W Jarosławskim Ośrodku Kultury i Sztuki odbyła się niezwykła wystawa. Niezwykła, ponieważ były na niej prace podopiecznych Jarosławskich Domów Senior+.
Jeszcze bardziej nie zwykłe było to, żę większość tych prac to pierwsze spotkanie seniorów z taką aktywnością. – Nigdy w żyiu nie rysowałam i nie malowała. Dzięki temu, że nasze opiekunki są tak życzliwe i mnie przekonały, że dam radę, spróbowałam. Jestem tym podbudowana i uważam, że jeszcze coś potrafię – mówi Bronia Lichtarska. – Bardzo mi pomogło, że trafiłam do tego domu seniora i jestem z ludźmi na co dzień. Odnalazłam się tu na nowo, siedząc w domu tak dobrze bym się nie czuła – dodaje 88-latka. Wśród nowicjuszy była też pani, która od dłuższego czasu lubiła sobie rysować i malować. – Od dziecka mam pasję rysowania, ale tutaj dopiero miałam możliwość się wykazać. Inspirację na pracę na dzisiejszą wystawę znalazłam w internecie. Od siebie dodałam ptaki, bo je lubię. Myślałam nad kluczem żurawi, ale skończyło się na dwóch – cieszy się Helena Czech, kolejna seniorka artystka z Dziennego Domu Seniora+ w Jarosławiu.
Wystawa robi ogromne wrażenie, można by pomyśleć, że jest to wernisaż doświadczonych artystów. Dużą zasługą tego są panie, które prowadzą seniorów na codziennych zajęciach, Weronika Sopel oraz Bożena Buszta-Korman. Czy trudno było im przygotować seniorów do takiej wystawy? – Trudność wynikała raczej z braku wiary we własne możliwości, że jeszcze w tym wieku można odkryć swoje talenty. Jak tylko rozpoczęliśmy pracę, to wątpliwości się rozwiały – mówi pani Bożena. – Za jakiś czas planujemy kolejne ciekawe artystyczne prace z seniorami – obiecuje pani Weronika. Jak widać, czasem wystarczy znaleźć w swoim otoczeniu osobę, która popchnie nas w dobrym kierunku i możemy odkryć w sobie zupełnie nowe talenty. – Nigdy nie wątpiłam w talenty moich seniorów, ale to co zobaczyłam przeszło moje oczekiwania. Jestem dumna i szczęśliwa, że nawet panie, które nigdy nie miały w ręce ołówka uwierzyły w siebie i dały radę, to jest dla mnie najważniejsze – mówi kierownik jarosławskich placówek Dziennego Domu Seniora+, Grażyna Gwóźdź. Jest z czego się cieszyć i być dumnym, a wystawę można podziwiać w JOKiS w Jarołsawiu.
Samorząd Gminy Zarzecze został zwycięzcą w kategorii Podkarpacki Lider Ekonomii Społecznej ,,Samorząd przyjazny Ekonomii Społecznej”. Wyróżnienie podczas oficjalnej Gali, która odbywała się w Rzeszowie odebrał wójt Tomasz Bury.
V Podkarpackie Forum Ekonomii Społecznej połączone z Galą Konkursu Podkarpacki Lider Ekonomii Społecznej miało miejsce w Hilton Garden Inn Rzeszów. Oprócz Tomasza Burego w wydarzeniu uczestniczyła też kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej Anna Krzeszowska-Gwóźdź. Prelegenci, paneliści i zaproszeni goście dyskutowali o przyszłości ekonomii społecznej w regionie. – O d ponad 3 lat jako samorząd staramy się współpracować z podmiotami Ekonomii Społecznej. Współpracując z Caritas Archidiecezji Przemyskiej , Fundacją im. Braci Sołuńskich – Cyryla i Metodego oraz innymi podmiotami na terenie naszej gminy realizujemy wiele projektów, dzięki którym wspieramy osoby chore, samotne oraz niepełnosprawne – podkreśla wójt T. Bury. Projekty realizowane: Powstanie Spółdzielni Socjalnej ,,Parkowa”, Projekt ,,Aktywni na rynku pracy”, Projekt Klub Seniora ,, Wesołe jest życie staruszka”, Projekt ,,Mobilne usługi opiekuńcze w Gminie Zarzecze, Projekt ,,Aktywni niepełnosprawni”, Projekt ,,Navigator II”, Program ,,Na codzienne zakupy”, Program ,,Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej” Program „Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi”, Powołanie Komitetu Społecznego – „Ofiarujemy cząstkę siebie seniorom, osobom niepełnosprawnym, samotnym.
