Spośród dziesięciu wniosków, które wpłynęły do Urzędu Miasta, nominowanych zostało sześć osób/instytucji pretendujących do wyróżnienia.
W piątek, 26 sierpnia w wyjątkowej scenerii Wielkiego Jarmarku Jarosławskiego wręczone zostały nagrody Burmistrza Miasta Jarosławia – „Jarosław 2022”.
W znamienitym gronie nominowanych do nagrody „Jarosława” znaleźli się: minister Anna Schmidt, archeolog Monika Broszko, artyści Wacław Kochanowicz oraz Ireneusz Janicki, a także Jarosławska Orkiestra Dęta „Laudate Dominum” i Uczelniany Samorząd Studencki z Państwowej Wyższej Szkoły Techniczno-Ekonomicznej im. ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu.
Decyzją kapituły prestiżową nagrodę Burmistrza Miasta Jarosławia „Jarosław 2022” otrzymali: minister Anna Schmidt, Jarosławska Orkiestra Dęta „Laudate Dominum” oraz Uczelniany Samorząd Studencki PWSTE w Jarosławiu. Nagrody wręczył Waldemar Paluch, burmistrz Miasta Jarosławia.
– Wszystkie nominowane osoby w szczególny i wyjątkowy sposób zasłużyły się dla dobra naszego miasta i nie sposób wymienić wszystkich zasług, jakie wniosły dla dobra naszej lokalnej społeczności przez wiele lat swojej aktywnej pracy. Warto zwrócić jednak uwagę na wyjątkowość osób młodych z naszej jarosławskiej Alma Mater, którzy w zrywie gorących serc, tak jak wiele tysięcy wolontariuszy nie szczędząc sił i środków nieśli pomoc osobom potrzebującym, uciekającym ze swojego kraju przed rosyjską agresją. To wyjątkowy przykład bezinteresownej pracy, społecznego zaangażowania dla drugiego człowieka i wielkiego ducha drzemiącego w tak młodych osobach, który zasługuje na wyjątkowe uznanie i szczególny sposób podziękowania. Ogromna i bezinteresowna praca społeczna tak młodych ludzi, jak również wszystkich pozostałych nominowanych niech stanowi dla nas wyjątkowy przykład jak żyć w XXI wieku i pracować dla wspólnego dobra – mówi burmistrz W. Paluch, gratulując wszystkim zasłużonym.
Ostatnia edycja wręczenia Jarosławów odbyła się w 2019 roku. Później nastała pandemia, która spowodowała, że nagrody nie przyznawano, dlatego w tej edycji przyznano aż trzy główne nagrody.
Wakacje dobiegają końca. Niebawem rozlegnie się pierwszy dzwonek i uczniowie wrócą do szkół. Kto się spóźni, zawsze będzie mógł się wytłumaczyć, że „lepiej dotrzeć do niej późno niż wcale”. Straszenie szkołą już się właściwie rozpoczęło. Szkołą, co do której każdy ma swoje wymagania. Uczniowie chcą, aby nauki było jak najmniej. Rodzice, żeby szkoła nie tylko dobrze uczyła, ale i pilnowała i wychowywała, a nauczyciele by rodzice w domach dzieci douczali, bo materiału sporo. I jak tu wszystkie racje pogodzić? Nie pomylił się ten, który powiedział, że „punkt widzenia zależy od punktu siedzenia”.
Początek września zazwyczaj przywołuje miłe wspomnienia, bo któż nie pamięta zapachu pieczonych w ognisku ziemniaków. Frajdę z ich zbierania miały nawet dzieci. Na sąsiedzką pomoc też można liczyć było. Starsi na pewno chętnie pamięcią wracają do tego, co bezpowrotnie minęło.
