Strona główna Blog Strona 374

Mają dość, wyszły na ulice

0

Pielęgniarki mają dość. Zaostrzają protest. W ostatni poniedziałek wyszły na ulice wielu miast. Marsz niezgody był także w Jarosławiu. Wyruszyły spod Centrum Opieki Medycznej i Specjalistycznego Psychiatrycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Jarosławiu. Zebrały się pod starostwem.

 

Dwie grupy pielęgniarek z obu jarosławskich szpitali przeszły przez miasto. Większość ubrana na czarno z czerwonymi kartkami w rękach skierowanymi do premiera, ministra zdrowia i rządu. Swoje postulaty wypisały na banerach, a o sytuacji w tym tak ważnym społecznie zawodzie opowiedziały pod budynkiem jarosławskiego starostwa. Protestowi towarzyszyły syreny i chwilami ogłuszający dźwięk gwizdków.

– Od kilkunastu lat staramy się, by nasze wynagrodzenia regulowała ustawa. Uchwalona w 2017r., mimo sprzeciwu naszej organizacji z powodu krzywdzących zapisów dla pielęgniarek i położnych podzieliła nas na trzy grupy i rozdzieliła ekonomicznie. Wprowadzając zbyt niskie współczynniki pracy i duże różnice w poziomach wynagrodzeń w stosunku do innych grup medycznych. Apelowaliśmy o nowelizację. Mimo ponad rocznych rozmów nie osiągnęłyśmy nic. Sejm wprawdzie przyjął nowelizację ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Odrzucił jednak wszystkie poprawki zgłoszone do projektu przez OZZPiP. Naszego zdania nikt nie wziął pod uwagę. Minister Niedzielski wbija przysłowiowy gwóźdź do trumny dla polskiego pielęgniarstwa – tłumaczy Danuta Bazylewicz, przewodnicząca zakładowej organizacji OZZPiP w jarosławskim SPZOZ.

10 czerwca nad nowelizacją ma głosować Senat. Pięć dni później ustawa trafi do Sejmu. To ostatni moment, by zwrócić uwagę parlamentarzystów na skutki nowelizacji, która może spowodować zapaść w opiece pielęgniarskiej.

Razem z Beatą Kornakiewicz, szefową związkowej organizacji w COM w Jarosławiu wyjaśniają, że po wejściu nowelizacji w życie ogromna grupa pielęgniarek nie dostanie nic. Dotknie to doświadczonych pracowników mający około 30-40 -letni staż pracy. W SPZOZ połowa personelu nie będzie mogła liczyć na podwyżki.

Pielęgniarki upominają się nie tylko o godne wynagrodzenie. Zwracają także uwagę, że zapisy uderzają bezpośrednio w tak ważny społecznie zawód. – Już mamy potężne braki kadrowe. Ostro pokazał to okres pandemii. Brakowało personelu nie dlatego, że nie chcieli pracować, ale dlatego, że pielęgniarek nie było. Nowelizacja spowoduje, że duża grupa pielęgniarek i położnych w wieku emerytalnym, która teraz zasila system odejdzie. Kto ich zastąpi. Kto będzie opiekował się pacjentami, skoro młodzi nie są zainteresowani tą pracą. W roku 2020 praw emerytalnych nabyło ponad 10 tys. osób, studia w zawodzie ukończyło i odebrało prawa wykonywania zawodu 5 600 czyli tylko połowa, ale niestety nieliczna grupa, bo zaledwie 2 600 podjęło pracę w zawodzie. Ustawa w takiej wersji nikogo nie zachęci do wiązania się z pielęgniarstwem – apelują protestujący.

 

Protest organizowany przez Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych w ramach sporów zbiorowych popierają organizacje skupiające pracowników sfery medycznej. Wśród nich są m.in. Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy wraz z Naczelną Radą Lekarską i Krajowa Rada Fizjoterapeutów oraz związek diagnostów laboratoryjnych.

Organizacje związane z ochroną zdrowia żądają pilnego spotkania z premierem i ministrem zdrowia. Zanim nowelizacja zostanie uchwalona chcą kolejny raz pokazać jej braki.

erka

Rozbudują oświetlenie uliczne

0

Wójt Daniel Krawiec podpisał umowę na zaprojektowanie i wykonanie dobudowy oświetlenia ulicznego na terenie naszej Gminy Przeworsk.