Asam Gruca urodził się 2 grudnia 1893 roku w Końskiej Ulicy, przysiółka Majdanu Sieniawskiego. Szkołę ludową ukończył w Sieniawie. Następnie uczęszczał do gimnazjum w Jarosławiu, gdzie był redaktorem gazetki „Ojczyzna, Nauka, Cnota”.
Po ukończeniu gimnazjum wstąpił na Wydział Lekarski Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W okresie I wojny światowej został wcielony do armii austriackiej. W 1921 roku został mianowany porucznikiem lekarzem wojsk polskich. W rok później otrzymał tytuł doktora wszechnauk lekarskich. W 1938 roku został mianowany profesorem w zakresie ortopedii.
W okresie II wojny światowej pracował we Lwowie. Oprócz krótkiego pobytu w Krakowie, jego życie do końca było związane z Warszawą, gdzie stworzył słynną polską szkołę ortopedyczną. Był inicjatorem budowy nowoczesnej kliniki ortopedycznej. W 1945 roku objął posadę profesora zwyczajnego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie Akademii Medycznej w tym samym mieście. Był członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Jest autorem kilkuset prac naukowych z zakresu ortopedii oraz pomysłodawcą stołu ortopedycznego i innych narzędzi do ortopedii. Był nauczycielem i wychowawcą wielu znakomitych ortopedów.
Pomimo ogromu pracy zawodowej znajdował czas na utrzymanie związku z rodzinnymi stronami. W 1977 roku wziął udział jako członek Komitetu Honorowego w obchodach V wieków i 75 lat szpitalnictwa w Jarosławiu. Zmarł 3 czerwca 1983 roku, został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Nad mogiłą światowej sławy ortopedy przemawiał doc. dr Stanisław Sobocki z Jarosławia, żegnając Go słowami: „Jego postać jako człowieka o nieprzeciętnym życiorysie i talentach, który całe swe życie poświęcił w służbie ludziom, w walce z chorobą i kalectwem, pozostaje wzorem jako szlachetnego i niestrudzonego lekarza”. Dla upamiętnienia związku znanego w świecie twórcy polskiej szkoły chirurgii ortopedycznej z Jarosławiem, nadano jednej z ulic miasta nazwę profesora Adama Grucy.
Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”
Amerykański zespół wojskowy Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych utworzony w ramach United States Air Forces In Europe Band (USAFE Band) wystąpił we wtorek, 18 października w Sali koncertowej Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Jarosławiu.
Zespół amerykańskich lotników to światowej sławy zespół muzyczny, składający się z 45 muzyków w czynnej służbie. Do Jarosławia przybył jednak w nieco okrojonym, bo w 10-osobowym składzie. USAFE Band powstał w 1943 roku, a jego celem było zapewnianie rozrywki kulturalnej żołnierzom amerykańskim.
W czasie znakomitego koncertu zespół zaprezentował autorskie opracowania muzyki filmowej z największych hollywoodzkich produkcji, nowoorleański jazz przeplatany rockowymi brzmieniami oraz swingiem. USAFE Band wykonał też covery najbardziej znanych amerykańskich piosenek. Gościem specjalnym tego wydarzenia był major Rafael Francisco Toro-Quiñones, dowódca zespołu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Europie (USAFE), który swoją siedzibę ma w bazie lotniczej Ramstein w Niemczech.
Podczas koncertu do zespołu gościnnie dołączyła ukraińska wokalistka Anna Khabarova z Narodowej Orkiestry Prezydenckiej.
– Wspólny występ zawierał wyjątkowe chwile radości, refleksji i interakcji muzyków z licznie przybyłą publicznością. Były to te chwile, które udowadniają, że muzyka potrafi wywoływać prawdziwe, silne emocje i docierać do ludzi z różnych środowisk i kultur – mówią przedstawiciele Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Jarosławiu.
