Strona główna Blog Strona 512

Uszyjmy sobie lepszą przyszłość

0

W trudnych czasach konieczne jest często wypracowanie nowych umiejętności, by móc szukać źródeł dochodu. Zdobycie cennych kwalifikacji z zakresu szycia na maszynie, możliwe było na warsztatach krawieckich w Gminnej Bibliotece w Tryńczy. Odbywały się one w środę 29 lipca.

 

Jak informuje dyrektor GBP w Tryńczy Marzena Rydzik, pomysł zorganizowania warsztatów był oddolną inicjatywą lokalnej społeczności. Możliwości ogranicza ilość maszyn do szycia. Wzięło w nich udział 10 osób, ale ze względu na spore zainteresowanie już planowana jest kolejna edycja.

Prowadząca warsztaty Maria Pastuła dzieliła się swoją wiedzą bezpłatnie. A ma tej wiedzy sporo, bo od ponad 30 lat pracuje z maszynami do szycia różnego rodzaju. Uczestniczki szkolenia zapoznawały się maszyną domową wielozadaniową. Poza szyciem służy ona do wykańczania ściegami: owerlokowym, zygzakowym oraz ozdobnym. W trakcie warsztatów panie wykonywały dwuwarstwowe bawełniane maseczki ochronne wielokrotnego użytku. Przygotowywały również torby na zakupy. W dalszej perspektywie planowane jest wykonanie fartuszków oraz rękawic kuchennych.

Wśród celów związanych z wiedzą wyniesioną z warsztatów przewijają się plany biznesowe. Uczestniczki zamierzają zająć się między innymi szyciem ubranek dla dzieci, czy produkcją odzieży sportowej. Niektóre z pań chcą natomiast dowiedzieć się jak przerobić dla siebie zakupione ubrania tak, by były bardziej dopasowane, czy też po prostu uszyć sobie firanki.

Maszyny zakupiono ze środków pochodzących z grantu „Nawigator II”, którego celem jest wzmocnienie sektora ekonomii społecznej w latach 2020-2022 przez utworzenie miejsc pracy, powołanie grup inicjatywnych oraz wsparcie szkoleniowo – doradcze realizowane na terenie województwa podkarpackiego (powiaty subregionu IV: jarosławski, lubaczowski, przeworski, łańcucki, leżajski, przemyski, miasta Przemyśl).

Jakub Rzeźnik

 

 

 

 

Gdzie to wyrzucić?

0

Z tym pytaniem trzeba się zmierzyć w wielu miejscach w Jarosławiu, kiedy będziemy mieli papierek po cukierku, zużytą chusteczkę, albo będziemy na spacerze z psem.

 

W mieście są białe plamy na mapie, jeśli chodzi o rozmieszczenie koszy na śmieci. Na niektórych ulicach, jak np. Piekarskiej czy Lisińskiego nie ma ich w ogóle, a na niektórych jest ich zwyczajnie za mało. Ulica Królowej Jadwigi jest podzielona skrzyżowaniem z ul. Gen. Sikorskiego i na jej krótszym odcinku, śmietnik jest obok przystanku, natomiast na dłuższym odcinku biegnącym do ul. 3 Maja jest jeden pojemnik na odpady na samym końcu. Ulice Grunwaldzka i Poniatowskiego dają za to wiele okazji do wyrzucenia „papierka”.

 

Nie ma przepisu, nie ma śmietników

– Ustawa o drogach nie reguluje ile na ulicy ma stać koszy i w jakiej odległości, tylko stwierdza enigmatycznie, że w miarę potrzeb i tam gdzie jest natężenie ruchu pieszego – informuje Janusz Obłoza, dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg, które jest odpowiedzialne za rozmieszczenie pojemników na smieci na tych ulicach. – Jeśli chodzi o ulice Piekarską, Sikorskiego i Lisińskiego, w kosztorysie przebudowy tych ulic są zabezpieczone środki na „kosze na śmieci”, które zostaną ustawione po zakończeniu inwestycji – zapewnia dyrektor.

