Strona główna Blog Strona 309

Z Jarosławia do finału Miss Polonia

0

Pochodząca z Jarosławia 23-letnia Klaudia Mendyka jest jedną z dwudziestu tegorocznych finalistek konkursu Miss Polonia.

 

Do finału, który prawdopodobnie odbędzie się na przełomie lutego i marca (ze względu na pandemię, dokładna data nie jest jeszcze znana), zostało zakwalifikowanych 20 dziewczyn z całego kraju. Wśród nich znalazła się Klaudia Mendyka. 23-latka pochodząca z Jarosławia, w ubiegłym roku uzyskała tytuł inżyniera architekta na Politechnice Krakowskiej i rozpoczęła studia magisterskie na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. Co ciekawe, w ramach pracy dyplomowej zaprojektowała tzw. inkubator mody, czyli miejsce do kreowania mody oraz pokazów. Jak więc widać, naukę na ścisłym kierunku z powodzeniem łączy z modą, którą interesuje się już od najmłodszych lat.

– W wieku 16 lat wzięłam udział w konkursie The Look Of The Year, gdzie zostałam zauważona przez scoutów agencji modelingowych. W niedługim czasie związałam się z jedną z agencji modelingowych w Warszawie. W 2016 roku poleciałam na kontrakt do Szanghaju, gdzie pracowałam jako modelka przez 3 miesiące – wspomina Klaudia.

Dziewczyna mimo możliwości, jakie się przed nią otworzyły, nie chciała jednak rezygnować z nauki. Zdała maturę i rozpoczęła studia, w międzyczasie działając w modzie „na własną rękę”: biorąc udział w pokazach mody i sesjach zdjęciowych. W wolnych chwilach, poza modą (zwłaszcza slow fashion) poświęca się behawiorystyce zwierząt oraz podróżom, które są prawdziwą pasją 23-latki.

 

Korona z głowy

Kolejnym wyzwaniem w jej życiu stał się konkurs Miss Polonia, będący najbardziej prestiżowym konkursem piękności w Polsce, istniejącym od 1929 r. Klaudia wysłała zgłoszenie, a następnie zaproszono ją do Warszawy. Wkrótce okazało się, że znalazła się w finałowej dwudziestce. Jak jednak zaznacza, udział w konkursie to nie tylko wybór Miss, ale także zaangażowanie się w działalność mającą na cel pomoc różnym grupom społecznym.

–  W tym roku działamy pod hasłem „Korona z głowy”. Celem akcji jest pomoc przede wszystkim kobietom, dlatego 16 grudnia razem z Zespołem Szkół Innowacyjnych w Jarosławiu zorganizowaliśmy spotkanie dla klas pierwszych w zawodzie technik przemysłu mody oraz technik stylista. Opowiedziałam m.in. o mojej drodze do finału Miss Polonia, rozmawialiśmy też o marzeniach przyszłych projektantów i ogłosiliśmy konkurs, w którym do wygrania będą nagrody pomagające w rozwoju młodych kobiet. W planach mam także inne inicjatywy społeczne – opowiada Klaudia.

Młoda jarosławianka jest przykładem, że warto podążać za marzeniami i konsekwentnie zmierzać do realizacji zakładanych sobie celów. Jednym z najbliższych będzie finał Miss Polonia.

 

DP/fot. archiwum Klaudii Mendyki

 

 

7 tajemnic przeworskich braci cechowych: Mistrz Antoni Rarogiewicz

0

W szóstej części cyklu publikowanego we współpracy z przeworskim muzeum przedstawiamy sylwetkę mistrza Antoniego Rarogiewicza.

 

Antoni Rarogiewicz urodził się w 1858 r. Pochodził z przeworskiej rodziny mieszczańskiej o długich tradycjach rzemieślniczych tkackich i szewskich. Był aktywnym członkiem w cechu stolarzy, a jego warsztat stolarsko-snycerski mieścił się przy ul. Juliusza Słowackiego 311 w Przeworsku. Z jego pracowni wyszło wiele prac snycerskich, m.in. ołtarze boczne w nawie głównej przeworskiej bazyliki. W klasztorze oo. Bernardynów u schyłku XIX w. wykonał ołtarz dla obrazu św. Antoniego z Padwy a ok. 1900 r. gruntownie odnowił ołtarz główny w tej świątyni. Był twórcą wielu rzeźb dla okolicznych kościołów.

