Strona główna Blog Strona 11

Cykl zebrań wiejskich w Gminie Wiązownica

0

W dwóch terminach – 6 oraz 27 września – we wszystkich sołectwach gminy Wiązownica odbyły się zebrania wiejskie. Była to doskonała okazja do bezpośredniego spotkania mieszkańców, władz samorządowych oraz przedstawicieli rad sołeckich.

Spotkania stanowiły przede wszystkim przestrzeń do rozmów o sprawach kluczowych dla lokalnych społeczności – od codziennych potrzeb i bieżących trudności, po wieloletnie plany inwestycyjne oraz inicjatywy społeczne. Głównym punktem porządku obrad we wszystkich miejscowościach był podział środków z funduszu sołeckiego. Mieszkańcy decydowali, na jakie konkretne zadania przeznaczyć przyznane fundusze. Ważnym elementem dyskusji były także bieżące sprawy związane z funkcjonowaniem wsi, planowanymi inwestycjami gminnymi oraz sprawami gospodarczymi, w tym sprzedażą i dzierżawą działek stanowiących mienie gminy. – To właśnie takie bezpośrednie spotkania pozwalają najlepiej poznać faktyczne potrzeby poszczególnych sołectw i wspólnie wypracowywać najlepsze rozwiązania dla zrównoważonego rozwoju całej Gminy Wiązownica – podkreśla wójt Krzysztof Strent.

tos

Kluczowa inwestycja Gminy Wiązownica już oficjalnie otwarta!

0

22 września odbyło się uroczyste otwarcie oraz poświęcenie nowo wybudowanego Gminnego Żłobka w Wiązownicy. To przełomowy moment – do tej pory na terenie gminy nie funkcjonowała samorządowa placówka oferująca opiekę nad dziećmi do lat trzech.

Wybudowanie i uruchomienie nowoczesnego żłobka to jedna z najważniejszych inwestycji samorządowych w ostatnich latach. Całkowity koszt projektu wyniósł blisko 5 milionów złotych, z czego znaczną część stanowiło wsparcie zewnętrzne — Gmina Wiązownica pozyskała dofinansowanie w kwocie 2 830 377,60 zł w ramach rządowego programu „Maluch+”.

Dzięki temu stworzono miejsce spełniające najwyższe standardy bezpieczeństwa, edukacji i opieki. Placówka oferuje przygotowane z myślą o najmłodszych, komfortowe warunki rozwoju dla 40 maluchów.

Nowy żłobek to nie tylko nowoczesny budynek, ale przede wszystkim odpowiedź na realne potrzeby mieszkańców. Dzieci zyskały bezpieczną, jasną i przyjazną przestrzeń, wyposażoną w nowoczesne pomoce dydaktyczne oraz zabawki stymulujące rozwój.

Z kolei dla rodziców nowa placówka oznacza bezcenny komfort i poczucie bezpieczeństwa. Dostępność profesjonalnej opieki nad najmłodszymi dziećmi daje rodzicom – a zwłaszcza matkom – możliwość spokoju ducha oraz realną szansę na komfortowy powrót do aktywności zawodowej i łączenie życia rodzinnego z pracą.

Oficjalne uroczystości otwarcia rozpoczęły się od przemówienia dyrektor żłobka, Katarzyny Rokosz, która serdecznie powitała wszystkich zgromadzonych gości. Kulminacyjnym punktem wydarzenia było symboliczne przecięcie wstęgi, w którym udział wzięli włodarze gminy oraz zaproszeni goście. Następnie ksiądz Proboszcz Jan Bober dokonał uroczystego poświęcenia nowo wybudowanego obiektu, po czym głos zabrał wójt Gminy Wiązownica, Krzysztof Strent, a także zaproszeni goście. Po zakończeniu części oficjalnej wszyscy uczestnicy wydarzenia udali się na zwiedzanie nowoczesnych wnętrz placówki.

MS

„W imię Wolności” – Tryniecka Lekcja Historii

0

W ubiegłą sobotę przy zabytkowej Strażnicy Kolejowej „Tryńcza” odbyły się uroczystości pod hasłem „W imię Wolności – Tryniecka Lekcja Historii”, poświęcone pamięci bohaterów Powstania Styczniowego 1863–1864.

