Strona główna Blog Strona 279

Jarosławianki bez finału MP

0

SIATKÓWKA MŁODZIEŻOWA: Młode siatkarki Sanu-Pajda Jarosław zakończyły zmagania w 1/2 Mistrzostw Polski juniorek. Nasz zespół nie zdołał awansować do dalszej fazy rozgrywek, ale tanio skóry nie sprzedał.

 

Turniej rozegrano w hali sportowej w Proszowicach. Jarosławianki dobrze zaczęły, bo w pierwszym meczu ograły ekipę z Wrocławia. Niestety później młodzież Sanu-Pajda musiała uznać wyższość rywalek.

 

SAN-Pajda V LO Jarosław – Akademia Siatkówki AZS AWF Wrocław 3:0 (25:23, 25:23, 25:22)

SAN-Pajda V LO Jarosław – WTS Solna Wieliczka 0:3 (21:25, 26:28, 18:25)

SAN-Pajda Jarosław – MKS Dąbrowa Górnicza 1:3 (13:25, 15:25, 25:22, 26:28)

 

Fot. san-pajda

 

XIV memoriał im. W. Szewca w Sieniawie

0

PIŁKA NOŻNA – TURNIEJ: Nie brakowało emocji podczas halowego turnieju piłki nożnej trampkarzy – XIV Memoriału im. Władysława Szewca, byłego zawodnika Sokoła. Zawody rozegrano w nowej hali sportowej w Sieniawie.

 

W rywalizacji wzięło 6 drużyn, dwie z Jarosławia – JKS oraz SMS, Huragan Gniewczyna, San Gorzyce, GKS Majdan Sieniawski oraz gospodarzy – Sokół Sieniawa. Piłkarze rywalizowały ze sobą systemem „każdy z każdym”. Pierwsze dwa miejsca w rozgrywkach przypadły drużynom z Jarosławia. Najlepszy w całym turnieju okazał się SMS Jarosław, który wygrał cztery spotkania i jedno zremisował, zdobywając łącznie 13 pkt. Na drugiej pozycji z 10 pkt. na koncie uplasował się JKS Jarosław, natomiast najniższy stopień podium przypadł Sokołowi ze zdobytymi 7 pkt. Kolejne miejsca zajęli: 4. GKS Majdan Sieniawski, 5. Huragan Gniewczyna i 6. San Gorzyce. Najlepszym bramkarzem memoriału wybrano Patryka Pawlika z Sokoła Sieniawa, natomiast najlepszym strzelcem ze zdobytymi 7 bramkami został Albert Drapała z SMS-u Jarosław. Wręczenia pamiątkowych dyplomów, pucharów oraz statuetek dokonali: Krystyna Szewc, żona śp. Władysława Szewca, Janusz Świt – zastępca burmistrza Miasta i Gminy Sieniawa oraz Wincenty Suszyło – prezes Sokoła.

 

Rajdem uczcili Wyklętych

0

We wtorek, 1 marca, z Zespołu Szkół im. Wincentego Witosa w Zarzeczu wyruszył I Rajd Pieszy Żołnierzy Wyklętych.

 

Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych obchodzony jest w Polsce od 2011 roku. 1 marca wspominamy uczestników polskiego zbrojnego podziemia niepodległościowego, walczącego z sowiecką okupacją i narzuconą władzą komunistyczną.

Rajd zorganizowany przez ZS   im. W. Witosa w Zarzeczu poprzedziło spotkanie w sali gimnastycznej szkoły, gdzie wspólnie odśpiewano hymn państwowy, a następnie krótko przedstawione zostały sylwetki Żołnierzy Niezłomnych. Następnie, mimo dość zimnego poranka, uczestnicy rajdu wyruszyli w trasę z Zarzecza do Szkoły Podstawowej w Żurawiczkach, gdzie pod tablicą upamiętniającą płk. Wojciecha Szczepańskiego, złożono wiązanki kwiatów. Na uczestników przed powrotem do domów czekał też poczęstunek przygotowany przez uczniów technikum żywienia i usług gastronomicznych działającego w „Witosie”.

W Rajdzie wzięli udział uczniowie klas mundurowych z ZS im. W. Witosa w Zarzeczu oraz uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Żurawiczkach i Szkoły Podstawowej nr 1 w Przeworsku.

Patronat honorowy nad Rajdem objęli: wójt Gminy Zarzecze Tomasz Bury oraz przewodnicząca Rady Gminy Zarzecze Małgorzata Byrwa. Patronat medialny nad wydarzeniem sprawowała Gazeta Jarosławska.