W 1894 r. na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie Antoni Rarogiewicz otrzymał srebrny medal za rzeźbę Chrystusa, która obecnie znajduje się w zbiorach przeworskiego muzeum.

Prócz rzemiosła pochłaniała go także działalność społeczna. Od 1894 r. wielokrotnie pełnił funkcję radnego miasta Przeworska oraz aktywnie udzielał się w „Gwieździe” – Stowarzyszeniu Mieszczan Chrześcijańskich pod wezwaniem św. Józefa. „Gwiazda” zrzeszała głównie rzemieślników, za cel stawiając „kształcenie się w pożytecznych wiadomościach i rozwój życia towarzyskiego”. Z chwilą powołania Stowarzyszenia w 1892 r. Antoni Rarogiewicz wszedł w skład zarządu i objął funkcję skarbnika, którą pełnił nieprzerwanie do 1910 r., kiedy został obrany wiceprezesem. W 1917 r. przejął prezesostwo po zmarłym Władysławie Baumanie i funkcję tę sprawował do 1922 r., gdy ze względów zdrowotnych musiał ustąpić. Niedługo przed śmiercią został także Członkiem Honorowym Towarzystwa. Był mężem Filipiny i ojcem Stanisława i Marii. Zmarł w 1925 r., pochowany został na „starym” cmentarzu w Przeworsku.

 

Małgorzata Wołoszyn

Muzeum w Przeworsku

Zespół Pałacowo-Parkowy

 

Warsztat A. Rarogiewicza przy ul. Słowackiego, pierwszy z prawej Antoni. Pocz. XX w.

Kapliczka naprzeciw kościoła w Czelatycach

0

Naprzeciw kościoła w Czelatycach znajduje się niewielka, murowana kapliczka. Jest odnowiona i otoczona ozdobnym, metalowym ogrodzeniem. Wokół niej posadzono niskie, ozdobne krzewy. W dolnej części kapliczki znajdują się puste płyciny. Nie ma żadnych napisów, czy daty powstania budowli. Właściwa, centralna część kapliczki przeszklona jest z trzech stron, przez co wpada do środka dużo światła. Na bocznych słupkach umocowany jest daszek zbudowany na planie krzyża greckiego. Na środku daszku znajduje sie metalowy krzyż. Wewnątrz kapliczki umieszczona została figurka Matki Bożej Różańcowej. Nie jest ona jednak zabytkowa. Nie brakuje rzecz jasna kolorowych kwiatów, które upiekszają wnętrze budowli. Kiedy powstała? Jak dowiadujemy się z „Zarysu monografii wsi i parafii Rokietnica”, autorstwa Adama Grymuzy i Edwarda Jakubasa, kapliczka ta datowana jest na 1911 rok. Jej fundatorami była rodzina Ustrzyckich. Niewielka, przydrożna budowla stała się miejscem religijnych spotkań mieszkańców. – Gdy jeszcze nie było u nas we wsi kościoła, przy tej kapliczce odprawiane były Msze święte. Nieżyjący już ks. Feliks Karasiński przyjeżdżał z Rokietnicy i je odprawiał. Przychodzili tutaj ludzie praktycznie z całej wioski. Dodam, że to właśnie z inicjatywy ks. Karasińskiego powstał u nas później kościół. Wioska była dwóch wyznań: rzymsko-katolickiego i greko-katolickiego. Była jednak wzajemna tolerancja, choć później się to zmieniło – mówi Włodzimierz Grzeszczak, mieszkaniec Czelatyc. Dzisiaj nie ma potrzeby odprawiania Mszy świętej przy kapliczce. Mieszkańcy mają własny, murowany kościół. Kapliczka jednak jest zadbana, co świadczy o pamięci miejscowych. Jest świadectwem wiary nie tylko jej fundatorów, ale całej wioski. Poprzez nabożeństwa odprawiane przy niej, wpisała się w historię Czelatyc.

