Strona główna Blog Strona 246

Dzień Samorządu i niepodległościowe odznaczenia

0
Samorządowcy z naszego regionu na Dniu Samorządu Terytorialnego w Rzeszowie.  

Tegoroczne obchody Dnia Samorządu Terytorialnego, który przypada 27 maja, w rocznicę pierwszych, wolnych wyborów samorządowych w 1990 roku, były okazją do wręczenia odznaczeń i medali nadanych przez Prezydenta RP. Z naszego regionu trzech przedstawicieli władzy lokalnej zostało wyróżnionych w Belwederze. Starosta jarosławski Stanisław Kłopot i wójt Tryńczy Ryszard Jędruch zostali uhonorowani Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości Za Zasługi dla Niepodległej, a Bogdan Szylar, wójt gminy Radymno Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Starosta jarosławski Stanisław Kłopot wyróżniony Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości.

Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości ustanowiony w 2018 r. jest nagrodą przyznawaną na pamiątkę stulecia odrodzenia Państwa Polskiego obywatelom polskim którzy od czasu odzyskania niepodległości przez Państwo Polskie w 1918 r. przyczyniali się do budowania i wzmacniania suwerenności, niepodległości, kulturowej tożsamości i materialnej pomyślności Rzeczypospolitej. Medal jest odznaczeniem o charakterze pamiątkowym, nadawanym w okresie trwania Narodowych Obchodów Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2018–2022.

Święto samorządu to również podsumowanie kolejnej, już 22 edycji Podkarpackiej Nagrody Samorządowej. W tym roku Powiat Jarosławski został uhonorowany Nagrodą Specjalną w kategorii „Opieka wczesnorozwojowa i senioralna”, a Gmina Tryńcza w kategorii specjalnej Samorząd przyjazny rodzinie.

erka/Fot. fb, PUW

 

 

Zamki, pałace, dwory w powiecie jarosławskim: Pałac w Surochowie

0

We wschodniej części prawobrzeżnej linii Sanu znajduje się wieś Surochów. Miejsce urodzenia największego komediopisarza Polski, Aleksandra Fredry. Obecnie pałac Fredrów nie istnieje, został rozebrany na przełomie XIX/ XX wieku, podobnie jak i późniejszy pałac za czasów Badenich, który spłonął w 1945 roku.

Ruiny pałacu straszyły jeszcze do lat 60. Stylistycznie nawiązywał do pałacu w Sieniawie. Był to obiekt murowany, parterowy, na planie długiego prostokąta z dwoma bocznymi dwukondygnacyjnymi ryzalitami. Elewacja frontowa wzbogacona była portykiem z attyką. Po spaleniu pałac był do uratowania, bowiem istniał projekt przeznaczenia go na szkołę. Stało się inaczej, zachowały się jedynie pozostałości XIX-wieczne tj. kaplica w stylu neogotyckim, rządcówka i zabudowania gospodarcze.

Wokół dawnego pałacu istniały ogrody, rozplanowane na starszym XVIII- wiecznym układzie geometrycznym, z wjazdem od strony wsi i starej alei śródpolnej. W parku nie zachowały się większe ślady historyczne założeń geometrycznych. Pozostałością jest jedynie XIX – wieczna aleja kasztanowa. Całkowicie zniszczone zostały zbiorowiska roślinne i rozplanowanie dróg.

