Strona główna Blog Strona 258

Męskie grono artystów prezentuje swoje dzieła

0

W piątek, 22 kwietnia w Galerii Rynek 6 Jarosławskiego Ośrodka Kultury i Sztuki odbyło się uroczyste otwarcie wystawy zbiorowej „Panowie”.

 

Uczestników spotkania powitała Elżbieta Śliwińska-Dąbrowska, dyrektor JOKiS oraz Marzena Stęc, kurator wystawy.

Na ekspozycji można zobaczyć prace artystów związanych z jarosławskim środowiskiem artystycznym, absolwentów i pedagogów ZSP, a także twórców, którzy eksponowali swoje prace w galerii Rynek 6 Jarosławskiego Ośrodka Kultury i Sztuki.

Swoje prace wystawili: Jan Ferenc, Henryk Cebula, Henryk Górecki, Henryk Grymuza, Wacław Kochanowicz, Tomasz Potuczko, Damian Waliczek, Klaudiusz Nowak, Jerzy Ślusarz, Krzysztof Mruk, Krzysztof Wasilczyk, Marek Maczuga, Zbigniew Dąbrowski, Andrzej Rułka, Dariusz Moskwiak, Kacper Loc, Jerzy Zajchowski, Jan Śmigielski, Janusz Iwaszek, Paweł Sroka, Jerzy Gągoł oraz Krzysztof Peszko.

Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających do 13 maja.

 

Opr. EK, fot. JOKiS

 

Wielki sukces uczennic ZSSChiO

0

W dniach 28 marca oraz 1 kwietnia odbył się etap centralny XXIII Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o Żywności, w którym, uczestniczyło 116 uczniów całej Polski. Wśród uczestników nie zabrakło również reprezentantów Zespołu Szkół Spożywczych, Chemicznych i Ogólnokształcących w Jarosławiu, którzy wywalczyli wysokie miejsca.

 

I miejsce i tytuł laureata I stopnia zdobyła Sabina Szatkowska, uczennica klasy VI technikum technologii żywności. Z kolei tytuły finalistów otrzymały: Marta Dziedzic i Paula Hanejko, uczennice klasy III technikum technologii żywności oraz Alicja Wenc, uczennica klasy 4 technikum technologii żywności, a także Monika Wyczawska, uczennica klasy 2 technikum technologii żywności.

Organizatorem finału, w którym 12 uczestników z najlepszymi wynikami po części pisemnej odpowiadało na pytania z bloku technologicznego, analitycznego oraz ekonomicznego był Zespół Szkół Przemysłu Spożywczego w Poznaniu.

 

Opr. EK, fot. org.

 

 

Krzyż przy „Starym cmentarzysku” w Więkowicach

0

Są takie miejsca, które trzeba odkrywać na nowo. Są tacy ludzie, którzy dążą do tego, by lokalna historia nie została zapomniana. Miejsce, gdzie znajduje się krzyż w Więkowicach posiada interesującą historię. Krzyż ten stoi przy głównej drodze, na skarpie. Jest to metalowy krzyż Męki Pańskiej. Ozdobiony jest kolorowymi kwiatami. Za nim znajduje się plac  zwany przez miejscowych „Starym cmentarzyskiem”. Został obsadzony modrzewiami. Według miejscowych przekazów jest to teren dawnej cerkwii. Ta rzeczywiście istniała na terenie wsi. Zaznaczona jest na XVIII-wiecznej tzw. Mapie Mega. – Z informacji jakie udało mi się uzyskać wiem, że cerkiew w naszej miejscowości istniała już na pewno w XVII wieku. Była pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny, jednak raz w źródłach pojawia się wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Została ona zlikwidowana tak jak wiele innych w tej okolicy. Działo się to w wyniku józefińskiej akcji regulacji parafii. Proces ten, rozpoczęty został po I rozbiorze Polski i trwał do lat dwudziestych XIX wieku.  Cerkiew w Więckowicach została rozebrana i nie ma po niej śladu – mówi Daniel Prasoł, sołtys Więckowic. Nazwa „Stare cmentarzysko” zapewne związana jest z cmentarzem, który istniał przy świątyni. Miejsce to zostało upamiętnione krzyżem – Wcześniej był tutaj stary, drewniany krzyż. Później zastąpiono go metalowych, który jest do chwili obecnej. Mamy jednak plany, by postawić nowy krzyż i tablicę informacyjną, że w tym miejscu znajdowała się cerkiew grekokatolicka. Mamy zarys historii cerkwii, wiemy pod jakim była wezwaniem, więc warto  upamiętnić to miejsce. To część historii naszej miejscowości– dodaje sołtys.