 

Marcin Sobczak

Śmierć zajrzała mu w oczy

0

Starszy mężczyzna leży nieprzytomny na łóżku. Ma przemoczone ubranie. Charczący oddech świadczy, że jego stan jest bardzo poważny. Dwie panie z pomocy społecznej czekają na przyjazd karetki, którą przed chwilą wezwały. Tragizm potęguje straszny bałagan i ziąb w pomieszczeniu. Unoszące się zapachy świadczą, że od dawna nikt tam nie sprzątał. Taki widok zastaliśmy rano, dwa dni przed Wigilią, w mieszkaniu znajdującym się przy pruchnickim rynku.

O dramatycznej sytuacji mieszkańca Pruchnika poinformowali Gazetę Jarosławską mieszkańcy. Nie mogli pogodzić się z tym, że znany w miejscowości pan Grzegorz został zostawiony sam na sam z chorobą i zimą. Sąsiedzi przyznają, że mężczyzna był nieporadny życiowo, ale w miarę sobie radził. Niestety ostatnio jego stan się pogorszył.

– Od czterech dni nie było go widać. Wczoraj było pogotowie i policja. Z tego co wiem, to nie zabrali go do szpitala – słyszymy od spotkanej na rynku kobiety. Karetkę wezwały zaniepokojone stanem mężczyzny pracownice z Ośrodka Pomocy Społecznej w Pruchniku. Ratownicy zastali pana Grzegorza w stanie dobrym, a on sam odmówił wyjazdu do szpitala. Według załogi karetki mężczyzna nie wymagał hospitalizacji, tylko opieki służb socjalnych. Ratownicy poinformowali o zdarzeniu policję. Pacjenta pozostawili pod opieką policji i sąsiadów. Ratownicy zwrócili także uwagę na tragiczne warunki, w jakich przebywał mężczyzna zaznaczając m.in., że leżący w pomieszczeniu pies trząsł się z zimna. – Po odjeździe pogotowia spędziłem z nim kilka godzin. Napaliłem w kuchni, ale trudno było rozgrzać wyziębione od dawna mieszkanie – zapewnia mężczyzna, który pana Grzegorza zna od lat, a w trakcie wizyty ratowników akurat był w pobliżu. – W pokoju obok mieszka kobieta. Zbiera się tam szemrane towarzystwo. Na ich pomoc trudno liczyć, co najwyżej mogą przysporzyć kłopotów – mówią ludzie spotkani na rynku. Okazuje się, że sąsiedzi pana Grzegorza są dzikimi lokatorami i trudno powiedzieć, czy miał on coś do powiedzenia, gdy się sprowadzali.

 

Zrobiliśmy, co w naszej mocy

– Wszystko, co leży w gestii służb pomocy społecznej zostało wykonane – Marta Wałach, dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w Pruchniku. – Pan Grzegorz korzystał z opieki Środowiskowego Domu Pomocy. Miał tam wyżywienie. Mógł zadbać o sprawy związane z higieną osobistą. Ostatnio przychodził coraz rzadziej, a w końcu zrezygnował. Nie możemy nikogo zmusić – zapewnia dyrektor. Ośrodek zakupił mu także opał. Raz w tygodniu odwiedza go także opiekunka. Problem w tym, że mężczyzna nie bardzo chce korzystać z udzielanego wsparcia, a służby nie mogą go w żaden sposób zmusić. Na dodatek ma stałe dochody w postaci renty.

 

Trafił do szpitala

Ratownicy z pogotowia wezwanego w środę, 22 grudnia, natychmiast podejmują decyzję o zabraniu pacjenta. Mają problem z wniesieniem noszy, ponieważ cały korytarz zajmują śmieci. Pan Grzegorz znalazł się w warunkach pozwalających mu dojść do siebie. Święta spędził pod opieką lekarzy. W Urzędzie Miasta Pruchnika zapewniono nas, że pracownicy zajmą się pozostawionymi dwoma psami i kilkoma kotami oraz zabezpieczą mieszkanie. Burmistrz Pruchnika Wacław Szkoła przyznaje, że sytuacja w jakiej znalazł się mieszkaniec jest skomplikowana, ale samorząd nie pozostawi pana Grzegorza na łasce losu. Możliwe, że trzeba będzie podjąć starania o skierowanie go do domu pomocy społecznej.

