Strona główna Blog Strona 158

Pobiegli Tropem Wilczym

0

W minioną niedzielę, 5 marca, odbyła się IX edycja Biegu Pamięci Braci Cieślów i Braci Olejarków – Tropem Wilczym – Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych.

 

Łącznie Tropem Wilczym pamięci Żołnierzy Wyklętych pobiegło 186 zawodników. Rywalizacja, mająca na celu uczczenie bohaterów sprzed lat, odbyła się na dwóch dystansach: symbolicznych 1963 m i 9 km. Trasa przebiegała przez miejscowości Grzęska, Gwizdaj, Studzian i Przeworsk, gdzie usytuowana była meta. Tam też przewodnicząca Rady Powiatu Przeworskiego Agnieszka Bukowa-Jedynak, członek Zarządu Powiatu Przeworskiego Wiesław Bukowski, wójt Gminy Przeworsk Daniel Krawiec, zastępca Wójta Gminy Przeworsk Teresa Wielgos oraz radny Rady Gminy Przeworsk Antoni Żyła w asyście harcerzy z Przeworskiego Szczepu Harcerskiego wręczali wbiegającym na linię mety pamiątkowe medale i dyplomy.

Najmłodszym biegaczem był 2-letni Jakub Mróz, a najstarszym – 73-letni Stanisław Hrymak.

Na dystansie 9 km wśród mężczyzn najlepsi okazali się: Bartosz Ceberak (I miejsce), Marcin Kuźniar (II miejsce) oraz Piotr Lenar (III miejsce). Wśród kobiet najlepsza okazała się Marzena Kałamarz, II miejsce zajęła Paulina Lis, a III – Justyna Owsiak.

Na dystansie 1963 m pierwsi na mecie wśród mężczyzn byli: Kamil Hałoń (I miejsce), Dariusz Jankowski (II miejsce) oraz Grzegorz Lenar (III miejsce). W kategorii pań podium wyglądało następująco: I miejsce zajęła Patrycja Kiełb, II – Wiktoria Kiełb, a III – Dominika Lorenc.

Każdy zawodnik startujący w Biegu Pamięci Żołnierzy Wyklętych Tropem Wilczym otrzymał pamiątkową koszulkę, a na mecie medal, dyplom i posiłek regeneracyjny. Na zwycięzców czekały dodatkowo statuetki oraz nagrody rzeczowe.

Bieg Tropem Wilczym w Gminie Przeworsk był częścią ogólnopolskiej akcji „Tropem Wilczym. Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych”.

Organizatorem wydarzenia był Wójt Gminy Przeworsk oraz Gminny Ośrodek Kultury w Przeworsku. Partnerami natomiast Burmistrz Miasta Przeworska, Harcerskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, Przeworski Szczep Harcerski oraz Ochotnicze Straże Pożarne z Gminy Przeworsk.

 

DP, fot. UG Przeworsk (4), DB (1)

Zarzecze inwestycjami stoi!

0

W Gminie Zarzecze dużo się dzieje. Powstają nowe obiekty, modernizowane są już istniejące. Gmina inwestuje w oświatę, dba o rozwój infrastruktury sportowej. Na jej terenie w 2022 roku zrealizowano oraz będzie realizowanych wiele inwestycji na łączną kwotę blisko 25 milionów złotych.

 

Czy Zarzecze jest gminą, w której dobrze żyje się mieszkańcom? – pytamy wójta Tomasza Burego – o to trzeba pytać samych mieszkańców, my robimy wszystko, by żyło się coraz lepiej – odpowiada i od razu dodaje – Warto tu podać kilka przykładów. Budowa sali gimnastycznej w Siennowie, długo wyczekiwanej inwestycji, która będzie służyć społeczności szkolnej, mieszkańcom Siennowa i naszej gminy. Przebudowa stacji uzdatniania wody, wymiana oświetlenia ulicznego, modernizacja bazy sportowej, zakup autobusów do przewozu dzieci, przebudowa dróg gminnych – podkreśla wójt. T. Bury. Na potwierdzenie słów włodarza gminy w czasie V Podkarpackiego Forum Ekonomii Społecznej Gmina Zarzecze okazała się najlepsza w kategorii Podkarpacki Lider Ekonomii Społecznej – Samorząd Przyjazny Ekonomii Społecznej.