Wydarzenie rozpoczęło się Mszą Świętą polową, którą sprawowali: ks. prałat Jan Kuca,
ks. ppłk Tomasz Koczy, ks. prałat Marian Boho, ks. Bogusław Kamiński, ks. Marek Dec, ks. Marian Jagieła oraz ks. Andrzej Bienia. Oprawę muzyczną Eucharystii zapewniła Młodzieżowa Orkiestra Dęta z Tryńczy. Po Mszy Świętej odbył się Apel Pamięci upamiętniający poległych powstańców, podczas którego oddano hołd bohaterom walczącym o wolność Ojczyzny. Odegrano hymn państwowy, a żołnierze 3. Batalionu Strzelców Podhalańskich oddali salwę honorową. Ważnym elementem uroczystości była wystawa pt. „Powstanie Styczniowe 1863–1864. Droga ku wolności”, zaprezentowana w przestrzeni Strażnicy Kolejowej „Tryńcza”. Przygotowane plansze przedstawiały najważniejsze wydarzenia, postacie oraz kontekst historyczny tego niepodległościowego zrywu. Wydarzenie zostało zrealizowane we współpracy z Wojewódzkim Domem Kultury w Rzeszowie w ramach programu „Współkultura”, finansowanego z budżetu Województwa Podkarpackiego.

 

Hołd dla tych, którzy poświęcili swoje życie

Następnie uczestnicy przenieśli się w realia XIX wieku podczas widowiskowej rekonstrukcji Powstania Styczniowego. Wzięły w niej udział: Biłgorajska Grupa Rekonstrukcji Historycznej „Powstanie Styczniowe 1863”, Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Medyckiej
i Drużyna im. płk. Marcina Borelowskiego „Lelewela”
, GRH Bellum, odtwarzająca rosyjską piechotę, GRH Michale 1864 oraz GRH Ośrodek Jeździecki u Barona, prezentujący Kozaków. W przedsięwzięcie aktywnie włączyli się również mieszkańcy Gminy Tryńcza, Stowarzyszenie Pąsowa Róża, Zespół Piosenki Biesiadnej Jagiellonie oraz Grupa Teatralna z Jagiełły.  Dopełnieniem był koncert patriotyczny zespołu Harnasie z 5. Batalionu Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. W programie artystycznym wystąpili również Marta Stącel, Natalia Kruchelska oraz Marcin Brudek. Patriotyczna muzyka i śpiew stworzyły wyjątkową atmosferę oraz stały się pięknym hołdem dla tych, którzy poświęcili swoje życie w walce o niepodległość. Na uczestników czekały również atrakcje przygotowane przez 3. Batalion Strzelców Podhalańskich, w tym prezentacja sprzętu wojskowego oraz stanowiska i animacje dla dzieci a także ciepły poczęstunek – bigos przygotowany przez Spółdzielnię Socjalną „Gorzyczanka”.

 

Przestrzeń do refleksji

Wydarzenie „W imię Wolności – Tryniecka lekcja historii” było nie tylko widowiskową rekonstrukcją, ale przede wszystkim lekcją historii, patriotyzmu i pamięci. Wspólna modlitwa, Apel Pamięci, salwa honorowa, wystawa, muzyka i inscenizacja historyczna stworzyły wyjątkową przestrzeń do refleksji nad ceną wolności i poświęceniem poprzednich pokoleń. – Serdecznie dziękujemy kapłanom, wojsku, grupom rekonstrukcyjnym, strażakom OSP, artystom, mieszkańcom oraz wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie wydarzenia. Dzięki Państwa pracy i zaangażowaniu historia mogła ożyć na nowo, stając się ważnym przesłaniem dla kolejnych pokoleń – podkreślał Ryszard Jędruch, wójt Tryńczy.

TS

VII zjazd OSP

0

W remizie Ochotniczej Straży Pożarnej w Gaci odbył się VII Zjazd Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Przeworsku.  

Podczas spotkania podsumowano działalność w minionej kadencji oraz wyznaczono kierunki dalszego rozwoju ochrony przeciwpożarowej na terenie Powiatu Przeworskiego. W wydarzeniu wzięli udział delegaci jednostek OSP. Ponadto w zjeździe uczestniczyli członkowie Zarządu i Komisji Rewizyjnej ZOG ZOSP RP w Gaci i Ochotnicza Straż Pożarna w Gaci, emerytowani funkcjonariusze PSP oraz przedstawiciele instytucji z terenu powiatu. Spotkanie rozpoczęło się od oficjalnego otwarcia przez dh Pawła Wajhajmera, prezesa Zarządu Oddziału Powiatowego oraz odegrania hymnu strażackiego. Jednym z kluczowych punktów obrad było zatwierdzenie składu nowego Zarządu Oddziału Powiatowego ZOSP RP w Przeworsku. W jego skład weszli: Prezes – dh Paweł Wajhajmer, Wiceprezes – dh Andrzej Żygadło, Wiceprezes – dh Eryk Ceglak, Wiceprezes – dh Damian Hejnosz, Wiceprezes – dh Daniel Krawiec, Sekretarz – dh Krzysztof Machała.