 

Nasze miasto nie jest szczególnie czyste. Pety, butelki, a ostatnio nawet maseczki i rękawiczki pełne niebezpiecznych zarazków zaśmiecają chodniki. Od czasu do czasu zdarza się też, że ktoś na środku trawnika zostawi woreczek z psimi odchodami. Brak kultury, czy brak koszy?

 

Kary za śmiecenie i tak obowiązują

Przepisu na to, żeby zapewnić mieszkańcom pojemniki na śmieci nie ma, ale na to by nas karać z śmiecenie jest. Artykuł 145 Kodeksu Wykroczeń mówi jasno: Kto zanieczyszcza lub zaśmieca miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę, plac, ogród, trawnik lub zieleniec,podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.

Biorąc pod uwagę, że władze nie zapewniają miejsc, gdzie śmieci można wyrzucić, czy nie wydaje się nieuczciwe karanie ludzi mandatami za to, że zanieczyszczają ulice?

Poglądowa mapka pokazuje umiejscowienie śmietników w centrum miasta. Kolor niebieski to kosze przynależące do bloków lub galerii, kolor zielony oznacza pojemniki na przystankach, a czerwony oznacza normalne kosze dla przechodniów. (Lokalizacje oznaczone przez autora).

Sebastian Niemkiewicz

 

Komora hiperbaryczna odmładza i dodaje witalności

0

Rewitalizacja, regeneracja i odmłodzenie organizmu – tak w najprostszy sposób opisać można efekty, jakie daje tlenoterapia hiperbaryczna. Od kilku miesięcy można z niej korzystać także w Jarosławiu.

 

Centrum Diagnozy i Terapii „Tom Bech” przy ul. Morawskiej 3 to pierwsze miejsce w Jarosławiu, gdzie można skorzystać z komory hiperbarycznej. Tlenoterapia hiperbaryczna jest jedną z najbardziej skutecznych metod dostarczania tlenu do wszystkich komórek ciała. Pobudza je do życia i przywraca prawidłowe funkcjonowanie. Z komory mogą korzystać osoby w każdym wieku. Pojedynczy zabieg trwa ok. 50 minut, a już kilkukrotna wizyta w komorze przynosi zauważalne efekty.

Z komory hiperbarycznej korzystał m.in. czteroletni Łukaszek cierpiący na autyzm. Po 39 seriach dotlenień rodzice zaobserwowali wzrost równowagi u dziecka.

– Łukaszek sam siada na huśtawkę, huśta się oraz próbuje jeździć rowerkiem biegowym. Syn zaczął dostrzegać siebie w lustrze, oglądać swoje ciało. Najbardziej nas jednak ucieszyło, że zaczął mówić krótkimi zdaniami. Zdajemy sobie sprawę, że nabycie tej umiejętności wymaga od dziecka jeszcze wiele pracy, ale musimy przyznać, że było to dla nas niezwykle budujące. Widząc postępy mamy więcej sił, by walczyć o jego sprawność – mówi pani Urszula, mama 4-latka.

Pozytywne skutki terapii tlenowej zauważa również Agata, która nie tak dawno stoczyła walkę z nowotworem.

– Po wizycie w komorze byłam zrelaksowana i wypoczęta. Muszę przyznać, że wpłynęło to na mnie bardzo pozytywnie. Dolegliwości, które odczuwałam co prawda nie ustąpiły całkowicie, ale znacznie się zmniejszyły – mówi kobieta.

Również fizjoterapeuta, Tomasz Bechta jest w stanie wymienić wiele pozytywnych aspektów zaobserwowanych u pacjentów, którzy korzystali z komory hiperbarycznej.

– Mam wielu pacjentów, którzy czują potrzebę walki o siebie. Osoby, które korzystały z komory mają zwiększoną wydolność, co nam fizjoterapeutom znacznie ułatwia pracę. Dobry efekt występuje również u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, u których normalizuje się napięcie mięśniowe. Cytując wspaniałego badacza „Tlenoterapia hiperbaryczna to najbezpieczniejszy sposób na zwiększenie cyrkulacji komórek macierzystych w organizmie, o wiele bezpieczniejszy niż którakolwiek z opcji farmaceutycznych” – wyjaśnia T. Bechta.