Turnée zespołu w Polsce, którego jednym z punktów był koncert w Jarosławiu jest wyrazem dążeń Departamentu Stanu i Konsulatu USA w Krakowie do umacniania amerykańsko-polskich więzi kulturowych.
W ciągu 29 lat udało się odnowić kilkadziesiąt nagrobków. Wiele pozostaje też jeszcze do renowacji.
Wielkimi krokami zbliża się 30. jubileuszowa kwesta na rzecz ratowania zabytków jarosławskich nekropolii oraz polskiego cmentarza w Jaworowie na Ukrainie.
– W tym toku również będzie można nas spotkać zarówno przed Starym, jak i przed Nowym Cmentarzem w Jarosławiu. Kwesta będzie prowadzona w dniu Wszystkich Świętych pomiędzy godziną 8 a 14 – informuje Tomasz Kulesza, pomysłodawca akcji.
Podobnie jak w latach ubiegłych u bram jarosławskich cmentarzy nie zabraknie przedstawicieli władz, spółek i stowarzyszeń, radnych, dyrektorów, nauczycieli, harcerzy, studentów czy uczniów jarosławskich szkół. Wezmą w niej udział także goście z Ukrainy. Organizatorzy serdecznie zachęcają do wsparcia tej szczytnej idei. Pamiętajmy, że każda wrzucona do puszki złotówka pomaga w zachowaniu naszej tożsamości.
Jak się zaczęło?
Pierwsza kwesta zorganizowana została 1 listopada 1992 roku u bram Starego Cmentarza w Jarosławiu. Jej inicjatorem był T. Kulesza, ówczesny dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. Książąt Czartoryskich, Adam Feliks Wojciechowski z Fundacji Necropolis Jaroslaviensis, Romuald Ostrowski ze Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia, dr Dariusz Bielecki oraz społeczność Szkoły Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Jarosławiu. Środki z kilkunastu pierwszych kwest przeznaczone były jedynie na ratowanie zabytków Starego Cmentarza. Dopiero w 2007 r. po raz pierwszy odrestaurowano pierwszy nagrobek na Nowym Cmentarzu. Zaś od 2013 roku kwesta została powiększona o zbieranie datków na rzecz polskiego cmentarza w Jaworowie na Ukrainie.
Renowacje
Dzięki ofiarności ludzi dobrej woli, przy wsparciu i zaangażowaniu środków z budżetu miasta, uratowano, poprzez objęcie pracami remontowo-konserwatorskimi wiele cennych pod względem historycznym i artystycznym zabytków jarosławskich cmentarzy, a także przeprowadzono prace remontowe na polskim cmentarzu w Jaworowie. Odnowionych zostało łącznie kilkadziesiąt pomników, rzeźb i nagrobków. W ostatnich latach odrestaurowano m.in. nagrobek Alfreda Antoniego Fontany (kw. 22), nagrobek Marii Fontany z Jaworskich – córki Alfreda Antoniego Fontany i Kamili Fontany z Cichockich (kw. 22), nagrobek Elżbiety Horodeckiej (kw. 22), nagrobek Andrzeja Dudy (kw. 9), nagrobek NN (kw. 22), nagrobek Adolfa Alojzego Samolewicza (kw. 26), nagrobek Franciszka Makara i Emilii Katarzyny Makarowej (kw. 17), nagrobek dr Tadeusza Fechtera (kw. 5) oraz pomnik Matki Bożej Niepokalanej przy ul. Jana Pawła II.
Wystawa
Z okazji 30. jubileuszowej kwesty przygotowano specjalną wystawę, na której prezentowane są efekty prowadzonych akcji. Wystawa przez kilka dni znajdowała się na jarosławskim Rynku, ale przed 1 listopada została przeniesiona przed bramę Starego Cmentarza.
