Strona główna Blog Strona 174

Zablokowała drogę samochodem i ma gdzieś mieszkańców

0

Od sześciu tygodni czerwony Seat na przemyskich numerach rejestracyjnych stoi w poprzek drogi w Urzejowicach całkowicie blokując przejazd do kilkunastu gospodarstw. Mieszkańcy muszą jeździć dookoła. Droga jest gminna, ale właścicielka auta dochodzi w sądzie swoich praw do przejazdu i dlatego go blokuje. – Sądzi się z gminą, a cierpimy my – narzekają jej sąsiedzi. Już pięciokrotnie wzywali policję. Przysypany śniegiem seat spokojnie stoi.

 

– Jej wolno stać, nam nie wolno chodzić, a droga jest gminna. Cała ulica cierpi, a ciągnie się to już 12 lat. Ona chce tę drogę zająć, że to jest jej. Dwa lata temu przed Wszystkimi Świętymi też tak samo było. Policja przyjechał i poprosiła ją o akt własności. Nie miała. Odpowiedzieli, że jak będzie go miała, to może stać, a jeśli nie ma, to niech odjedzie i odjechała – tłumaczy mieszkająca przy zablokowanej drodze pani Jolanta. – Dwa lata był spokój. Coś jej przyszło do głowy. Przyjechała i zablokowała. Ona mieszka w Przemyślu. Mieszkająca tu córka tłumaczy, że nic nie zrobi, bo samochód jest mamy, a ona nawet kluczyków nie ma – dodaje pan Marian. – Nawet do tego doszło, że zabroniła przechodzić. Zwracała uwagę, gdy ktoś szedł – mówi pan Henryk. – Tu zawsze droga była. Ona tu się urodziła, wychowała i teraz coś się jej pop…ło. Zapis w księgach wieczystych mówi, że droga jest gminna. Mimo tego sprawą zajmuje się sąd. Kolejna rozprawa ma być końcem stycznia przyszłego roku. Wygląda, że mamy czekać na ostateczny wyrok, a przecież ta sprawa ciągnie się latami – mówią mieszkańcy. – Pokolenia korzystały z tej drogi. Przecież nikt nie fruwał na swoje podwórko, a teraz ona mówi, że granica biegnie przez dom sąsiada – podsumowuje pan Kazimierz. – Dostajemy informację, że droga jest jej i przestajemy mieć pretensje. Na razie droga jest gminna. Przecież nikt jej nic nie odbiera. Blokować drogi nie wolno. Gdybyśmy byli tak złośliwi jak ona to też skierowalibyśmy pozew do sądu o utrudnianie dojazdu – dodaje.

 

– To jest droga wewnętrzna należąca do Gminy Przeworsk. Wprowadzona jest na niej organizacja ruchu i ustawione znaki. Jej stan prawny został zaktualizowany w czasie scaleń i gmina została wpisana jako właściciel – wyjaśnia Agnieszka Bukowa-Jedynak, kierownik referatu Przedsięwzięć Publicznych, Inwestycji i Remontów, zastrzegając że przejazd nie może być blokowany. A. Bukowa-Jedynak dodaje, że sprawa jest wyjaśniania w przeworskiej komendzie policji i w ubiegłym tygodniu gmina przekazywała jej informacje o stanie prawnym drogi.

– Prowadzimy postępowanie wobec właściciela seata, który dopuścił się naruszenia obowiązku zatrzymania pojazdu jak najbliżej krawędzi jezdni i równolegle do niej – informuje Justyna Urban, oficer prasowy KPP w Przeworsku.

Można sądzić, że sprawa już niedługo zostanie wyjaśniona i stojący w poprzek drogi samochód zostanie usunięty. Inną sprawą jest, czy musiał stać tam 6 tygodni.

erka

 

Ze skarbca bożogrobców przeworskich (4)

0
Obraz zdobi na co dzień wnętrze dawnego kapitularza na plebanii parafii pw. Ducha Świętego w Przeworsku.

Kontynuując cykl postów prezentujących eksponaty znajdujące się na wystawie „Dziedzictwo przeworskich Bożogrobców”, przedstawiamy portret ks. Jakuba Radlińskiego. Przypominamy, że wystawę obejrzeć można jeszcze do końca listopada w Galerii „Magnez” przy przeworskim muzeum.