DP

 

Zoarali gminną drogę

0

– Zaorują drogę gminną na tyle, że wjazd ciągnikiem z przyczepami jest niemożliwy, a to jedyny dojazd do mojego gospodarstwa – narzeka Kazimierz Danak z Ujeznej. – Kierowane do gminy prośby nic nie dają. Dlaczego samorząd nie zadba o swoje mienie – pyta. – Stwierdzono podoranie skraju drogi gminnej – przyznają w Urzędzie Gminy Przeworsk zapewniając jednocześnie, że wezwano odpowiedzialnego za zwężenie drogi do przywrócenia pasa drogowego do poprzedniego stanu. Ma na to czas do wiosny.

 

Kazimierz Danak prowadzi gospodarstwo rolne na obszarze kilkudziesięciu hektarów. W 1995 r. kupił od gminy dwie działki po byłym SKR. Dojazd był zapewniony drogą gminną i na tyle szeroki, że ciężki sprzęt rolniczy nie miał problemu z przejazdem. Rolnik wybudował dom. Rozwinął gospodarstwo wykorzystując jedną z działek jako miejsce dla ciągników, przyczep i maszyn rolniczych. problem pojawił się, gdy właściciele sąsiadujących z dojazdem pól zaczęli go podorywać. Zostawiali przejazd na tyle szeroki, że bez problemu mieścił się samochód osobowy, a nawet mniejsza ciężarówka, ale wjazd ciągnikiem z dwiema przyczepami lub dużą maszyną rolniczą stał się niemożliwy. – Na krótkim odcinku muszę dwa razy skręcić. Ciągnik z przyczepami lub duża ciężarówka nie złamie się na zwężonej drodze. Zwózka plonów wygląda tak, że wjeżdżam na przycmentarny parking. Tam rozpinam przyczepy i dopiero wjeżdżam. Z ciężarówkami przyjeżdżającymi po kukurydzę, czy zboże jest podobny problem – tłumaczy rolnik. Narzeka, że pomimo wielokrotnych interwencji gmina ociąga się z podjęciem działań zmierzających do przywrócenia pełnej szerokości drogi. Rolnik jest gotów sam utwardzić drogę, jeśli tylko gmina dokładnie wyznaczy szerokość dojazdu. K Danak tłumaczy, że ma drugi dojazd do swego gospodarstwa. Prowadzi on także drogą gminną, ale ta została bardzo zawężona. Ogrodzenia działek sąsiadujących z drugim wjazdem są tak blisko, że przejazd samochodem osobowym już jest kłopotliwy. Mężczyzna nie rozumie, dlaczego gmina zwleka. – Co ja na to poradzę, takie zdanie słyszę najczęściej, gdy upominam się o dojazd, a przecież droga jest własnościa gminy. Czyżby samorząd nie wiedział, jak o swoje zadbać – zastanawia się rolnik.

 

Wiosną będzie poszerzona

W gminie dowiadujemy się, że rolnik zgłosił przeoranie drogi końcem listopada ub. roku, a jako winnego wskazał właściciela działki sąsiedniej.

– Pas drogowy na spornym odcinku ma ponad 6 m szerokości, utwardzony na gruncie szlak zajmuje około 4 m szerokości i nie został zawężony, pozostała część to przydrożny pas zieleni, który został przeorany. Początkiem grudnia ubiegłego roku dokonano oględzin drogi gminnej i stwierdzono podoranie skraju – wyjaśnia Teresa Wielgos, zastępca wójta Gminy Przeworsk. Zaznacza, że odpowiedzialny za podoranie został pouczony o ciążących na nim konsekwencjach i grzywnach za takie korzystanie z pasa drogi gminnej. O takim załatwieniu sprawy gmina poinformowała K. Danaka. Z wyjaśnień zastępcy wójta wynika, że rolnik został poinformowany o terminie przywrócenia pasa drogowego do poprzedniego stanu. – Wskutek kolejnych interwencji o przywrócenie stanu na gruncie 18 lutego poinformowaliśmy powtórnie zainteresowanego. Pouczyliśmy go również o obowiązkach obywateli dotyczących zawiadomienia organów ścigania jeśli staną się świadkami niszczenia mienia gminy – wyjaśnia T. Wielgos. – Podczas ostatniej wizyty końcem lutego zainteresowany został ponownie poinformowany o planowanym wiosną naprawieniu pasa drogowego wraz z jego wznowieniem. Nic nie wskazywało na jego niezadowolenie – dodaje przypominając, że szerokość utwardzonej drogi wynosi około 4 m. Termin poszerzenia dojazdu wyznaczono wiosną ze względu na warunki atmosferyczne i glebowe ma to być wiosną.