Podsumowując można stwierdzić, że tak komfortowo, przyjaźnie i bezstresowo tylko w komorze organizm podejmuje proces regeneracji i rozbudowy twórczej.

 

Wskazania i przeciwwskazania

Lista wskazań do terapii HBO jest dość spora. Są to m.in. trudno gojące się rany (m.in. w przebiegu cukrzycy), ubytki oraz przeszczepy skórne, zatrucia tlenkiem węgla, oparzenia, zatorowość, choroba dekompresyjna, obrażenia ciała ze znacznym obrzękiem tkanek, nagła głuchota, udary mózgowe, dziecięce porażenia mózgowe, stwardnienie rozsiane, zawały serca, czy migreny.

W niektórych wypadkach pojawiają się również przeciwwskazania. Są to np. zakażenia górnych dróg oddechowych, ciąża, padaczka, rozedma płuc, stany gorączkowe, czy rozsiana choroba nowotworowa.

 

Jak skorzystać z komory?

Trzeba podkreślić, że tlenoterapia nie zastępuje leczenia, tylko wspomaga jego proces. Można ją stosować także profilaktycznie. Mogą z niej korzystać np. dzieci szkolne, obciążone nauką.

Na terapię tlenową można umówić się telefonicznie (tel. 781-794-315) od poniedziałku do piątku, w godzinach od 8 do 18 oraz w soboty od 8 do 14.

Rodzic udający się na wizytę z dzieckiem, może wraz z nim wejść do komory.

EK

 

Koronawirus, telefon i Jamajka

0

Świat nie jest czarno biały. Jest, chociaż nie wszystkim to odpowiada, kolorowy. Zresztą biel to zmieszanie wszystkich barw tęczy, a czerń to absolutna ciemność, której nie możemy doświadczyć, bo zawsze coś mruga. Nie ma też spraw z gruntu złych bądź dobrych z założenia. Tak jest też z ludźmi, a nawet z epidemią. Ona ma też dobre i złe odbicie.

 

Wszyscy trąbią, że koronawirus jest opanowany. Chyba mają rację, bo atakuje spokojnie i bez wrzasków. Niestety przylepił się do powiatu jarosławskiego. Dokucza, a ludzie dalej nie chcą zrozumieć, że SARS-CoV-2 bez ich pomocy nie ma szans i szybko ginie. Pozwalają mu by wlazł do nich i coraz częściej słychać, że ktoś ze znajomych go spotkał, a ktoś w okolicy zmarł. Obawa, że wirus dopiero jesienią solidnie zaatakuje też coraz większa. Bo wtedy dojdzie grypa i przeziębienia, a że trudno je od koronawirusa odróżnić może być larum. Nadzieja w tym, że spece o wirusie wróżby siejący często się mylą. Mieliśmy przecież zapewnienie, że jak się ociepli, to COVID-19 odpuści. Teraz słyszymy, że w afrykańskim Kongo, gdzie najczęściej zawsze jest za ciepło, tak się wirus rozbisurmanił, że musieli godzinę policyjną wprowadzić.

W większości urzędów mamy zdalną obsługę. W końcu petenci nie dokuczają urzędnikom. Zalecają kontakt telefoniczny, albo mailowy. W ubiegłym tygodniu dzwoniliśmy do jednej z gmin co godzinę. Za każdym razem był sygnał. Potem prośba o wybranie numeru wewnętrznego lub poczekanie aż zgłosi się sekretariat, a po upływie ponad minuty odzywał się sygnał przypominający nalot bombowca i rozłączało. Gdy wybieraliśmy wewnętrzny było tak samo, tylko bez bombowca. Widać cała gmina na zdalnym. Nie wszyscy mogą w domowych pieleszach pracować, bo co wolno wojewodzie, to nie tobie suwerenie.