Koniec lata to też pora żniw i co za tym idzie uroczyste zakończenie zbiorów. Zbliżające się dożynki zazwyczaj zapowiadają ustawiane przy drogach słomiane „baby” i „dziady”, choć często też spotkać można bardziej wymyślne formy dożynkowych dekoracji. Kreatywności nie brakowało. Widać ją było przy drogach, jak i przy posesjach. W jednej z gmin zabawa tak się rozwinęła, że aż pomoc strażaków z sąsiedniej miejscowości stała się nieodzowna. Ze słomianych kukieł witających gości zostało jedynie pogorzelisko. Tak to już czasem jest, że nie każdy idzie tędy, którędy mu każą.
Frekwencja na szczęście dopisała. Plon w tym roku obfity, więc podziękować trzeba było. Dziękowali rolnicy. Dziękowali przedstawiciele władz. Przemawiali nawet ci, którym przed laty mikrofony posłuszeństwa „odmówiły”. Nie zabrakło ludowych przyśpiewek, jak i chwalenia się dokonaniami. Odważniejsi też dłużni nie pozostawali, wskazując władzom, co jeszcze w gminach zrobić trzeba.
W Jarosławiu odbywał się jarmark. Kupcy z całego świata zawitali na rynek. Ruch był niemały. Nabyć można było najróżniejsze cuda. Wszystko po to, by mieszkańcy zobaczyli, jak żyli ich przodkowie. Społeczności ogólnie się podobało. Niektórzy zaryzykowali nawet stwierdzeniem, że wydarzenie takie mogłoby trwać przez cały rok. Nagrody Burmistrza Miasta Jarosławia zostały przyznane. W tym toku wręczono nie jedną, a aż trzy. Wszystko przez pandemię. Gdyby nie ona, zapewne tak hojnie by nie było.
Droga częściowo jest już przejezdna. Mieszkańcy zauważają, że po zmroku jest tu bardzo niebezpiecznie.
Mieszkańcom ul. Kraszewskiego i okolic doskwierają „egipskie ciemności”, które panują tam po zmroku. Pytają, czy oświetlenie zostanie włączone, zanim dojdzie do jakiegoś nieszczęścia.
– Ruch kołowy przy ul. Kraszewskiego od jakiegoś już czasu odbywa się normalnie. Ulicą tą przejeżdżają nie tylko osoby, które muszą jakoś dojechać do swoich posesji, ale i inni mieszkańcy miasta, dlatego nie rozumiem, dlaczego w miejscu tym, jeszcze nie uruchomiono oświetlenia ulicznego. Czy naprawdę musi dojść do jakiegoś nieszczęścia, żeby ktoś, kto na co dzień pobiera za to zapłatę, wziął się w końcu za sumienne wykonywanie swoich obowiązków – pyta jeden z mieszkańców tej części miasta.
Czytelnik nadmienia, że za chwilę rozpocznie się rok szkolny i ruch pieszych zapewne jeszcze się zwiększy, dlatego uważa, że oświetlenie powinno zostać włączone jak najszybciej.
O możliwość oświetlenia ul. Kraszewskiego zapytaliśmy w Urzędzie Miasta Jarosławia, który tak sprawę tłumaczy.
– Procedura uruchomienia nowego oświetlenia na ul. Kraszewskiego została rozpoczęta tak szybko, jak było to możliwe i jest w trakcie realizacji. Wszystkie wymagane dokumenty złożyliśmy już w PGE. Jak tylko owa procedura, na którą składa się kilka czynności ( m.in. uzyskanie poświadczenia od PGE o możliwości świadczenia dystrybucji energii elektrycznej, zawarcie umowy na dostawę energii, założenie licznika) się zakończy, zostanie włączone oświetlenie. Powyższe działania są niestety dość czasochłonne, ale niezbędne z uwagi na przepisy obowiązującego prawa – wyjaśnia Iga Kmiecik, rzecznik prasowy Urzędu Miasta Jarosławia.