Pierwszymi właścicielami Surochowa byli Tarnowscy, Kostkowie, Ostrogscy. Następnie miedzy innymi: książę siedmiogrodzki Franciszek Rakoczy w 1711 r., Adam Czartoryski w XIX wieku, córka Izabeli Czartoryskiej i Adama, Maria Wirtemberska, w latach 1734   1819, która sprzedała pałac Władysławowi Badeniemu. Od wnuka Badeniego Ludwika, pałac odkupił Witold Czartoryski w 1907 roku, włączając go do klucza pełkińskiego. Ostatnim właścicielem pałacu był Witold Tadeusz Czartoryski w latach 1938-1945. Najbardziej znaną osobą związaną z pałacem był Aleksander Fredro. Jak sam pisał w swoim pamiętniku pt. „Trzy po trzy”: „Urodziłem się w Surochowie, w ziemi przemyskiej, z Jacka z Pleszowic i Marii z Dembińskich, Fredrów małżonków. Kiedy? Nie wiem dokładnie, bo w owym czasie proboszcze na mokro oficjowali, a na sucho pisali, więc odszukać nie mogłem i może dlatego, że plebania w Jarosławiu zgorzała.” Jeszcze raz w „Trzy po trzy” pisał: „Surochów, gdzie się urodziłem, skąd raz wywieziony na ręku piastunki już nigdy nie wróciłem, leży przede mną w śnie kiedyś widziany.” W Surochowie zaczyna się międzynarodowy szlak turystyczny „Śladami Aleksandra Fredry”, przebiegający przez 16 miejscowości, związanych z pobytem Fredry na Terenia Polski i Ukrainy.

Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”

Dwie osoby trafiły do szpitala

0
Na ul. Gorliczyńskiej pieszy został potrącony przez motocyklistę.

W ubiegłym tygodniu doszło do dwóch zdarzeń z udziałem motocyklistów. W ich wyniku poszkodowane zostały dwie osoby.

 

Do pierwszego zdarzenia doszło we wtorek, 31 maja na ul. Gorliczyńskiej przed godz. 8 rano. Pracujący na miejscu policjanci ustalili, że 61-letnia piesza przebiegająca przez jezdnię została potrącona przez motocykl marki Yamaha, którym kierował 19-letni mieszkaniec gm. Tryńcza. W wyniku zdarzenia kierujący oraz piesza zostali przewiezieni do przeworskiego szpitala. Prowadzone jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie dokładnych okoliczności tego wypadku.

Do kolejnego zdarzenia doszło w sobotę, 4 czerwca. Przed godz. 11 na ul. Krakowskiej kierujący motorowerem marki Romet, 77-letni mieszkaniec Przeworska nie zachował bezpiecznej odległości od poprzedzającego samochodu osobowego, w wyniku czego najechał na jego tył. Nikt nie odniósł obrażeń, kierujący byli trzeźwi. Wobec sprawcy zdarzenia zastosowano postępowanie mandatowe.

DP/fot. KP PSP Przeworsk

 

 

Największy punkt recepcyjny zakończył działanie

0
W marcu do Hali Kijowskiej przyjeżdżały tłumy uchodźców. Dziś są tam pustki.

Punkt recepcyjny w Hali Kijowskiej w Młynach w gminie Radymno już nie przyjmuje uchodźców z Ukrainy. Został zlikwidowany, ponieważ do Polski przyjeżdżają tylko nieliczni uciekający przed wojną. Był największym w naszym regionie punktem, w którym przebywało nawet kilka tysięcy osób. Udzielano im tam pomocy i kierowano do miejsc, w których mogli zatrzymać się na dłużej.

 

Organizacją punktów recepcyjnych zajmują się służby wojewody. Na początku wojny w gminie Radymno działały aż cztery takie miejsca. Były zapełnione uchodźcami. Główną rolę pełnił punkt w Hali Kijowskiej mogący pomieścić tysiące osób. W miarę, jak liczba uciekających przed grozą wojny malała, zabezpieczenie dużej ilości miejsc było niepotrzebne.

W pierwszej kolejności zamknięto punkt w Piaskach i Chotyńcu. Potem wygaszono także punkt w Korczowej. Likwidacja miejsca dla uchodźców w Chotyńcu wywołała uwagi skierowane do Wójta Gminy Radymno. Zarzucano mu, że zamknął punkt zapewniający schronienie uciekającym przed wojną Ukraińcom. Bogdan Szylar, wójt gminy Radymno tłumaczył wtedy, że rolą punktów recepcyjnych było udzielenie schronienia Ukraińcom po przekroczeniu granicy. Nie były to miejsca przygotowane na dłuższy pobyt, bo całe województwo traktowane jest jako przejściowe. Możliwości zamieszkania na dłużej spoczywają na innych regionach kraju. Wójt zaznaczał, że w Chotyńcu zatrzymywało się więcej osób wracających na Ukrainę niż uciekających przed wojną. Przypominał też, że