 

Latarnie mają pojawić się w miejscowościach Urzejowice, Rozbórz, Grzęska, Gorliczyna, Świętoniowa, Mirocin, Studzian. Umowa została podpisana z Wacławem Muchą z firmy ZWE Elektro-System. – Ponadto w celu poprawy bezpieczeństwa mieszkańców została również parafowana umowa z Panem Patrykiem Sekulskim z firmy Usługi Elektromonterskie EL-SEK , na rozbudowę oświetlenia ul. Pańskiej w Gwizdaju – mówi wójt D. Krawiec.

tp

Co robią w Gminie Jarosław?

0

Przegląd działań w Gminie Jarosław

 

Oświetlenie, chodniki i nie tylko

Bardzo istotną kwestią nie tylko dla mieszkańców Muniny, ale również dla władz samorządowych Gminy Jarosław jest montaż oświetlenia ulicznego w tym sołectwie. Gmina Jarosław rozstrzygnęła przetarg na wykonanie oświetlenia ulicznego w tejże miejscowości. Prace będą polegać na budowie całkowicie nowej linii kablowej oświetlenia wraz z montażem nowych słupów oświetleniowych oraz nowoczesnych opraw ledowych. Zakres prac obejmuje piętnaście ulic w miejscowości Munina, są to: Wąska, Szkolna, Południowa, 3 Maja, Kolejowa, Wspólna, Dębowa, Spacerowa, Kwiatowa, Pogodna, Ogrodowa, Przyjazna, Krótka, Wrzosowa, Św. Królowej Jadwigi. – W ostatnich dniach została podpisana umowa z wykonawcą, który wejdzie w teren jeszcze w tym tygodniu – mówi Elżbieta Grunt, wójt Gminy Jarosław. Przewidywany termin zakończenia robót to październik br. Całość zadania opiewa na kwotę 1 328 247,49 zł brutto. Długość linii energetycznej to 7,5 km. Zostanie zamontowane 230 lamp oświetleniowych oraz infrastruktura towarzysząca.

Ogłoszony jest również przetarg na budowę chodnika na ulicy 3 Maja w Muninie. Chodnik będzie zaczynał się od granicy Gminy Jarosław z miastem, po stronie lewej jadąc w kierunku Tuczemp do ostatnich zabudowań. – Przewidywany termin rozpoczęcia robót to lipiec br.

Finalizuje się drugi etap deodoryzacji oczyszczalni ścieków w Tuczempach. Pierwotny termin zakończenia robót z uwagi na problemy z dostępnością elementów montowanej infrastruktury został wydłużony do końca czerwca br. – Inwestycja zamknie się kwotą 457 000,00 zł – mówi E. Grunt, wójt gminy. – Mamy nadzieję, że poczynione nakłady i prace w sposób wydajny przyczynią się do unieszkodliwienia uciążliwych dla mieszkańców zapachów – dodaje.

 

Remonty dróg

Miesiące letnie są odpowiednim czasem, by zaplanować prace związane z naprawą dróg po sezonie zimowym. Ten ostatni dał się odczuć i wiele miejsc na drogach wymaga remontu. Gmina Jarosław w tym roku rozpoczęła już roboty polegające na remontach cząstkowych nawierzchni utwardzonych na terenie dróg gminnych. W bieżącym roku na wykonanie remontów cząstkowych przeznaczono 9 zestawów remonterów o łącznej masie 81 ton. Oprócz wykorzystania remonterów, naprawy małych oraz średnich ubytków na drogach asfaltowych, zostaną również naprawione większe ubytki poprzez wycięcie uszkodzonych miejsc z nadaniem regularnych kształtów, rozścielenie mieszanki mineralno-bitumicznej w 1 lub 2 warstwach w zależności od głębokości uszkodzeń. Łączna powierzchnia naprawionych tą metodą ubytków wyniesie blisko 800 m2. Powyższe prace zostaną wykonane na terenie wszystkich trzynastu sołectw należących do Gminy Jarosław.

Oprócz tego trwają również prace naprawcze dróg gruntowych wykonywane samojezdną równiarką drogową. Usługi polegają na profilowaniu dróg gruntowych i tłuczniowych w celu poprawienia przekroju poprzecznego dróg i wyrównaniu nierówności, a tym samym polepszenia odwodnienia drogi.

W ślad za pracami samojezdnej równiarki drogowej systematycznie dostarczane jest kruszywo drogowe, w celu uzupełnienia ubytków nawierzchni lub poboczy poprzez jego równomierne rozsypanie z mechanicznym lub ręcznym wyprofilowaniem. Łączna ilość kruszywa drogowego zamówiona przez Gminę Jarosław w roku 2021 r. wyniosła 2000 ton.