Wybrane inwestycje

Wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego oddano do użytku nowoczesną salę gimnastyczną. Na jej budowę czekało kilka pokoleń mieszkańców Siennowa. Wartość tej inwestycji wyniosła 2.133.400,71 zł. Zadanie współfinansowane było ze środków Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej w ramach Programu Sportowa Polska – Program Rozwoju Lokalnej Infrastruktury Sportowej – Edycja 2020 w kwocie 1.329.100 zł.

Kolejna inwestycją realizowaną na terenie gminy była oddana do użytku zmodernizowana Stacja Uzdatniania Wody. Jej wartość wyniosła 2.130.000 zł. Gmina Zarzecze na ten cel pozyskała dofinansowanie w wysokości ponad 1 miliona złotych.

Gmina Zarzecze dba również o rozwój infrastruktury sportowej. Ze środków pozyskanych środków z Ministerstwa Sportu w kwocie 199 000 zł zł udało się wykonać inwestycje o łącznej wartości 560 769, 75 zł. W ramach przedmiotowej inwestycji współfinansowanej przez Ministerstwo Sportu z rządowego programu Sportowa Polska edycja 2021 w ubiegłym roku na terenie Gminy Zarzecze wykonano następujące zadania: budowa zaplecza sportowego na boisku LKS „Błyskawica Rożniatów”, budowa systemu zraszania płyty boiska sportowego na stadionie Gminnego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Zarzeczu, remont parkietu płyty boiska hali sportowej w Zarzeczu oraz remont posadzki w budynku sali gimnastycznej Zespołu Szkół im. Wincentego Witosa w Zarzeczu.

W trosce o osoby niepełnosprawne Gmina Zarzecze w ubiegłym roku otworzyła wypożyczalnię sprzętu rehabilitacyjnego, pielęgnacyjnego, wspomagającego. Całkowita wartość zadania wyniosła 843 402, 82 złz czego dofinansowanie z ze środków RPO to 798 930, 17 zł. Wypożyczalnia znajduje się w Zarzeczu za Ośrodkiem Zdrowia.

Dzięki dobrej współpracy z Powiatem Przeworskim doszło do modernizacji mostu w Pełnatyczach za łączną kwotę 2 595 975,02 zł, gdzie Gmina Zarzecze partycypowała w kosztach. Powiat Przeworski pozyskał dotację w wysokości 1 116 468,00 zł.

W roku 2022 dokonano modernizacji oświetlenia ulicznego obejmującą wymianę punktów oświetleniowych o łącznej ilości 609 sztuk, przy drogach gminnych oraz powiatowych. Wartość inwestycji wyniosła 419 145 zł i została całkowicie finansowana w ramach Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych – Fundusz Przeciwdziałania COVID-19 na inwestycje jednostek samorządu terytorialnego. Dodatkowo na terenie gminy przebudowano cztery drogi gminne w Siennowie, Zalesiu i Żurawiczkach. Koszt wykonania robót szacuje się na kwotę 121 009, 95 zł. Ponadto przy współpracy z Nadleśnictwem Kańczuga przebudowano drogę gminną do lasu w Zalesiu za kwotę 106 036, 59 zł.

Gmina Zarzecze prowadzi również dowóz dzieci do Szkoły Podstawowej w Zarzeczu oraz osoby niepełnosprawne do Jarosławia. Na ten cel gmina zakupiła autobusu marki TEMSA za kwotę 120 000 zł oraz 23 osobowy autobus za kwotę 108 000. Zakup pojazdów został w całości dofinansowany ze środków z nagrody w konkursie ,,Rosnąca Odporność”.

W roku bieżącym zaplanowano zakończenie przebudowy, rozbudowy oraz nadbudowy budynku starej szkoły na gminną bibliotekę oraz centrum kultury w Zarzeczu. To opiewająca na ponad 5 milionów inwestycja będzie wizytówką Gminy Zarzecze. Realizacja tego zadania możliwa jest dzięki dofinansowaniu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego w wysokości 2 943 694, 49 zł.

Niebawem rozpocznie się największa dotychczas realizowana inwestycja na terenie Gminy Zarzecze, a mianowicie rozbudowa i przebudowa oczyszczalni ścieków oraz budowa sieci kanalizacji sanitarnej w Maćkówce. Tu również gmina pozyskała dofinansowanie, tym razem rekordowe w wysokości 9 500 000 zł. Całkowita wartość inwestycji to 12 883 857, 69 zł.