 

Zgodnie z przepisami

Mieszkaniec Pruchnika, zajmujący część domu leżącego obok siedziby Urzędu Miasta i Ośrodka Pomocy Społecznej w Pruchniku, znalazł się na granicy śmierci. Służby socjalne zapewniają, że działały zgodnie z przepisami i zrobiły wszystko, co z nich wynika. Można się zastanawiać, czy wpływ na dramatyczną sytuację miała tylko nieporadność pana Grzegorza, czy część winy spoczywa na prawie wymuszającym bezduszność u osób odpowiedzialnych za jego realizację.

erka

 

Wynieśli kobietę z płomieni

0

Gęsty dym wydobywający się z okien, kuchnia w płomieniach, na łóżku leżąca nieprzytomna kobieta – taki obraz zastali strażacy tuż po świętach Bożego Narodzenia w jednym z jarosławskich bloków. Na szczęście życie kobiety udało się uratować.

 

Ogień wybuchł w poniedziałek, 27 grudnia około godziny 10. w jednym z mieszkań przy ul. Przemyskiej. Z okna na pierwszym piętrze wydobywał się gęsty dym. Strażacy aby dostać się do środka musieli wyważyć drzwi wejściowe.

– W mieszkaniu, na wersalce, strażacy odnaleźli leżącą na plecach nieprzytomną starszą kobietę – mówi bryg. Waldemar Czernysz, rzecznik prasowy KP PSP w Jarosławiu.

Poszkodowaną natychmiast ewakuowano na niższą kondygnację budynku, gdzie udzielono jej pomocy.

– Kobieta miała niewielkie oparzenia na twarzy. Podstawowe funkcje życiowe były na szczęście zachowane. Po podaniu tlenu poszkodowana odzyskała przytomność – relacjonuje W. Czernysz.

Przybyła na miejsce załoga karetki pogotowia przewiozła kobietę do jarosławskiego szpitala.

W czasie działań strażacy sprawdzili czy w innych pomieszczeniach nie przebywają osoby poszkodowane. Zbadali też cały pion klatki schodowej na obecność tlenku węgla. W działaniach uczestniczyło 16 strażaków PSP i OSP oraz 5 samochodów pożarniczych. W wyniku pożaru spaleniu uległa m.in. kuchnia wraz z całym wyposażeniem.

Nie ulega wątpliwości, że życie kobiety udało się uratować dzięki szybkiej interwencji strażaków.

 

EK/KP PSP Jarosław

 

Święta, święta i po świętach…

0

Boże Narodzenie ma coś takiego w sobie, że nawet największa „zołza” łagodnieje. Nie wiem co, ale coś w tym jest, że magia świąt potrafi odmienić niemal każdego. W ten czas ludzie stają się dla siebie milsi. Konflikty sąsiedzkie odchodzą na bok, nawet żona dla męża jakby więcej cierpliwości znajduje. Niemniej jednak ten czas już minął. Świat wraca do normy. Wszystko trzeba zaczynać od nowa… A szkoda, bo koniec roku zawsze napawa optymizmem. Daje nadzieje na lepsze. Ale czy lepiej będzie? Ostatni rok był dosyć specyficzny. Pozwolił docenić wartość ludzkiego życia. Pokazał, co tak naprawdę jest w życiu cenne. Zabrał wielu ważnych dla nas ludzi, po których pozostały jedynie wspomnienia i puste miejsce przy stole.

Zwykle nadejście nowego roku skłania nas do refleksji nad własnym życiem. Nad tym, co nam się udało oraz tym, co chcielibyśmy zmienić. W ten czas stawiamy przed sobą nowe wyzwania. Kto zawziął się w sobie i wszystkie ubiegłoroczne zrealizował, ten musi wymyślić nowe. Kto coś sobie zostawił, może przepisać tylko datę. A postanowienia mamy różne. Jedni planują przejść na dietę, inni zamierzają regularnie ćwiczyć, a jeszcze inni ograniczyć używki. Pytanie tylko, czy zrealizowanie noworocznych przemyśleń w czymś nam pomaga? Czy w jakiś sposób nas uszczęśliwia? Najczęściej słomiany zapał trwa nie dłużej niż do lutego.