Lekarze też wiedzą jak się chronić przed wirusem i do zdrowia przywracają przy pomocy telefonu. Niedługo operację też mailowo przeprowadzą i będziemy szczęśliwi, choć niekoniecznie zdrowi. Nowoczesna technologia wkracza wszędzie. W ubiegłym tygodniu widziałem kilkunastu uczniów siedzących obok siebie na obrzeżu szkolnego boiska. Każdy był zapatrzony w swój telefon. Einstein powiedział, że boi się dnia, w którym technologia zakłóci interakcje międzyludzkie, bo wtedy świat zyska pokolenie idiotów. Czyżby ten wielki uczony miał rację? Tym bardziej, że w poważnej gazecie przeczytałem niedawno, iż nasze dzieci to największe pierdoły na świecie. Piszą, że rozrastają się u nich postawy roszczeniowe idące w parze z wyuczoną bezradnością.

Trudno się w tym połapać. Tym bardziej w tygodniu obfitującym we fronty burzowe. Jak może lunąć, a nawet chmurę oberwać, to przynajmniej u niektórych myśli nabierają rozpędu. Odwiedził naszą redakcję rastaman, czyli taki luzak z Jamajką się kojarzący. Na pierwszy rzut oka taki był, ale napisy na koszulce świadczyły o jak najbardziej chrześcijańskich korzeniach, a głoszone tezy świadczyły o wszystkim. Swoje powiedział. Nikogo nie przekonał. Trochę z jednym czy drugim politykiem się skojarzył i poszedł.

Roman Kijanka

 

Ot, Polska!

0

Przepisy reguluja w naszym kraju wszystko. Bez nich policjant nie wiedziałby czy zrobilismy coś źle czy nie. Kierowca nie pomyślałby, że zapięcie pasów może mu uratować życie. Taksówkarz nie wiedziałby jak ma prowadzić samochód i swój interes, a kucharz… ani by nie ugotował, ani nie poczęstował, bo sanepid. Nauczyciel nie miałby pojęcia czego i jak uczyć, a rolnik nie wiedziałby czy jest rolnikiem czy przedsiębiorcą.

 

Całe szczęście, że mamy te wszystkie przepisy. Bez nich nie wiedzielibyśmy jak żyć.

 

Dzięki nim wiele ludzi ma pracę i wie jak ją wykonywać. No bo co by zrobił biedny kierownik albo naczelnik za biurkiem, gdyby nie one? Musiałby myśleć. A on ma wykonywać swoje obowiązki, a nie myśleć. Jeszcze chwila i zamiast ludzi będą nas obsługiwać komputery. Chociaż nie… ktoś przecież musi składać kwiaty pod pomnikami. Trzeba oczywiście oddać tu hołd tym osobom w urzędach, które naprawdę pomagają nam się odnaleźć w gmatwaninie rozporządzeń i pomagają „pokonać” bariery bzdurnych wymogów. Mamy i takich.

Sądy nie służą sprawiedliwości, ale przestrzeganiu prawa. Ludzie walczą na kruczki prawne, prawnicy zacierają ręce, a do przepisów potrzebne jest jeszcze zrozumienie definicji – co oznacza chodnik albo kierowca, w końcu różnie można to interpretować…

 

W Jarosławiu są miejsca gdzie brakuje koszy na śmieci. Ale, ale! Najpierw trzeba sporządzić prawną definicję słowa „brak”. No i przydałby się jeszcze przepis, który mówi, ile ma być tych pojemników. Ale nie ma, więc śmietników też nie ma… Absurd. Jeśli wyrzucę papierek na chodnik to grozi mi mandat w wysokości 500 złotych. Dali nakazy i zakazy, ale zapomnieli dodać przepisy, które nam pozwalają stosować się do tych wymogów. Mam chodzić z woreczkiem z psią kupą po ulicy i szukac kosza? A może zostawić to na chodniku? Strażnik miejski wypisze mi mandat i na nic dyskusja, że nie mam gdzie to wyrzucić. On ma przepisy, do których się stosuje. Nie ma w nich miejsca na zrozumienie.

 

Władzom już nie starcza wyobraźni na tworzenie nowych ustaw. Piszą więc nowe prawa objaśniające i upraszczające poprzednie prawa. I tak w kółko. A może wystarczyłoby zwyczajnie wykreślać to, co już w kodeksach jest?