Choć cerkwii w Więckowicach już nie ma, pozostała pamięć i chęć młodego pokolenia, by ocalić i ukazać ten fragment przeszłości wioski.

 

Marcin Sobczak

 

Pierwszy transport więźniów z Jarosławia do KL Auschwitz – część trzecia

0

Wśród więźniów pierwszego transportu znaleźli się również:

Roman Trojanowski nr 44, zamieszkały przy ul. Polnej, aresztowany wraz z Wiesławem Kielarem, zwolniony wcześniej z obozu.

Adam Becker nr 45, zamieszkały przy ul. 3 Maja, wskutek niemal codziennego bicia zmarł w 1940 , jako jeden z pierwszych Jarosławiaków.

Józef Bieniek nr 207, zamieszkały przy ul. Polnej, służył w 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich w Jarosławiu w stopniu majora. W obozie został rozstrzelany pod ścianą śmierci bloku nr 11 w sierpniu 1942 roku.

Edward Ferenc nr 281, zamieszkały przy ul. Pruchnickiej, w obozie trafił do kompanii karnej, którą jako jeden z nielicznych przeżył. Obozowe przeżycia opisał  w swojej książce pt. „Bez retuszu”.

Kazimierz Tokarz nr 282,zamieszkały przy ul. Przedmieście Górnoleżańskie (obecnie ul. Pełkińska) Wyzwolenia doczekał 5 maja 1945 roku. Pełnił różne funkcje w Polskim Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych. Autor wspomnień „Nie tracić nadziei”.

Jan Czuczkiewicz nr 283, zamieszkały w Jarosławiu przy ul. Szpitalnej (obecnie 3 Maja). Zmarł z wycieńczenia 17 marca 1943 roku.

Stanisław Hedorowicz nr 289, zamieszkały przy ul. Pełkińskiej. W obozie nieustannie pomagał chorym kolegom. Wyrokiem obozowego gestapo został skazany na śmierć przez zastrzyk fenolu w serce.

Wiesław Kielar nr 290, aresztowany wraz z Romanem Trojanowskim w drodze na majówkę przed kolegiatą. W obozie był pierwszym kandydatem do ucieczki wraz z przyjacielem Edwardem Galińskim. Po wyzwoleniu ukończył Szkołę Filmową w Łodzi. Jest autorem trylogii: „Nasze młode lata”, „Anus mundi” i „Życie toczy się dalej”.

Tadeusz Knara nr 410, zamieszkały przy ul. Studenckiej (obecnie ul. Braci Prośbów), zwolniony z obozu w połowie listopada 1941 roku.

Edward Galiński nr 531, zamieszkały przy ul. Szpitalnej (obecnie 3 Maja). W obozie podjął śmiałą próbę ucieczki wraz ze swoja wybranką Malą Zimetbaum. Niestety zostali aresztowani. Galiński został powieszony, natomiast Malę spalono w krematorium.

Mieczysław Motowidełko nr 532, zamieszkały przy ul. Pruchnickiej. Zmarł 11 czerwca 1941 roku.

Henryk Wlazło nr 533, zamieszkały przy ul. Pruchnickiej. W obozie został skierowany do karnej kompanii. Bardzo przeżył śmierć swojego brata Bronisława

Jerzy Zbigniew Karabanik nr 534, zamieszkały przy ul. Klasztornej. Zginął 7 lutego 1941 roku.

Bolesław Motowidełko nr 535, zamieszkały przy ul. Pruchnickiej, zwolniony z obozu 22 listopada 1941 roku.

Bolesław Szumlakowski nr 539, zamieszkały przy ul. Badeniego. W 1943 roku został zwolniony z obozu i pracował w fabryce Bunawerke koło Oświęcimia

Kazimierz Szumlakowski nr 540, zamieszkały przy ul. Badeniego, 11 listopada 1941 został rozstrzelany na bloku nr 11.

Zdzisław Decowski nr 542, zamieszkały przy ul. Zwierzynieckiej, zwolniony z obozu 13 czerwca 1941 roku.