Opr. tomi

Krzyż na skraju parku w Mikulicach

0

Jadąc główną drogą przez Mikulice rzuca nam się w oczy dwa przydrożne krzyże. Stoją, jak dwaj strażnicy przy drodze prowadzącej do sąsiedniego Ostrowa. Jeden z nich powstał jeszcze w XIX wieku, co oznajmia tablica pamiątkowa i był już opisany w tym cyklu. Drugi natomiast znajduje się na skraju parku, który należał do przedwojennego właściciela dóbr – Turnaua. Jest to metalowy krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Jezusa, przymocowanym na blaszanej płytce. Nad wizerunkiem znajduje się blaszany daszek. Ten wydawałoby się niepozorny krzyż ma swoją nazwę i posiada interesującą historię. Wokół niego powstały też różne opowieści. Oto jedno z nich. – Przed wojną jechał tędy, tą drogą premier Wincenty Witos. Było to wielkie wydarzenie, ludzie z wioski zgromadzili się, by to zobaczyć. Potem powstał na tę pamiątkę krzyż – mówi jeden z mieszkańców Mikulic. Co na ten temat można wyczytać w publikacjach? Historia tego krzyża została opisana w książce Janusza Słysia pt. „Kapliczki, krzyże, figury wtopione w krajobraz Gminy Gać”. Dowiadujemy się z niej, że ten obiekt małej architektury sakralnej zwany jest przez miejscowych „Krzyżem Pracy”. Postawiony został w dwudziestoleciu międzywojennym, a dokładnie w 1922 roku. Ufundowano go na pamiątkę wybudowania nowej drogi z Mikulic do Ostrowa. Ówczesny właściciel dóbr w Mikulicach  Jerzy Turnau wydzielił drogę ze swojej ziemi. Po powstaniu drogi postawiono krzyż. Wówczas był to krzyż drewniany, wykonany z drewna dębowego. W 1988 roku stary, drewniany krzyż został zastąpiony metalowym, który stoi do dnia dzisiejszego. Co jakiś czas jest też odnawiany, malowany. Widać, że jest zaopiekowany, ponieważ nie brakuje przy nim kwiatów czy zniczy. W nawiązaniu do opisanej historii tego obiektu przytoczę fragment wiersza z publikacji mojego autorstwa pt. „Co mówią stare kapliczki… czyli kapliczki, figury i krzyże przydrożne z gminy Gać opowiadają historię”.

„…Dzisiaj już tak nie robią, krzyży nie stawiają,

kiedy nowe drogi na polach powstają”.

 

Marcin Sobczak

Od hetmańskiej lokacji do współczesnego jubileuszu – Sieniawa ma 350 lat!

0

27 września br., Sieniawa obchodziła wyjątkowy jubileusz 350-lecia nadania praw miejskich. To uroczyste wydarzenie stało się okazją do wspólnego świętowania oraz głębokim ukłonem w stronę bogatej historii miasta, naznaczonej dziejami dwóch wielkich rodów – Sieniawskich i Czartoryskich.

Jubileuszowe obchody rozpoczęła msza święta w kościele parafialnym pod przewodnictwem Arcybiskupa Adama Szala oraz ks. Prałata Jana Grzywacza. Niezwykle widowiskowym i podniosłym elementem jubileuszu był uroczysty przemarsz na plac przy Ratuszu, w którym wzięły udział m.in. Młodzieżowa Orkiestra Dęta z Tryńczy pod batutą Kapelmistrza Jakuba Dudy wraz z Mażoretkami ,,Finezja” pod kierunkiem instruktorki Katarzyny Dudy, Kompania Honorowa 21. Batalionu Saperów na czele z porucznikiem Tomaszem Smereckim, pododdziały Ochotniczej Straży Pożarnej, poczty sztandarowe szkół z terenu Miasta i Gminy Sieniawa, przedstawiciele dowództwa i wojska, harcerze z 4. DH ,,Sokoły”, Stowarzyszenie Historyczno-Rekonstrukcyjne ,,Pąsowa Róża” z Jarosławia. Uroczystość otworzyło podniesienie flagi na maszt i odśpiewanie hymnu państwowego.