 

Kanonicy Regularni Grobu Bożego przykładali dużą wagę do wysokiego poziomu kształcenia członków Zakonu. Dowód intelektualnych zdolności dawali, wydając drukiem kazania, opracowania historyczne, modlitewniki i dzieła teologiczne. Spośród przeworskich zakonników, pod względem pozostawionego dorobku wyróżnił się najmocniej ks. Jakub Radliński (ok. 1684-1762).

Urodził się on w rodzinie szlacheckiej herbu Gryf ok. 1684 roku. Wstąpiwszy do prowincji małopolskiej Zakonu Bożogrobców studiował w jezuickim kolegium w Krakowie, wieńcząc edukację uzyskaniem w 1718 r. stopnia doktora teologii. Prowadził następnie wykłady dla kleryków w konwencie krakowskim oraz sprawował urzędy przełożonego w Chełmie koło Bochni i Leżajsku. W 1739 r. powierzono mu funkcję prepozyta przeworskiego. Najdonioślejszym śladem jego działalności w Przeworsku jest replika Grobu Bożego, wzniesiona wewnątrz kaplicy wybudowanej przez jego poprzedników. Z probostwa przeworskiego powołany został przez współbraci na urząd przełożonego generalnego polskich Bożogrobców, który sprawował w latach 1744-1762. Rozpoczął odbudowę zniszczonego przez pożary kościoła w Miechowie (1745) i budowę nowego kościoła we Wrocimowicach (1748). Przyjaźniąc się i współpracując z Józefem Andrzejem Załuskim, przyczynił się do rozbudowy biblioteki miechowskiej.

Do najważniejszych dzieł ks. Jakuba Radlińskiego należą: komentarz do reguły św. Augustyna, którą posługiwali się Bożogrobcy, opracowanie poświęcone historii zakonu, spisane przez pryzmat jego sytuacji prawnej oraz rozbudowany panegiryk w formie cyklu wierszy na cześć Biblioteki Załuskich. W 1730 r. wydał modlitewnik „Ogłos tryumfalny Grobu Chrystusowego…” przeznaczony dla Bractwa Grobu Bożego, w którym opublikował Godzinki o Grobie Chrystusowym – wyjątkowe świadectwo pobożności pasyjnej.

XVIII-wieczny portret, przedstawiający ks. Jakuba Radlińskiego ma wymiary 66 x 85 cm, wyszedł spod pędzla nieznanego autora. Strój, w który odziany jest Radliński nosi nazwę mantoletu, to szata przysługująca wybranym dostojnikom kościelnych, noszona także przez przełożonych klasztorów kanoników regularnych. W przeciwieństwie do fioletowego mantoletu prałatów i kanoników diecezjalnych, mantolet Bożogrobców miał barwę czarną, dekorowany był godłem Zakonu. Kształtem przypominał sięgającą do kolan pelerynę, posiadającą trzy rozcięcia – jedno z przodu oraz dwa bo bokach na włożenie rąk. Mantolet zakładano na komżę i sutannę. O intelektualnym dorobku sportretowanego przypomina zaś trzymana w dłoni książka.

 

Szymon Wilk

 

 

Strażacy wydali śpiewnik

0

Jednostka OSP z Mirocina dzięki pozyskanej dotacji wydała śpiewnik ludowy. Publikcja stanowi zbiór tradycyjnych pieśni, pastrołek, przyśpiewek i utworów związanych z tradycją lokalnej wsi.

 

Pomimo faktu, że większość strażaków ochotników za swoją główną działalność uznaje ratownictwo i ochronę przeciwpożarową, to wiele Ochotniczych Straży Pożarnych zajmuje się również sportem, edukacją i wychowaniem oraz kulturą. Idealnym przykładem tego typu organizacji jest Ochotnicza Straż Pożarna w Mirocinie z Gminy Przeworsk. Druhowie od lat, oprócz dbania o bezpieczeństwo mieszkańców, włączają się w różnego rodzaju wydarzenia kulturalne, niekiedy sami organizują własne pikniki i akcje charytatywne. Widząc potrzebę podtrzymywania lokalnej tradycji, strażacy po spotkaniach z wójtem Gminy Przeworsk Danielem Krawcem i pracownikami Urzędu Gminy, postanowili złożyć wniosek i pozyskać pieniądze z zewnątrz.