 

Albo inaczej, ale ten krok jest chyba zbyt radykalny: może wystarczy włączyć zdrowy rozsądek? A jeśli to już niemożliwe, to wprowadźmy przepis, który wymaga od wszystkich polityków i urzędników kreatywności i inicjatywy w służbie społeczeństwu!

Sebastian Niemkiewicz

Polna droga w mieście

0

Każdego dnia mieszkańcy ul. Szmaragdowej narażają się na uszkodzenie swoich samochodów. Wszystko przez nawierzchnię drogi, a raczej jej brak.

 

Mieszkańcy mówią iż starania o poprawienie stanu drogi zaczęli już w 2014r. Twierdzą, że zgłaszali to do odpowiednich władz. Niestety bezskutecznie. W międzyczasie utwardzali drogę na własną rękę angażując swój czas i środki. Efekt był jednak krótkotrwały. Wystarczyło trochę deszczu i sytuacja na powrót się pogarszała. Jeden z mieszkańców tej ulicy pokazuje uszkodzenie powstałe na jego samochodzie. Mieszkanka kolejnego domu wspomina jak przyjechał do niej serwisant sprzętu AGD, który urwał miskę olejową w swoim pojeździe. Dlaczego tak długo zaniedbywano tę drogę i czy można oczekiwać poprawy w najbliższym czasie?

– Ul. Szmaragdowa znalazła się w zasobach miasta całkiem niedawno, w 2017 roku. Remont tzw. bieżący tej ulicy został zaplanowany na 2020 rok i będzie wykonany. Prosimy o cierpliwość. – wyjaśnia Iga Kmiecik, rzecznik prasowy urzędu miasta Jarosławia.

GŁ

 

Wsparcie dla strażaków

0

OSP Łopuszka Wielka i OSP Łopuszka Mała to jednostki z gminy Kańczuga otrzymały dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Rzeszowie na zakup sprzętu i wyposażenia.

 

– Udało nam się uzyskać dofinansowanie w kwocie 15 tys. zł, do tego dochodzi dotacja z Urzędu Miasta i Gminy w Kańczudze w kwocie 1 890 zł. Dzięki temu uzupełnimy sprzęt – mówi prezes OSP Łopuszka Wielka Zbigniew Czepiel.

Z kolei dla druhów z Łopuszki Małej to kolejny rok korzystania z takiego dofinansowania. – W tamtym roku udało nam się jako jedynym na naszym terenie po raz pierwszy raz otrzymać dofinansowanie w kwocie 15 tys. zł. W tym roku znów się udało. Teraz dostaliśmy prawie 14 tys. zł. Do tego dojdzie dotacja z gminy. Teraz nasza jednostka przekształca się w kierunku ratownictwa wodnego, mamy pięciu ratowników i pod nich jest też głównie dobierany sprzęt. Mamy także zamiar obstawiać imprezy masowe nad zbiornikiem i ogólne imprezy – mówi Mateusz Malik z OSP Łopuszka Mała.

Dla obu jednostek OSP jest to konkretny zastrzyk pieniędzy, dzięki któremu mogą się lepiej doposażyć.

– Cieszę się że dzięki wspólnym staraniom, kolejne jednostki OSP mogły otrzymać dofinansowanie z WFOŚ na sprzęt osobisty i umundurowanie – informował w ubiegły czwartek poseł Tadeusz Chrzan. Parlamentarzysta wymienił OSP Łazy, Miękisz Stary, Laszki, Kramarzówka, Rokietnica, Wola Węgierska, Makowisko, Mołodycz, Duńkowice, Pruchnik, Wola Buchowska, Węgierka i Wiązownica w powiecie jarosławskim oraz OSP MajdanSieniawski, Mirocin, Ujezna, Pantalowice, Rączyna, Gać, Zarzecze, Widaczów, Żurawiczki, ŁopuszkaMała, ŁopuszkaWielka, Ostrów, Jagieła, Gniewczyna Łańcucka i Jawornik Polski w powiecie przeworskim. Zapewnił przy tym, iż w najbliższym czasie kolejne jednostki mogą również liczyć na wsparcie.