Niebawem zakończenie prac
Przypomnijmy, że inwestycję realizuje firma STRABAG Sp. z o.o. z Pruszkowa, a zakres prac obejmował: wykonanie prac rozbiórkowych, przebudowę sieci energetycznej, teletechnicznej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej, sieci wodociągowej, przebudowę gazociągów, oświetlenia ulicznego oraz najbardziej wyczekiwanej nowej nawierzchni jezdni. W ramach umowy powstało też małe rondo, zatoki postojowe, miejsca postojowe dla samochodów osobowych, chodniki, ścieżki rowerowe i ciągi pieszo-rowerowe. Prace obejmą również wykonanie oznakowania poziomego i pionowego oraz nowych zieleńców. Wykonawca zobowiązał się zakończyć tę inwestycję w październiku tego roku.
Wieś Wierzbna była samodzielną gminą i należała do książąt Czartoryskich. Parcelację ich dóbr rozpoczęto już w 1926 roku. Na początku parcelowano dobra zwane „wandówką” (prawdopodobnie były to tereny należące kiedyś do księżnej Wandy). Po bardzo niskiej cenie sprzedano zabudowania dworskie i łany urodzajnej ziemi, należące do Witolda Czartoryskiego. Kupowali je chłopi z przeludnionych wiosek, którzy za sprzedane małe kawałki pola we wsiach przeworskich, łańcuckich i leżajskich kupowali duże pałacie pola na „wandówce”. Dworek oraz dość dużą ilość pola nabył Karol Cząstka, dotychczasowy zarządca majątku Czartoryskich we Wierzbnej. Część pola kupili chłopi z Medyni, koło Łańcuta.
Folwark jezuicki w Tywoni liczył 300 mórg bardzo urodzajnych ziem oraz około 40 mórg łąk. Po pierwszym rozbiorze Polski dobra zakonu jezuickiego przeszły w ręce rządu austriackiego i w 1777 roku zostały za bezcen wystawione na licytację. Nowym właścicielem dóbr zakonnych w Tywoni został hrabia Wilhelm Siemieński, nabywca również dworu i majątku w pobliskim Pawłosiowie. Siemieńscy wybudowali w Tywoni niewielki dworek, budynki dla służby folwarcznej, która została zatrudniona przy uprawie chmielu. Po Wilhelmie Siemieńskim majątek odziedziczył jego syn Stanisław, a następnie wnuk Wilhelm Konstanty, który w Tywoni rozwinął hodowlę bydła rasy angielskiej. Po Konstantym majątek odziedziczył syn Wilhelm. Ostatnim właścicielem Tywoni była jego żona hrabina Zofia Siemieńska. Dwór do klucza majątku Siemieńskich należał do końca I wojny światowej.
Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”
W ośrodku wypoczynkowym „Zielona Przystań” w Manasterzu odbył się charytatywny piknik, którego celem była zbiórka funduszy na rzecz chorego Mateusza.
Organizatorem pikniku była fundacja Educare. – Mateusz ma 32 lata, zaledwie 2 lata po ślubie doznał wylewu krwotocznego, w wyniku czego ma uszkodzoną lewą półkulę mózgu i jest w śpiączce. Jedyną szansą dla niego na odzyskanie świadomości i powrót do normalnego życia jest rehabilitacja – opowiadają jego najbliżsi. Mateusz od wielu miesięcy przebywa w prywatnym ośrodku rehabilitacyjnym, którego miesięczny koszt sięga 25 – 30 tysięcy złotych. Taka suma przekracza możliwości finansowe rodziny. Podczas pikniku przeprowadzona była loteria fantowa. Wygrać można było między innymi PS5, laptop, telewizor, hulajnogę elektryczną oraz wiele innych nagród ufundowanych przez sponsorów. Organizatorzy przygotowali wiele atrakcji m.in. pokaz karate, pokaz pierwszej pomocy, fotobudkę, zjeżdżalnie dla dzieci, przejażdżki na konikach, turniej siatkówki i piłki plażowej. – W zawodach siatkarskich grało wiele przyjaciół Mateusza, bo on sam jest fanem tego sportu. Wcześniej inicjował i grywał w takich turniejach – podkreśla jego siostra Lilianna. W godzinach wieczornych dla wszystkich zagrała kapela folkowa Jagiellanie. – Pragniemy podziękować wszystkim sponsorom, OSP Manasterz za pilnowanie porządku, KGW Manasterz i KGW Leżachów za przygotowanie potraw, wolontariuszom za obsługę, animatorce Małgorzacie za umilenie czasu najmłodszym, DJ ERREY za poprowadzenie imprezy oraz umilenie czasu muzyką oraz wszystkim, którzy zaangażowali się w jakikolwiek sposób w bezinteresowną pomoc. Dzięki dobroci i ofiarności ludzi udało się nam uzbierać kwotę 49000 zł która w całości zostanie przekazana na leczenie i rehabilitację Mateusza – podsumowuje zarząd Fundacji Educare.