– Udało się nam otrzymać dofinansowanie z budżetu Województwa Podkarpackiego i wydać bardzo wartościową dla obecnych i przyszłych pokoleń publikację w formie śpiewnika – mówi Arkadiusz Węgrzyn, naczelnik OSP Mirocin.

Śpiewnik pt. „Wsi spokojna, wsi wesoła – na ludową nutę”, stanowi zbiór tradycyjnych pieśni, przyśpiewek, pastorałek, utworów związanych z obrzędowością, tradycją oraz kulturą wsi z terenu Województwa Podkarpackiego, przekazanych przez zespoły śpiewacze, koła gospodyń wiejskich, społeczności wiejskie, śpiewaków i kontynuatorów muzyki ludowej.

Publikacja powstała w ramach projektu, na który jednostka pozyskała 20 tys. zł przystępując do   otwartego konkursu ofert pn. „Mecenat kulturalny” na realizację zadań publicznych Województwa Podkarpackiego w zakresie kultury w 2022 rok.

– Chcieliśmy stworzyć, i mamy nadzieję że nam się to udało, zbiór pieśni który ma pomóc w jeszcze większym upowszechnieniu folkloru, szczególnie jego niematerialnego dziedzictwa kultury. Pozwolić na zachowanie tego co tożsame, nasze oraz ocalać od zapomnienia stare, często całkowicie nieznane przez młodsze pokolenia pieśni, przyśpiewki, kolędy i pastorałki – mówi Jacek Majka, prezes OSP Mirocin.

Opr. DP/fot. UG Przeworsk

 

Patriotycznie w Miejskim Przedszkolu nr 9

0

„Tak nam się odrodziła Polska Ojczyzna miła!” W jarosławskim Miejskim Przedszkolu nr 9 odbyły się warsztaty patriotyczne.

 

W przeddzień 104 Rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości Miejskie Przedszkole nr 9 im. Jana Brzechwy odwiedził jarosławski poeta – Krzysztof Kubaszek. – Starszaki z grupy „Niebieskiej” wzięły udział w warsztatach patriotycznych poprowadzonych przez zaproszonego gościa. Dzięki cytowanym przez autora utworom z tomiku wierszy pt. „Tak nam się odrodziła Polska Ojczyzna miła!” dzieci dowiedziały się o najważniejszych wydarzeniach w historii Polski, wielkich Polakach i symbolach narodowych.   Przedszkolaki wykazały się znajomością twórczości poety recytując wiersze pt. „Nasza Biało-Czerwona”, „Niech żyje Polska!” – mówią nauczycielki z przedszkola. W ten kreatywny i nietuzinkowy sposób przeprowadzona została prawdziwa lekcja patriotyzmu i polskiej historii.Z pewnością udało się zasiać w sercach małych Polaków ziarenko patriotyzmu, tak istotnego dla poczucia tożsamości narodowej i kulturowej.

 

Red.