Gmina Jarosław nie zapomniała także o poboczach dróg gminnych i wyłoniła już wykonawcę, który w roku 2021 r. będzie świadczył usługi polegające na mechanicznym koszeniu poboczy wzdłuż dróg gminnych, koszeniu skarp, rowów przydrożnych oraz mienia komunalnego. Usługa będzie realizowana na długości 124 km poboczy dróg gminnych oraz na 8,54 ha mienia komunalnego. Prace będą wykonywane w okresie od 1 czerwca do 30 czerwca oraz od 1 września do 30 września.

 

Modernizacja szkoły

W związku z otrzymaniem dofinansowania w wysokości pół miliona złotych z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych na termomidernizację budynku Szkoły Podstawowej w Surochowie został ogłoszony przetarg na wykonanie zamierzonego zadania. Otwarcie ofert przewidziano na 18 czerwca. – Będziemy chcieli, aby zadanie zostało wykonane w terminie trzech miesięcy od dnia podpisania umowy i jego realizacja nastąpiła w większości w miesiącach wakacyjnych – zapewnia Wójt Gminy Jarosław.

 

 

 

 

Wieża znów otwarta

0

PRZEWORSK: Po przerwie związanej z epidemią koronawirusa ponownie otwarta dla zwiedzających została wieża widokowa w przeworskim ratuszu.

 

Wieża na ratuszu, jako punkt widokowy jest atrakcją miasta od września 2013 roku. Wejście na nią możliwe jest pod poniedziałku do piątku, w godzinach od 8 do 15. W weekendy po wcześniejszym uzgodnieniu. Co ważne, wstęp na wieżę jest bezpłatny.

– Pierwszego dnia, czyli 1 czerwca, wieżę odwiedziło ok. 40 osób – mówi Wojciech Pieniążek, z Referatu Promocji Urzędu Miasta Przeworska zauważając, że Przeworsk jest jednym z niewielu miast, które wieżę widokową udostępniają mieszkańcom i turystom na co dzień. Każdego dnia, w południe, z ratusza można też usłyszeć przeworski hejnał.

Choć wieża została ponownie udostępniona, nie należy zapominać o obowiązujących zasadach bezpieczeństwa: zakrywaniu ust i nosa, dezynfekcji dłoni, zachowania dystansu. Zaleca się, by na wieżę udać się samemu bądź w towarzystwie osób, z którymi przebywa się na co dzień. Podczas przebywania na terenie obiektu należy stosować się do zaleceń i uwag pracownika Referatu Promocji Miasta. Jednorazowo na poddaszu może znajdować się grupa maksymalnie 10-osobowa, w tym na wieży widokowej ratusza – do 5 osób. Dzieci do 12 lat mogą wejść na wieżę tylko pod opieką dorosłych.

 

DP

 

 

 

 

 

Tym razem zagrali na stadionie. Wygrał SMS

0

Turniej Piłki Nożnej Szkół Podstawowych o Puchar Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 11 z Oddziałami Integracyjnymi i Puchar Przechodni „Śladami Bogdana Zająca” ma już w Jarosławiu wieloletnią tradycję, rozgrywany był dotąd w hali, tym razem odbył się na zmodernizowanym stadionie MOSiR.

W poprzedniej, XXII edycji zawodów najlepsi byli uczniowie Szkoły Podstawowej Sióstr Niepokalanek, II miejsce zdobyła Szkoła Mistrzostwa Sportowego, a „mały finał”, czyli mecz o 3. miejsce zakończył się zwycięstwem drużyny Szkoły Podstawowej nr 11 z Oddziałami Integracyjnymi nad Szkołą Podstawową nr 2. Wtedy w turnieju uczestniczyło 9 drużyn, teraz w rywalizacji uczestniczyło 10 zespołów. Najlepsi okazali się młodzi piłkarze, uczniowie Szkoły Mistrzostwa Sportowego, którzy w finale pokonali reprezentantów SP 4. Grano w dwóch grupach. Później odbywały się mecze o miejsca 9., 7. i 5 oraz półfinały, pojedynke o 3 miejsce i stracie finałowe. W meczu o 9. miejsce SP 9 wygrała z SP Sióstr Niepokalanek 2:0. Spotkanie o 7. miejsce wygrała SP 5, pokonując 4:1 SP 1. W meczu o 5. Miejsce rywalizowali ze sobą uczniowie SP 11 i SP 6. Gospodarze turnieju zwyciężyli wynikiem 6:1. Wreszcie o trzecie miejsce grali ze sobą SP 2 i SP 10, po zaciętym pojedynku lepsi o dwa gole okazali się piłkarze „dwójki” (2:0). W finale zmierzyli się gracze SMS-u i SP4. Wyrównane spotkanie zakończyło się skromnym zwycięstwem SMS 1:0. Na zakończenie turnieju przyznano również nagrody indywidualne. Najlepszym bramkarzem uznano Patryka Kupczyńskiego z SMS. Królem strzelców został Piotr Koralewicz, który zdobył 8, goli, także zawodnik SMS-u. Najlepszym piłkarzem zawodów został natomiast Kamil Słomiany z SP4. Medale, puchary i nagrody wręczali Dariusz Tracz, wiceburmistrz Jarosławia, Ewa Leniar, dyrektor SP 11 i patron turnieju Bogdan Zając.