Rolnik z Ujeznej nie wierzy w zapewnienia gminy i dlatego przyszedł po pomoc do Gazety Jarosławskiej. – Upominałem się wielokrotnie i nic to nie dało. Odsyłają mnie zamiast sprawę definitywnie załatwić. Czy tak to ma wyglądać? – pyta.

Z wyjaśnień samorządu wynika, że działania zostały podjęte i niedługo nawierzchnia drogi wróci do właściwego stanu. Jednak kłopoty z przejazdem ciężkim sprzętem lub długim zestawem mogą pozostać, bo pas zieleni utwardzoną drogą nie jest.

erka

 

 

 

Uciekają przed grozą wojny

0

Przy świetlicy wiejskiej w Piaskach spokojnie. Kilkuletnia dziewczynka bawi się na zewnątrz. Pod ścianą siedzą dwie kobiety. Obok stoi wóz strażacki. Krząta się kilku druhów. Po drugiej stronie drogi zaparkował radiowóz. Podobnie jest w Chotyńcu i Korczowej, punktach przeznaczonych dla uchodźców w przygranicznej gminie Radymno. W Korczowej spotykamy księdza. Przyjechał z okolic Kalisza z darami od parafian. – Tu jest spokój. Byłem wcześniej w Hali Kijowskiej w Młynach. Tam jest jeden wielki młyn – ocenia proboszcz.

 

Piaski, Chotyniec, Korczowa

W ubiegłym tygodniu odwiedziliśmy cztery miejsca, w których zbierają się uchodźcy przekraczający granicę w Korczowej. Trzy z nich są zorganizowane w świetlicach wiejskich. Czuwa nad nimi samorząd. Mogą pomieścić około setki osób. Przy każdym spotykamy policjantów, strażaków i żołnierzy WOT. Są też mieszkańcy. Nie widać niepokoju towarzyszącego uchodźcom.

Wchodzimy do świetlicy w Piaskach i odczucia zmieniają się radykalnie. Przy długim stole zapełnionym jedzeniem siedzą matki z małymi dziećmi. W dużej sali pełno łóżek. Część jest zajęta. – Mamy wszystko, co trzeba. Jest spokojnie – zapewnia wójta gminy Radymno Bogdana Szylara sołtys Piasków Marian Sobolewski. Uchodźcom pomagają mieszkańcy. Tego dnia dyżur pełnią strażacy z Chorzowa leżącego w gminie Roźwienica. – Zgodnie z harmonogramem. Dziś jesteśmy w Piaskach. Potem odpoczynek i jedziemy tam, gdzie nam wypadło. Wieziemy pomoc, albo pomagamy w punktach przyjmujących uchodźców – mówi jeden z druhów.

Wchodząc do sal przeznaczonych na odpoczynek dla uciekających przed okropnościami widać jej grozę. Matki z dziećmi i starsze kobiety czekają z niepokojem. Któryś z maluchów popłakuje. Trochę starsze dzieciaki bawią się, albo siedzą osowiałe. Wszyscy oczekują na wyjazd. Jedni już mają ustalone miejsce. Inni mają nadzieję, że gdzieś się znajdzie spokojny kąt. – Z centrum Ukrainy. Try dnia my jechali do granicy – mówi młoda kobieta z maluszkiem na rękach. Widać, że jest zmęczona, ale w miarę spokojna. Zapewnia, że wieczorem przyjadą po nią i ma miejsce gdzieś pod Warszawą.

Organizatorzy zapewniają, że rzadko zdarza się, by uchodźcy pozostawali w takim punkcie dłużej niż dzień.

W Chotyńcu jest podobnie. Działa kuchnia. Miejscowe panie pomagają w przygotowaniu posiłków. W zajętej przez uchodźców świetlicy można zauważyć pozostałości po przystrojeniu jej na ostatki. Wojna zmieniła plany i zamiast pożegnania karnawału wiejski budynek zapełnił się uchodźcami. Są strażacy i terytorialsi. Policjanci dyżurujący przy punkcie przyjechali aż z Gdańska. Pomagają mieszkańcy. W przykuchennym pomieszczeniu spotykamy kilkuletnią dziewczynkę. To też uchodźca. Nazywa się Ewa i jest sama. Mama i babcia pozostały na granicy, bo czegoś brakuje w dokumentach. Ewa nie zostaje w punkcie. Zabiera ją do domu mieszkanka Chotyńca. Też Ewa.

