzęt strażacki. Wraz z wybuchem I wojny światowej strażaków powołano do wojska, jednak działalność OSP nie zanikła. Utworzono ją z młodzieży wsi oraz wyposażono

w wyremontowany po pożarze sprzęt strażacki.

W czasie wybuchu kolejnej wojny w 1939 r. działalność OSP Rączyna zanikła i wieś została bez strażaków. Dopiero w 1942 r. utworzyła się na nowo, rozwinęła i była gotowa walczyć z żywiołem ognia. W 1949 r. OSP zakupiła motopompę strażacką typu M-800, pojawiła się też myśl o budowie nowej remizy strażackiej, przy wykorzystaniu wiedzy swojego rodaka, inż. Jana Krowickiego, do opracowania dokumentacji.

Po zgromadzeniu materiału budowlanego m.in. kamieni, cegły, żwiru i cementu budowa rusza w 1957 r. i trwa aż do 1966 r. Nowa remiza to duży piętrowy budynek, w którym oprócz pomieszczeń na sprzęt strażacki znajduje się też duża sala widowiskowa służąca życiu kulturalnemu całej miejscowości. Strażacy ochotnicy w remizie organizują stałe kino dźwiękowe, dzięki zakupionej przez siebie, nowoczesnej jak na tamte czasy, aparaturze dźwiękowej. OSP staje się organizacją kulturalno-twórczą wsi.

Dzięki swej aktywności straż otrzymuje samochód strażacki Betford z całym wyposażeniem i staje się dobrze wyposażoną, wyszkoloną oraz nowoczesną Ochotniczą Strażą Pożarną w gminie Kańczuga.

 

Wojciech Kruk

Dział Historii Pożarnictwa Muzeum w Przeworsku

 

Remiza OSP Rączyna oddana do użytku w 1973 r./ fot. zbiory muzeum

Rajd Małych Rowerków

0

Miniona niedziela w gminie Przeworsk stała pod znakiem kolejnej, VII już edycji Rajdu Małych Rowerków zorganizowanego przez Wójt Gminy Przeworsk oraz Gminny Ośrodek Kultury w Przeworsku.

 

Pogoda dopisała, w tegorocznym rajdzie wzięło więc udział sporo, bo aż 300 osób, w tym 130 dzieci.

– Doroczna impreza, której celem jest zorganizowanie aktywnej formy spędzania czasu wolnego dla dzieci, propagowanie sportu, zdrowego stylu oraz promocja Gminy Przeworsk i regionu przyciąga wielu rowerzystów nie tylko z naszej gminy, ale również i z okolic – podkreślił wójt Gminy Przeworsk, Daniel Krawiec.

Impreza miała charakter rodzinnej rekreacji. Najmłodsi miłośnicy jazdy na rowerze mieli do pokonania dwie trasy: 2 i 8-kilometrową. Każde z dzieci na mecie otrzymało pamiątkowy medal, dyplom oraz atrakcyjne nagrody, które wręczali: wójt Gminy Przeworsk, radni Gminy Przeworsk – Genowefa Bucia i Tomasz Jędrzejec, zastępca wójta Gminy Przeworsk Teresa Wielgos, dyrektor Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Przeworsku Barbara Oleksiewicz, dyrektor Biblioteki Publicznej Gminy Przeworsk z siedzibą w Urzejowicach Marta Orzechowska-Haftek oraz dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Przeworsku Justyna Solarz.

Po rajdzie na wszystkich czekał ciepły poczęstunek z grilla oraz słodkości przygotowane przez Koło Gospodyń Wiejskich Gorliczyna II. Organizatorzy dziękują uczestnikom za udział w tegorocznej imprezie i już teraz zapraszają na kolejne edycje Rajdu.

Rajd Małych Rowerków zorganizowany został przy współudziale Komendy Powiatowej Policji w Przeworsku, Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu Gminy Przeworsk oraz Przeworskiego Koła Turystyki Rowerowej „Leliwa”, którzy czuwali nad bezpieczeństwem uczestników Rajdu.

 

DP/GOK Przeworsk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mama zostaje z nami!