Ważnym akcentem części oficjalnej było przekazanie daru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Doradca Prezydenta RP prof. Dariusz Dudek wręczył burmistrzowi Sieniawy Witoldowi Mrozkowi Flagę Rzeczypospolitej Polskiej w związku z objęciem uroczystości patronatem honorowym przez prezydenta Karola Nawrockiego. Wzniosłym momentem było również wręczenie statuetek „Sokoły Roku” osobom promującym i rozwijającym gminę – w tym roku wyróżnienia otrzymali: Ewa Pieniacka, Renata Gronowicz, Adam Decowski oraz Roman Bury.

Szczególnym hołdem złożonym historii było odsłonięcie i poświęcenie płaskorzeźby i tablicy upamiętniającej założyciela miasta: hetmana polnego koronnego Mikołaja Hieronima Sieniawskiego. Uroczystego odsłonięcia dokonali dr Barbara Czartoryska, Jadwiga Anna Czartoryska, Doradca Prezydenta RP prof. Dariusz Dudek, Marszałek Województwa Podkarpackiego Władysław Ortyl oraz burmistrz Witold Mrozek w asyście zaproszonych gości. Tej wyjątkowej chwili towarzyszyło odegranie Hasła Wojska Polskiego oraz pamiątkowe zdjęcia. Tablicę poświęcił Metropolita Przemyski Arcybiskup Adam Szal. Na zakończenie przedstawiciele władz miejskich na czele z burmistrzem złożyli pod tablicą okolicznościową wiązankę kwiatów, a zgromadzeni mieszkańcy i goście wysłuchali Pieśni Reprezentacyjnej Wojska Polskiego w podniosłej oprawie Wojskowej Asysty Honorowej. Część oficjalną zwieńczył pokaz Mażoretek „Finezja” z towarzyszeniem Orkiestry Dętej.

Piknik rodzinny i święto społeczności

Po uroczystościach oficjalnych na mieszkańców i gości czekał piknik rodzinny. O historyczny klimat zadbało Stowarzyszenie Historyczno-Rekonstrukcyjne „Pąsowa Róża” z Jarosławia oraz wystawa starych fotografii Studio Fotograficznego MC Foto Małgorzata Capłap. Swoje wyroby zaprezentowały lokalne Koła Gospodyń Wiejskich oraz jednostki gminne. Z okazji jubileuszu 350-lecia Sieniawy powstał album okolicznościowy pt. „Sieniawskie opowieści”, przygotowany na podstawie materiałów przekazanych przez Romana Burego, wręczany osobiście przez burmistrza W. Mrozka. Na scenie zaprezentowali się młodzi artyści ze Szkoły Tańca „TAKT” z Jarosławia, gimnastyczka Julita Dąbek oraz dzieci i młodzież z Przedszkola Miejskiego i szkół podstawowych z terenu Miasta i Gminy Sieniawa. Wieczorną oprawę muzyczną zapewnił zespół Hetmańscy Sarmaci, a całe wydarzenie zakończyła zabawa taneczna z zespołem Covers.

Jubileusz 350-lecia nadania praw miejskich stał się nie tylko okazją do dumy z bogatej przeszłości, ale też ważnym drogowskazem na przyszłość. – Musimy troszczyć się o jej dziedzictwo, ale jednocześnie odważnie patrzeć naprzód. Pamiętać o przeszłości, lecz nie zatrzymywać się w niej. Budować przyszłość, w której młodzi ludzie będą chcieli tutaj mieszkać, pracować, zakładać rodziny i realizować swoje marzenia. Świętując tak piękny wiek, Sieniawa udowadnia, że opierając się na fundamentach tradycji pod znakami Leliwy i Pogoni, z ufnością i energią wkracza w kolejne stulecia – podkreślał W. Mrozek, burmistrz Sieniawy.