 

Końcowa kolejność: 1. SMS, 2. SP nr 4, 3. SP nr 2, 4. SP nr 10, 5. SP nr 11,6. SP nr 6, 7. SP nr 5, 8. SP nr 1, 9. SP nr 9, 10. SP SN.

 

Dzień Dziecka z Progresem

0

W ubiegłym tygodniu z okazji Dnia Dziecka na stadionie MOSiR, przy ulicy Piekarskiej w Jarosławiu odbył się piłkarki turniej dzikich drużyn współorganizowany przez Progres Jarosław.

– Wydarzenie miało charakter czysto rekreacyjny. Przy muzyce i w rodzinnej atmosferze zagrały zespoły z różnych szkółek w mieście i okolicy – mówi Michał Blok z Progresu. Oprócz meczy organizatorzy przygotowali dla uczestników wiele innych atrakcji. Między innymi konkurencje celności, malowanie twarzy, konkurencje buble football. Nie zbrakło także drobnych upominków. W roli opiekunów zespołów oraz arbitrów wcielili się rodzice. Grano na 3 przygotowanych do tego boiskach. W rywalizacji wzięli udział zawodnicy roczników 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 i 2014.

 

Trzy medale Brzyskiej

0

Anna Brzyska, zawodniczka Kolpingu Jarosław zdobyła trzy medale podczas Mistrzostw Polski juniorek w Ustrzykach Dolnych.

 

Nasza zawodniczka zgarnęła dwa złote krążki i jeden srebrny. Triumfowała w grze podwójnej w parze z Zuzanną Wielgos oraz grze mieszanej grając wspólnie z Patrykiem Dziubą. Trzeci medal Anna Brzyska wywalczyła w zmaganiach gry pojedynczej. Jedna z najbardziej uzdolnionych tenisistek stołowych młodego pokolenia w naszym kraju dotarła do finału, w którym uległa rozstawionej z numerem jeden Wiktorii Wróbel z MRKS-u Gdańsk 1:4 (9:11, 3:11, 11:9, 4:11, 8:11). We wcześniejszych spotkaniach jarosławianka pokonała m.in. Annę Kubiak (JKTS Jastrzębie-Zdrój) 4:1 (11:8, 11:3, 7:11, 6:11, 14:12) czy Zuzannę Gaworską (KU AZS UE Wrocław) 4:3 (10:12, 11:7, 9:11, 11:8, 11:6, 10:12, 11:6). – Jesteśmy bardzo dumni z występu Anny Brzyskiej w Ustrzykach Dolnych i zajętego piątego miejsca naszej drużyny. Trzy medale wywalczone na tak prestiżowej imprezie są potwierdzeniem dobrej i ciężkiej pracy wykonywanej w naszym klubie. Doskonała współpraca na wszystkich poziomach, od szkolenia młodzieży po przez występy naszych najlepszych zawodników w LOTTO Superlidze, daje efekty. Ania to przyszłość polskiego tenisa stołowego – mówi Kamil Dziukiewicz, menadżer Sokołowa S.A. Jarosław. Oprócz Anny Brzyskiej w Ustrzykach Dolnych wystąpiły także inne przedstawicielki Kolpingu – Jagoda Chwojko i Martyna Hajduk. Pierwsza rywalizację ukończyła na 17 miejscu, a druga została sklasyfikowana na 33 pozycji w grze pojedynczej. W grze podwójnej obydwie swój start zakończyły w pierwszej rundzie. W trzeciej konkurencji – grze mieszanej już na etapie 1/64 finału doszło do konfrontacji Jagody Chwojko występującej w parze z Piotrem Krukarą (KSTS Krosno) z Martyną Hajduk grającą wspólnie ze Stanisławem Wnękiem (TKS Granit Strzelin). Po pięciosetowym boju lepsza okazała się para Chwojko-Krukar 3:2. Niestety, w kolejnym spotkaniu jarosławsko-krośnieński duet został wyeliminowany przez Wiktorię Wrzosek i Patryka Bieleckiego. Podczas czterodniowych zawodów w Ustrzykach Dolnych odbył się także turniej drużynowy. Zespół Kolpingu w składzie: Anna Brzyska, Martyna Hajduk, Jagoda Chwojko rywalizację ukończył na piątym miejscu, po ćwierćfinałowej porażce z JKTS-em Jastrzębie-Zdrój 1:3. Wcześniej, bo w fazie grupowej, zawodniczki trenera Mateusza Czernika pokonały pewnie LKTS Luboń 3:0 i Lewart AGS Lubartów 3:0.