Punkt w Korczowej jest najbliżej przejścia. Uchodźcy są tam rejestrowani. Część zostaje, ale na krótko reszta jedzie dalej. We wszystkich miejscach spotkaliśmy przyjeżdżające z różnych stron kraju samochody. Przywożą pomoc. Zabierają uciekających przed wojną.

 

Hala Kijowska

Ostatnim miejscem, które odwiedzamy jest Hala Kijowska w Młynach. Trudno tu mówić o spokoju. Co chwilę z przejścia granicznego przyjeżdżają autobusy wypełnione uchodźcami. Sporo dziennikarzy i operatorów telewizyjnych. Przyjechali z całego świata. Przed halą tłum ludzi. W Piaskach, Chotyńcu i Korczowej nie spotkaliśmy praktycznie mężczyzn. Tu jest ich dość dużo. Sporo młodych. Spotykamy osoby o śniadej karnacji i całkiem ciemnych. Wyróżniają się ubiorem. Terytorialsi upominają, by wewnątrz hali nie fotografować. Uchodźców jest wszędzie pełno. Nad wszystkim starają się zapanować żołnierze WOT i strażacy. Policji jest mniej.

W tak dużym punkcie przeznaczonym dla uchodźców, jakim jest Hala Kijowska częściej przychodzi myśl, że należy być ostrożnym.

erka

 

Bracia Niezłomni

0

1 marca obchodziliśmy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Z tej okazji wspólnie z Gminnym Ośrodkiem Kultury w Przeworsku przypominamy sylwetki żołnierzy niezłomnych związanych z regionem przeworskim – braci Cieślów ze Studziana oraz braci Olejarków z Grzęski.

 

Tadeusz Cieśla pseud. „Żbik” – ur. 31 lipca 1919 r. w Białobokach, stracony 9 lipca 1952 r. w Warszawie (dokładne miejsce pochówku nieznane, mogiła symboliczna na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie w Kwaterze „na Łączce”) – żołnierz AK, 2. Korpusu Armii generała Andersa, podziemia antykomunistycznego, łącznik – Auschwitz w obozowej konspiracji działał razem z rotmistrzem Witoldem Pileckim.

Edward Cieśla pseud. „Zabawa” – 22 lutego 1923 r. w Studzianie, stracony 9 sierpnia

1952 r. w Opolu (miesiąc po swoim starszym bracie) – zastępca szefa propagandy Komendy Obwodu Przeworsk AK, żołnierz plutonu dywersyjnego i oddziału likwidacyjnego Obwodu Przeworsk wykonując wyroki na kolaborantach i konfidentach, zastępca dowódcy 1 plutonu oddziału „Prokopa”, dowódca drużyny plutonu partyzanckiego „Jodły” i 2 plutonu 3 kompanii 40 Oddziału Partyzanckiego, żołnierz zgrupowania Obszaru Lwowskiego AK „Warta”, 2 Korpusu i kompanii wartowniczych w Niemczech, kurier władz wojskowych Rządu RP na uchodźstwie. W czerwcu 2006 r. staraniem zespołu historyków Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu ekshumowano szczątki Edwarda Cieśli na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Spoczął w rodzinnym grobie.

Ks. dziekan Antoni Olejarka – ur. 22 maja 1908 r. w Grzęsce, zm. 5 grudnia 1974 r. w Rudnej Wielkiej. W latach okupacji niemieckiej kapelan Armii Krajowej w Inspektoracie Rzeszów. W latach 1943 – 1974 proboszcz parafii w Rudnej Wielkiej, dziekan Dekanatu Głogowskiego.

Kpt. Stanisław Olejarka pseud. „Oko” – ur. 20 sierpnia 1917 r. w Grzęsce, zm. 9 września 2002 r. w Krakowie. Obrońca Lwowa w 1939 r., żołnierz Armii Krajowej i Wojska Polskiego, więzień polityczny okresu stalinowskiego. Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej.

Imieniem bohaterskich braci nazwany został Bieg Tropem Wilczym, którego kolejna edycja odbyła się w minioną niedzielę, 6 marca, na trasie z Grzęski do Przeworska. Więcej informacji na stronie 19.

