Kapliczka ta znajduje się na prywatnej posesji , przy drodze do Maćkówki. Jest to murowana kapliczka typu wnękowego. Zbudowna została na planie kwadratu. W dolnej części znajdują się puste płyciny. W jej wnęce ustawiona jest figurka Matki Bożej Różańcowej, otoczona kolorowymi kwiatami. U szczytu budowli widoczny jest profilowany gzyms, który otacza ją z trzech stron. Kapliczka posiada dwuspadowy daszek. To co przykuwa uwagę, to wykonany współcześnie podwójny krzyż na jego zwieńczeniu. Jest to symbol Bożogrobców, zakonu który sprowadzony został do Przeworska jeszcze w XIV wieku. Zajmowali się przede wszystkim duszpasterstwem parafialnym oraz szpitalnictwem. Kapliczka przy ul. Wojska Polskiego najpewniej jednak nie jest ich dziełem. – Było to zapewne fundatorstwo prywatne, ale związane z przeworską parafią Świętego Ducha. Jeśli chodzi o nowy podwójny krzyż, to został on odtworzony na podstawie zdjęcia archiwalnego, które posiadał pan Janusz Motyka. W 2019 roku został umocowany na kapliczce, za zgodą właścicieli – mówi Łukasz Mróz, dyrektor Muzeum w Przeworsku. Zielona karta obiektu dostarcza cennych informacji dotyczących kapliczki i jej wyposażenia architektonicznego. Czytamy: „Wiek XVIII/XIX. Wewnątrz drewniany ludowy posążek Chrystusa Zmartwychwstałego w XVII (?) z reminiscencjami gotyku”. Dzisiaj już niestety nie możemy zobaczyć figury z pierwotnego wyposażenia ponieważ została skradziona. – Mieszkam tutaj 70 lat. Jak chodziłam do szkoły to kapliczka ta była poprawiana, bo się zawalała. Była w niej figurka Chrystusa Króla. Wzięto ją do odnowy. Pamiętam jak po południu ją przywieźli, a już wieczorem ktoś ją ukradł – mówi Teresa Rzepa, mieszkanka Przeworska.

Kapliczka jest odnowiona i zadbana. Podwójny krzyż Bożogrobców pobudza wyobraźnię, zachęcając do poznawania historii starego przeworskiego grodu.

Marcin Sobczak

W zależności od określonego okresu każda miejscowość ma swoje osobliwości. Również Jarosław na przestrzeni lat miał takie osoby o nieokreślonym pochodzeniu, nazwisku i innych cechach barwnej postaci. Były to osoby o dużych osobistych przeżyciach i skomplikowanych losach własnej historii.

Taką osobą była w Jarosławiu mała, biedna kobieta zwana „Be- ba”. Chcąc ją właściwie oceniać, trzeba wcześniej poznać w skrócie jej tragiczne przeżycie, które zdecydowanie zaważyło o jej przyszłym zachowaniu. Mieszkała wraz z mężem, który był oficerem WP w Szówsku, przy drodze na Lubaczów. Przybyli w to miejsce podczas okupacji, prawdopodobnie zmuszeni przed grożącym im niebezpieczeństwem z poprzedniego, bliżej nieznanego miejsca pobytu. Nasza „Be-ba” była normalną kobietą, żoną, gospodynią domową. Razem z mężem mieli przyszłościowe plany i marzenia, które zostały brutalnie przerwane w drugiej połowie 1944 roku. Do ich domu wkroczyła banda UPA i na oczach żony w bestialski sposób zamordowała męża. Od tej chwili jej życie zmieniło się całkowicie. Przeżyła osobistą, wielką tragedię, doznając szoku. Wskutek tego przypadku zatraciła mowę i doznała psychicznego załamania. Wymieniała tylko dwie sylaby: „be, be” iż tego powodu taka właśnie została nazwana. Codziennie piechotą udawała się do miasta, zaglądając po domostwach i żebrząc. Porozumieć się z nią było niemożliwe. Miał ze sobą parciany worek, przeważnie z rzeczami jej podarowanymi i znalezionymi. Zapach od tego worka był delikatnie określając odpychający, podobnie jak i od niej samej.   Nie potrafiła bez żebrania żyć. Mała, garbata i kulawa o zniszczonej twarzy i siwych długich włosach stałą się dokuczliwa i hałaśliwa. Gdy ktoś próbował ją odpędzić od drzwi kosturem potrafiła niejednego uderzyć W pewnym okresie zaopiekowała się nią opieka społeczna i „Be- by” nie było widać na ulicach. Gdy powróciła, stała się jeszcze bardziej dokuczliwa, Zmarła ze starości, jej grobu trudno szukać, zapewne już nie istnieje. Pomimo prób, nie udało się grobu zlokalizować, jak i ustalić nazwiska.

Stowarzyszenie zwraca się z prośbą do czytelników o przekazanie wszelkich informacji o pochówku przedstawionej osoby, aby móc przynajmniej zapalić symboliczny znicz.

Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”