Kilkumiesięczna Pola, która choruje na SMA, nie spełnia warunków, by skorzystać z ogłoszonej przez Ministerstwo Zdrowia refundacji tzw. najdroższego leku świata. Jej bliscy nadal walczą o zebranie kwoty ponad 9 milionów złotych. Ciągle sporo brakuje, a czasu ubywa…
Mama Poli poinformowała, że jej dziecko nie kwalifikuje się do refundacji leczenia.
O Poli pierwszy raz pisaliśmy w kwietniu, tuż po otrzymaniu przez jej rodziców diagnozy, która zmieniła ich życie. Okazało się, że ich ukochana córeczka choruje na SMA, czyli rdzeniowy zanik mięśni. Jakby tego było mało, w naszym województwie badania przesiewowe pod kątem tej choroby są wykonywane u dzieci dopiero od końca marca. Ominęły więc Polę, która urodziła się na początku stycznia. By walczyć z ciągle postępującą chorobą, rodzice rozpoczęli zbiórkę na ogromną kwotę – ponad 9 milionów złotych potrzebnych na zakup terapii genowej o nazwie Zolgensma. Lek podany jednorazowo jest w stanie zatrzymać chorobę, trzeba jednak podać go jak najwcześniej, najlepiej zanim dziecko osiągnie wagę 13 kilogramów. Pola waży już ponad 8. Mimo obniżenia kwoty zbiórki o wartość podatku, koszty nadal są ogromne. (Dzięki nowemu rozporządzeniu cena leku dla zbiórek rozpoczętych w trakcie stanu epidemii, tj. do 16 maja, została obniżona o kwotę VAT, z 8 do 0%). Niedawno pomocy potrzebował mały Liam, dla którego udało się zebrać środki na leczenie, teraz takiej pomocy oczekuje Pola, tym bardziej, że jej rodzice, póki co, nie mogą liczyć na wsparcie państwa.
Kolejny cios
Dzień ogłoszenia przez Ministerstwo Zdrowia informacji o refundacji leczenia dzieci chorujących na SMA był długo oczekiwaną chwilą, m.in. dla Kamili i Marcina Matuszek, rodziców Poli. Radość trwała jednak tylko kilka minut. Okazało się bowiem, że owszem, refundacja będzie, ale obwarowana takimi warunkami, że niestety, ale Pola, jak i wiele innych dzieci dla których prowadzone są zbiórki, z niej nie skorzysta. Terapia genowa ma być refundowana od 1 września, ale tylko dla dzieci poniżej 6. miesiąca życia, nieleczonych dotychczas w kierunku SMA.
– Kochani, wielu z was dzwoni i pisze do nas z gratulacjami, odnośnie terapii genowej, która podobno jest już refundowana w naszym kraju. Chciałam wam zbiorczo odpowiedzieć, że Pola nie kwalifikuje się do tej terapii, bo ukończyła już 6 miesiąc życia. Jest dzieckiem, które nie miało szans na przesiew, a teraz dostaliśmy kolejny cios. Liczyliśmy na to, czekaliśmy na tą godzinę, niestety nasza córka się nie zakwalifikowała. Ona nic z tego nie wie i się cieszy, ale serce nas, rodziców, pękło po prostu na pół. Nasza zbiórka jest aktywna i dalej zbieramy 9 i pół miliona na lek – w niezwykle emocjonalnym nagraniu 22 sierpnia poinformowała mama Poli.