Stary Cmentarz w Jarosławiu
Stary Cmentarz w Jarosławiu jest jedną z najstarszych nekropolii w Europie. Został założony w 1784 r., czyli wcześniej niż Łyczakowski we Lwowie (1786 r.), Powązkowski w Warszawie (1790 r.), na Rossie w Wilnie (1800 r.), czy nawet Rakowicki w Krakowie (1803 r.). Nekropolia zapełniona jest tysiącami grobowców z XIX wieku o bardzo ciekawych formach i dużych walorach artystycznych. Spoczywa na niej wiele osób zasłużonych dla miasta i kraju, uczestników wydarzeń historycznych np. płk Leon Czechowski (1797-1888), uczestników powstań w 1830, 1846 i 1863 r. To dzięki ofiarności ludzi dobrej woli i wsparciu miasta wiele cennych historycznie i artystycznie zabytków udało ocalić się od zapomnienia, ale wiele jeszcze czeka na ocalenie.
Polski cmentarz w Jaworowie
Liczący blisko dwieście lat polski cmentarz w Jaworowie od prawie dekady ratuje Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Oddział w Jaworowie. Od 2013 r. pieniądze na odnawianie kolejnych nagrobków zbierane są m.in. podczas kwesty prowadzonej przed jarosławskimi cmentarzami. Na cmentarzu znajdują się mogiły przedstawicieli polskiej inteligencji, zbiorowe groby ofiar wojen 1914-18, 1939-45, powstania styczniowego.
– Ratowanie mogił pozwala Polakom, którzy zostali na Ziemi Ojców, zachować tożsamość narodową, dziedzictwo przodków, otoczyć szacunkiem i pamięcią zmarłych – mówi Zofia Michniewicz, prezes Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Oddział w Jaworowie, składając wszystkim zaangażowanym w akcje wielkie podziękowania.
W jednym z jarosławskich sklepów spożywczych informują, że alkoholu nie sprzedadzą na kredyt ani pod zastaw. Wynika z tego, że inne artykuły można tak dostać. Na oficjalnej stronie jarosławskiego starostwa czytamy, że witała Pani Dyrektor i Pani Przewodnicząca, a Starosta Jarosławski złożył gratulacje. Wynika z tego, że starosta już Panem nie jest. Z niedopowiedzeń można czasem sporo doczytać, choćby to, czy starosta jest lubiany.
Wychodząc z założenia, że ludzie są coraz mądrzejsi warto rozważyć poszukanie kasy u tych mniej rozgarniętych. Wystarczy przykładowo zaanonsować, że jest się ruskim kosmonautą, który krąży dookoła Marsa i na Ziemię go nie sprowadzą, bo Putin ma inne wydatki. Można dodatkowo nadmienić, że jest się w zaawansowanej ciąży a Marsjanie porodu nie odbiorą, bo się inaczej mnożą i o ludzkich narodzinach żadnego pojęcia nie mają. Jeśli jeszcze dorzucimy obraz łkającego noworodka błądzącego w kosmosie w objęciach konającego rodzica w rakiecie pełnej złota i diamentów, to na pewno znajdzie się dobra dusza i zaskórniaki wysupła, kredyt weźmie i forsę na powrót przeleje. Dla niedowiarków uważających, że aż tak mądrych nie ma, przywołujemy niedawny przypadek 49-latka, który przelał prawie 100 tys. zł jakiejś Lucy, podającej się za amerykańskiego żołnierza. Pomagał z całych sił. Liczył na zyski. Nie pomyślał, że raczej na konto Lucypera niż pięknej i bogatej żołnierki kasa trafiła. 94-latek też 75 tys. zł przekazał, bo był przekonany, że rozmawia z synem. Chłopak popłakiwał do słuchawki i o pieniądze prosił, więc starszy pan uznał, że to na pewno jego potomek. Nie są to przykłady ze świata, tylko z najbliższej okolicy. Pokazują one, że ludzi myślących podobnie, jak słynący z bardzo małego rozumku miś o imieniu Kubuś, jest co niemiara.
A tak w skrócie, to na stacji benzynowej znanego polskiego koncernu naftowego rzucają się w oczy dwa elementy. Pierwszy, to cena diesla, która 8 zł przekroczyła i pnie się dalej. Drugi to hasło – Jesień, tak jak lubisz. Widocznie są tacy, co tak lubią.