Kapliczka naprzeciw remizy OSP w Hadlach Szklarskich

0

To kolejny obiekt małej architektury sakralnej znajdującym się przy drodze do miejscowego dworu. Dostęp do niej nie jest ograniczony. Jest, to kapliczka murowana i otynkowana typu wnękowego, która powstała z cegły oraz polnego kamienia. W dolnej części fasady znajdują sie cztery filarki, po dwa z każdej strony. We wnęce ustawiona jest figura świętego Floriana. Nie brakuje kolorowych kwiatów. Kapliczka ma też płytkie wnęki w bocznych elewacjach. Posiada dwuspadowy daszek, pokryty blachą. Obiekt zwieńczony jest ażurowym krzyżem. Podejście wyłożone jest kostką brukową, a po jego bokach rosną tuje. To znak naszych czasów, jednak sama kapliczka jest zabytkiem . – To bardzo stara kapliczka. Pamiętam ją jeszcze z dzieciństwa. Nie znam niestety jej historii. Figura św. Floriana, która tam się znajduje nie jest zabytkowa i nie pochodzi z pierwotnego wyposażenia kapliczki. Tę figurę wstawiono później, ponieważ naprzeciw jest remiza strażacka – mówi pani Agnieszka, pochodząca z Hadel Szklarskich. Kapliczka jest interesująca ze względu na swój styl i nieco tajemnicza. Jaka jest historia jej powstania i kto ją ufundował? Wiedzę na ten temat niestety zatarł czas. Pewnych informacji można dowiedzieć się z zielonej karty kapliczki, która założona została w 1959 roku. Okazuje się, że datowana jest na koniec XIX wieku. Znajdował się w niej drewniany ołtarzyk oraz dwie figurki drewniane, polichromowane z XIX wieku. Dzisiaj niestety już ich nie ma we wnęce. Jeśli chodzi o właściciela tego placu to w karcie znajduje się zapisek, że dawniej była to własność dworska. Rysuje się tu też obraz obiektu z 1959 roku: „Tynk wykruszony 50%, mur wykruszony 20%, pokrycie daszku uszkodz.”. Była wtedy już mocno zniszczona. Dzisiaj kapliczka jest odnowiona i widać, że jest zadbana. Jej nowym patronem jest św. Florian.

 

Marcin Sobczak

 

Rok inwestycji w Gminie Roźwienica

0

– Mijający rok można uznać za udany jeśli chodzi o ralizację zadań inwestycyjne, czyli tych które będą służyć mieszkańcom przez lata. Rozpoczynaliśmy go z ledwie domykającym się budżetem zakładającym wydatki na poziomie dobiegającym do 29 mln zł. Większość tej sumy była przeznaczona na pokrycie bieżących kosztów. W tym ponad 12 mln zł na utrzymanie szkół i przedszkoli, ponad 7,5 mln zł na świadczenia rodzinne i prawie 3 mln zł na funkcjonowanie jednostek samorządowych. Kończymy go, mimo kryzysu i inflacji zwiększającej koszty z miesiąca na miesiąc z trwającymi lub zakończonymi inwestycjami na sumę przekraczająca 20 mln zł. – podkreśla Tomasz Kotliński, wójt Gminy Roźwienica.

 

Samorząd musiał zachować daleko posuniętą ostrożność planując gospodarkę finansową gminy ale nie rezygnował z możliwości zdobycia dotacji i dofinansowań. Przygotowywano

projekty i składano do ogłaszanych na szczeblu centralnym i wojewódzkim naborów. W pierwszym podejściu gmina złożyła trzy wnioski. Ujęto w nich modernizację oczyszczalni ścieków i remonty dróg gminnych. Trzecim było dofinansowanie na inwestycję o którą zabiegali samorządowcy z Woli Węgierskiej, czyli budowę Wiejskiego Domu Kultury i ten wniosek został zaakceptowany. – Kolejne rozdanie Programu Funduszy Strategicznych „Polski Ład” przyniosło nam dotacje na modernizację oczyszczalni ścieków i budowę sali gimnastycznej w Rudołowicach, która ma być początkiem budowy nowej szkoły. Dodatkowo z funduszy wspierających rozwój terenów popegeerowskich otrzymaliśmy prawie 4 mln zł na budowę żłobka w Roźwienicy – wylicza wójt. – W trudnym roku rozpoczęliśmy wiec realizację czterech dużych zadań na sumę bliską 20 mln zł. To ogromna kwota w porównaniu z budżetem gminy. Udało się to dzięki temu, że składaliśmy wnioski o dotację, gdzie tylko pojawiał się program zbliżony do naszych potrzeb. Wsparła nas także Anna Schmidt, wiceminister rodziny i polityki społecznej oraz posłanka z naszego regionu – dodaje.

 

Co powstaje?