0

Wracamy do artykułu „Siostra uprowadziła mi mamę”, który ukazał się w numerze 34 Gazety Jarosławskiej. Opisywaliśmy w nim historię pani Rozalii, która była przewożona transportem medycznym z hospicjum do domu. Przypomnijmy, że 93-latka została przewieziona pod inny adres niż ten, który był wskazany w zleceniu transportu. Pani Renata, która oczekiwała na mamę w domu rozpoczęła niezwłoczne poszukiwania.

 

Wówczas okazało się, że 93-latka trafiła pod opiekę swojej drugiej córki, gdzie przebywa do chwili obecnej. Po publikacji artykułu z naszą Redakcją skontaktowali się bliscy starszej kobiety, którzy zgodzili się wytłumaczyć dlaczego tak zacięcie walczyli, by pani Rozalia zamieszkała z nimi.

– O tym, że babcia trafiła do hospicjum dowiedzieliśmy się już po fakcie. Pewnego razu, podczas odwiedzin nie zastaliśmy jej w domu – wspomina pan Marek, wnuk 93-latki. – O planach ciotki nic nie wiedzieliśmy. Na pewno za nic w świecie nie zgodzilibyśmy się na oddanie babci do hospicjum – zapewnia.

Sytuacji nie ułatwia fakt, że siostry są skonfliktowane. Pani Anna, która obecnie opiekuje się mamą tłumaczy, że już od dłuższego czasu starała się o uzyskanie opieki nad mamą, ponieważ uważa, że nie miała ona właściwej opieki. Na dowód swoich słów pokazuje pisma kierowane do różnego rodzaju instytucji oraz programów interwencyjnych. Niestety działania te nie przyniosły spodziewanego rezultatu.

 

Wołanie o pomoc

Pani Anna nadmienia, że niejednokrotnie próbowała odwiedzić mamę w hospicjum. Niestety nie została tam wpuszczona. Babcię odwiedził jedynie jej syn Marek, który usłyszał słowa wobec których nie da się przejść obojętnie.

– „Zabierz mnie stąd. Liczę na Ciebie” – powiedziała. Wiedziałem, że muszę zrobić wszystko, by ją stamtąd zabrać – wspomina.

Pani Anna czyniła starania, aby zabrać mamę z hospicjum. Po upływie 6 tygodni dowiedziała się, że mama w końcu je opuszcza.

– Kiedy zadzwoniłam do hospicjum dowiedziałam się, że mama już wyjechała. Nie zdążyłam podać swojego adresu, dlatego udałam się pod blok, w którym mieszka. Poprosiłam pracowników karetki, aby przywieźli mamę tutaj – tłumaczy.

 

W domu najlepiej

Pani Renata, druga córka pani Rozalii, która przez ostatnie lata się nią opiekowała uważa, że mama mając swoje piękne, trzypokojowe mieszkanie nie powinna gnieździć się u siostry, w ciasnym mieszkanku. – Gdzie będzie jej lepiej, niż we własnym domu – mówi. – Mama bardzo się cieszyła, że wraca do domu. Tam niestety nie dotarła – wspomina mając ogromne nadzieje, że sytuacja ta niebawem się zmieni. Pani Renata podjęła już kroki w tej sprawie.

 

Z wizytą

W ostatnim czasie zostaliśmy zaproszeni przez panią Annę, do jej mieszkania. Córka pani Rozalii pokazała nam warunki w jakich przebywa starsza kobieta. Pośrodku salonu stało specjalistyczne łóżko, na którym leżała 93-latka. Odwiedzał ją wnuk z żoną oraz sąsiadka z kamienicy, w której dotychczas mieszkała. Podczas naszego pobytu pani Rozalia potwierdziła, że jest jej tam dobrze.

Pani Rozalia jest osobą leżącą. Rodzina chce przywrócić jej sprawność na tyle, na ile jest to możliwe. – Marzymy, żeby chociaż siedziała o własnych siłach. Zatrudniliśmy rehabilitanta. Wszystko jednak kosztuje, a siostra nie ułatwia nam zadania. Trzyma wszystkie dokumenty i emeryturę mamy – mówi pani Anna.

Pani Renata z kolei zapewnia, że wszystko czeka na mamę w jej domu. Czyni starania, aby jak najszybciej do niego wróciła.