MP

 

 

 

 

 

 

W Jarosławiu padła główna wygrana w Mini Lotto

0

O wielkim szczęściu może mówić osoba, która zagrała w Mini Lotto w Jarosławiu i zgarnęła niemałą sumkę. Losowanie odbyło się w sobotę, 18 lutego.

 

Szczęśliwe dla gracza okazały się liczby: 1, 14, 16, 17, 18. Wygrana wyniosła 199 279, 50 zł i byłaby dwukrotnie większa, gdyby ktoś we Wrocławiu nie wytypował tych samych numerów. Nie wiadomo czy zwycięzcą jest kobieta czy mężczyzna. Wiadomo jedynie, że szczęśliwy kupon został zakupiony w kolekturze przy ul. Konfederackiej 16 w Jarosławiu. Jak informuje kolektura ostateczna kwota wygranej wyniosła przeszło 210 tys. zł, ale po odliczeniu podatku zwycięzca odbierze jakieś 188 tys. zł. W punkcie, gdzie padła wygrana dowiedzieliśmy się, że to nie pierwsza wygrana w tym miejscu.

– To druga albo trzecia większa wygrana na tej ulicy. Co chwilę coś tu się strafia- dowiadujemy się.

Zwycięzcy serdecznie gratulujemy.

EK

 

Ze zbiorów Muzeum Dzieduszyckich: Rzeźba Ateny Giustiniani

0

Magdalena z Dzieduszyckich Morska była wielką miłośniczką podróży. W swoim życiu odbyła wiele zagranicznych wyjazdów do europejskich państw: min. do Belgii, Holandii, Londynu czy Paryża.

 

Ważne miejsce na mapie wojaży zajmowały Włochy. Magdalena Morska Rzym zwiedziła wraz z mężem Ignacym po raz pierwszy już w końcu XVIII wieku, a latem 1842 roku odbyła kilkumiesięczną podróż zatrzymując się wielu włoskich miastach. Podróże dostarczały hrabinie wiele wrażeń i nowych pomysłów w udoskonaleniu ogrodu i upiększaniu wnętrz pałacowych. Przywoziła z nich pamiątki a także dzieła sztuki, które do dziś zdobią wnętrza zarzeckiego pałacu.

Jednym z nich jest alabastrowa rzeźba Ateny Giustiniani, która jak za czasów Magdaleny stoi w Salonie Słonecznikowym Muzeum w Zarzeczu. Posąg będący kopią greckiej rzeźby Ateny Pallas z brązu z początku IV wieku p.n.e. odkryto w Rzymie w XVIII w. Trafiła do galerii sztuki włoskiego bankiera i kolekcjonera sztuki Vincenzo Giustinianiego, od którego nazwiska otrzymała przydomek.

 

Źródło: Muzeum Dzieduszyckich w Zarzeczu

Fot. H.Górecki, K.Szarek

 

Być albo nie być dla Straży Miejskiej

0

Z takim, iście hamletowskim, pytaniem zwraca się Burmistrz Jarosławia do mieszkańców zarządzając konsultacje w sprawie likwidacji Straży Miejskiej. Włodarz nie rozpatruje innej opcji. Chce tylko, by jarosławianie wyrazili zdanie za likwidacją lub pozostawieniem formacji powołanej do dbania o porządek i bezpieczeństwo. Ostatecznie mogą zająć stanowisko nic nie wnoszące i zakreślić „Nie mam zdania”. Zbieranie opinii, to już kolejny przyczynek do trwającej prawie dwie samorządowe kadencje dyskusji o istnieniu SM w Jarosławiu.

 

Likwidacja SM była jedną z zapowiedzi wyborczych Waldemara Palucha ubiegającego się o funkcję burmistrza w poprzedniej kadencji. Wygrana zmieniły podejście i likwidacja przeszła w ewentualną możliwość rozwiązania formacji. Temat co jakiś czas powracał, ale nigdy nie kończył się konkretną decyzją. Można spodziewać się, że właśnie ogłoszone konsultacje zakończą się w podobny sposób.