W sumie to dobrze, że te święta już po części minęły, bo widok mężczyzn robiących zakupy rokrocznie sprawia, że na sercu robi się cieplej. Cóż z tego, że mąż pójdzie po zakupy, by przed świętami żonę odciążyć, skoro i tak przez cały ten czas „wisi na telefonie”. Zdaje jej relację z każdej sklepowej półki. Dobrze, że telefony wymyślili, inaczej niektórzy chyba po kilka razy musieli by chodzić. Najgorzej jednak jest, jak w domu zabraknie czegoś, czego taki bidaka nigdy nie kupował. Wtedy panie ekspedientki lekko nie mają. Towar muszą wskazać, bo nie będzie taki przecież „po sklepie latał”.

Sylwester minął mniej lub bardziej hucznie. Świętowaliśmy w gronie rodziny lub znajomych, czasem na wystawnych balach, rzadziej w tłumie pod gołym niebem. Media społecznościowe do tej pory zasypywane są fotkami zwierząt, które błąkają się po okolicy. Miejmy nadzieję, że dzięki tak szeroko rozwiniętej cywilizacji im się poszczęści i do domu uda im się wrócić.

Cóż zatem można życzyć sobie w nowym roku, skoro żyjemy w „krainie mlekiem i miodem płynącej”? Rządzący życzą nam normalności. My lepiej życzmy sobie wytrwałości, no i oczywiście zdrowia, bo jak zdrowie będzie to i pieniądze. Życzmy też sobie obecności, byśmy w nowym roku czas dla bliskich zawsze mieli. Byśmy w ich życiu uczestniczyli, bo na świecie wiele pięknych jest miejsc, ale najpiękniejsze zawsze są tam, gdzie ktoś na nas czeka.

 

Ewelina Kłak

 

Mróz zbiera śmiertelne żniwo

0

Najprawdopodobniej wychłodzenie organizmu było przyczyną śmierci 70-letniego mieszkańca Jarosławia, a także mieszkańca Wierzbnej. Służby apelują o pomoc samotnym i bezdomnym w czasie mrozów.

 

W środę, 28 grudnia dzielnicowy, który kontrolował miejsca przebywania osób bezdomnych zauważył leżącego na posadzce mężczyznę, który nie odpowiadał na jego wezwania.

Funkcjonariusz przy użyciu siły wszedł do środka.

– Niestety mężczyzna nie wykazywał żadnych funkcji życiowych – mówi asp. szt. Anna Długosz, oficer prasowy KPP w Jarosławiu. – Wezwany na miejsce lekarz stwierdził, że prawdopodobną przyczyną zgonu było wychłodzenie organizmu. Wstępne ustalenia również nie wskazują by do jego śmierci przyczyniły się osoby trzecie – wyjaśnia A. Długosz.

Dzielnicowy, który odnalazł 70-latka, znał mężczyznę z wcześniejszych interwencji. Dwa dni wcześniej oferował mu pobyt w schronisku. Ten jednak oświadczył, że ma żywność i opał. Z pomocy nie skorzystał.

Podobny los spotkał również mieszkańca Wierzbnej, który zmarł w przeddzień Bożego Narodzenia. Z informacji, które dotarły do naszej Redakcji wynikało, że mężczyzna został dotkliwie pobity, w efekcie czego zmarł. Jak się jednak dowiedzieliśmy śmierć nastąpiła najprawdopodobniej poprzez wyziębienie organizmu.

Z kolei dwa dni później, tj. w niedzielę, 26 grudnia policjanci otrzymali zgłoszenie o mieszkańcu gminy Jarosław, który samotnie zamieszkiwał w nieogrzewanym domu. O pomoc poprosił jeden z sąsiadów. Mężczyzna przyjął oferowaną pomoc.

– 70-latek oświadczył, że nie potrzebuje pomocy medycznej, czuje się dobrze, jedynie nie przygotował się na taki mróz. Dodał, że żywność dostaje od sąsiadów, którzy sporadycznie go odwiedzają. W domu było bardzo zimno. W mieszkaniu znajdował się piec kaflowy, z którego podczas palenia wydobywał się duszący dym. Sytuacja, w jakiej znajdował się senior realnie zagrażała jego życiu, dlatego też policjanci podjęli decyzję o przetransportowaniu go do schroniska – mówi A. Długosz.