 

źródło: Facebook GOK Przeworsk

Zabytkowa studnia wróciła na miejsce

0

Zabytkowa studnia zlokalizowana w centralnej części Placu Ks. Piotra Skargi w Jarosławiu została naprawiona.

 

Zabytkowa studnia, która znajdowała się przed jarosławską Kolegiatą została zniszczona w sierpniu ubiegłego roku. Odpowiedzialnym za ten czyn okazał się 62-letni mieszkaniec Jarosławia, który cofając samochodem osobowym nie zachował należytej ostrożności i uderzył w zabytkową pompę uliczną. Jej obudowa została wówczas całkowicie zniszczona.

– Metalowy stelaż obudowy i listwy zostały mocno pogięte, a deski wypełniające jej ścianki i zadaszenie połamane. Sama pompa została również uszkodzona. Żeliwna konstrukcja, na której zamontowany jest mechanizm został połamany, a elementy mechanizmu pogięte i przemieszczone w skutek uderzenia. Uszkodzeniu uległa także kolumna z wylewem wody, a jej element poziomy (wylewka) został odspojony. Na innych elementach żeliwnych w tym na podstawie kolumny zauważyć można odspojenia i pęknięcia – informował po oględzinach Podkarpacki Wojewódzki Konserwator Zabytków w Przemyślu.

Wszystkie elementy studni zostały podane naprawie. Po kilku miesiącach żmudnych prac studnia powróciła na miejsce i znów cieszy oko swym widokiem.

Przypomnijmy, że studnia, która znajduje się przed jarosławską Kolegiatą powstała pod koniec XIX wieku w zakładach Wilhelma Knausta we Wiedniu. Ze względu na posiadane wartości została włączona do gminnej i wojewódzkiej ewidencji zabytków.

 

EK

 

Kapliczka Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Maleniskach

0

Przy głównej drodze w Maleniskach możemy zobaczyć murowaną kapliczkę, która znajduje się na prywatnej posesji. Jest to ceglana kapliczka z dwuspadowym daszkiem, pokrytym dachówką. W przeszklonej z trzech stron wnęce jest obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, oczywiście w otoczeniu kolorowych kwiatów.   Kapliczka zbudowana została po I wojnie światowej. – Fundatorem był Antoni Mazur, który pojechał na wojnę w 1914 roku. Wrócił z tej wojny i w dowód wdzięczności, ufundował kapliczkę. Nie wiem kiedy dokładnie ją ufundował, ale na pewno po powrocie z I wojny światowej. Wojna zakończyła się w 1918 roku, ale niekoniecznie w tym roku musiała powstać kapliczka. Mój dziadek też był na tej wojnie, a wrócił po 1920 roku, bo był na Sybirze. Po sadziedzku poszedł na wojnę i z niej już nie wrócił, zginął. Jak szedł na front, to posadził orzecha koło domu. Historia tych żołnierzy była różna. – mówi Janina Bartoszek, mieszkanka Malenisk. Obecna kapliczka nie jest wiekowa, ale powstała na wzór starej, która niszczała. – Pierwotna kapliczka sypała się, cegły były w złym stanie. Okienka były zniszczone. W środku była dziura i woda zaczynała się do niej dostawać. Przejeżdzające samochody ochlapywały ją wodą z kałuż, bo była bardzo blisko drogi. Tynk odchodził za pędzlem, jak chciałam ją pomalować. Postanowiłam, że trzeba zbudować nową, bo tej już nie da rady odnowić. Udało się   w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków z Przemyśla postawić nową, oczywiście w tym samym stylu. Przesunięta została dalej od drogi. Obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy też był zniszczony i został odnowiony. Nie pamiętam kiedy dokładnie stawialiśmy kapliczkę. W 1999 roku wyświęcał się mój syn, ona powstała po prymicjach – opowiada pani Janina. Nowa kapliczka upamiętnia tę wystawioną przez mieszkańca Maleniska po powrocie z wojny. Historia nie została zapomniana.

 

Marcin Sobczak

 

Czarne chmury rozwiane. Będzie dalszy remont Rynku

0

Sprawa dalszej rewitalizacji płyty jarosławskiego rynku stanęła ostatnio pod dużym znakiem zapytania. Ze względu na znaczny wzrost kosztów nad inwestycją zawisły czarne chmury. Wydawało się, że jedno z najważniejszych zadań miasta w ostatnich latach może nie zostać dokończone. – Przeznaczymy na ten cel dodatkowe środki – uspokaja tymczasem burmistrz Waldemar Paluch.