***

Dzieje rodu i narodziny miasta

Historia Sieniawy wywodzi się ze średniowiecznej wsi Dybków. Początkowo tereny te należały do rodu Jarosławskich herbu Leliwa, a następnie przeszły w ręce Odrowążów i Kostków. Przełomowym momentem był rok 1593, gdy Katarzyna Kostczanka poślubiła Adama Hieronima Sieniawskiego, wiążąc te ziemie z rodem z Brzeżan. Owdowiała Katarzyna mocno zaangażowała się w rozwój Dybkowa – odbudowała wieś i kościół po najeździe tatarskim z 1624 roku oraz ufundowała szpital dla ubogich.

Prawdziwym założycielem miasta został jej prawnuk – Mikołaj Hieronim Sieniawski herbu Leliwa. Ten wybitny dowódca, późniejszy hetman polny koronny i bohater spod Wiednia, zainicjował oraz osobiście czuwał nad procesem budowy zamku i wytyczania nowego miasta, nazwanego od jego nazwiska Sieniawą. W 1676 roku, za sprawą przywileju królewskiego potwierdzonego na sejmie koronacyjnym obradującym pod laską marszałkowską samego Mikołaja Hieronima Sieniawskiego, miasto otrzymało wolność podatkową i prawa miejskie. Szacunek dla tworzonej wspólnoty widać było w każdym detalu – hetman osobiście nadzorował budowę powstającego ratusza, wydając zalecenie, że „ma być godny”. Zadbał również o powstanie portu rzecznego, spichlerza, kościoła oraz klasztoru oo. Dominikanów Obserwantów.

Sieniawa rozwijała się dalej pod rządami jego syna, hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja, oraz jego żony Elżbiety z Lubomirskich, jednej z najbardziej wpływowych kobiet epoki, nazywanej wręcz „królową bez korony”. Niezwykle sprawnie i samodzielnie zarządzała majętnościami oraz aktywnie uczestniczyła w życiu politycznym Rzeczypospolitej. To ona odkupiła od Sobieskich pałac w Wilanowie, zamieniając go w prestiżową rezydencję magnacką, a do prac budowlanych i odnowy swoich posiadłości – w tym także do rozbudowy klasztoru w Sieniawie – zaangażowała wybitnego włoskiego architekta Giovanniego Spazzia.

Po wygaśnięciu męskiej linii Sieniawskich, jedyna córka Adama Mikołaja – Maria Zofia, która po śmierci jej pierwszego męża – hetmana polnego koronnego Stanisława Denhoffa, wyszła ponownie za mąż w 1731 roku za księcia Augusta Aleksandra Czartoryskiego herbu Pogoń. W ten sposób Sieniawa przeszła w ręce Czartoryskich, stając się jedną z ich głównych rezydencji i ostoją narodowego dziedzictwa, gdzie przechowywano m.in. „Damę z gronostajem” Leonarda da Vinci oraz utworzono rodową kryptę.

PM

Inwestycje drogowe i bezpieczeństwo

0

Ostatnia sesja Rady Powiatu Przeworskiego skupiła się przede wszystkim na sprawach dotyczących inwestycji drogowych i bezpieczeństwa mieszkańców oraz oświaty.

Jedną z ważniejszych decyzji było wyrażenie zgody na przeznaczenie 800 tys. zł na opracowanie dokumentacji projektowych dla przyszłych inwestycji drogowych. Dokumentacje będą dotyczyć budowy chodników w miejscowościach: Rożniatów – Pełnatycze, Żuklin, Krzeczowice – Bóbrka Gniewczyna Łańcucka, Rudka, Rudka – Wylewa, Rączyna, Majdan – Osówka, Majdan – Pawłowa Jawornik Przedmieście, Rożniatów – Siennów, od drogi krajowej nr 94 w kierunku Nowosielec. Planowane jest także przygotowanie dokumentacji dotyczącej przebudowy trzech obiektów mostowych na trasie Łopuszka – Hucisko Nienadowskie. Rada wyraziła też zgodę na zaciągnięcie zobowiązań na kolejne inwestycje: Zarzecze -Łapajówka (budowa 224 metrów chodnika, jako dokończenie wcześniej wykonanych odcinków). Na ten cel przeznaczono 400 tys. zł. Majdan Sieniawski – Osówka Dolna – Nowiny (etap II – na realizację zadania w 2027 roku zabezpieczono 2 mln zł – po 1 mln zł z dochodów własnych powiatu oraz pomocy finansowej Gminy Adamówka). Kisielów ( budowa około 84 metrów chodnika w ciągu drogi powiatowej Kańczuga – Jarosław, od istniejącego odcinka do granicy z powiatem jarosławskim). Na realizację zadania zabezpieczono 130 tys. zł.