Medale młodzieży Kolpinga

0

Szymon i Wojciech Flaumenhaft oraz Natalia Maciałek z Kolpingu Jarosław zdominowali Międzywojewódzkie Mistrzostwa Młodzików w Dębicy oraz Mistrzostwa Podkarpacia Skrzatów w Nowej Sarzynie.

Dwa złote medale wywalczył w sobotę w mistrzostwach województwa skrzatów Wojciech Flaumenhaft. Wychowanek jarosławskiej Akademii Tenisa Stołowego zwyciężył w grze pojedynczej oraz grze podwójnej wspólnie z Przemysławem Przybyszem. W tej pierwszej konkurencji młody tenisista stołowy Kolpingu pokonał w finale swojego deblowego kolegę 3:2 (11:6, 8:11, 5:11, 11:7, 11:6). Dzień później znakomicie w Międzywojewódzkich Mistrzostwach młodzików zaprezentowali się Szymon Flaumenhaft i Natalia Maciałek. Tenisista stołowy jarosławskiego Kolpingu, podobnie jak jego brat dzień wcześniej, zwyciężył zarówno w grze pojedynczej jak i grze podwójnej. Z kolei Natalia Maciałek start w Dębicy zakończyła ze srebrnym medalem wywalczonym w grze pojedynczej.

 

 

Badminton w Zarzeczu

0

W hali Gminnego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Zarzeczu odbył się badmintonowy turniej w którym rywalizowało 45 zawodników z naszego województwa.

 

Grali między innymi zawodnicy z Przemyśla, Jarosławia, Lubaczowa, Sanoka, Krosna, Nowej Dęby oraz Rzeszowa a także Janowa Lubelskiego, którzy walczyli ze sobą w 7 kategoriach. Gospodarzem turnieju było Stowarzyszenie Sportowe Badminton Zarzecze wraz z Gminnym Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w Zarzeczu.

Kat. Amator Mężczyzn
1.Alessandro Turek Vitiello
2.Mackiewicz Zenon

 

Kat. Amator Zaawansowany Mężczyzn
1.Michał Tokarz
2.Rafał Siwarga
3.Mariusz Warnecki

 

Kat. Open Mężczyzn
1.Karol Wąsik
2.Krystian Wąsik
3.Krzysztof Skup

 

Kat. Amator Kobiet
1.Iwona Granda
2.Gabriela Jaremko
3.Karolina Gwóźdź

 

Kat. Amator Zaawansowany Kobiet
1.Kaja Warnecka
2.Irena Woźny
3.Agnieszka Gdula

 

Kat. Mikst
1.Krystian Wąsik/Anna Wąsik
2.Mariusz Warnecki/Kaja Warnecka
3.Rafał Siwarga/Agnieszka Gdula

 

Kat. Debel Mężczyzn
1.Karol Wąsik/Sławomir Wąsik
2.Piotr Drak/Tomasz Legeny
3.Piotr Iwanko/Krzysztof Skup

 

 

Dziecko narzędziem zemsty

0

– Musimy radzić sobie z problemami. Jesteśmy w końcu dorośli, ale jak pogodzić się z traumą fundowaną naszym dzieciom? Z niszczeniem ich osobowości. Z wyrafinowaną przemocą psychiczną. Nie pogodzimy się z emocjonalnym rozszarpywaniem i druzgotaniem dziecięcego serca – mówią rodzice, którzy stali się obiektem zemsty ze strony byłych partnerów. Zemsty wyrafinowanej, bo realizowanej poprzez ich własne dzieci, które nie dość że zostają rozerwane emocjonalnie przy rozstaniu ojca i matki, to stają się narzędziem w bezpardonowym niszczeniu byłego partnera.