punkty recepcyjne zostały utworzone na podstawie umowy z Wojewodą Podkarpackim odpowiedzialnym za działania związane z przyjmowanie i relokacją uchodźców w naszym województwie. W Chotyńcu miał działać do 23 marca. Już poza umową termin został wydłużony do 26 kwietnia. – Przy znikomej ilości uciekających z Ukrainy i działających innych punktach nie było sensu utrzymywać kolejnego – podkreślał wójt.

Główną rolę pełniła Hala Kijowska nadzorowana bezpośrednio przez służby wojewody. Znaczny spadek liczby uchodźców spowodował, że hala także została zamknięta, jako punkt recepcyjny.

Obecnie na Podkarpaciu działają trzy punkty recepcyjne. Hala sportowa w Medyce i dworzec PKP w Przemyślu znajdują się w powiecie przemyskim. W powiecie jarosławskim miejscem przeznaczonym do przyjmowania uchodźców jest ponownie uruchomiony punkt recepcyjny utworzony w Świetlicy Wiejskiej w Korczowej.

erka

 

 

 

Przeworskie dzieci przeciw przemocy

0

W czwartek, 2 czerwca dzieci i młodzież z przeworskich szkół wzięły udział w Marszu Przeciwko Przemocy, który w tym roku odbywał się pod hasłem: „Przeworskie dzieci przeciw przemocy”.

Wydarzenie odbyło się już po raz trzeci i poruszało bardzo ważny temat we współczesnym świecie, a mianowicie temat przemocy. W marszu, oprócz najmłodszych przeworszczan wziął udział burmistrz Leszek Kisiel, jego zastępca Wojciech Superson oraz Tomasz Majba, przewodniczący Rady Miasta Przeworska.

– Spotykamy się z wieloma formami przemocy i na różnych płaszczyznach. Może to być: przemoc w rodzinie – gdy któryś z członków rodziny krzywdzi i znęca się psychicznie bądź fizycznie nad pozostałymi domownikami; przemoc w szkole – gdy jeden uczeń szydzi z drugiego (czasami tylko za to, że nie ubiera się zbyt modnie i markowo), gdy upokarza, stosuje pogróżki, wulgarne słownictwo; przemoc na świecie – wojna, która toczy się w tak bliskim dla nas sąsiedztwie. W ostatnim czasie jesteśmy świadkami ogromu okrucieństw i ludzkich tragedii jakie spowodowała wojna w Ukrainie. To przemoc sprawiła, że ludzie zostają odarci z godności. Rodziny muszą uciekać ze swoich domów, są rozdzielane, tracą wszelkie bezpieczeństwo, a nawet życie. Tak działa przemoc i agresja. Nie pozwólmy, by to okrutne zjawisko jakim jest przemoc – spowszedniało, byśmy się przyzwyczaili do takich sytuacji – mówił burmistrz L. Kisiel na przeworskim Rynku.

Dalsza część lokalnej kampanii przeciw przemocy i krzywdzeniu dzieci i młodzieży, do której trzy lata temu dołączył także Przeworsk odbyła się w Miejskim Ośrodku Kultury. Tam nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu pt. „Nietyalni”, a także zaprezentowana została debata na temat przemocy oraz wystawiony został spektakl teatralny pt. „Cisza”.

EK

 

Majówka pod Jaworem

0

W niedzielę, 29 maja w Zespole pałacowo-parkowym w Hadlach Szklarskich odbyła się „Majówka pod Jaworem” czyli VI Regionalny Przegląd zespołów śpiewaczych i potraw regionalnych.

Podczas przeglądu można było wysłuchać dawnych pieśni majówkowych, jak i tych, które były kiedyś śpiewane przy pracach w gospodarstwie. Miłośnicy dobrego jedzenia mogli skosztować tradycyjnych potraw z wykorzystaniem kasz. Przegląd poprzedziła Msza św. plenerowa, a zakończył koncert zespołu Don Vasyl Junior.

