W Pruchniku przy ulicy Grunwaldzkiej znajduje się interesujący obiekt małej architektury, który upamiętnia bitwę pod Grunwaldem z 1410 roku. Jest to już kolejny obiekt w tym miejscu. Pierwotny powstał w 1910 roku. Na sporych rozmiarów kopcu ziemnym umiejscowiony jest metalowy krzyż, posiadający drewniane elementy. W jego centralnej części widnieje godło Polski z wizerunkiem przedwojennego orła w koronie. Do krzyża przymocowane są dwie tablice pamiątkowe. Na pierwszej widnieje napis: „1410 – 1910 – KU CZCI – BOHATERÓW GRUNWALDU”. Na drugiej natomiast mieści się napis: „…Nie damy pogrześć mowy Nie damy miana Polski zgnieść.. CZUWAJ! ZNISZCONY W 1941 r. KRZYŻ BARBARZYŃSKĄ RĘKĄ DŹWIGNĘŁA MŁODZIEŻ HARCERSKA w LISTOPADZIE 1946 r.”. Za krzyżem leży spory głaz. Patrząc na ten obiekt, czytając tablice pamiątkowe uświadamiamy sobie jaką burzliwą historię posiada. – Kopiec powstał w 1910 roku na 500 rocznicę bitwy pod Grunwaldem. Pod niemiecką okupacją kopiec został zniszczony. W swojej książce pt. „Pruchnickie Okruchy” Jerzy Lizak opisywał, że Kamień jaki miał znajdować się na kopcu został rozbity, jednak z samym rozbiciem był niemały problem i sprowadzono do tego fachowca najpewniej z Włoch. Pisał również, że tablica „Ku czci bohaterów Grunwaldu” została zabrana w celu przechowania i ochrony przez Elżbietę Zygmunt na czas okupacji. W miejscu zniszczonego kopca pochowano mieszkańców dawnej ul. Jarosławskiej, dzisiejszej Grunwaldzkiej, rozstrzelanych przez nazistów i poległych w czasie akcji „Burza” (25 lipca 1944r.). Niedługo później dokonano ekshumacji i zwłoki pochowano na cmentarzu pruchnickim. Kopiec ponownie usypano w 1946 roku – mówi Maciej Kubas, lokalny pasjonat historii. Obiekt ten to niewątpliwie spory kawałek miejscowej historii. W jego najbliższym sąsiedztwie znajduje się pomnik „W HOŁDZIE BOHATEROM GRUNWALDU”.
Marcin Sobczak