Tylko w miesiącu grudniu w Polsce z powodu wychłodzenia organizmu śmierć poniosło 17 osób. Policjanci apelują, by nie pozostawać obojętnym wobec tych, którzy mogą potrzebować naszej pomocy.

 

EK, fot. archiwum KPP Jarosław

 

Krzysztof Strent zaprzysiężony

0

– „Obejmując urząd wójta gminy uroczyście ślubuję, że dochowam wierności prawu, a powierzony mi urząd sprawować będę tylko dla dobra publicznego i pomyślności mieszkańców gminy. Ślubuję. Tak mi dopomóż Bóg” – po wypowiedzeniu tych słów Krzysztof Strent oficjalnie objął stanowisko Wójta Gminy Wiązownica.

 

Złożenie ślubowania odbyło się w poniedziałek, 27 grudnia tuż po odczytaniu przez Lilianę Groch, przewodniczącą Gminnej Komisji Wyborczej protokołu z drugiej tury wyborów na Wójta Gminy Wiązownica, w której Krzysztof Strent otrzymał 2 625 głosów, a Maria Tabin-Matusz – 1 827 głosów.

Następnie Krzysztof Socała, przewodniczący Rady Gminy Wiązownica, docenił solidną pracę M. Tabin-Matusz na rzecz gminy.

– Rzucono panią na głęboką wodę i oceniając jak pani pracowała musze powiedzieć, że wywiązała się pani ze swoich obowiązków bardzo dobrze – mówił K. Socała, dziękując za pacę w tym okresie.

Przewodniczący Rady Gminy pogratulował też K. Strentowi wygranej w wyborach, życząc równocześnie spełnienia obietnic wyborczych. Zaapelował do M. Tabin-Matusz i K. Strenta, aby zapomnieli o kampanii (o tym co było złe). Prosił, aby ich dalsze relacje kształtowały się na zasadzie poszanowania.

Tabin-Matusz w swoim wystąpieniu pogratulowała zarówno zwycięzcy, jak i pozostałym kontrkandydatom. Podziękowała za pracę i współpracę.

– Liczę na to, że gmina od dnia dzisiejszego będzie nadal otwarta dla każdego mieszkańca – mówiła. Wyraziła nadzieje, by rozpoczęte przez nią działania były kontynuowane w przyszłości m.in. otwarcie Radawy, organizacja Jarmarku Bożonarodzeniowego czy remont drogi wojewódzkiej nr 870. Przypomniała działania zmierzające do zakupu wozów strażackich dla Mołodycza i Wiązownicy, pozyskanie 100 tys. zł na doposażenie jednostek z terenu gminy oraz budowę remizy w Szówsku. Wspomniała też o budowie placu zabaw w Ryszkowej Woli, remoncie szatni i stołówki, staraniach zmierzających do przywrócenia komunikacji w gminie, zleceniu wykonania dokumentacji na budowę żłobka i przedszkola w Wiązownicy oraz rozwiązaniu problemu finansowania przedszkoli zarządzanych przez Instytut Komeńskiego. Przywołała też apel mieszkańca Radawy, by dopilnować, czy droga w Radawie została należycie wykonana.

Następnie głos zabrał K. Strent. – Chcę być wójtem, który potrafi słuchać, rozmawiać oraz podejmować odpowiedzialne i trafne decyzje. Oczywiście mam świadomość tego, że nie da się rozwiązać wszystkich problemów od razu. Jednak deklaruję chęć współpracy ze wszystkimi środowiskami, osobami oraz ciężką, uczciwą pracę. Uważam, że wspólnymi siłami jesteśmy w stanie podołać wszystkim problemom – mówił K. Strent, dziękując swoim najbliższym, swoim poprzednikom, przy których zdobywał doświadczenie, tym którzy trwali przy nim w czasie kampanii, a przede wszystkim mieszkańcom, którzy obdarzyli go zaufaniem. Deklarując chęć współpracy ze wszystkimi przypomniał, że od złożenia wniosków do wykonania zadania niestety długa droga.