Walka z czasem
W połowie sierpnia Pola przeszła kolejną infekcję, która dla niej oznacza walkę o każdy oddech i utratę tego, co wywalczyła godzinami żmudnej rehabilitacji. Każde takie z pozoru niewinne przeziębienie jest dla dziewczynki poważnym osłabieniem. Jej bliscy jednak nie poddają się i robią co mogą, by jej pomóc. Oprócz aktywności związanych z rehabilitacją oraz zbieraniem pieniędzy na leczenie, angażują się w nagłaśnianie problemu, z jakim borykają się rodzice dzieci takich jak Pola. Na początku miesiąca razem z innymi wystąpili w Sejmie, a na 30 sierpnia zaplanowano tam protest, w którym wezmą udział rodzice dzieci, które według przepisów, nie mogą skorzystać z refundacji.
Pomóżmy Poli
W poniedziałek, 29 sierpnia, na koncie internetowej zbiórki dla Poli pod adresem: https://www.siepomaga.pl/pola-matuszek było 2 miliony 720 tysięcy złotych, a to zaledwie 29% potrzebnej kwoty. Pomóżmy, by jak najszybciej zbiórka osiągnęła 100% i Pola mogła otrzymać lek, skoro nie ma szansy na jego refundację.
Tłumy przybyły w ostatnią niedzielę do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce na XXXIX Dożynki Archidiecezji Przemyskiej połączone z Dożynkami Gminy Pruchnik i odpustem ku czci Marii. Na potrójne święto przybyli parafianie, mieszkańcy gminy, pielgrzymi oraz goście.
Starostami dożynek byli Anna i Jan Chmieleccy z Jodłówki Parcelacji, a gospodarzem, oprócz archidiecezji była Gmina Pruchnik, którą reprezentował burmistrz Wacław Szkoła oraz parafia z ks. proboszczem Jerzym Jakubcem.
Uroczystość rozpoczęła msza św. pod przewodnictwem metropolity przemyskiego ks. abp Adama Szala. Dziękowano za plony i pracę rolników dzieląc się chlebem upieczonym z tegorocznych zbiorów. Do Jodłówki przyjechały delegacje z wieńcami z całej archidiecezji, od Bieszczad przez Krosno i Przemyśl po Leżajsk. W rolniczym święcie uczestniczyli przedstawiciele parlamentu, władz służb i instytucji.
Ogromne ilości rozkładającej się zanęty dają możliwości do niekontrolowanego rozrostu glonów - uważa Tadeusz Misiek.
– Ogromne ilości zanęty są wysypywane do stawów na Babionce. Szczególnie do stawu sportowego. Tam trafia jej mnóstwo. Miedzy innymi dlatego, że praktycznie co tydzień organizowane są zawody. To powoduje rozwój glonów i grozi brakiem tlenu, a w konsekwencji śnięciem ryb – alarmuje Tadeusz Misiek, wędkarz z Koła Wędkarskiego Jarosław Miasto. Prezes koła Józef Maziarek uspokaja zapewniając, że staw jest czysty i ryby mają się dobrze.
Obawy ma także pan Leon.
T. Misiek tłumaczy, że ryby nie dadzą rady zjeść dużych ilości zanęty. Spora cześć z niej ulega rozkładowi zmieniając odczyn wody oraz wzbogacając ją o produkty sprzyjające rozwojowi glonów. Te z kolei zabierają tlen z wody stwarzając zagrożenie dla ryb.