Marcin Sobczak

 

Dachował po wyprzedzaniu

0

W Wólce Małkowej sześćdziesięcioletni kierowca audi stracił panowanie nad pojazdem i zjechał z drogi. Doszło do dachowania samochodu.

 

Do zdarzenia doszło 29 lipca, ok. godz. 17. Jak ustalili pracujący na miejscu policjanci, kierujący audi, 60-letni mieszkaniec gminy Tryńcza, po wyprzedzeniu innego pojazdu chciał uniknąć czołowego zderzenia z nadjeżdżającym z przeciwka samochodem. Mężczyzna stracił panowanie nad pojazdem, zjechał z drogi i wjechał do przydrożnego rowu, gdzie samochód dachował. Kierowca podróżował sam, był trzeźwy. W wyniku zdarzenia został ranny i przetransportowany do przeworskiego szpitala. Doznane obrażenia nie zagrażają jego życiu.

DP/KPP Przeworsk

 

Strażacy zbierali buty i piłki dla dzieci z Afryki

0

Już niedługo buty sportowe, piłki i koszulki, które zebrali strażacy z Duńkowic, trafią do dzieci z Burkina Faso. Akcja pomimo epidemii przebiegła pomyślnie i cieszyła się zainteresowaniem lokalnej społeczności.

 

„Sto piłek oraz sto par butów sportowych w setną rocznicę urodzin św. Jana Pawła II” – to akcja, którą w ciągu ostatnich kilku miesięcy prowadziła Ochotnicza Straż Pożarna z Duńkowic. Pomysł zorganizowania takiej akcji zrodził się po przeczytaniu listu od Małgorzaty Tomaszewskiej, która przebywa na misjach w Burkina Faso. Pani Małgorzata opisywała zajęcia, którym poddawane są afrykańskie dzieci zaraz po powrocie ze szkoły. W liście nadmieniała, że chłopcy w wolnym czasie chętnie grają w piłkę nożną. Niestety za piłkę często służy im papierowa bula posklejana taśmą. W związku z tym Zarząd OSP postanowił zorganizować akcję, która pozwoli wnieść w ich życie odrobinę radości. Przez kilka ostatnich miesięcy strażacy zbierali piłki i buty sportowe, które trafią do dzieci z Afryki.

– Akcja przebiegła bardzo pomyślnie. Aktualnie mamy spakowane trzy paczki darów, na które czekają dzieci – informują strażacy.

Pomimo epidemii udało się zebrać ok. 130 par butów, 80 piłek oraz kilkanaście koszulek. Najprawdopodobniej jeszcze w sierpniu zostaną one przekazane dzieciom. Co prawda koszt wysyłki jest dosyć spory, ale zaradne druhy zapewne znajdą na to jakiś sposób.

EK, fot. OSP KSRG Duńkowice

 

 

Warto wiedzieć i pamiętać

0

Zbliżają się rocznice wielkich wydarzeń w Polsce historycznych, narodowych, patriotycznych. Na pierwsze miejsce wysuwa się rok 1920 – 15 sierpień – Zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej zwanej Cudem nad Wisłą. Początek sierpnia przywołuje nam na pamięć Powstanie Warszawskie. A do wydarzeń sierpniowych bliższych nam czasem – to powstanie „Solidarności”. Każde z tych wydarzeń jest bliskie każdemu, kto czuje po polsku, kocha Polskę i pragnie dla niej dobra i pomyślności .

 

W każde z tych wydarzeń włączona była cała Polska, wszystkie „małe ojczyzny”, które przeżywały sukcesy i porażki, klęski i zwycięstwa. Przy wspominaniu wydarzeń sierpniowych, tych odległych, zatrzymajmy się nad tym, co działo się w naszym mieście – Jarosławiu. Przytoczę mały wycinek wielkiej historii Polski z 10 sierpnia 1944 r. To historia

męczeństwa młodych Patriotów, Polaków, których krew się rozlała w kidałowickim lesie.