 

EK

 

 

 

Cała Polska usłyszała o uchu radnego

0

Otwarcie nowoczesnego kompleksu wypoczynkowo-rekreacyjnego w Hadlach Szklarskich przyniosło gminie Jawornik Polski ogólnopolski rozgłos. Jednak nie sauna, jacuzzi, basen, lodowisko, ścianka wspinaczkowa, kręgielnia i park sensoryczny przyniosły gminie medialną promocję, tylko ucho radnego odgryzione przez przedstawiciela wykonawcy. Miało do tego dojść podczas spotkania wieńczącego zakończenie prac. Dzięki szybkiej interwencji ucho udało się przyszyć.

 

Policja wyjaśnia, co działo się w Hadlach Szklarskich w piątek, 17 grudnia, po oficjalnym otwarciu ośrodka. Zgłoszenie o incydencie trafiło do przeworskich mundurowych przed godz. 18.00, a więc kilka godzin po oficjalnej uroczystości. Okazało się, że najprawdopodobniej doszło do sprzeczki między radnym a biznesmenem. Miało dojść do rękoczynów. Mężczyznom puściły nerwy i 41-letni pan Maciej miał odgryźć kawałek ucha 39-letniemu radnemu Adamowi. Poszkodowany trafił do szpitala razem z kawałkiem odgryzionego ucha, a sprawca oddalił się nie czekając na przyjazd policji. Ucho przyszyto, a jak informuje asp. szt. Justyna Urban, oficer prasowy KPP w Przeworsku, funkcjonariusze wszczęli postępowanie w sprawie uszkodzenia ciała. Wiadomo, że radny był pod wpływem alkoholu.

Poszkodowany samorządowiec nie chciał komentować zajścia. Biznesmen odesłał nas do służb prasowych policji, ale zaznaczył, że on też doznał obrażeń i ma wieloczłonowe złamanie nosa. Plotki, jakie rozszalały się nie tylko w obrębie gminy, donosiły że nie tylko tych dwóch panów miało odrębną wizję i byli też inni patrzący nieprzychylnie na siebie. Mówiono też, że na emocje mógł mieć wpływ alkohol. Oficer prasowy przeworskiej komendy policji zaznacza, że było tylko jedno zgłoszenie dotyczące awantury z uchem. Nikt inny z uczestników spotkania nie wzywał policji.

Funkcjonariusze starają się dociec, co było przyczyną awantury, a uczestnicy przedstawiają różniące się wersje. Trwa przesłuchanie świadków.

 

Rozszalały się plotki

Policjanci ustalający przebieg zdarzenia i szukający powodu, który doprowadził do awantury z uszczerbkiem na zdrowiu, mają trudne zadanie. Okoliczni mieszkańcy stanęli przed jeszcze większym problemem. Każdy był ciekawy, jak przedstawiciele samorządu świętowali zakończenie gminnej inwestycji, a uczestnicy imprezy zamknęli usta. Wykorzystywano więc pojawiające się niepełne informacje, składano w całość i tworzył się opis. Odgryzienie ucha nie zdarza się zbyt często. Szczególnie gdy dochodzi do niego podczas spotkania po oficjalnej uroczystości samorządowej i uczestniczy w nim radny. Dlatego cała okolica huczała od domysłów. Szum był na tyle donośny, że Wójt i Przewodniczący Rady Gminy Jawornik Polski opublikowali na portalu społecznościowym oświadczenie.

– W dniu 17.12.2021r. w Zespole Pałacowo-Parkowym w Hadlach Szklarskich miało miejsce uroczyste otwarcie inwestycji związanej z remontem kompleksu basenowego. Niestety w momencie gdy trwało spotkanie, na zewnątrz budynku doszło do zdarzenia w którym ucierpiał jeden z radnych. Poszkodowanemu udzielono natychmiastowej pomocy i wezwano pogotowie ratunkowe oraz policję, która wyjaśnia tę sprawę. W mediach podawane są kłamliwe informacje podsycane plotkami rozsiewanymi przez naszych przeciwników, jakoby w trakcie spotkania miały miejsce inne skandaliczne wydarzenia z udziałem wójta, przewodniczącego rady gminy, radnych i pozostałych uczestników spotkania. Otóż nic takiego nie miało miejsca, podawanie takich informacji jest kłamstwem ukierunkowanym na wywołanie sensacji i zwiększenie zainteresowania tematem. Ten zakres opisywany przez media jest aktualnie przedmiotem analizy prawnej w celu sprawdzenia możliwości złożenia pozwu o naruszenie dóbr osobistych opisanych tam osób – piszą samorządowcy z Jawornika Polskiego.