– Na stawie sportowym co tydzień organizowane są zawody. Uczestnicy, szczególnie przy konkurencjach spławikowych, używają ogromnych ilości zanęty. Byłem świadkiem, jak taki pseudowędkarz wrzucał kilogramy kukurydzy – wyjaśnia mężczyzna. – Sterowana łódka mieści 2 -3 kilogramy zanęty. Jeśli takich łódek jest kilkadziesiąt i każda co najmniej kilka razy wypływa, to łatwo policzyć ile tych substancji trafia do stawu. Cześć z tego gnije. Zmienia się zasadowość wody, rozwijają glony. W tym roku poziom stawów opadł. Wody jest mniej, a to jeszcze potęguje problem. Przy obecnych temperaturach może być źle – dodaje obawiając się, że może dojść do przyduchy, czyli zbyt małej ilości tlenu w wodzie powodującej śnięcie ryb. Wspomina, że już zdarzały się jednostkowe przypadki śnięcia. Wędkarz zaznacza, że cześć okręgów wędkarskich zrezygnował z organizacji zawodów do końca sierpnia.
Jego obawy potwierdza spotkany w ubiegłą środę przy sportowym stawie pan Leon. – Ile tu narodu. Ile tej zanęty – wylicza, przypominając sytuację na Odrze. – Może się to pojawić także tutaj – dodaje.
– Zakwasza wodę. Groch i kukurydza tak szybko nie gnije, ale jak nawrzucają bułek albo specjalnego pelletu, to kiśnie od razu, a ludzi tu jest pełno. W czasie weekendu trudno znaleźć miejsce – mówi kolejny wędkarz zaznaczając, że złowione na Babionce ryby nie nadają się do jedzenia, bo cuchną mułem, ale są tacy, którzy wezmą wszystko co się złapie. O wędkarzach i pseudowędkarzach mówi także T. Misiek. Pierwsi to ci, którzy przestrzegają przepisów i ograniczają ilość zanęty oraz stosują normy i okresy nałożone przez związek. Większość z nich traktuje wędkowanie jak formę relaksu, a złowionym rybom zwraca wolność. Drudzy, to ci, którzy pojawiają się tylko po to, by rybę zabrać. Niezależnie od tego, czy będzie to zgodne z normami, czy je złamią. Oni zastosują każdą metodę, byle zapełnić patelnię.
Wyolbrzymione obawy
– Zagrożenia nie ma. Staw sportowy jest czysty, a jeśli chodzi o zanętę, to więcej jej trafia do drugiego stawu – zapewnia J. Maziarek. Zauważa przy tym, że rozrost glonów nie zagraża rybom. – Staw sportowy jest przeznaczony do nauki i sportowej rywalizacji. Złowione w nim ryb są wypuszczane, a jak działa nasze koło, to widać. Zajmujemy trzecie miejsce w Polsce. Mamy utytułowanych wędkarzy na arenie krajowej i ogólnopolskiej. Zawodów nie zatrzymamy. Będą się odbywać, a alarmy o ogromne ilości zanęty są przesadzone – dodaje, zapewniając że staw sportowy nie jest oblegany i więcej wędkarzy łowi na sąsiednich zbiornikach. Prezes zauważa, że koło dba o jakość wody w stawach na Babionce. W ubiegłym roku wapnowano je. W tym roku zabieg zostanie powtórzony. Jeden ze stawów będzie poszerzany. Nie ma też obaw o brak wody. Jeśli chodzi o śnięte ryby, to prezes przyznaje, że znaleziono pojedyncze sztuki. Wśród nich były nawet dwie duże tołpygi, ale ten gatunek został wprowadzony sztucznie i jest traktowany jako szkodnik.