W imprezach i uroczystościach mamy podział. Jak jest ten pan, to tej pani nie ma i odwrotnie. Śmietanka samorządowa oficjalnie i uroczyście obchodzi jakieś tam święto prywatnej placówki edukacyjnej, czyli promuje ją. Czy powinna? Jeśli tak, to dlaczego nie przychodzą z kwiatami, gdy handlujący na bazarze pan Zenek, obchodzi 20-lecie swojej działalności. Przecież celem obu firm jest zysk.
Ul. Kraszewskiego w Jarosławiu przebudowali złośliwie i zrobili drogę dla rowerów. Pierwszą w centrum Jarosławia. Teraz trzeba uczyć, że samochód i pieszy nie jest rowerem. Byli tacy, co nie wierzyli, że stojące na Rynku drewniane budki handlowe są mobilne, więc w tamtym tygodniu załadowali je na ciężarówkę i przewieźli. Tym samym udowodnili mobilność.
Ceny idą w górę. Liście spadają. Węgla nie ma. Grzyby są. Lampy na ulicach zgasną, ale wcześniej, bo już dzisiaj, czyli we wtorek 25 października około południa, zaćmi się Słońce. Bieda zagląda do domów, ale w Somalii już siedzi od dawna.
W zalewie informacji warto zwracać uwagę na niedopowiedzenia. Niosą dużo ciekawostek.
Mieszkańcy Ujeznej przecierali oczy ze zdumienia, gdy ujrzeli kaplicę zamkniętą na cztery spusty niemal z dnia na dzień. Ważne dla nich miejsce kultu stało się niedostępne, bo jak się okazało, stoi na prywatnej posesji. Impas trwa, z niekorzyścią dla samej kaplicy, która wymaga remontu…
W obronie kaplicy stanęło wielu mieszkańców Ujeznej.
Do zamknięcia kaplicy na kłódkę doszło w połowie października. Zrobili to właściciele posesji, którzy w jej bezpośrednim sąsiedztwie mają dom. Jak opowiada sołtys Ujeznej, Barbara Szczygieł, stało się to po tym, jak w imieniu mieszkańców skierowała do właścicielki terenu pismo wzywające do zabezpieczenia kaplicy i jej remontu lub odsprzedania wiosce gruntu, na którym umiejscowiona jest kaplica. Jest to niezbędne, by móc starać się o dofinansowanie zewnętrzne na remont kaplicy, który staje się coraz bardziej konieczny, mimo że jak do tej pory mieszkańcy dbali o ten obiekt tak jak mogli i umieli.
– Chcąc podjąć kapitalny remont i starać się o pozyskanie zewnętrznych środków finansowych, musimy przywrócić działce, na której usadowiona jest kapliczka, pierwotny stan prawny. Dlatego zwrócono się do poprzednich i obecnej właścicielki działki o możliwość odkupienia od nich około pół ara gruntu, na którym usytuowana jest kapliczka, na rzecz wioski. Właściciele nie są zainteresowani ani sprzedażą, ani podjęciem ze swej strony jakichkolwiek działań, które by zapobiegły całkowitemu zniszczeniu i zawaleniu kapliczki. Wielokrotnie wzywano właścicielkę działki do renowacji przedmiotowej kapliczki, do czego obliguje ją ustawa z dnia 23.07.2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 2022, poz. 840 t.j. z późn. zm.) w zakresie sprawowania opieki nad zabytkami – wyjaśnia sołtys wsi, dodając że wcześniejsze rozmowy i negocjacje nie przyniosły niestety żadnych rezultatów.
Kaplica z historią
Kaplica stojąca naprzeciw obecnego kościoła parafialnego znajduje się niemal w centrum wsi. Murowany budynek powstał co najmniej w XVIII w., w miejscu kolejnych, drewnianych wznoszonych od czasów średniowiecza, czyli od przyjęcia Ujeznej przez Bożogrobców w 1450 r. od jej właściciela Jana Tarnowskiego. Kaplica mszalna była usadowiona na osobnej parceli nr 25, o czym świadczy mapa administracyjna wsi z 1849 r ze zbiorów Archiwum Państwowego w Przemyślu. Obecnie kaplica wpisana jest do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków. Dla mieszkańców ma ogromne znaczenie religijne, sentymentalne oraz historyczne, ponieważ zanim został wybudowany drewniany kościół (1935 r.), to właśnie w niej gromadzili się wierni na msze święte, w niej odprawiane były też wszystkie obrzędy kościelne. Do czasu zamknięcia była miejscem, gdzie odbywały się uroczystości kościelne, lokalne i państwowe. Świadczą o tym chociażby pamiątkowe tablice na jej frontowej ścianie.