Ustawa o strażach gminnych, na podstawie której działa Straż Miejska w Jarosławiu określa, że powołuje ją oraz może zdecydować o rozwiązaniu Rada Miasta. Art. 4 ustawy mówi, że rada gminy może rozwiązać straż po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, o czym zawiadamia wojewodę. W przypadku nieotrzymania opinii, rada gminy może rozwiązać straż po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku o wydanie opinii.

Burmistrz jest tylko przełożonym komendanta straży, jako jednostki organizacyjnej urzędu. Natomiast o jej istnieniu decyduje rada, która już 8 lat temu zajmowała się problemem istnienia formacji i nic z tego nie wyszło.

W Jarosławiu jednak to burmistrz o likwidacji myśli i do konsultacji zaprasza. Zbieranie opinii już trwa. Ma się zakończyć 31 marca br. Burmistrz zastrzega, że zgodnie z ustawą istnienie straży gminnych zależy od decyzji lokalnej wspólnoty. To ona decyduje o ich utworzeniu, utrzymaniu bądź likwidacji. – W tym procesie poważną rolę odgrywają konsultacje społeczne dające mieszkańcom możliwość swobodnego wypowiedzenia się za albo przeciw likwidacji jarosławskiej Straży Miejskiej. Wyniki konsultacji będą istotnym czynnikiem przy rozstrzyganiu o dalszych losach tej formacji – podkreśla burmistrz.

W jarosławskiej Straży Miejskiej pracuje obecnie 17 osób, w tym 9 strażników. Jednostka obsługuje także miejski monitoring. Jej utrzymanie pochłania rocznie około 1 mln zł. Jeśli doszłoby do likwidacji, to personel odpowiadający za monitoring zostałby zachowany. Na bruk poszłaby tylko część mundurowa. Straż Miejska w Jarosławiu została powołana 1 lipca 1991 r. Początkowo miała 8 funkcjonariuszy. W 2007 r. ich liczba wzrosła do 16. Strażnicy mieli dość szeroki zakres działań, który w ostatnich latach uległ ograniczeniu. Powodem mogło być ciągle wiszące nad nimi widmo likwidacji, tym bardziej że sprawujący nadzór nad funkcjonowaniem formacji nie brali pod uwagę restrukturyzacji i zmian. Mówiło się tylko o rozwiązaniu, ograniczając zakres działań straży.

erka

 

 

 

 

 

Kapliczka Serce Jezusa w Siedleczce

0

Kapliczka Serce Jezusa w Siedleczce nazywana także Serce Jezusa i św. Michała znajduje się z dala od zabudowy wiejskiej, przy polnej drodze prowadzącej w kierunku Manasterza. Dotrzeć można tam jadąc drogą w kierunku Sieteszy. Następnie obok metalowego, przydrożnego krzyża należy skręcić w lewo. Jest to prostej budowy murowana kapliczka, typu wnękowego. Dolna część nie posiada żadnych płycin, ani inskrypcji. W środkowej części natomiast znajduje sie przeszklona wnęka. Możemy w niej zobaczyć figurę Serce Jezusa. Są w niej także figurki Świętej Rodziny, obrazek z papieżem św. Janem Pawłem II oraz krucyfiks. Całe wnętrze ozdobione jest sztycznymi kwiatami. Powyżej wnęki mieści się przeszklona nisza, a w niej figurka św. Antoniego, która również przystrojona jest kwiatami. Nie jest zabytowa, jak zresztą całe wyposażenie kapliczki. Budowla nie posiada żadnych ozdobnych gzymsów. Zakończona jest dwuspadowym daszkiem, który pokryty jest blachą trapezową. Obiekt ten powstał w II połowie XX wieku, ale stoi na miejscu starszej kapliczki, która uległa zniszczeniu. – Kapliczkę w tym miejscu postawił dziadek mojego męża, nazwiskiem Zając. Była to czerwona kapliczka, z cegły. Dawniej droga, przy której jest kapliczka była drogą gromadzką na Nieważkę. Tędy właśnie ludzie chodzili. Teraz taką rolę odgrywa droga główna na Manasterz. Kiedyś była bieda i ludzie ściągnęli z dachu kapliczki blachę. Zaczęła się do niej lać woda i niszczyła ją. Kapliczka została więc rozebrana i postawiona od nowa. Wygląda jednak trochę inaczej niż ta pierwsza. W 1970 roku poświęcił ją ks. Józef Pęcherek z Kańczugi – mówi pani Helena, mieszkanka Siedleczki.