Zmiany dotyczące nauczycieli

Podczas sesji radni podjęli również uchwały dotyczące m.in. oświaty. Określające tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć pedagogów, pedagogów specjalnych, psychologów, logopedów, terapeutów pedagogicznych i doradców zawodowych zatrudnionych w jednostkach oświatowych prowadzonych przez Powiat Przeworski. Określono również zasady obniżania tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycielom, którym powierzono stanowiska kierownicze.

Opr. tomi

Pożegnaliśmy księdza Stanisława

0

– Prośmy Pana, żeby nas uwalniał od nienawiści, żebyśmy potrafili, tak jak św. Paweł mówił, błogosławić, a nie złorzeczyć. Zła jest dużo, ale jeżeli będziemy błogosławić, to później zwyciężymy też zło, które wokół nas panuje, bo taka powinna być postawa chrześcijanina – mówił ks. bp Stanisław Jamrozek, biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej, podczas uroczystości pogrzebowych śp. ks. Stanisława Zbojnowicza, które odbyły się w rodzinnej parafii zmarłego w Grzęsce.

Ks. Stanisław Zbojnowicz zginął po ataku na jarosławskie opactwo, do którego doszło w czwartek, 24 września. 31-letni Ukrainiec zaatakował nożem na terenie klasztoru pięć osób: trzech księży i dwie osoby świeckie.

W poniedziałek, 28 września w intencji zmarłego, w Kościele rektoralnym pw. św. Mikołaja Biskupa na terenie opactwa odprawiono mszę św. pod przewodnictwem J.E. Abpa Adama Szala. Uczestniczyły w niej tłumy wiernych, a także Ambasador Ukrainy w Polsce Wasyl Bodnar, wspólnie z Konsulem Generalnym Ukrainy w Lublinie Romanem Szepelakiem oraz Konsulem Ukrainy w Rzeszowie Wasylem Yordanem. Ukraińscy dyplomaci spotkali się z biskupami Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, duchowieństwem opactwa oraz z rannym w ataku ks. Adrianem Mantykiewiczem. Rozmawiali także z obywatelami Ukrainy, którzy mieszkają w opactwie od początku pełnoskalowej rosyjskiej agresji przeciwko Ukrainie.

Przebaczenie nie oznacza zgody na zło

Uroczystości pogrzebowe odbyły się dzień później, w rodzinnej parafii śp. ks. Stanisława Zbojnowicza w Grzęsce. – Ksiądz Stanisław dołącza do grona męczenników za wiarę. Zginął bowiem po wyjściu z konfesjonału. To była jego codzienna służba. Wiele osób korzystało z jego posługi i bardzo ją ceniło. (Ks. Stanisław miał ten charyzmat. Przychodzili do niego z całej okolicy, wiedząc, że go zastaną w konfesjonale, że on na nich czeka” – mówił podczas kazania ks. Marian Bocho, proboszcz parafii pw. Bożego Ciała w Jarosławiu.

W trakcie uroczystości odczytano list prezydenta Karola Nawrockiego, który przekazał na pogrzeb wieniec. Głowa naszego państwa podkreśliła, że dramatyczne okoliczności śmierci nie powinny przesłonić dziedzictwa wieloletniej służby kapłana. – Przebaczenie nie oznacza zgody na zło ani rezygnacji ze sprawiedliwości. Przemoc musi zostać stanowczo potępiona, a sprawca zbrodni zgodnie z prawem ponieść odpowiedzialność. Obowiązkiem państwa jest stanowczo reagować na przemoc i zapewniać obywatelom bezpieczeństwo – napisał prezydent. Ksiądz Zbojnowicz spoczął w rodzinnym grobie w Grzęsce, a sama ceremonia pochówku miała charakter prywatny.

25503 mszy św.

Ks. Stanisław Zbojnowicz przeżył 67 lat, z czego 40 poświęcił kapłańskiej posłudze. Urodził się 13 października 1958 r. Pochodził z Grzęski. Święcenie kapłańskie przyjął w 1986 roku. Następnie pełnił posługę kapłańską w Woli Zarczyckiej, Rogach, Domostawie, Rzeszowie – parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, Przeworsku Farze i Wojewódzkim Szpitalu w Krośnie. Ostatnie lata posługiwał jako spowiednik w rektoracie pw. św. Mikołaja Biskupa i Opactwie w Jarosławiu. Okazało się, że zapisywał wszystkie odprawione przez siebie msze. – Dzielimy się z Wami bardzo ciekawym odkryciem. Pośród notatek ks. Stanisława dotyczących intencji mszy świętych, odkryliśmy zeszyt, w którym zapisywał wszystkie odprawione w życiu msze święte. W sumie było ich 25503. Zeszyt prowadził od święceń w 1986 roku do ostatniego dnia życia. Przy każdej intencji zapisywał za kogo była odprawiana msza – czytamy w mediach społecznościowych opactwa.