EK, fot. UG Jawornik Polski

Jarmarczny Dzień Dziecka

0

W środę, 1 czerwca na jarosławskim Rynku z okazji Dnia Dziecka odbywał się Mini Jarmark Jarosławski.

Imprezę rozpoczął jarmarczny korowód prowadzony od Bramy Krakowskiej na jarosławski Rynek. Tam burmistrz Waldemar Paluch przekazał klucze do bram miasta najmłodszym jego mieszkańcom. Ułamek tego, co działo się dalej, przedstawia nasza fotorelacja. Było barwnie, kolorowo i radośnie…

 

EK

 

 

Przeżyli ze sobą 50 lat

0
50 lat w małżeństwie to piękna rocznica.

Dziesięć par z gminy Gać odebrało Medale za Długoletnie Pożycie Małżeńskie nadane przez Prezydenta RP.

 

Uroczystość odbyła się we wtorek, 31 maja w budynku byłego Uniwersytetu Ludowego w Gaci, w którym obecnie mieści się Środowiskowy Dom Samopomocy. Wyróżnionych zostało dziesięć małżeństw obchodzących w tym roku złote gody: Józefa i Edward Kowalik z Dębowa, Stanisława i Stanisław Kruk z Dębowa, Wiesława i Tadeusz Żuk z Dębowa, Zofia i Stanisława Kremer z Gaci, Stanisława i Kazimierz Miara z Gaci, Stanisława i Kazimierz Wiglusz z Gaci, Danuta i Marian Sochaccy z Ostrowa, Władysława i Julian Szewczyk z Ostrowa, Helena i Andrzej Kozioł z Wolicy oraz Cecylia i Sławomir Ostrowscy z Wolicy.

Na ręce wyróżnionych medalami par przekazano listy gratulacyjne, kwiaty oraz prezenty. Bogusław Urban, starosta przeworski życzył jubilatom kolejnych wspólnych lat spędzonych w zdrowiu i miłości. Do życzeń przyłączyła się również Grażyna Pieniążek, wójt gminy Gać oraz zaproszeni goście. Nie zabrakło również tradycyjnego „Sto lat”.

Opr. EK, fot. org.

 

Tumiwisizm

0

Koniec roku szkolnego to ulga dla uczniów i nauczycieli. Jedni i drudzy zwalają na siebie winę za słabą edukację, ale jeśli przychodzi do wolnego to już panuje zgoda. Charakter i wykształcenie to podstawa w życiu, ale właściwie to nie wiadomo gdzie to dziś zdobyć. Charakter to chyba kuje się w grach komputerowych, albo robi się coś głupiego i nagrywa to do sieci. A w ramach wykształcenia w szkole nauczyciele puszczają filmy z YouTube’a, żeby dzieciakom wytłumaczyć zagadnienia z przedmiotu. Potem dają zadanie domowe, no bo przecież temat został przerobiony. A na końcu pretensje do uczniów, że się nie uczą. Poziom kształcenia jak w naszym jarosławskim dużym parku. Stoi tam altana edukacyjna, której celem jest pokazanie, że na dachu można sadzić trawę. Edukacja przez duże E. Co bardziej spostrzegawczy mieszkańcy Jarosławia wiedzą o tym już z budynku dawnego kina Westerplatte – tam rosną nawet brzozy na dachu.

 

Nie jest jednak przerażający kryzys odpowiedzialności i solidnej pracy. Myślę, że dużo bardziej niebezpieczny jest społeczny tumiwisizm, który zachęca nie tylko władze, ale też przedsiębiorców do świadczenia słabej jakości usług. Rodzice nie chcą walczyć ze szkołą o prawa swoich latorośli, żeby dzieciom nie utrudniać życia w szkole. Podporządkowują się nieuczciwemu nauczycielowi, a dziecko uczą, że za święty spokój można shandlować prawdę i godność. Ludzi nie interesuje, że korporacje tworzą pewne realia, żeby napędzić konsumpcję i uzależnić społeczeństwa od siebie. Tylko chleba i igrzysk. Żeby smartfon był coraz większy, a książki mogłyby nie istnieć.