  •             Realizowany jest projekt instalacji odnawialnych źródeł energii dofinansowany działania 3.4. Rozwój OZE „projekt parasolowy” z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014 – 2020. Zapewnia on dofinansowanie w wysokości ponad 5 mln zł dla mieszkańców montujących instalacje fotowoltaiczne, kolektory słoneczne, pompy ciepła oraz kotły na biomasę. Realizuje go Gmina Jarosław razem z Gminą Roźwienica, a starania o uzyskanie dofinansowań rozpoczęto jeszcze w 2017 r.
  •             Trwa budowa WDK w Woli Węgierskiej. Wykonawcą jest firma z Tyniowic Usługi Stolarsko-Budowlane Marek Kurpiel. Wartość inwestycji wynosi prawie 5 mln zł brutto. Budynek ma być gotowy do końca maja przyszłego roku. Obecnie trwają prace stanu surowego zamkniętego. Wykonano fundamenty, ściany parteru, konstrukcję i pokrycie dachu oraz częściowo zamontowano stolarkę okienną.
  •             Budowa sali gimnastycznej w Rudołowicach, na którą gmina otrzymała promesę z Programu Funduszy Strategicznych „Polski Ład” na dofinansowanie inwestycji w kwocie niemal 5 mln zł jest w fazie przygotowywania pozwoleń i projektowania.
  •             Na modernizację oczyszczalni ścieków w Woli Roźwienickiej gmina otrzymała promesę wstępną z Programu Funduszy Strategicznych „Polski Ład” na dofinansowanie inwestycji w wysokości 4,75 mln zł. Inwestycja w fazie przygotowania do realizacji.
  •             Z Rządowego Program Inwestycji Strategicznych skierowanej do gmin i powiatów, w których funkcjonowały tzw. PGR-y gmina otrzyma dofinansowanie w kwocie 3.92 mln zł na budowę żłobka w Roźwienicy. Inwestycja w fazie przygotowania.

 

Oprócz kosztownych inwestycji gmina realizowała też mniejsze zadania. Wśród nich wyposażenie kuchni w WDK Bystrowice dofinansowanego z Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi o wartości 32 tys. zł. Budowa boiska przy Szkole Podstawowej w Węgierce o wartości 120 tys. zł i placu zabaw w Tyniowicach za 53 tys. zł.

MP

 

 

 

 

 

 

Pojedynki robotów

0

W środę, 23 listopada, w Szkole Podstawowej w Świętoniowej odbył się Wojewódzki Konkurs Programowania i Budowy Robotów. Było to kolejne działanie w ramach projektu „Tajemniczy Świat Nauki” Stowarzyszenia Przyjaciół Szkoły w Świętoniowej współfinansowanego przez Województwo Podkarpackie.

 

Tego dnia odbyło się ponad 200 pojedynków robotów 21 drużyn z: Zespołu Szkół w Grodzisku Górnym, Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 6 z Rzeszowa, Szkoły Podstawowej w Soninie, Publicznej Szkoły Zakonu Pijarów z Rzeszowa, Szkoły Podstawowej nr 2 w Leżajsku i Szkoły Podstawowej w Świętoniowej. W szranki stanęło łącznie ponad   50 zawodników, którzy rywalizowali w 3 kategoriach wiekowych na trzech różnych stołach. Pojedynki odbywały się na zasadzie każdy z każdym. Robot musiał autonomicznie wykonać określone punktowane zadania szybciej niż maszyna przeciwnika.

W kategorii klas I-III I miejsce zajęli Kacper Rybak i Kacper Maziarz ze Szkoły Podstawowej w Świętoniowej, a II – Gabriela Lis i Dawid Kłos ze Szkoły Podstawowej w Świętoniowej. W kategorii klas IV-VI I miejsce zajęli: Kacper Dróżdż i Kacper Szmuc ze Szkoły Podstawowej w Soninie, II – Nikodem Dąbka i Karola Szklanny z Zespołu Szkół w Grodzisku Górnym, a III – Mikołaj Makówka i Maciej Błoni z Zespołu Szkół w Grodzisku Górnym. Wyróżnieni zostali: Jakub Harpula i Michał Zieliński ze Szkoły Podstawowej w Świętoniowej. W kategorii klas VII i VIII I miejsce zajęli: Maksymilian Kosiorski i Patryk Kuźniar ze Szkoły Podstawowej w Soninie, II – Wiktoria Rupar i Dominik Porębny ze Szkoły Podstawowej w Świętoniowej, a III – Sebastian Horoszka ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Leżajsku. Wyróżnienia przyznano Kacprowi Kijance i Michałowi Pytce ze Publicznej Szkoły Zakonu Pijarów z Rzeszowa.