Tst/ fot.  2, facebook OSP Grzęska, Radio Fara

 

Święto patrona

0

29 września mieszkańcy Powiatu Jarosławskiego przeżywali święto swojego patrona – św. Michała Archanioła. Z tej okazji w kościele pw. Chrystusa Króla w Jarosławiu odbyła się uroczysta Msza Święta.

Modlitwie przewodniczył gospodarz świątyni, ks. Władysław Dubiel, który podczas homilii mówił między innymi – Więc pytam ciebie, św. Michale dziś, w imieniu nas wszystkich tutaj zgromadzonych w tej świątyni. Czy jest ktoś ważniejszy niż Bóg w naszym życiu? – Pamiętajcie, jest dobro, jest Bóg, jest miłość. Pamiętajcie, jest święty patron naszego powiatu, który mówi: „Któż jak Bóg”.

św. Michał Archanioł został oficjalnie ustanowiony patronem powiatu jarosławskiego przed dwudziestoma laty, 29 września 2006 roku. Od tego czasu święty czuwa nad samorządem i mieszkańcami, a jego święto stało się piękną częścią naszej wspólnej tradycji. W obliczu ostatnich, tragicznych wydarzeń tegoroczne uroczystości powiatowe miały szczególny wymiar. Uczestnicy modlili się nie tylko o pomyślność, bezpieczeństwo i opiekę nad społecznością lokalną, ale także za wszystkich poszkodowanych w ubiegły czwartek na terenie jarosławskiego Opactwa – za świętej pamięci ks. Stanisława Zbojnowicza.

Na koniec Mszy Świętej, proboszcz parafii pw. Chrystusa Króla zawierzył opiece świętego patrona wszystkich uczestników modlitwy oraz mieszkańców powiatu.

st

 

 

Dzień Odblaskowy w SP 2 Jarosław

0

1 października w Szkole Podstawowej nr 2 im. ks. Stanisława Konarskiego w Jarosławiu odbył się Szkolny Dzień Odblaskowy. Wydarzenie było okazją do przypomnienia całej społeczności uczniowskiej, jak ważne są widoczność, rozwaga i odpowiedzialność podczas poruszania się po drogach.

Wydarzenie zostało zorganizowane w ramach działań związanych z udziałem szkoły w ogólnopolskim konkursie „Odblaskowa Szkoła 2026”. Inicjatywa ta ma na celu promowanie bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w ruchu drogowym, a także popularyzowanie korzystania z elementów odblaskowych. Data imprezy nie była przypadkowa. 1 października obchodzony jest Ogólnopolski Policyjny Dzień Odblasków, który przypomina pieszym o znaczeniu widoczności na drodze, szczególnie w okresie jesienno-zimowym.

Widoczność ma znaczenie!

Jednym z najważniejszych punktów dnia odblaskowego było spotkanie z funkcjonariuszami Policji. Podczas przeprowadzonej pogadanki policjanci przypomnieli najważniejsze zasady bezpiecznego poruszania się pieszych oraz zwrócili uwagę na konieczność zachowania szczególnej ostrożności w drodze do szkoły i do domu. Rozmawiano również o tym, jak ogromne znaczenie dla bezpieczeństwa ma noszenie elementów odblaskowych. Uczniowie mogli przekonać się, że nawet niewielki odblask może sprawić, że pieszy będzie znacznie lepiej widoczny dla kierującego.

Szkolny Dzień Odblaskowy był również okazją do przypomnienia, że bezpieczeństwo na drodze zależy od zachowania każdego z nas. Szczególnego znaczenia nabiera ono jesienią, kiedy szybciej zapada zmrok, a deszcz, mgła czy pochmurna pogoda dodatkowo ograniczają widoczność. Wspólna akcja pokazała, że o bezpieczeństwie można mówić ciekawie, angażując uczniów i całą społeczność szkolną.

ST