Więźniowie pierwszego transportu do KL Auschwitz tworzyli w obozie pierwsze struktury, pełniąc ważne funkcje. Zasadniczą ich cechą była niezwykła solidarność i koleżeństwo. Z grupy jarosławskiej przeżyło dwunastu. Po wyzwoleniu w Jarosławiu zamieszkało sześciu. Nie bądźmy obojętni przechodząc obok miejsc pamięci narodowej. Stowarzyszenie zwraca się do mieszkańców Jarosławia do czynnego udziału w uroczystościach przed okolicznościową tablicą na budynku PKP, które odbywają  14 czerwca w Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady.

 

Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”

 

Św. Florian – patron strażaków

0

4 maja to dzień Świętego Floriana, który od wieków czczony jest w Polsce jako patron strażaków. W kościołach odbywają się msze, które często swoją obecnością uświetniają orkiestry dęte oraz hufce ludzi walczących z ogniem i innymi niebezpieczeństwami.

 

Święty Florian – oficer wojsk rzymskich, zamordowany za wiarę 4 maja 304 r. W 1184 r. relikwie Św. Floriana sprowadzono do Krakowa, a jego kult wzmógł się po 1528 r., kiedy to pożar strawił całą dzielnicę Kleparz w Krakowie, zostawiając jedynie nietknięty kościół Św. Floriana z jego relikwiami. Odtąd zaczęto czcić Św. Floriana w całej Polsce jako patrona od ognia i opiekuna strażaków.

W Polsce kult tego świętego jest szczególnie rozwinięty, o czym świadczą liczne figurki znajdujące się w miastach i na wsiach, głównie przy remizach strażackich.

Szczególną czcią oprócz strażaków otaczają świętego Floriana ludzie trudnych

i niebezpiecznych zawodów wiążących się z ogniem m.in. kominiarze, hutnicy, piekarze, kowale. Wzywają jego wstawiennictwa także zagrożeni wojną, pożarem, powodzią, a także skażeniem środowiska naturalnego.

 

 

„Dzieci Św. Florjana”

 

Znane nam dzieje są Prometeusza,

Co bogom greckim ukradł ogień złoty,

I oddał ludziom ten dar swej tęsknoty,

By radowała się człowiecza dusza.

 

Lecz to, co symbol oznacza zwycięzki,

Żywioł, któremu życie zawdzięczamy,

Gdy raz rozerwie wytyczone łamy,

Zwiastunem staje się najsroższej klęski.

 

Plony zebrane na ojczystym łanie,

Spokojne chaty, pośród sadów śpiące,

Obraca w zgliszcza, ku niebu dymiące,

Od klęski ognia zachowaj nas Panie!

 

Lecz mamy dzieci Świętego Florjana,

Lecz są na szczęście cisi bohaterzy,

Których nie stroi blask świetnych puklerzy,

Ale idea piękna i świetlana.

 

Dla dobra bliźnich mężnie i wytrwale

Z ognistym smokiem walczą wśród płomieni,

Spowici w dymy, jak gromada cieni,

Rzucając często życie swe na szalę.

 

Straży pożarna! Za twe piękne czyny,

Należy ci się droższa nad ordery

Wdzięczność potomnych i hołd serca szczery,

Który cenniejszy jest niźli wawrzyny.

 

Ułożył: Henryk Zbierzchowski, Walka z Pożarem, Lwów, 1928 r.

W wierszu zachowano oryginalną pisownię.

 

 

Wojciech Kruk

Dział Historii Pożarnictwa Muzeum w Przeworsku

 

Fot. Talerz porcelanowy z wizerunkiem Św. Floriana, Zakłady Porcelany Stołowej Lubiana, 1969-1992/fot. zbiory muzeum

Donald Tusk w Jarosławiu

0

Donald Tusk polityk Platformy Obywatelskiej i były premier przebywał na Podkarpaciu we wtorek, 26 kwietnia. Odwiedził kilka miejscowości. Na trasie jego przejazdu znalazł się także Jarosław.

 

Donald Tusk były szef Rady Europejskiej odwiedził Jarosław nieoficjalnie. Nie miał tu zaplanowanego żadnego oficjalnego spotkania. Mieszkańcy miasta i okolic mogli natknąć się na niego całkiem przypadkiem na ul. Grodzkiej w Jarosławiu, gdzie odwiedził jedną z kwiaciarni, bądź w Centrum Handlowym „Karuzela” przy ul. Pruchnickiej. Polityk spotkał się z osobami związanymi z Platformą Obywatelską oraz jej sympatykami.