Wyróżnieni otrzymali nagrody rzeczowe: czytniki książek Kindle, słuchawki i gry planszowe zakupione w ramach projektu. Suma nagród wynosiła 4.600 zł.

Podczas konkursu obecni byli także m.in. Maciej Polański, dyrektor szkoły z Leżajska oraz Roman Matuszek – dyrektor szkoły z Grodziska Górnego, którzy są organizatorami Ogólnopolskiego Konkursu Budowy i Programowania Robotów „GG Robot”. Pomysłodawcą i organizatorem turnieju była Anna Dyrda, a sędziowaniem zajęły się: Monika Obłoza i Agata Chudy.

 

DP

Niespokojnie na sesji

0

W ostatni piątek odbyła się kolejna sesja Rady Powiatu Przeworskiego zwołana w trybie nadzwyczajnym na prośbę pielęgniarek i położnych zatrudnionych w SP ZOZ w Przeworsku, które nie godzą się na nierówne traktowanie i degradację zajmowanych stanowisk.

 

Podczas sesji obecnych było zaledwie 10 z 19 radnych. Dopisała za to widownia, na której zebrało się kilkadzięsiąt pielęgniarek i położnych zatrudnionych w przeworskim szpitalu. Jak we wstępie wyjaśniła przewodnicząca Rady, Agnieszka Bukowa-Jedynak, sesja została zwołana na wniosek przedstawicieli Zarządu Zakładowej Organizacji Związkowej przy SP ZOZ w Przeworsku. Pielęgniarki i położne w niej zrzeszone czują się pokrzywdzone przez pełniącego obowiązki dyrektora SP ZOZ Roberta Płaziaka, który na podstawie Ustawy z dnia 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw, degraduje ich grupę zawodową, która jest największą grupą zawodową w przeworskim szpitalu.

We wniosku pojawiła się informacja o otrzymywanych od pielęgniarek sygnałów o nierównym traktowaniu, degradacji zajmowanych stanowisk i niewykonania przez dyrektora obowiązków wynikających z ustawy. Przedstawiciele związku wielokrotnie spotykali się z dyrektorem, ale twierdzą, jego stanowisko nie ulgało zmianie, dlatego też proszą Radę o pomoc. W innym wypadku będą musieli wejść na drogę sądową a to spowoduje zagrożenie dla istnienia szpitala.

– Po zwołaniu sesji w ostatnią środę zostałam poproszona przez pana starostę o zmianę terminu sesji z uwagi na wizytę zagranicznej delegacji w sprawie promocji kolejki. Starosta stwierdził, że szpital to nie jest jego sprawa, tylko dyrektora. Panie starosto, przed mieszkańcami powiatu jest pan odpowiedzialny za szpital. Jeszcze niedawno pan twierdził, że jako starosta za niego odpowiada. W czwartek otrzymałam pismo od po dyrektora, który w mojej ocenie zapomina o swoich obowiązkach, co więcej obraża radnych powiatu – powiedziała A. Bukowa-Jedynak wyjaśniając, że ze względu na termin wyznaczony pielęgniarkom i położnym na podpisanie aneksów, który upływa 30 listopada, sesja odbywa się w piątek i nie ma czasu odkładania tematu na później.

– Nieobecność dyrektora na dzisiejszej sesji, kolejnej już, jest ewidentnym dowodem jego sposobu pracy i zaangażowania w problemy naszego szpitala, co jest skandalicznym lekceważeniem personelu szpitala oraz radnych, a jedyną odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponosi pan, panie starosto – dodała Przewodnicząca.