Pseudokarpiarze
J. Maziarek nie ukrywa, że są problemy, które trudno wyeliminować. Jednym z nich są pozostawiane śmieci mimo tego, że regulamin nakazuje je uprzątać. Mogą też pojawiać się osoby nie przestrzegające wymogu stosowania maksymalnie 5 litrów zanęty na dobę. Ogólnie jednak jej ilość wrzucana do stawów nie zagraża rybom. Prezes narzeka na pseudokarpiarzy, czyli osób które z tradycyjnym wędkowaniem nie mają zbyt wiele wspólnego. Podobne zdanie można usłyszeć od spotkanych na Babionce. – Regulamin obowiązuje i każdy powinien go przestrzegać. Do kontroli nie jestem upoważniony, a zwrócenie uwagi może różnie się skończyć. Dochodziło już do gróźb, a nawet ataków na członków społecznej straży. Większe możliwości ma Państwowa Straż Rybacka. W rzeszowskiej placówce służy 6 strażników. Podlega im całe województwo. Od Bieszczad po ujście Sanu do Wisły – tłumaczy prezes.
Do Koła Wędkarskiego Jarosław Miasto należy ponad 900 członków. Wielu z nich korzysta z łowiska na Babionce. Mogą też wędkować na zbiornikach w Ostrowie, Pełnatyczach i Radymnie oraz na Sanie. Babionka jest oblegana i to już budzi obawy o dobrostan ryb, a przy rażącym nieprzestrzeganiu regulaminu i sypaniu jedzenia w ilościach znacznie przekraczających zapotrzebowanie, pojawiają się alarmy.
Możliwości zarządu koła są ograniczone. Nawet walka ze śmieciami nie zawsze przynosi oczekiwane skutki, a co dopiero pilnowanie ile zanęty wrzucił do wody siedzący pod krzakiem wędkarz.
Zenon Koper został odwołany z funkcji wiceprzewodniczącego Rady.
Rada Powiatu Przeworskiego postanowiła, że w tym roku nie będzie mieć wakacji. Sesje zwoływane są z niespotykaną do tej pory częstotliwością, a i wiele się podczas nich dzieje. W ostatnim czasie radni na sali narad spotkali się aż trzykrotnie. Odwołany został też wiceprzewodniczący.
Pierwsza z sierpniowych sesji odbyła się 16 sierpnia i zwołana została w trybie nadzwyczajnym na wniosek części radnych Powiatu Przeworskiego. Porządek obrad był krótki, a sama sesja rozpoczęła się już o godzinie 8 rano. Być może z tego względu wzięło w niej udział zaledwie 10 radnych i trwała ona niecałą godzinę. Co ciekawe, nie uczestniczyli w niej ani starosta Bogusław Urban, ani wicestarosta Jacek Kierepka. Wywołało to oburzenie części radnych. Radny Zbigniew Kiszka przyznał nawet, że nie pamięta, by taka sytuacja miała miejsce w ostatnich 20 latach. Jednym z punktów sesji było podjęcie uchwały w sprawie sporządzenia i wniesienia odwołania od uchwały z dnia 2 sierpnia 2022 r. Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rzeszowie. Obecni na sali radni, podjęli uchwałę jednomyślnie.
Najwięcej działo się na kolejnej sesji, która odbyła się trzy dni później i trwała ponad 4 godziny. W porządku obrad po raz kolejny znalazły się punkty dotyczące odwołania Zarządu Powiatu z powodu nieudzielenia absolutorium oraz nieudzielenia wotum zaufania. Jak poinformowała przewodnicząca Rady Agnieszka Bukowa-Jedynak, tuż przed sesją wpłynęły opinie z RIO, m.in. ta postanawiająca, że po zbadaniu uchwały z 8 lipca w sprawie niezatwierdzenia sprawozdania finansowego i nieudzielenia absolutorium Zarządowi Powiatu Przeworskiego z tytułu wykonania budżetu za 2021 rok RIO stwierdziła nieważność tej uchwały. W związku z tymi okolicznościami z porządku obrad ponownie zdjęto ten punkt. Części radnych zależało też, by odczytać uzasadnienie uchylenia uchwały przez RIO. Tego dnia radni głosowali też w sprawie odwołania z funkcji wiceprzewodnicącego Rady Zenona Kopra, który jak sam przyznał, spodziewał się takiego wniosku. Ostatecznie w tajnym głosowaniu 10 głosami „za”, 7 „przeciw” oraz 1 wstrzymującym się, Z. Koper został odwołany z funkcji wiceprzewodniczącego. Zabierając głos wezwał do opamiętania się osób, które doprowadziły do podziałów w koalicji nazywając je grupą zdrajców.