 

O problemie, gdy jeden z rodziców jest eliminowany z życia dziecka różnymi, czasem bardzo dramatycznymi metodami, rzadko się mówi. Okazuje się jednak, że dotyczy sporej grupy dzieci, którym normalny świat się wali i to za sprawą ojca lub matki. Określa się go jako alienacja rodzicielska, ogólnie rozumiana jako utrudnianie kontaktu dziecka z jednym z rodziców. Niestety coraz częściej przybiera przerażające formy. Najgorsze, że dotyczy najmłodszych, które okres dorastania muszą przeżyć w okropnym świecie wykorzystującym uczucia miłości rodzicielskiej do niszczenia wszystkiego, co o wartości rodziny świadczy.

Walczą o dzieciństwo dla swoich córek i synów.

Spowiedź odrzuconych rodziców

Spotkaliśmy się z czwórką rodziców zmagających się z byłym partnerem, sądami, kuratorami, policją i prawnikami. Mają jeden cel. Chcą zapewnić swoim dzieciom normalne życie. Uchronić je przed lękiem, arogancją i brakiem bezpieczeństwa. Dać im miłość obu, niekoniecznie mieszkających razem, rodziców. W zamian muszą walczyć z manipulacją i wykorzystywaniem uczuć młodych ludzi do psychicznego niszczenia innych. Coraz częściej odrzuceni przez drugą stronę rodzice stają przed murem, którego nie można pokonać. Pozostaje tylko pytanie, jaki człowiek wyrośnie z dziecka, któremu ktoś stwarzał tak makabryczny obraz najbliższych osób.

Małgorzata

Mam pełnię władz rodzicielskich. Od 9 lat wychowuję już nastoletniego syna, ale nie utrudniam mu kontaktu z ojcem. Zanim żeśmy się rozstali nie wiedziałam nic o manipulacji jaką mogą stosować byli partnerzy. Pierwszy raz zwróciłam uwagę, gdy syn miał kilka lat. Zapodział mu się telefon kupiony przez ojca. Zadzwoniłam. Telefon się znalazł, a na monitorze widać było obraz czarownicy. Pokazywał synowi, że mama dzwoni. Potem doszły wyzwiska. Były mąż nie używa w rozmowie z synem słowa mama, czy matka. Zamiast tego stosuje określenie Goebbels lub zastępuje je przekleństwem. Już w czasie epidemii syn pojechał do ojca. Przez trzy miesiące nie wiedziałam gdzie jest, co się z nim dzieje. Wcześniej też było podobnie. Wniosłam do sądu sprawę o odebranie dziecka. Do dzisiaj nie została zakończona. Na szczęście syn wrócił. Najgorsze, że po każdym pobycie u ojca przyjeżdża wyobcowany i przez kilka dni dochodzi do siebie. Potem wraca do normalności, by wrócić do tego stanu po kolejnej wizycie. Byłam z synem u psychologa. Po rozmowie z nim oraz oceniając jego zachowanie lekarz orzekł, że ojciec ma najpewniej zaburzenia osobowości i przekładają się one na dziecko. Robię co mogę by syn wyrósł na normalnego człowieka, ale coraz częściej się boję. Bardzo się boję. Najstraszniejsze jest przeświadczenie, że w tej walce o normalność jesteśmy sami.

 