 

Starosta opuścił salę

Po odczytaniu sprawozdania z działalności zarządu, starosta zasygnalizował że chce wygłosić oświadczenie w sprawie sytuacji, która ma miejsce na sesji. A. Bukowa-Jedynak przerwała jednak staroście, zaznaczając, że będzie na to czas w odpowiednim, kolejnym punkcie porządku obrad. Na te słowa starosta odparł, że pani przewodnicząca bardzo dobrze wie, że ma on dziś zaproszonych gości, a termin ich wizyty został ustalony dużo wcześniej i prosił o przesunięcie tej sesji na poniedziałek, ale jego prośba została odrzucona. Pomimo kilku prób przewodnicząca nie zezwoliła na odczytanie oświadczenia przez starostę, ten więc zdecydował się wyjść po niecałych 20 minutach sesji, oznajmiając że ktoś na niego czeka. Nie zatrzymały go nawet pielęgniarki, które prosiły o rozmowę.

Następnie głos zabrali prawnicy z ramienia kancelarii adwokackiej, którzy zostali poproszeni o opinię prawną w zakresie planowanych a nawet już podjętych działań przez dyrekcję placówki. Na wstępie podkreślili, że nie działają na czyjąkolwiek korzyść i wydali opinię w sposób obiektywny. Rozważając jednak sytuację na konkretnych przykładach, po dogłębnej analizie, w ocenie kancelarii, ustawa jest wprowadzana w szpitalu w sposób błędny. Potwierdziło to tym samym, że pielęgniarki słusznie czują się pokrzywdzone. W dalszej części sesji głos zabierali też mieszkańcy, którzy opowiadali się zarówno po stronie starosty, jak i przeciw niemu.

 

Oświadczenie na Facebook’u

Wieczorem w mediach społecznościowych Bogusław Urban zamieścił nagranie, w którym odniósł się do wydarzeń na sesji. W tle widać było na nim gości zagranicznej delegacji. Starosta wyjaśnił, że pracuje właśnie na rzecz promocji powiatu i kolejki. Przypomniał, że prosił przewodniczącą o przeniesienie terminu sesji, ale spotkał się z odmową.

– Ta sesja stwarzała konflikt interesów. Pacując z gośćmi, bo jako gospodarz musiałem ich odpowiednio przyjąć, musiałem też przybyć na sesję Rady Powiatu, która z punktu widzenia interesu powiatu mogła zostać przełożona na poniedziałek. Starając się jednak zaspokoić oczekiwania pani przewodniczącej, udałem się na tą sesję, przedstawiłem stanowisko zarządu w kwestii podejmowania uchwał, natomiast dalsza moja wypowiedź została przerwana. Zmuszony byłem opuścić obrady, ponieważ przebywanie na sali obrad mijało się celem, gdy przewodnicąca odbierała mi głos i nie była zainteresowana tym, co chciałem powiedzieć. A chciałem oświadczyć, że mam bardzo ważnych gości, a po drugie, będę zwoływał posiedzenie Rady Społecznej SP ZOZ, na którym będziemy rozmawiać na temat sytuacji w SP ZOZ i planie naprawczym. W najbliższym czasie będzie też sesja powiatu poświęcona sprawom ZOZ-u. W kwestii spraw pracowniczych które chciała pani przewodnicząca poruszyć, oświadczam, że te sprawy są to sprawy rozwiązywane w zakładzie pracy razem z dyrektorem, są instrumenty prawne by te problemy rozwiązywać. Nie uciekam od tego co się dzieje, ale są odpowiednie reguły i zasady rozwiązywania problemów – dodał na zakończenie starosta.

DP

Znane osoby związane z Jarosławiem:  Legenda Jarosławia – Profesor „Pepo” Henryk von Kratz

0

15 maja 1915 roku wkraczają do Jarosławia dywizje niemieckie pod dowództwem marszałka Augusta von Mackensena, jednym z jego podwładnych był pułkownik Ernest von Kratz, pruski arystokrata. W Jarosławiu zajmuje na swoją kwaterę willę Marii i Grzegorza Turzańskich przy ul. Kościuszki 12. Od razu zwraca uwagę na córkę doktora Turzańskiego, 15-letnią Anielę, spokrewnioną z księciem Sanguszką, ostatnim ordynatem majątku Gumniska pod Tarnowem.