Pani Anna i jej rodzina oświadcza, że nie oddadzą 93-latki. – Babcia pozostanie z nami, aż do końca swych dni. Nie oddamy jej – mówi stanowczo pan Marek.

EK

 

O kuchni Lubomirskich

0

W ramach odbywających się właśnie Europejskich Dni Dziedzictwa w przeworskim muzeum odbyła się prelekcja, przybliżająca smaki kuchni książąt Lubomirskich.

 

Wydarzenie miało miejsce w niedzielę, 12 września w sali balowej Pałacu Lubomirskich. O kuchni galicyjskiej arystokratów opowiedzieli goście ze Lwowa: dr. hab. Ihor Lylo z Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franki oraz Marianna Dushar, badaczka kuchni galicyjskiej i blogerka kulinarna. W swojej prelekcji bazowali m.in. na zachowanych w archiwach kartach menu, z których wiele można było się dowiedzieć nie tylko o potrawach. Prelegenci przybliżyli zebranym jaka atmosfera mogła panować przy stole, o czym rozmawiano, jak planowano usadowienie gości, kogo zapraszano. Jak nietrudno się domyśleć, w menu królowały potrawy myśliwskie, z racji tego że książę Lubomirski był wielkim entuzjastą polowań. Po wykładzie wszyscy obecni zostali zaproszeni na degustację ciasta Chester cake oraz chleba myśliwskiego podanego z z sosem z żurawiny i czerwonego wina, które w Restauracji Pastewnik przygotowała M. Dushar.

Efektem kulinarnego projektu badawczego poświęconego kuchni rodziny książęcej Lubomirskich z Przeworska będzie publikacja książkowa, która ukaże się w niedalekiej przyszłości.

Europejskie Dni Dziedzictwa w tym roku upływają pod hasłem Smaki Dziedzictwa. Przez dwa weekendy w całej Polsce odbędzie się z tej okazji blisko 600 wydarzeń związanych z poznawaniem historii i regionalnych przysmaków.

 

DP

Radni zmniejszyli opłatę i… śmieci podrożały

0

– Na wniosek radnych z klubu Wspólnie Zmieniajmy Jarosław, nowa zawarta w projekcie uchwały stawka 32 zł od osoby za odbiór odpadów segregowanych została zmniejszona na kwotę 29 zł od osoby i w takiej wysokości została przyjęta – podsumowywał burmistrz Jarosławia debatę o koszcie odbioru odpadów. – Decyzją klubu Wspólnie Zmieniajmy Jarosław opłaty wzrastają o 3 zł – tak odnosił się do tej samej sprawy radny Piotr Kozak.

 

Jeden chwalił. Drugi przyganiał. Obaj mieli rację. W efekcie mieszkańcy Jarosławia muszą do śmieci dopłacić, bo wcześniejsze ustalenia były niedoszacowane. Burmistrz Jarosławia Waldemar Paluch w komentarzu do podwyżki opłat za odbiór odpadów zaznacza, że ustalone wcześniej kwoty przyjęto na podstawie mało dokładnych wyliczeń i okazało się, iż jarosławianie wytwarzają więcej śmieci niż się władza spodziewała.

 

Według tłumaczeń burmistrza niezgodne ze stanem faktycznym było też założenie, że masa idzie w parze z objętością. Rzeczywistość pokazała, że śmieci są cięższe lub lżejsze w zależności od frakcji, a tego nie wzięto pod uwagę.

– W efekcie niedoszacowania wagi odpadów wytwarzanych przez mieszkańców doszło do ustalenia zaniżonej stawki opłat za ich wywóz – podsumował W. Paluch. Dopiero po 7 miesiącach przypatrywania się śmieciom ustalono ile ich jest i wyszły finansowe braki. W sumie pojawiła się dziura w systemie o wartości 1,7 mln zł. – Obecnie, wobec twardych danych, którymi dziś dysponujemy, nie pozostało nam nic innego, jak częściowe urealnienie stawek w Jarosławiu – stwierdza burmistrz. Rada urealniła i mieszkańcy muszą płacić więcej. Skoro burmistrz zaznacza, że urealnienie jest częściowe, trudno powiedzieć, czy wysokość opłat utrzyma się do końca roku.

erka