Kapliczka ukryta wśród pól jest jednym z kilku obiektów, na które możemy natknąć się wędrując polnymi drogami w tej miejscowości.

 

Marcin Sobczak

Przeworsk świętuje 630-lecie nadania praw miejskich

0

Podczas ostatniej uroczystej sesji Rady Miasta, jednogłośnie podjęto uchwałę ustanawiającą rok 2023 Rokiem Jubileuszu 630-lecia nadania praw miejskich dla Przeworska. Istotnym punktem obrad było przekazanie księgi cechu szewskiego miasta Przeworska do Muzeum w Przeworsku.

 

Uroczysta sesja Rady Miasta Przeworska odbyła się w piątek, 24 lutego. Podczas niej doszło do przekazania starodruku przez burmistrza Miasta Przeworska Leszka Kisiela na ręce dyrektora Muzeum w Przeworsku, Łukasza Mroza. Dokument umieszczony został w stylizowanym kufrze. Przypomnijmy, że niezwykle bogata historia przeworskiego rzemieślnictwa swoje początki bierze już w XV wieku, kiedy to pojawiły się pierwsze informacje na temat istnienia organizacji zawodowych, zwanych cechami. Jednym z pierwszych, był właśnie cech szewski. Starodruk trafił do przeworskiego urzędu jeszcze w 2019 roku. Na XXV Aukcji „Z kolekcji rodziny Lizaków” zorganizowanej przez szczeciński Antykwariat Wu-eL, w czerwcu 2018 r. pojawiła się cenna dla Przeworska pozycja rękopiśmienna o cechu szewskim w Przeworsku. Mając na uwadze znaczenie historii Przeworska, pod koniec 2018 roku burmistrz podjął inicjatywę nabycia rękopisu. Również przeworscy muzealnicy potwierdzili, że zakup tej pozycji byłby jak najbardziej uzasadniony, gdyż księga jest o prawie wiek starsza od pozostałych ksiąg w zasobach muzealnych i byłaby świetnym uzupełnieniem istniejącej kolekcji rękopisów cechów rzemieślniczych w Przeworsku. Treść pozyskanego rękopisu wnosi wiele do poznania dziejów miasta w XVII i początkach XVIII w. Można tam odszukać informacje na temat ówczesnych właścicieli miasta Ostrogskich i kolejnych, Lubomirskich. Po wpisach widać również, jak bogatą historię ma Przeworsk i jakie przeżywał trudności i ciężkie chwile. Przypuszcza się, że analiza rękopisu pozwoli na ustalenie nowych faktów z historii miasta, a zwłaszcza miejscowej organizacji cechowej.

 

Od osady do miasta

W wystąpieniu okolicznościowym na początku sesji Burmistrz przypomniał krótko historię miasta, które najpierw było osadą, a jej początki sięgają prawdopodobnie przełomu IX i X wieku. W 1387 r. król Władysław Jagiełło darował wieś, wówczas zwaną Przeworsko, wojewodzie sandomierskiemu Janowi z Tarnowa, dzięki któremu w 1393 r. gród otrzymał prawa miejskie. Dzięki temu miasto, położone na trasie ważnych szlaków komunikacyjno-handlowych, szybko rozwijało się również gospodarczo, posiadało prawo odbywania targów i jarmarków oraz składowania wina. Już w początkach XV wieku powstały tu pierwsze organizacje cechowe. Miasto słynęło z handlu i tkactwa. Na przestrzeni wieków obywatele miasta tworzyli różnowyznaniową wspólnotę o istotnym znaczeniu i zasługach dla kultury i gospodarki regionu. Mieszkańcy Przeworska przez stulecia byli świadkami i uczestnikami chwalebnych i nierzadko dramatycznych dziejów Ojczyzny.