Pułkownik Ernest von Kratz prosi rodziców Anieli o zgodę na oświadczyny. Po zakończeniu I wojny powraca do Jarosławia i Aniela zostaje jego żoną. Jednak Ernest nie może się w Polsce odnaleźć i niedługo po ślubie Aniela wraz z mężem zamieszkują w zamku rodowym von Kratzów w Hanowerze. Tam z kolei niezbyt dobrze czuje się Aniela i wraz z synem powraca do Polski, ale już bez męża. W 1919 roku rodzi się syn Henryk. Ich rodzinny dom przy ul. Kościuszki różni się zasadniczo od domów sąsiednich. Wybudowany został przed wojną w stylu mauretańskim w dowód przyjaźni matki Henryka z siostrą prezydenta Francji Lubruna. Taka sama willa znajduje się w Algierze. Umieszczony na elewacji arabski napis oznacza „dom szczęścia”, a ręka Fatmy chroni przed złym słowem i niedobrym człowiekiem. Pepo Henryk von Kratz ukończył gimnazjum w Jarosławiu, a pragnąc się usamodzielnić, wybrał Politechnikę Gdańską, na której studiował budowę maszyn. Jako członek studenckiego klubu sportowego ćwiczył boks, miał stoczonych 64 walk w wadze ciężkiej – wszystkie wygrane. Po ukończeniu studiów pozostał na uczelni jako asystent i adiunkt i pracował tam 6 lat. Na wezwanie matki powraca do Jarosławia, gdzie podejmuje pracę w Zespole Szkół Mechanicznych ucząc technologii metali i maszynoznawstwa. Nazywany był „Pepo” – z niemiecka. Interesował się muzyką, w swoim pokoju miał 600 taśm, tu słuchając muzyki był w swoim świecie. Był jedynym w Jarosławiu posiadaczem tak dużej kolekcji płyt znakomitych wykonawców. Lubił zwierzęta, był bardzo uczulony na ich krzywdę. Mówił, że: „powinniśmy szanować zwierzęta chociażby dlatego, że stoją grubo wyżej od nas, ani w nich perwersji, ani fałszu. Jeśli pies mnie wita serdecznie, znaczy że tak czuje, a jeśli człowiek uśmiecha się do mnie, diabli wiedzą, czy już nie wysłał anonimu pod moim adresem”. Zwierzęta, które przebywały w willi Kratza, po śmierci były chowane w ogrodzie za domem; każde z nich miało swój nagrobek, a na nim tabliczkę z imieniem, datą jego śmierci oraz wypisaną sentencją dotyczącą jego życia. Był to człowiek niezwykły – obrońca słabszych i zagrożonych, przyjaciel młodzieży, miłośnik piękna przyrody, literatury, muzyki i historii. Był bardzo wartościowym człowiekiem i stróżem dobrego wychowania.

Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”

Kolejny mural w gminie

0

W czwartek, 24 listopada, odbyło się uroczyste odsłonięcie muralu poświęconego Tadeuszowi Cieśli ps. „Żbik” – żołnierzowi AK i ofierze stalinizmu.

 

To ważne dla Białobok wydarzenie zgromadziło przedstawicieli władz samorządowych, dyrektorów szkół, nauczycieli wraz z delegacjami uczniów, mieszkańców wsi oraz członków rodziny Tadeusza Cieśli. Symbolicznego przecięcia wstęgi dokonali: Anna Huk – członek Zarządu Województwa Podkarpackiego, dr Irena Kozimala – historyk, autorka publikacji „Żołnierze Wyklęci – Z dziejów partyzantki antykomunistycznej w powiecie przeworskim 1944–1956”, Grażyna Pieniążek – wójt Gminy Gać, Andrzej Łopata – prezes Fundacji Tradycyjna Zagroda oraz Arkadiusz Andrejkow – artysta, autor muralu.

Zwieńczeniem uroczystości była prelekcja dr Ireny Kozimali na temat życia i rodziny Tadeusza Cieśli. Głos zabrał również Mieczysław Skawina, kuzyn „Niezłomnego z Białobok”.

Mural powstaje w ramach projektu „Murale jako ochrona dziedzictwa kulturowego – cykl twórczych spotkań z regionalnym artystą Arkadiuszem Andrejkowem” i dofinansowany ze środków Województwa Podkarpackiego.

DP