Robert

Adaś ma cztery lata i zgodnie z postanowieniem sądu mam prawo spotykać się z nim dwa razy w tygodniu. Odwiedzam go kiedy tylko mogę. Widzę, że dziecko jest coraz bardziej zahukane, wycofane, unika kontaktów. Potrafi powiedzieć, że mama nie pozwala mu, by przytulił się do ojca. Żona robi wszystko, bym nie mógł dziecka zabrać. Nie mam możliwości dowiedzieć się, czy dziecko jest zdrowe. Do zapytania o zdrowie syna i przejrzenia dokumentacji lekarskiej nie jestem upoważniony. Za to babcia Adasia ze strony matki upoważnienie ma. Prawomocne orzeczenia sądu nie są respektowane przez byłą żonę. Wszyscy umywają ręce. Tworzą się sprawy nie do rozwikłania. Dziecko żyje w sztucznym świecie. Tworzonym przez matkę i jej rodzinę. Ojciec i wszystko, co z nim związane pokazywane jest jako zło, którego trzeba unikać za wszelką cenę. Długa sądowa przepychanka doprowadziła do tego, że byłej żonie ograniczono prawa rodzicielskie, ale to w jej otoczeniu Adaś przebywa na co dzień. Muszę przyznać, że pojawia się światełko nadziei. Sądy coraz częściej zauważają problem. Na razie to kropla w morzu. Nie wstydzę się swojej walki o normalne dzieciństwo dla syna. Niech wstydzą się ci, którzy je dziecku zabierają, manipulują nim i wykorzystują jako środek do zemsty na drugim rodzicu. Będę walczył o normalne dzieciństwo Adasia. To obowiązek ojca, a jest tak, że nie mogę dziecka odwieźć do przedszkola, chociaż sąd mi tego nie zabrania. Adaś ma dopiero 4 lata. Boję się myśleć, jaki wyrośnie z niego nastolatek.

 

Marek

Rozeszliśmy się 6 lat temu. Córka ma dzisiaj 11 lat, a matka robi wszystko, by całkowicie wykreślić ojca z jej życia. Praktycznie nie mam już z nią kontaktu, a o sposobie wychowania świadczy chociażby fakt, iż sąd zlecił matce przymusową terapię psychologiczną. Ona się do tego nie stosuje i postanowienie sądu stało się niewykonalne. Nie ma uwarunkowań zmuszających do przestrzegania orzeczeń, a jeśli nawet są, to i tak nie do zrealizowania. Przestałem być dla swojego dziecka ojcem. Zwraca się do mnie po imieniu. Obraża mnie. Do mojej siostry, a swojej cioci wcale się nie odzywa. Wszystko przez manipulację byłej partnerki. Pozostały uczucia i muszę sobie z tym radzić, ale najbardziej dokucza myśl, kim będzie moje dziecko gdy dorośnie. Trudno spodziewać się, że wychowane w takich warunkach, otoczone perfidią i w wypaczonym postrzeganiu kontaktów międzyludzkich poradzi sobie. Boję się o zmiany jakie mogą zajść w jej osobowości. Boję się o nią, a zostałem odrzucony. Moje dziecko stało się narzędziem zemsty na mnie.

 

Piotr

Marzena ma 11 lat i od 2015 r. była żona utrudnia mi kontakt z dzieckiem do tego stopnia, że sprawą zajmował się sąd nakazując umożliwienie komunikowania się z dzieckiem. Problem w tym, że jest to niewykonalne. Mogę oczywiście do niej zadzwonić, ale najczęściej nie odbierze tłumacząc później, że mama wyciągnęła kartę z telefonu. Ostatni raz rozmawiałem z nią 8 stycznia ubiegłego roku. Dziecko jest bez przerwy manipulowane. Według oceny biegłych jest w głębokim konflikcie lojalnościowym wobec matki. Sprawa trafiła do sądu. Wokanda jest ciągle przekładana. Wydaje mi się, że takie przypadki należy rozpatrywać z urzędu i szybko. Specjaliści piszą o zaburzeniach emocjonalnych matki i nic się nie dzieje. Ona nadal robi wszystko, by wymazać ojca z pamięci dziecka. Psychicznie już dzieje się ogromna krzywda. Kto weźmie na siebie odpowiedzialność, gdy dojdzie do tragedii? Nie wiem, czy dziecko jest zdrowe, czy nie. Natomiast mnie potrafili rozliczyć, gdy poprosiłem fotografa o zrobienie kilku zdjęć podczas I Komunii córki. Końcem 2017 r. złożyłem do sądu wniosek o rozszerzenie kontaktów z córką. Do dzisiaj sprawa nie została rozstrzygnięta. Pozbawiono mnie możliwości powiedzenia dziecku, że też go kocham, a rodzina nie zamyka się w obrębie mamy.