– Jako mieszkaniec Przeworska, jako jego burmistrz jestem dumny, że społeczność miasta pielęgnuje tradycje patriotyczne, związane z wydarzeniami z historii narodowej i cieszę się, że dzisiaj możemy korzystać, z pozostawionych nam przez wcześniejsze pokolenia, wszystkich dobrodziejstw. Jubileusz jest doskonałą okazją do spojrzenia w przyszłość i szukania odpowiedzi, jakie działania należy podjąć, aby Przeworsk był miastem na miarę oczekiwań mieszkańców, seniorów, jak i tych młodych, tu uczących się, mieszkających i zakładających rodziny. Wierzę, że gdy spojrzycie Państwo na nasz Przeworsk obiektywnie, dostrzeżecie jak bardzo się rozwinął i zmienił, mimo że ostatnie lata są naprawdę dla nas bardzo trudne, a zdarzenia w naszym kraju i poza jego granicami stawiają przed nami ogromne wyzwania – powiedział L. Kisiel dziękując jednocześnie mieszkańcom, ludziom samorządu oraz instytucji publicznych. Wyraził także nadzieję, że 630-lecie lokacji będzie źródłem dumy i okazją do wspólnej radości oraz zapowiedzią coraz lepszego jutra dla Przeworska.

 

DP/fot. UM Przeworsk

 

Na nieludzkiej ziemi…

0

W Dziennym Domu Seniora w Przeworsku odbyło się wyjątkowe spotkanie. Podopieczni domu poznali historię Eugeniusza Kinasza, Sybiraka, który w niezwykły sposób przekazał okrutną historię rodziny zesłanej na Sybir.

 

Pan Eugeniusz został zabrany przez NKWD wraz z rodziną jako 3-letnie dziecko w 1940 roku. Po około misięcznej podróży dotarli na miejsce pracy. Tam jego rodzice zostali zaangażowani do pracy w tajdze. Warunki życia były trudne do wyobrażenia. 800 gram chleba dla dorosłej osoby po przepracowaniu całego dnia w lesie, jeśli była wykonana norma. Dzieciom przysługiwała połowa. –Normy były najczęściej niemożliwe do wykonania, ponieważ jeśli już się udało, to na następny dzień była ona podwyższana – mówi Eugeniusz Kinasz. –Przynajmniej wody mieliśmy pod dostatkiem; wszędzie dookoła był śnieg – gorzko wspomina Sybirak. Możliwości ucieczki nie było w ogóle. –Wilki nas bardziej pilnowały niż enkawudziści – wspomina pan Eugeniusz. Jako trzylatek otarł się też o śmierć. –W pewnym momencie zachorowałem na szkorbut syberyjski. Byłem już ledwo żywy, mimo to, nie pozwolono mojej mamie zostać ze mną – musiała iść do pracy wykonać normę. Wrzucono mnie do pomieszczenia, w którym trzymano zwłoki zmarłych. Schorowany i głodny szukałem po ciemku czegoś do jedzenia na podłodze. Znalazłem coś, co okazało się węglem drzewnym, zjadłem to i udało mi się jakoś przeżyć – opowiada Eugeniusz Kinasz. Seniorzy i pracownicy domu słuchali przeżyć Sybiraka w tajdze, a także o długim powrocie do domu przez Kazachstan, gdzie również musieli ciężko pracować, żeby przeżyć w stepie.

 

Historia Sybiraka wstrząsnęła podopiecznymi domu seniora i zrobiła bardzo duże wrażenie. –Widzę, że pan Eugeniusz wywołał bardzo dużo wspomnień, seniorzy bardzo przeżyli tą historię. Okazuje się, że wielu z nich miało w rodzinie kogoś lub znajomych którzy też przeżyli podobne doświadczenia – mówi Krystyna Kaszuba, kierownik Dziennego Domu Seniora w Przeworsku. –Bardzo dobrze było posłuchać takich doświadczeń, jest to dla nas, młodszych pokoleń, cenne doświadczenie i nauka na przyszłość – dodaje. Przeżycia pana Edwarda to bardzo trudna historia i dziś trudno sobie wyobrazić, że takie coś miało miejsce naprawdę. Tym bardziej warto przypomnieć sobie od czasu do czasu trudną historię naszego kraju, żeby nie mogła się powtórzyć.

Sebastian Niemkiewicz

 

Fot. 1

Pan Eugeniusz Kinasz przyniósł resztki sukienki, którą jego mama sama wyszyła sobie podczas zesłania.

 

Fot. 2

Seniorzy słuchali z uwagą historii Sybiraka i jego trudnych doświadczeń.