Chcą się dogadać
Mieszkańcy nie mogą pogodzić się z tym, co się stało. W ubiegłym tygodniu zebrali się w obronie kaplicy, którą jeszcze tak niedawno bezinteresowanie opiekowali się i w każdej chwili można tam było podejść, pomodlić się. Dziś w wyniku czyjejś dawnej, zapewne nieświadomie popełnionej pomyłki podczas komasacji gruntów, pojawił się problem, który poruszył małą lokalną społeczność.
– Wcześniej to była osobna parcela, należąca do Gminy Ujezna, nigdy nie była ona własnością prywatną. Proponowaliśmy, by właściciel posesji dobrowolnie oddał kapliczkę i nawet początkowo się zgodził, ale potem zmienił zdanie i powiedział, że teraz to własność jego córki, która nie zgadza się na oddanie. Proponowaliśmy odkupienie działki, ale też się nie zgodziła, podobnie jak na remont. Powiedziała, że to ją nie interesuje, nie będzie remontować, bo nie ma na to pieniędzy. Wprost przyznała nawet, że czeka aż ona samoistnie się zawali i będzie spokój – przyznaje sołtys, dodając że właścicielki nie jest w stanie odstraszyć nawet kara finansowa, którą mógłby nałożyć Konserwator Zabytków, ze względu na to, że jest zbyt niska. Mieszkańcy nie chcą bawić się w pisanie pism, bo to potrwa, a remont potrzebny jest jak najszybciej. Jak sami mówią, wystarczy odrobina dobrej woli, by się dogadać. Nie godzą się z postępowaniem właścicielki, odwołując się do jej sumienia i przytaczając przykład, że nawet w czasie wojny Niemcy nie niszczyli ani nie zamykali kaplicy.
Będzie rozwiązanie?
W pewnym momencie do grupy mieszkańców zdecydował się wyjść mieszkający po sąsiedzku były właściciel terenu, który przepisał działkę na córkę. Twierdził, że wcześniej chciał oddać za darmo kaplicę wraz z działką, ale zarówno gmina, jak i parafia odmówiły ze względu na koszty. Polecił kontakt z córką, mówiąc że nie ma wpływu na jej decyzje i to z nią trzeba rozmawiać. Jednak w emocjach padła z jego ust kwota 100 tysięcy złotych, za które mogliby ewentualnie zgodzić się odsprzedać działkę z kapliczką. Wywołało to oburzenie i poruszenie mieszkańców, którzy nie mogli pojąć, że ktoś może chcieć dorobić się na Matce Bożej, przeliczając ją na pieniądze. W tłumie znalazły się też i głosy rozsądku nawołujące do dogadania się, bo taki konflikt nie służy ani rodzinie właścicielki, ani społeczności wsi. Jednak mimo zapewnień ze strony ojca właścicielki o próbie porozmawiania z córką na ten temat, pani sołtys nie udało się dojść z nią do porozumienia do momentu zamknięcia tego numeru Gazety. Impas trwa więc nadal, a kapliczka czeka na remont…
W Gniewczynie Łańcuckiej już po raz drugi odbyło się Kulinarne Powitanie Jesieni.