 

Początkowo kwota, jaką władze Jarosławia zaplanowały na dokończenie modernizacji Rynku miała się zamknąć w 5 mln zł. Jednak firma, która jako jedyna była gotowa podjąć się realizacji tego zadania, zażyczyła sobie o 1,2 mln zł więcej. Pojawił się problem znalezienia dodatkowych środków pieniężnych, z którym miasto musiało się zmierzyć. W połowie lutego informowaliśmy, że rozważane są różne możliwości dotyczące rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ remont Rynku jest inwestycją priorytetową. Niemożliwe było jednak obniżenie kosztów. – Przedmiotowe postępowanie przeprowadzane jest na podstawie Prawa Zamówień Publicznych, a prawo to nie przewiduje możliwości negocjacji w tej sprawie z wykonawcą – informowała wówczas Dorota Wilk z kancelarii burmistrza Jarosławia.

O rewitalizacji jarosławskiego Rynku dyskutowano także podczas ostatniej sesji Rady Miasta, podczas której radni wyrazili zgodę na zaciągnięcie zobowiązania wykraczającego poza obecny rok budżetowy. Dzięki temu w ramach Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych – edycja pierwsza, możliwe będzie wyremontowanie części północnej i wschodniej wraz Pl. św. Michała. Jest to obszar około 1000 m2 powierzchni.

– Chcemy realizować tę inwestycję. Uważamy, że wkład własny w kwocie ponad miliona jest realny – mówił burmistrz Waldemar Paluch podczas ostatniej sesji Rady Miasta tłumacząc, że zaproponowana przez firmę kwota jest w miarę adekwatna do zakresu prac.

Kilku radnych nie chciało się zgodzić z opinią burmistrza. Dopytywało, skąd wzięte zostaną brakujące środki na pokrycie tej inwestycji, a także opowiadało się za rozpisaniem kolejnego przetargu. Mieli nadzieję, że koszty uda się obniżyć. Ich sugestie zdementował jednak burmistrz W. Paluch, który zwrócił uwagę, że po podwyżkach cen materiałów budowlanych oraz robót, jakie miały miejsce w ostatnim czasie, zadania nie da się zrealizować po dużo mniejszych kosztach. Burmistrz przekonywał, że nawet po rozpisaniu kilku kolejnych przetargów, nie znajdzie się żadna firma, która wykona zadanie za ponad milion złotych taniej. Włodarz wspomniał również o wiążących miasto terminach. Przypomniał, że zgodnie z założeniami Polskiego Ładu zadanie musi zostać zrealizowane w określonym czasie. Po tych wyjaśnieniach przystąpiono do głosowania. Głosowało 15 radnych, którzy oddali 12 głosów za, 1 przeciw oraz 2 wstrzymujące się. Tym samym uchwała mająca na celu zabezpieczenie brakujących środków na rewitalizację drugiej części jarosławskiego Rynku została przyjęta.

 

Zakres prac

Remont płyty Rynku obejmie m.in. rozbiórkę istniejącej nawierzchni, demontaż sieci wodno-kanalizacyjnej, budowę sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i deszczowej, budowę nawierzchni z porfiru i bazaltu wraz z podbudową oraz montaż oświetlenia.

Wartość całego zadania szacuje się na kwotę 6 mln 355 tys. zł, z czego 6 mln 225 tys. przeznaczone zostanie na materiały i roboty budowlane, a ok. 130 tys. pochłonie nadzór archeologiczny, elektryczny i konsultacje z muzeum. Dofinansowanie wynosi 4 mln 740 tys. Modernizacja płyty Rynku ma się zakończyć pod koniec przyszłego roku.

 

EK

 

Zmarł radny Grzegorz Krzyżak

0

Radny Rady Miejskiej w Sieniawie odszedł 3 marca. Miał 69 lat.

 

Grzegorz Krzyżak przez wiele lat zasiadał w Radzie Miejskiej Sieniawy – pełnił tę funkcję w latach 1998-2022. Przez 25 lat był sołtysem wsi Pigany (1994-2019). Angażował się też w działalność OSP Pigany – w szeregach formacji od 1972 r. jako strażak, a w latach 1990-2009 jako jej prezes. Odznaczony Brązowym, Srebrnym i Złotym Medalem „Za zasługi dla pożarnictwa”. Łowczy Koła Łowickiego „Bażant”. Wspominany jako aktywny działacz samorządowy, zaangażowany w sprawy sołectwa i całej gminy.

 

DP/UMiG Sieniawa