Woda wyższa, ale strachu nie ma

0

W związku z opadami deszczu wzrasta stan wód na niektórych rzekach. San w Jarosławiu podobnie jak inne rzeki w powiecie jarosławskim i przeworskim utrzymują się w strefie stanów wysokich.

 

Wzrost poziomu wód w rzekach często wywołuje uczucie strachu, zwłaszcza u osób, które żywioł w jakiś sposób doświadczył. W związku z podniesieniem się stanu wód w okolicznych rzekach sprawdziliśmy jak wygląda sytuacja. Powodów do obaw raczej nie ma.

W niedzielę, 26 lutego stan wody w Sanie wynosił 240 cm. Stan ostrzegawczy występuje, gdy poziom wody osiągnie 440 cm, natomiast dopiero gdy przekroczy 620 cm mówimy o stanie alarmowym.

Jeśli chodzi o rzekę Lubaczówkę w Zapałowie, to aktualny stan wody wynosi 236 cm. Stan ostrzegawczy zachodzi kiedy poziom wody osiągnie 250 cm, a stan alarmowy – 350 cm.

Stan rzeki Wisznia w Nienowicach wynosi 194 cm. Stan ostrzegawczy zachodzi przy 340 cm, a alarmowy przy 460 cm.

Rzeka Szkło w Charytanach wynosi 303 cm. Do stanu ostrzegawczego (330 cm) brakuje jedynie 27 cm. Natomiast stan alarmowy zachodzi przy 470 cm.

Poziom wody na rzece Mleczka w Gorliczynie wynosi 267 cm. Do stanu ostrzegawczego (360 cm) brakuje 93 cm, a do stanu alarmowego (480 cm) – 213 cm.

Rzeka Wisłok w Tryńczy oscyluje na poziomie 443 cm. Stan ostrzegawczy zachodzi przy 540 cm, a alarmowy przy 720 cm.

Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej podaje, że obecnie tylko San wykazuje trend rosnący, Mleczka i Wisłok – malejący, natomiast pozostałe – bez zmian.

 

EK

 

Uciekał przed policją. Dorwali go na polach

0

Policjanci z jarosławskiej drogówki zatrzymali motocyklistę, który nie zatrzymał się do kontroli drogowej. 19-latek kierując motocyklem KTM, uciekał przed mundurowymi łamiąc przepisy ruchu drogowego. O jego losie zdecyduje sąd.

 

W piątek 17 lutego około godziny 13. na Placu Mickiewicza w Jarosławiu policjanci dostrzegli kierującego motocyklem KTM, którego pojazd posiadał zagiętą (nieczytelną) tablicę rejestracyjną. Funkcjonariusze postanowili go zatrzymać, lecz motocyklista   zignorował to polecenie i odjechał w kierunku ul. 3-go Maja. Policjanci podjęli za nim pościg.

– Kierujący, podczas ucieczki, poruszał się z dużą prędkością i dopuszczał się rażących wykroczeń w ruchu drogowym – wyprzedzał na skrzyżowaniu, na przejściach dla pieszych, wyprzedził z lewej strony pojazd sygnalizujący manewr skrętu w lewo, nie stosował się do sygnalizacji świetlnej i do znaków drogowych. W dalszym ciągu nie stosował się do wydawanych przez funkcjonariuszy sygnałów świetlnych i dźwiękowych do zatrzymania się i kontynuował jazdę w kierunku Łowiec – informuje KPP w Jarosławiu.

W Tuczempach, za wiaduktem kolejowym motocyklista zjechał z drogi publicznej w pola. Policjanci z uwagi na brak możliwości kontynuowania jazdy bezpośrednio za motocyklem, poruszali się drogą, nie tracąc go z pola widzenia. W pewnym momencie motocyklista zatrzymał się na polu, gdzie z uwagi na podmokły teren nie mógł kontynuować jazdy. Policjanci natychmiast pieszo ruszyli za nim. Tam został zatrzymany przez funkcjonariuszy.

19-letni mieszkaniec gminy Chłopice był trzeźwy. Po zatrzymaniu trafił do policyjnego aresztu. Za popełnione przestępstwo – nie zatrzymanie się do kontroli drogowej – grozi motocykliście do 5 lat pozbawienia wolności. Dodatkowo odpowie za popełnione wykroczenia drogowe.

EK/KPP