– Opinia publiczna powinna dowiedzić się, że byłem wielokrotnie namawiany do odwołania pana starosty przez Agnieszkę Bukową-Jedynak, Daniela Krawca, nawet w obecności jednego z posłów, a także Jana Sołka-jak się przedstawiał, Zbigniewa Kiszkę i Wiesława Kubickiego. Wywierano na mnie presję sugerując odwołanie, jesli nie zagłosuję po ich myśli. Wrzucono mi nawet kartkę do szkrzynki na listy, cytuję: Dokonaj dobrego wyboru, inaczej pożałujesz – poinformował Z. Koper dodając, że nie da się zastraszyć.
Ostatnia sesja odbyła się 25 sierpnia i trwała zdecydowanie krócej. Dłuższą chwilę poświęcono m.in. punktowi, w którym chciano odwołać Jerzego Mazura ze składu Komisji Rewizyjnej ze względu na prawomocny wyrok, którym został skazany, jednak większość radnych była przeciw i uchwała nie została podjęta.
Ślady związane z historią naszego kraju, o której uczymy się w szkole, możemy odnaleźć nawet w małych miejscowościach. Przykładem jest Lutków, gdzie znajduje się „kapliczka” związana z powstaniem styczniowym. Jak podaje strona jaroslawski.pl stoi ona w miejscu, gdzie 2 lutego 1863 roku zamarzł powstaniec styczniowy, wysłany z dworu w Skołoszowie do Kaszyc. Pierwotnie postawiono w tym miejscu drewniany krzyż, a nastepnie zastąpiono go murowaną kapliczką zwieńczoną krzyżem. Została poświęcona 11 listopada 1888 roku w 25. rocznicę wybuchu powstania styczniowego. Kapliczka powstała dzięki zabiegom ks. Wojciecha Michny, ówczesnego proboszcza z Chłopic. Był on gorącym patriotą i orędownikiem sprawy polskiej. Wsparcia udzielił mu też ks. Rudolf Beneszek, proboszcz z Łowiec. Przedsięwzięcie to poparł również ówczesny właściciel wsi Gustaw Jahn, który podarował cegłę na ten cel. Kapliczka ta, która zbudowana została w formie postumentu z krzyżem znajduje się w niedalekiej odległości od miejscowej świetlicy. Prowadzą do niej schodki. Otoczona jest metalowym ogrodzeniem. W dolnej części umiejscowiona jest tablica z informacjami o obiekcie. Nad tablicą jest prosty gzyms, który oddziela górną część postumentu. Znajduje się tu niewielka wnęka. Zwieńczeniem obiektu jest piękny żeliwny krzyż. U jego podstawy jest tabliczka z datą „1863″, a w górnej części powyżej wizerunku Chrystusa zamocowana jest tabliczka z napisem „NN„. Kapliczka jest zadbana i co ważne po remoncie. – Kapliczka ta została odnowiona przez mieszkańców Lutkowa w 2018 roku, w 100. rocznicę Odzyskania przez Polskę Niepodległości. Uważam, że o takich miejscach trzeba pamiętać. Jesteśmy dumni, że kapliczka, która przypomina o czasach powstania styczniowego znajduje się na terenie naszej wioski – mówi Dariusz Nasiewicz, sołtys Lutkowa. Ta niewielka kapliczka ma wymiar religijno-narodowy, a społeczność Lutkowa odnawiając ją pokazała, że ważna jest dla niej pamięć o przeszłości.