 

Napędzający się dramat

Opowieści odrzucanych rodziców są porażające. Mówią o perfidnych i wyrachowanych metodach, które są niczym innym jak przemocą skierowaną na własne dziecko. Zaznaczają, że problem narasta lawinowo, a analizy pokazują, że stan psychiczny dzieci i młodzieży jest coraz gorszy. Dlatego eliminowani z życia własnego dziecka rodzice wspomagają się wzajemnie. Tworzą nieformalne grupy. Razem łatwiej im walczyć o swoje prawa i dobro dzieci. Spotykając się zauważają, że takich osób jest w najbliższym środowisku wiele. Obchodzony pod koniec kwietnia nieformalny międzynarodowy Dzień Świadomości Alienacji Rodzicielskiej, jako formy przemocy psychicznej oraz Dzień Dziecka skłoniły ich do spotkania i pokazania problemu. Wśród wyalienowanych rodziców przeważają ojcowie, ale spotykamy też matki. Są to różni ludzie. Mają jeden cel. Chcą, by ich córka, czy syn wyrośli na porządnych ludzi. By nie były zmanipulowanymi jednostkami z zaburzoną osobowością. – Najłatwiej, najcelniej i najskuteczniej jest uderzyć rodzica poprzez jego dziecko, krzywdząc je przy tym maksymalnie – podkreślają, zapewniając że na pierwszym planie stawiają ich dobro. Ze swoją traumą muszą zmagać się sami.

Wraz z wzrastająca liczbą rozwodów i spraw, gdzie na wokandzie toczy się spór o kontakty z dzieckiem i ich utrudnianie przez jednego z rodziców problem narasta.

 

Czym jest alienacja

Podstawową zasadą w sprawach rodzinnych, w których występują rozstrzygnięcia dotyczące dzieci jest zadbanie o ich dobro. Odgrywa ono pierwszoplanową rolę we wszystkich sprawach i bezpośrednio wynika z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Niestety rzeczywistość nie zawsze idzie w parze z założeniami. Przeciągające się sprawy, często brak kompetencji, a także jednostronne patrzenie powodują, że dochodzi do eliminowania jednego z rodziców z życia dziecka i sami rodzice często fundują swoim dzieciom emocjonalne traumy. Alienacja rodzicielska to według definicji perfidna i wyrafinowana forma przemocy wobec własnego dziecka prowadząca do całkowitej destrukcji jego osobowości. Jest traktowana jako przemoc psychiczna wypaczająca model relacji międzyludzkich w rodzinie, poczucie bezpieczeństwa a także osobowość. Dziecko żyje w podświadomym lęku. Wpajana jest mu arogancja oraz świadomość, że można manipulować ludźmi i bawić się ich emocjami bez względu na konsekwencje. Jeden z rodziców, przeważnie jest to matka, izoluje drugiego, wzbudza niechęć oraz poczucie, że jest on gorszy, mniej wartościowy, a kontakty z nim są stratą czasu. To także ośmieszanie rodzica oraz wzbudzanie poczucia winy, a nawet nakaz wybierania między ojcem a matką. Psychologowie oceniają, że rezultatem takich działań jest zaburzenie więzi rodzinnych oraz wystąpienie negatywnych objawów w sferze emocjonalnej, poznawczej i behawioralnej dziecka, które w tej sytuacji po prostu niezaprzeczalnie cierpi. Według nich problem ten jest formą przemocy wobec dziecka i wymaga terapii i interwencji prawa rodzinnego.

 

Druk nr 63

O ważności problemu świadczy fakt, że sprawą zajęli się parlamentarzyści. Sprzeciw wobec alienacji rodzicielskiej godzącej w dobro dziecka zawarty w senackim druku nr 63 jest ciągle dyskutowany i budzi różne emocje. Zakłada on zwiększenie znaczenia opieki naprzemiennej oraz wprowadza kary za działania o charakterze alienacji. Opinia Krajowej Rady Sądownictwa dotycząca projektu jest pełna wątpliwości. Sędziowie zwracają uwagę na brak badań i mają obawy przed wprowadzaniem prawa karnego przy rozpatrywaniu tego rodzaju spraw.

 

Rozdarte dzieci

Odrzucani przez byłych partnerów rodzice chcą mieć wpływ na wychowanie swoich dzieci. Chodzi im nie tylko o utrzymanie więzi emocjonalnej, ale także o zapewnienie im normalnych warunków dorastania. Zauważają również, że system prawny dopiero dorasta do problemu, a ten staje się z dnia na dzień powszechniejszy.

Rodzice, którzy zgodzili się porozmawiać o dotykającej ich bezpośrednio alienacji przytaczali drastyczne fakty. Z ich opowieści wynikała tragedia rozerwanych uczuciowo dzieci i potężna manipulacja w ich osobowościach. Nie pokazujemy ich twarzy. Zmieniliśmy też imiona, chociaż zgodzili się na podanie danych. Robimy to ze względu na dobro dzieci. Im wystarczy to, co fundują najbliżsi.

erka