Tego samego dnia D. Tusk gościł w Rzeszowie oraz Mielcu. Dzień wcześniej wizytował w Korczynie oraz w Krośnie.

 

EK

 

Śmierdzący problem to przeszłość?

0

W ubiegłym tygodniu oficjalnie oddano do użytku największą od ponad 30 lat inwestycję w infrastrukturę komunalną miasta. Czy przebudowana oczyszczalnia ścieków zakończy problemy mieszkańców z uciążliwymi zapachami, na które się od jakiegoś czasu skarżyli?

 

Prace w ramach inwestycji pn. ,,Przebudowa i rozbudowa komunalnej oczyszczalni ścieków w Przeworsku – Część I – gospodarka ściekowa”, zakończyły się zgodnie z harmonogramem. W piątek, 29 kwietnia, nastąpiło oficjalne oddanie obiektu do użytku. Symbolicznego przecięcia wstęgi dokonali: burmistrz Miasta Przeworska Leszek Kisiel, przewodniczący Rady Miasta Przeworska Tomasz Majba, z-ca burmistrza Wojciech Superson, prezes PGK sp. z o.o. Krzysztof Ożóg oraz prezes Inżynieria Rzeszów S.A. Grzegorz Król.

Całkowita wartość projektu to ponad 26,6 mln zł, z czego wysokość dofinansowania ze środków europejskich wynosi ponad 13,8 mln zł, a wkład własny w postaci pożyczki z Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej to ponad 7,7 mln zł.

Przypomnijmy, że w maju 2020 r., po otrzymaniu dotacji, podpisana została umowa z generalnym wykonawcą, tj. Inżynierią Rzeszów S.A. 1 stycznia 2021 r., po uzyskaniu prawomocnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, wykonawca rozpoczął realizację prac budowlano-instalacyjnych. W efekcie realizacji projektu, w Przeworsku powstała zmodernizowana i rozbudowana mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków.

 

Nowoczesne rozwiązania

Przedsięwzięcie polegało na przebudowie i rozbudowie części ściekowej mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków komunalnych wraz z modernizacją istniejących obiektów i wymianą urządzeń technologicznych. Zwiększona została m.in. przepustowość oczyszczalni, co pozwoli na przyjmowanie większych ilości ścieków od mieszkańców i zakładów z terenu aglomeracji Przeworsk. W ramach inwestycji wykonany został system do wizualizacji pracy technologicznej SCADA w celu monitorowania i kontroli oczyszczalni ścieków. Wprowadzone nowoczesne rozwiązania techniczne pozwalają zapobiec wszelkim potencjalnym uciążliwościom zapachowym z oczyszczalni ścieków PGK. Ewentualne uciążliwości zapachowe pochodzące z technologii oczyszczania ścieków zostały zminimalizowane poprzez hermetyzację obiektów i zastosowanie biofiltrów.

 

Przebudowa koniecznością

Przebudowa oczyszczalni była koniecznością, ponieważ dotychczasowa, rozbudowana jeszcze w latach 90. ubiegłego stulecia przestała spełniać obowiązujące wymogi środowiskowe. Znaczne wyeksploatowanie urządzeń technologicznych stwarzało ryzyko wystąpienia awarii, a powiększający się ładunek zanieczyszczeń w ściekach stwarzał realne zagrożenie przekroczenia możliwości technologicznych oczyszczalni. Przeglądy urządzeń czy czynności serwisowe były utrudnione ze względu na niekorzystny układ technologiczny, a postępująca korozja elementów konstrukcji poszczególnych obiektów zagrażała bezpieczeństwu obsługi oraz stwarzała ryzyko wydostania się niebezpiecznych substancji. Mieszkańcy skarżyli się też na przykre zapachy, choć jak wielokrotnie informowała Przeworska Gospodarka Komunalna, ich źródłem nie była oczyszczalnia, a pobliskie zakłady przemysłowe.

 

DP/fot. UM Przeworsk

Ballada uwieńczona cudem

0

Fontanny na jarosławskim Rynku pluszczą. W podcieniach Kamienicy Orsettich ktoś przygrywa na gitarze, czasem zmienia go inny pan posługujący się chyba mandoliną, która też jest szarpana, ale od gitary mniejsza. Na ledwie dyszącym bazarku za Halą Targową pełno kwitnących sadzonek, a we wtorkowe i piątkowe przedpołudnia miasto przeżywa najazd klientów.