 

Jak było i dlaczego? To częściowo wyjaśni policyjne postępowanie. Pełną informację mają tylko uczestnicy. Pod warunkiem, że pamiętają o co poszło. Pewne jest tylko to, że Hadle Szklarskie miały swoją chwilę rozgłosu.

erka

 

Dożywocie za skatowanie dostawcy pieczywa

0

Sąd Okręgowy w Przemyślu skazał 30-letniego mieszkańca gminy Jawornik Polski na karę dożywotniego pozbawienia wolności. W październiku 2020 r., bestialsko pobił on mężczyznę, dostarczającego towar do jednego ze sklepów w Jaworniku Polskim. Po kilku tygodniach w skutek odniesionych obrażeń, 60-latek zmarł w szpitalu.

 

Do zdarzenia doszło wczesnym rankiem, 19 października 2020 roku. 29-letni wówczas Adam Sz. zaczaił się na 60-letniego Wojciecha G., który przywiózł do sklepu towar. Starszy mężczyzna nie spodziewał się ataku. Jak zwykle zaczął wypakowywać skrzynki z pieczywem. Nagle został uderzony w tył głowy kijem bejsbolowym. Nieprzytomny upadł na ziemię. Mimo to, napastnik z ogromną siłą nadal uderzał go na oślep po twarzy i brzuchu. Przerwał na chwilę i przeszukał kieszenie swojej ofiary, poczym uderzył jeszcze kilka razy, a następnie odjechał sprzed sklepu samochodem, którym przyjechał 60-latek. Ciężko ranny mężczyzna trafił do szpitala.

Podjęte przez policję działania pozwoliły na szybkie ustalenie sprawcy bestialskiego pobicia, mimo że w chwili ataku był on zamaskowany. Całe zdarzenie nagrały kamery monitoringu. Adama Sz. udało się zatrzymać jeszcze tego samego dnia. Skradzionego volkswagena na autostradzie A4 namierzyli funkcjonariusze z Komendy Powiatowej Policji w Zgorzelcu. Za kierownicą siedział 29-letni sprawca pobicia. W samochodzie odnaleziono też użyty do ataku kij bejsbolowy. Adam Sz. niemal od razu został przekonwojowany do przeworskiej komendy. Początkowo nie przyznawał się do winy, odmawiał składania zeznań zasłaniając się niepamięcią. Zarówno podczas zatrzymania, jak i doprowadzenia do prokuratury zachowywał się agresywnie.

 

Bez litości

Niestety, pomimo wysiłków lekarzy, kilka tygodni po zdarzeniu ciężko pobity 60-letni mieszkaniec gminy Dynów zmarł w szpitalu w Rzeszowie. Śmierć ofiary sprawiła, że zmianie uległa kwalifikacja czynu sprawcy. Za zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem w związku z rozbojem z użyciem niebezpiecznego narzędzia groziła mu kara nawet dożywotniego pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Przemyślu nie znalazł okoliczności łagodzących dla oskarżonego i 20 grudnia 2021 r. skazał go na dożywocie. Adam Sz. był już wcześniej karany m.in. za pobicia i kradzieże. Więzienie niczego go jak widać nie nauczyło, a nagranie ze sklepowego monitoringu nie pozostawiło wątpliwości, jak brutalny i bezwzględny był wobec swojej ofiary. Oprócz dożywotniego pozbawienia wolności wobec 30-latka zasądzono też karę 30 tys. zł grzywny oraz 200 tys. zł nawiązki dla pokrzywdzonej, czyli żony Wojciecha G. Wyrok nie jest prawomocny.

 

DP/fot. KPP Przeworsk