Od ubiegłego piątku Ośrodek Rekreacyjno-Turystyczno-Sportowy w Przeworsku nosi imię Kazimierza Kruczyńskiego, wieloletniego trenera, wychowawcy, działacza oraz sędziego sportowego, który przez dziesięciolecia aktywnie angażował się w rozwój sportu w Przeworsku.

Kazimierz Kruczyński urodził się 7 września 1921 r. w Bydgoszczy i tam ukończył szkołę podstawową i gimnazjum. Podczas okupacji hitlerowskiej został zamordowany jego ojciec, a on sam 11 listopada 1939 r. został wywieziony w okolice Piły na przymusowe roboty, skąd uciekł do ciotki do Przeworska, gdzie już wcześniej przybyła jego mama. Podczas okupacji hitlerowskiej w Przeworsku nawiązał przyjaźń ze Zdzisławem Krzanem, z którym zaczął boksować i przez niego poznał sportowe środowisko z przedwojennego „Sokoła”.

Po zakończeniu wojny żywo zaangażował się w życie sportowe miasta. W latach 1945-1946 był kierownikiem sekcji bokserskiej, działającej przy Klubie Sportowym „Cukrownia”, sędziował również mecze bokserskie w województwie rzeszowskim. W tym czasie był także sędzią zawodów lekkoatletycznych oraz występował w sekcji koszykówki mężczyzn. W 1945 r. z inicjatywy Kazimierza Kruczyńskiego powstała sekcja piłki siatkowej z drużyną męską

i żeńską przy KS „Cukrownia”.

W obu sekcjach Kazimierz Kruczyński był trenerem, oddanym wychowawcą, autorytetem i jednocześnie bratnią duszą siatkarek i siatkarzy. Sekcja żeńska prowadzona była przez niego aż do jej rozwiązania w 1989 r. Jeszcze w pierwszej dekadzie XXI w. uczestniczył w treningach siatkówki mężczyzn w Przeworsku jako sędzia, żywo interesując się przeworskim sportem.

Swoje życie zawodowe związał ze spółdzielczością, pracując do emerytury w przeworskiej Powszechnej Spółdzielni Spożywców.

Uhonorowany został wieloma odznaczeniami i medalami: państwowymi, sportowymi, związkowymi i spółdzielczymi, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Rada Państwa, 1986 r.) Złotą Odznaką „Za Zasługi dla Sportu” (Minister Edukacji Narodowej i Sportu, 2005 r.), Złotym Medalem za Zasługi dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego (Polski Komitet Olimpijski, 2005 r.).

Kazimierz Kruczyński w niestrudzony sposób dokumentował przez długie lata sportowe wydarzenia i w 2016 r. podarował do zbiorów Muzeum w Przeworsku ponad 300 fotografii ze swojej bogatej kolekcji, o historii przeworskiego sportu.

Zmarł 7 grudnia 2020 r. w wieku 99 lat. Pochowany został na Starym Cmentarzu.

Źródło: UM Przeworsk

Przy wjeździe do Przeworska od strony Kańczugi możemy zobaczyć interesujący krzyż. Znajduje się on na prywatnej posesji w niedalekiej odległości od chodnika, za ogrodzeniem. Obok niego stoi wiekowy, drewniany dom. Krzyż wykonany został z kamienia i powstał zapewne conajmniej wiek temu. W dolnej części postumentu, w płycinie, wklejona jest współczesna tablica z napisem „POD TWOJĄ OBRONĘ UCIEKAMY SIĘ ŚWIĘTA BOŻA RODZICIELKO”. Powyżej, w kolejnej części, mieści się płyta z wizerunkiem Matki Bożej. W górnej części na krzyżu widzimy postać ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. Powyżej przymocowana jest tabliczka z napisem INRI. Oryginalnie wykonany napis przykuwa uwagę, ponieważ w środku między literami znajduje się równoramienny krzyż grecki. – interesuję się historią i chciałam się dowiedzieć czegoś na temat tego krzyża, jednak nic nie udało mi się ustalić. Ludzie, którzy mieszkali w tym domu dawno poumierali, więc nie ma już się kogo wypytać. Wiem tylko, że dom budowany był około 1890 roku. Być może ktoś, kto wybudował wówczas dom, ufundował krzyż. Jakieś trzy lata temu ufundowałam tablicę z napisem oraz z wizerunkiem Matki Bożej. Tablice te zrobiła dziewczyna z jarosławskiego plastyka. Wokół krzyża położyłam kostkę brukową. Dbam o niego, przed majówkami zawsze jest malowany – mówi Teresa Sagan-Przeszłowska, mieszkanka Przeworska, która w ogrodzie posiada ten zabytkowy obiekt. Krzyż pierwotnie znajdował się w innym miejscu. – Stał on z drugiej strony domu, w samym rogu fosy, na dole. W czasie gdy robili most na Mleczce został przeniesiony na obecne miejsce, a poziom terenu z tamtej strony podnieśli – dodaje pani Teresa.

Krzyż przy ul. Wegierskiej w Przeworsku jest odnowiony i otoczony opieką. Chociaż jego historia nie jest znana, obecna właścicielka pisze jej kolejny, współczesny rozdział.

Marcin Sobczak