Przed każdym większym świętem koło magistratu ustawiają żelazną scenę. Pokaże się na niej burmistrz ze świtą oraz artyści bez świty. Nad porządkiem czuwają strażnicy miejscy. Robią to, co im zalecają w sztabie. Przed majowymi świętami na trawniku przy placu Św. Michała pełno stokrotek i mleczy. Czekają na skoszenie. Trawa rośnie wolniej, widocznie wie co ją czeka. Jarosław rozwija się i unowocześnia na swój sposób. Galeria jeszcze pachnie nowością, a już otworzono bar szybkiej obsługi należący do amerykańskiej sieci. Szkoda, że nie są w sąsiedztwie, bo i w galerii trzeba się pokazać i z baru skorzystać. Miasto żyje. W sieci znowu pojawiły się filmiki z panią S. i spragnieni nowości mają co sobie podsyłać. Kobieta, której dane pominiemy milczeniem, wykrzykuje że natychmiast potrzebuje i tu używa wieloznacznego określenia, którym w dawnej Polsce określano ozdobę przypinaną do szlacheckiego pasa. Widać, że nie panuje nad sobą. Widać też, że służby i instytucje powołane do pilnowania porządku, dbania o rodzinę i opiekujące się osobami, którym trudno się społecznie ogarnąć nie mają sobie nic do zarzucenia. Nawet wtedy, gdy pod ich oknami takie sprawy się dzieją. Trudno się dziwić, że zachowanie tej pani jest dla wielu powodem uciechy. Tacy są ludzie. W rzeczywistości potrzebuje ona pomocy, a nie oczekiwania, aż dojdzie do tragedii. Tym bardziej, że ona sama zauważa, że coś jest nie tak. Rajcowie miejscy opowiedzieli się przeciwko hejtowi i mowie nienawiści. Petycja jak najbardziej słuszna, bo wystarczy posłuchać sesji by dojść do wniosku, że miłość bliźniego gdzieś się pogubiła.

To tylko wyrywkowe elementy jarosławskiego klimatu. Epopeję trzeba, by je choć w części wymienić. Jako podsumowanie niech posłuży cytat pochodzący najprawdopodobniej z Ballady o Janku Świzdorze, zapomnianego utworu z Jarosławia się wywodzącego i o tym mieście traktującego, choć głównym bohaterem jest pan Janek. – Oto jest obraz zmiłuj się Panie jarosławskiego folkloru – tak autor podsumowuje barwy miejskiego życia.

Klimatu nie brakuje też innym miejscowościom. W Jodłówce i Rzeplinie nikt nie kwapi się na funkcję sołtysa i to nie dlatego, że nikt się nie nadaje. Bardziej dlatego, że co drugi chce rządzić.

W ciekawych czasach przyszło nam żyć i musimy uważać, by nie zwariować. Ekonomiści pierwszej wody orzekli, że przy zarobkach na poziomie średniej krajowej lepiej nie myśleć o założeniu rodziny, bo spięcie budżetu domowego może okazać się cudem. Średnia to około 6 700 zł brutto. Taka wiadomość przynosi choć trochę radości, bo jak patrzę na siebie i znajomych, to widzę cudotwórców. Dajemy sobie radę mimo tego, że według ekonomistów powinno już nas nie być.

Roman Kijanka

 

 

 

Kolejny milion do wydania

0

Można już zgłaszać pomysły do kolejnej edycji budżetu obywatelskiego. Do rozdysponowania jest milion złotych.

 

Do 14 czerwca każdy mieszkaniec Jarosławia, który uzyska poparcie co najmniej pięciu innych osób, może zgłaszać inicjatywy do budżetu obywatelskiego na 2023 rok. Zgłoszeń należy dokonywać na specjalnym formularzu dostępnym na stronie internetowej Urzędu Miasta Jarosławia. Wypełniony formularz można złożyć osobiście w Kancelarii Urzędu Miasta (pok. nr 2, parter), wysłać pocztą (na adres: Urząd Miasta Jarosławia, Rynek 1, 37-500 Jarosław z dopiskiem „Budżet Obywatelski – FORMULARZ”) lub elektronicznie przesłać skan albo zdjęcie wypełnionego formularza i listy z podpisami (na adres mailowy: jbo@um.jaroslaw.pl)

Przyszłoroczny budżet obywatelski, podobnie jak tegoroczny, zamyka się w kwocie miliona złotych, a środki podzielone zostały na zadania inwestycyjne duże (do kwoty szacunkowej 100 000 zł), średnie (do kwoty szacunkowej 40 000 zł) oraz na zadania nieinwestycyjne (do kwoty szacunkowej 10 000 zł).

Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie internetowej Urzędu Miasta Jarosławia.

 

Opr. EK

Awantura z punktem recepcyjnym

0

– Wójt zamknął punkt zapewniający schronienie uciekającym przed wojną Ukraińcom – alarmują wolontariuszki z Chotyńca w gminie Radymno. – Punkty recepcyjne zostały utworzone na podstawie umowy z Wojewodą Podkarpackim odpowiedzialnym za działania związane z przyjmowanie i relokacją uchodźców w naszym województwie. W Chotyńcu miał działać do 23 marca. Już poza umową wydłużyliśmy ten okres do 26 kwietnia. Przy znikomej ilości uciekających z Ukrainy i działających innych punktach nie było sensu utrzymywać kolejnego – tłumaczy Bogdan Szylar, wójt gminy Radymno.

 

Informację o zamkniętym punkcie i zarzutach kierowanych do wójta przez wolontariuszki opublikował w czwartek 28 kwietnia Fakt w wydaniu internetowym. Wolontariuszka zarzuca włodarzowi gminy, że zdecydował o zamknięciu punktu recepcyjnego w Chotyńcu mimo tego, że przebywało tam 30 osób z Ukrainy. Uchodźcy zostali przewiezieni do punktu w Hali Kijowskiej w Młynach. Wolontariuszka zauważa w Fakcie, że wójt nie pałał miłością do pomagających uchodźcom. Na dodatek zamontował monitoring i wymienił zamki w drzwiach. Kobieta zwraca uwagę, że samorząd otrzymał od wojewody 250 tys. zł na prowadzenie punktu może więc opłacać koszty utrzymania pomieszczeń, a jedzenie i wszystkie inne rzeczy pochodzą od darczyńców.

Wolontariuszka opowiada Faktowi, że uchodźcy nie chcieli zająć miejsca w autobusie mającym ich przewieźć do Hali Kijowskiej, a wezwani policjanci nie podjęli interwencji. Ostatecznie przebywający w Chotyńcu Ukraińcy znaleźli schronienie w innych miejscach.

 

W gminie Radymno utworzono punkty recepcyjne w wiejskich domach kultury w Piaskach, Chotyńcu i Korczowej na podstawie umowy z Wojewodą Podkarpackim zlecającym samorządowi wykonanie zadań leżących w zakresie administracji rządowej. Potem dołączył punkt w Hali Kijowskiej w Młynach mogący dać schronienie tysiącom osób. – Zgodnie z umową punkt w Chotyńcu miał działać do 13 marca. W Korczowej do 26 marca – wyjaśnia wójt gminy Radymno, zaznaczając że gmina podjęła decyzję o przedłużeniu działania punktu poza termin umowy. Z porozumienia wynika, że wojewoda pokryje koszty na prowadzenie wpisanych w umowie miejsc przeznaczonych dla Ukraińców przeznaczając na to kwotę 250 tys. zł. Początkowo przebywało w nich po kilkadziesiąt osób. Potem główną rolę przejęła Hala Kijowska. Dodatkowo znacznie zmniejszyła się ilość uchodźców. Jak informował wójt gminy Radymno w czasie świąt przebywało w Korczowej nie więcej niż 30 osób.

Rolą punktów recepcyjnych było udzielenie schronienia Ukraińcom po przekroczeniu granicy. Nie były to miejsca przygotowane na dłuższy pobyt, bo całe województwo traktowane jest jako przejściowe. Możliwości zamieszkania na dłużej spoczywają na innych regionach kraju. – W ostatnim czasie pojawiało się więcej osób wracających na Ukrainę niż uciekających przed wojną. Wśród nich byli przedstawiciele różnych narodowości. Pojawiały się obawy wśród mieszkańców. Dlatego zamontowaliśmy monitoring i wymienili zamki – tłumaczy B. Szylar. Z rozmowy wynika, że wśród mieszkańców Chotyńca też można spotkać różne zdania. Część z nich zwracało uwagę, że utrzymanie punktu nie ma sensu, skoro są wolne miejsca w m.in. w Hali Kijowskiej. Wójt uważa, że kierowane do niego zarzuty o zamknięcie punktu recepcyjne są całkowicie nietrafione, a powodem alarmu niekoniecznie jest dbałość o zapewnienie schronienia Ukraińcom.

erka