 

Żyjemy symbolicznie. Kiedy komuś dzieje się krzywda, ludzie powtarzają puste slogany w portalach społecznościowych i utożsamiają się z problemem innych ludzi, ale nie potrafią rozwiązywać własnych. Nie da się ukryć, że nikt nie pomaga Ukrainie tak jak Polacy. Ale czy nie dodajemy do tego zbyt dużo symbolicznej otoczki? Czy naprawdę pomaganie w dzisiejszych czasach to przypięcie sobie kolorowej wstążki? Ile ludzi uderza w wojenne tony w mediach lub biznesie tylko po to, żeby zbić na tym popularność lub zarobić?

 

Czy ten tumiwisizm rozpoczął się w naszym narodzie jeszcze przed 89? A może zostaliśmy nim zarażeni tak jak wirusem wraz z założeniem sobie konta na Naszej Klasie, poem Facebook’u, potem Instagramie, potem… można by tak wymieniać bez końca. Ile mediów człowiek potrzebuje, żeby porozmawiać z drugą osobą? Ile mediów potrzeba, internetowych i telewizyjnych, żeby odciągnąć nas od tego co w życiu najważniejsze?

 

Sebastian Niemkiewicz

Pani Teresa chce skorzystać z pomocy wolontariusza

0
Podwyżka cen żywności sprawiła, że wiele seniorów znalazło się w trudnej sytuacji materialnej.

– MOPS nie chce przydzielić mi wolontariuszki – mówi pani Teresa Machała z Jarosławia, która ze względu na stan zdrowia nie radzi sobie z codziennymi obowiązkami. Instytucja tłumaczy, że nie prowadzi wolontariatu w formie usług opiekuńczych.

 

Seniorka zwróciła się do nas z prośbą o pomoc, ponieważ znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, jak i materialnej. Jarosławianka chciałaby, aby Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej przydzielił jej wolontariuszkę, która pomagałaby jej w codziennych czynnościach. Na opłacenie dodatkowej opieki jej najzwyczajniej nie stać. – Mam niewielką emeryturę. Na opłacenie opiekunki, którą mam idzie mi cała trzynasta emerytura. Przed wybuchem wojny na Ukrainie jeszcze dawałam sobie jakoś radę. Teraz jest już ciężko. Wszystko podrożało. Ceny żywności zwalają z nóg. Ledwie wiążę koniec z końcem. Nie stać mnie na opłacenie dodatkowej opieki – skarży się 71-latka.

Opiekunka, która odwiedza panią Teresę, pomaga jej w zakupach, opłaceniu rachunków, a także w porządkach domowych. Jest też lekiem na samotność. Czas, który poświęca w ramach swoich obowiązków zawodowych, nie jest dla pani Teresy jednak wystarczający. Seniorka ma problemy z poruszaniem się i chętnie skorzystałaby z dodatkowej pomocy. Dogodnym dla niej rozwiązaniem wydaje się być wolontariat. Ten jednak, w miejscowości, którą pani Teresa zamieszkuje, nie jest prowadzony.

– Nie prowadzimy wolontariatu w formie usług opiekuńczych – wyjaśnia Agnieszka Kruba-Nieckarz, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jarosławiu. Instytucja nie zostawia jednak seniorki bez pomocy. – Proszę, aby opiekunka tej Pani, bądź inna bliska jej osoba zgłosiła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i przestawiła potrzeby tej Pani – mówi A. Kruba-Nieckarz.

Pani Teresa jest osobą schorowaną. Jak sama przyznaje, w życiu nie miała lekko.

– Mój maż nadużywał alkoholu, rozwiedliśmy się. Mieszkanie zostało mi zabrane, ponieważ nie dawałam rady ze spłatą kredytów – opowiada, mając nadzieję, że jej los jeszcze się jakoś odmieni i że uda jej się znaleźć wyjście z sytuacji, w której się obecnie znajduje. Być może dzięki naszej publikacji, znajdzie się osoba, która ją wspomoże.

EK