Egzekucji dokonało gestapo. W tajemnym miejscu spoczęli Czesława Puzon – ps „Baśka”, bracia Romek i Janek Prośbowie zastrzeleni przez oprawcę Schmidta w pobliżu ich domu (obecnie Os. Prośbów), następni to; Zbyszek Kopeć, Maria Zimnicka, Władysław Półtorak i 4 osoby nierozpoznane. Gdy przesunęła się linia frontu i Jarosław był zajęty przez wojska sowieckie 27 lipca 1944 r., Dowództwo Armii Krajowej zadecydowało o ekshumacji żołnierzy A.K. z mogiły leśnej w Kidałowicach na dzień 10 sierpnia 1944 roku.

Tak się zaczęła, można powiedzieć, manifestacja Jarosławskich Bohaterów. Jechali oni na pięciu chłopskich wozach (po dwie trumny) udekorowanych zielenią. Kondukt żałobny przesuwał się ulicami Jarosławia na Nowy Cmentarz. Wzdłuż ulic miasta stały tysiące ludzi: mieszkańcy miasta i wsi, z uszanowaniem i czcią schylali głowy przed zamordowaną młodością. To był niezwykły Kondukt. Na cmentarzu wykopano Wspólną Mogiłę dla

Bohaterów Walki o Polskę Niepodległą i Wolną. Kazanie wygłosił kapelan AK ks. Stefański, który m, in. powiedział: „Nie trzeba nam swastyk ani sierpa i młota. Sami wywalczymy Wolność”. Od wszystkich zgromadzonych na cmentarzu, ks. kapelan Stefański odebrał rotę przysięgi. Zaśpiewano: „Jeszcze Polska nie zginęła”.

A w Warszawie, o tej porze trwał dziesiąty dzień walki o Polskę – Powstanie Warszawskie. Grupa młodzieży Jarosławia wyruszyła z odsieczą do Stolicy, ale w drodze byli zawracani i rozbijani. Konsekwencje tego uroczystego Pochówku były bolesne. Smutny los spotkał ks. kapelana Stefańskiego, który w dniu 11 sierpnia został aresztowany i ślad po nim zaginął. Nastała już nowa władza i ta władza zarządziła w tym dniu naradę w magistracie dla następujących osób: Burmistrza, Starosty, Dyrektora Poczty, Dyrektora Stacji Kolejowej, Komendanta Policji, Komendanta Obwodu AK. Zgłosili się wszyscy za wyjątkiem Komendanta AK „Juliana” sławetnego kpt. Szczepańskiego. Wszystkich w tym dniu aresztowano i wywieziono. Otwierał się nowy rozdział historii, smutny i bolesny. Utrwalała się w Polsce komunistyczna władza, która w mordowaniu polskich patriotów nie ustępowała gestapowcom, a może ich prześcigała.

Od tamtych wydarzeń dzieli nas 76 lat, szmat czasu. Nasuwa się pytanie, czy walka i śmierć męczeńska Tamtych Ludzi czy aby nie poszła na marne? Odpowiedzi zapewne byłyby różne, w zależności od rozumienia czym jest wolność. A życie i wolność są największymi wartościami, co nie podlega dyskusji. Nasuwa się jeszcze kolejne pytanie, czy społeczeństwo Jarosławia zna swoich Bohaterów? Czy tylko słyszy o Nich tylko wtedy, gdy są wzywani 'Do Apelu” podczas większych uroczystości?

Na cmentarzach jarosławskich znajdują się mogiły żołnierzy poległych w pierwszej

i drugiej wojnie   światowej. Wśród tych mogił, na Nowym Cmentarzu , jest ta Jedna, Wspólna z 1944 roku. Spoczywają w niej Bohaterowie zamordowani w lesie kidałowickim, a pochowani tu, w Jarosławiu. Warto by było, przebywając na Nowym Cmentarzu, zatrzymać się przy niej, choćby na chwilę i pomyśleć, że tu właśnie jest Polska, Twoja i moja Ojczyzna.

Chciałoby się przyprowadzić tu współczesną młodzież, by stojąc nad tą Mogiłą pochylili z szacunkiem swoje czoła i odrobili choć trochę lekcji z historii. Aby tak się stało, dorośli muszą dać przykład. (Pisownia oryginalna)

Rafał Solski