Wydarzenie odbyło się pod Honorowym Patronatem wicemarszałka Województwa Podkarpackiego Piotra Pilcha, obecnego w Gniewczynie Łańcuckiej, podobnie również jak Anna Huk, członek Zarządu Województwa Podkarpackiego. Tegoroczne powitanie Jesieni miało kilka odsłon. Artystyczną, w wykonaniu uczniów Szkoły Podstawowej w Gniewczynie Łańcuckiej, Młodzieżowej Orkiestry Dętej z Tryńczy pod batutą kapelmistrza Edwarda Myłka, Grupy Mażoretek „Finezja”, zespołów: „Dolanie”, „Zośki” i „Jagiellanie” działających pod patronem Gminnego Centrum Kultury i Czytelnictwa Gminy Tryńcza oraz Natalii Jakubiec. Kulinarna odsłona w wykonaniu pań z Kół Gospodyń Wiejskich z Gniewczyny Łańcuckiej, Gniewczyny Trynieckiej, Tryńczy, Ubieszyna i Wólki Małkowej, które przygotowały przepyszne jesienne potrawy z lokalnych produktów do degustacji dla zaproszonych gości i uczestników wydarzenia. Ostatnią odsłoną była ta konkursowa. Podczas Kulinarnego Powitania Jesieni zaproszeni goście oraz wójt Ryszard Jędruch wręczyli nagrody dla zwycięzców konkursu pod nazwą „Osobliwa Dynia”, a wszystkie prace można było podziwiać przed sceną w formie wystawy. Najmłodsi mogli wziąć udział w różnych zabawach i animacjach przygotowanych specjalnie dla nich, a piękna jesienna pogoda pozwalała na wykonanie zdjęć w jesiennej scenerii.
W Miejskiej Bibliotece Publicznej w Jarosławiu odbyła się promocja książki „Irenie Jarockiej. Żyjąc – miłuję, miłując – istnieję”. Zbiór zawiera wiersze napisane przez jej fanów m.in. z Rzeszowa i Jarosławia. Redakcji wydawnictwa podjęła się Grażyna Stopa.
21 stycznia br. minęło dziesięć lat od śmierci Ireny Jarockiej, która była w Jarosławiu czterokrotnie, właśnie na zaproszenie pani Grażyny. I. Jarocka zasłynęła w latach 70. i 80. ubiegłego wieku, ale jej piosenki takie jak „Wymyśliłam Cię”, „Kawiarenki” czy „Motylem jestem” znane był także we Francji i Stanach Zjednoczonych. Występowała u boku zespołu ABBA i Charlesa Aznavoura. W spotkaniu, podczas którego największe przeboje Ireny Jarockiej zaśpiewały wokalistki Jarosławskiego Ośrodka Kultury i Sztuki, a wiersze z tomiku przeczytał aktora Beata Zarembianka uczestniczył Michał Sobolewski, mąż nieżyjącej już artystki. – Cieszę się, że jest tyle przykładów upamiętnień Ireny Jarockiej. Cieszy mnie to, że jest zapamiętana nie tylko jako artystka, co jest oczywiste lub jako ikona polskiej piosenki, ale z tych tekstów poezji widać, że była wspaniałym człowiekiem… Była promieniem ciepła, energią i miłością co jednocześnie odbijało się to w tym, jak wyglądała – powiedział M. Sobolewski. Promocja publikacji połączona była z prezentacją fragmentów jej ostatniego koncertu w Jarosławiu.
Gmina Zarzecze w ramach Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2021-2025, zrealizowała kolejną inwestycję polegającą na budowie zadaszenia, montażu balustrad oraz remoncie schodów zewnętrznych przy budynku świetlicy wiejskiej w Zalesiu.
– Na realizację tego zadania Gmina otrzymała dofinansowanie w wysokości 12.000 zł z Urzędu Marszałkowskiego. Koszt materiałów oraz usług zleconych w ramach zadania wyniósł ponad 31 tysięcy zł. Bardzo się cieszę, że świetlica w Zalesiu doczekała się tych prac remontowych – mówi Tomasz Bury, wójt Gminy Zarzecze. Mieszkańcy Zalesia w Sołeckiej Strategii Rozwoju Wsi, zaplanowali na przyszłe lata zadania polegające na poprawie infrastruktury sportowej i rekreacyjnej, przebudowie obelisku w centrum miejscowości, zakupie nowego wyposażenia świetlicy wiejskiej oraz organizacji imprez integracyjnych. Udział w wojewódzkim programie, daje tej małej wiosce możliwość realizacji zadań, które mieszkańcy Zalesia planowali od wielu lat, a tym samym motywuje ich do dalszego działania na rzecz rozwoju i poprawy infrastruktury wiejskiej.
